Marcos 4

Lëk yam (DIKNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Go Jethu bɛn piööc wär Galilia yɔu. Nawën le kɔc juëc apɛi gööm, ke la riäi yic ë pïu thook ku nyuuc thïn, ku jɔl kɔc ëbën nyuc piiny ë pïu thook aɣeer.
1 E outra vez começou a ensinar junto ao mar, e ajuntou-se a ele grande multidão; de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 Ku jɔl Jethu kɛ̈ŋ aa lueel bï yen kɔc piɔ̈ɔ̈c käjuëc, ku lɛ̈k ke.
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e lhes dizia na sua doutrina:
3 “Piɛŋkë! Raan puɔ̈r ëcï la dom bï la pur.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Ke wën yen rap wɛɛr dom yic, ke kɔ̈th abɛ̈k lööny dhël yic. Go diɛt bɛ̈n ku tetkë ke.
4 E aconteceu que, semeando ele, uma
5 Ku lööny kɔ̈th kɔ̈k alɛl nhom tɛ̈ koor tiɔp thïn. Gokë guɔ cil.
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda.
6 Nawën la akɔ̈l ruɛl apɛi ke rap awën go yom, ku riɛɛukë rin këc mɛiken ɣet piny apath.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Ku lööny kɔ̈th abɛ̈k tɛ̈ ye tiim la kuɔɔth cil thïn, na la tiim juäk ke dec rap ku cïk lok apath.
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo os espinhos, a sufocaram, e não deu fruto.
8 Ku lööny kɔ̈th kɔ̈k tiɔm path yic, ku ciilkë apath ku dïïtkë ku lokkë apath. Rap abɛ̈k aake cï luɔk ke thoi nhïïm, ku kɔ̈k ke thööŋ röt, ku rap kɔ̈k ke dït nhïïm.”
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro, sessenta, e outro, cem.
9 Ku wit Jethu lɔ̈ŋde ëlä, “Piɛŋkë tɛ̈ le wek yïth.”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
10 Nawën cï kɔc juëc jäl, go atuɔ̈ɔ̈cke kathiäär ku rou, ku kɔc ke cï döŋ kek ye, thiëc bï kɛ̈ŋ teet yiic tënë ke.
10 E, quando se achou só, os que estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Go lɛ̈k ke, “Wek aacï nyuɔ̈th kë cï rot moony ë bääny Nhialic yic, ku kɔc kɔ̈k këc gam aabï käŋ ŋic tɛ̈ lɛ̈k ke kɛ̈ŋ,
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do Reino de Deus, mas aos que estão de fora todas
12 këya, rin na cɔk alɔn ye kɔckä daai, ka cïï käŋ bï tïŋ. Ku na cɔk alɔn ye kek wɛ̈t piŋ, ka cïk bï deet yic. Na ke bï röt waar, ŋuɔ̈t aa käŋ tïŋ ku detkë keyiic. Ku ŋuɔ̈t aacï röt thɔ̈n Nhialic, ku pɛ̈l wɛ̈t piny tënë ke.”
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam, para que se não convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Go Jethu lɛ̈k ke, “Na këckë kääŋ kënë deet yic ke wek aacïï kɛ̈ŋ kɔ̈k bï deet yiic.
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Kɔ̈th cï com aa cït wɛ̈tdiɛ̈n ya piɔ̈ɔ̈c tënë we.
14 O que semeia semeia a palavra;
15 Kɔc kɔ̈k aa cït kɔ̈th cï lööny dhël yic, ye diɛt ke tet. Tɛ̈ piŋ kek wɛ̈t Nhialic, ke jɔŋrac bɔ̈ ku nyɛɛi wɛ̈t awën kepuɔ̈th ku mɛ̈rkë nhïïm wɛ̈t ë Nhialic.
15 e os que estão junto ao caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo eles a ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada no coração deles.
16 Kɔc kɔ̈k aya aa cït kɔ̈th cï lööny alel la nhom tiɔm koor ye rap guɔ yom thïn, rin këc mɛiken ɣet piny. Ku kɔc kɔ̈k aacït kɔ̈th cï com alɛl nhom, aa löŋ Nhialic gam nyin yic ke mit puɔ̈th.
16 E da mesma sorte os que recebem a semente sobre pedregais, que, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 Ku aacie kepuɔ̈th ye dɛɛt, aa wɛ̈t Nhialic guɔ wai wei tɛ̈ looi aliääp rot, ku tɛ̈ yɔŋ ke rin wɛ̈t Nhialic.
17 mas não têm raiz em si mesmos; antes, são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Kɔc kɔ̈k aya aa cït kɔ̈th cï lööny tɛ̈ ye tiim la kuɔɔth cil thïn, keek aa wɛ̈t Nhialic piŋ,
18 E os outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 ku käjuëc ke diir, rin pïr pinynhom ë tɛ̈n, nhiɛ̈r jiɛɛk, ku käpuɔth yekë wïc aa bɛ̈n thïn, ku rɛckë löŋ Nhialic kepuɔ̈th.
19 mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas, e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Ku kɔc kɔ̈k aa cït kɔ̈th cï puur tiɔm path yic, keek aa löŋ Nhialic piŋ ku gamkë apɛi, ku käjuëc path aaye yök tënë ke, cïmën rap cï ŋiɛc luɔk ke thoi nhïïm, ku rap kɔ̈k ke thööŋ kenhïïm ku kɔ̈k ke dït nhïïm.”
20 E os que recebem a semente em boa terra são os que ouvem a palavra, e
21 Ku ben ke thiëëc, “Le raan cï mermer kaŋ ɣäth ɣöt ku kum nyin, nadë ke tɛ̈ɛ̈u agen tɔ̈c cök, cie tɔ̈ɔ̈u ɣöt ciɛl yic?
21 E disse-lhes: Vem,
22 Kuat kë cï thiaan, aŋot bï rot nyuɔɔth, ku wɛ̈t Nhialic aŋot bïk piɔ̈ɔ̈c.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz
23 Piɛŋkë, tɛ̈ le wek yïth!”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Ku ben lɛ̈k ke ëlä, “Tɛ̈ ye wek kɔc kɔ̈k luɔɔi thïn yen ë tɛ̈ bï Nhialic we luɔɔi thïn aya. Dɛtkë käk yakë ke piŋ!
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada.
25 Rin raan la këdäŋ abï bɛn muɔɔc, ku na ye raan cïn këdäŋ, ke këthiin ye tak lɔn tɔ̈ yen tënë ye, abï nyaai aya.”
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Ku la Jethu tueŋ ku lueel, “Bääny Nhialic ë duɛ̈r thöŋ kek kënë. Monytui ëcï kɔ̈th wɛɛr dom yic.
26 E dizia: O Reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 Ee rëër akölaköl ku kɔ̈th awën cï com aa la tueŋ ke cil ë röt, ke pïr ku dïïtkë ku akuc kën ë ke looi këya.
27 e dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Kɔ̈th ëbën aa cil piiny tiɔp yic. Käu ë kaŋ lou ku bïï yiɛ̈ny tök bei, ku jɔl la tueŋ ke dït agut tɛ̈ bï yen deer ku ɣeer ku lok.
28 Porque a terra por si mesma frutifica; primeiro, a erva, depois, a espiga, e, por último, o grão cheio na espiga.
29 Ku tɛ̈ cï kek luɔk aaye tem rin cï tɛ̈n tëmtëm bɛ̈n.”
29 E, quando foice, porque está chegada a ceifa.
30 Ku ben lueel, “Yeŋö buk thɔ̈ŋ bääny Nhialic? Ye kääŋ piath ŋö buk thɔ̈ŋ ye?
30 E dizia: A que assemelharemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Bääny ë Nhialic acït käu koor nyin cï raan com duɔmde.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Ku na le dït ka la nhial ke loi kër ku yïth dït apɛi, abï diɛt ɣɔ̈ɔ̈tken aa yïk thïn.”
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Jethu acï Wɛ̈t Puɔth Yam piööc tënë kɔc ë kɛ̈ŋ cït kɛ̈ŋkä. Aake cï lɛ̈k käjuëc lëukë bïk ke deet yiic.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 Ee ye kɔc jääm ë kɛ̈ŋ tɛ̈ piööc yen kɔc, ku na ye yeen ë rot kek kɔcken ye buɔɔth, ka ye tɛ̈t këriëëc ëbën yiic.
34 E sem parábolas nunca lhes falava, porém tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Na aköl dɛ̈t ɣɔnthëëi, ke lëk Jethu atuɔ̈ɔ̈cke, “Lok teemku wär alɔŋtui.”
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para a outra margem.
36 Gokë kɔc kɔ̈k nyääŋ piny, ku lek riän awën rëër Jethu thïn yic, ku tëmkë agut Jethu. Ku riëth kɔ̈k ke tɔ̈ thïn aacï tem aya.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Kaam thiin awën ke yomdït apɛi jɔt rot, ku jɔt atiaktiak rot abï riäi duɛ̈r thiäŋ ë pïu.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia de água.
38 Tɛ̈wën looi kënë rot, Jethu ë nin riäi yic ciëën, ke cï yenhom kan. Gokë puɔ̈ɔ̈c ku luelkë, “Bänyda! Ɣok aa muɔu, cïï diɛɛr ë ɣo?”
38 E ele estava na popa dormindo sobre uma almofada; e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Go Jethu rot jɔt ku rël yom, “Lɔ dïl!” Ku rël atiaktiak, “Kääc!” Go yom kɔ̈ɔ̈c ku le dïl.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Ku thiëëc ke, “Yeŋö riɔ̈ɔ̈c wek ciɛ̈t we bï mou? Cäk ŋic lɔn bï ɣɛn we kony?”
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Gokë nhïïm la cɔ̈t riɛldït cït kënë ku jiɛɛmkë kamken, “Ye raan yïndë kënë? Na cɔk a yom ku atiaktiak ë ke piŋ wɛ̈tde!”
41 E sentiram um grande temor e diziam uns aos outros: Mas quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.