Marcos 3
Lëk yam (DIKNT) vs VC
1 Naɣɔn aköl dɛ̈t, aköl cïï kɔc Itharel ye luui, ke Jethu la tɛ̈n amat kɔc Itharel, ku mony cï cin ruai ë tɔ̈ thïn.
1 Noutra vez, entrou ele na sinagoga e achava-se ali um homem que tinha a mão seca.
2 Ku kɔc kɔ̈k aake tɔ̈ thïn, ku ë wïckë bïk tïŋ lɔn bï Jethu mony kënë kony bïk la luɔm, rin cï yen ye kony aköl cïï kɔc ye luui.
2 Ora, estavam-no observando se o curaria no dia de sábado, para o acusarem.
3 Wën ŋic Jethu kë tɔ̈ kepuɔ̈th, ke lëk mony awën cï cin ruai, “Jɔt rot ku bäär tueŋ tɛ̈n kɔc nhïïm.”
3 Ele diz ao homem da mão seca: "Vem para o meio."
4 Ku lëk Jethu Parathï ëlä, “Wek kɔc ŋoot nhïïm lööŋ thɛɛr yic, ye kënɛn yic lëu bï looi aköl cïï kɔc ye luui, ye këpath aye kërac, bï raan kony bï pïr, kua pɛ̈l wei bï thou?”
4 Então lhes pergunta: "É permitido fazer o bem ou o mal no sábado? Salvar uma vida ou matar?" Mas eles se calavam.
5 Go Jethu ke döt ke cï puɔ̈u riääk apɛi, rin ŋic kek yic ku cïk luel. Ku lëk mony awën cï cin ruai, “Nyoth yïcin.” Go yecin nyooth. Go ciɛɛnde piath.
5 Então, relanceando um olhar indignado sobre eles, e contristado com a dureza de seus corações, diz ao homem: "Estende tua mão!" Ele estendeu-a e a mão foi curada.
6 Go Parathï, kɔc wïc ye bï Jethu nɔ̈k jäl tɛ̈n amat ku lek tënë kɔc Ɣërot. Ku lek mat ke ke tɛ̈ bï kek Jethu näk thïn.
6 Saindo os fariseus dali, deliberaram logo com os herodianos como o haviam de perder.
7 Go Jethu jäl kek kɔcken ye buɔɔth ku lek wär Galilia kɔ̈u. Go kɔc juëc pan Galilia ke buɔɔth.
7 Jesus retirou-se com os seus discípulos para o mar, e seguia-o uma grande multidão, vinda da Galiléia.
8 Wën piŋ kek käjuëc ye Jethu looi, ke kɔc juëc apɛi bɔ̈ tënë ye pan Judia, ku gen Jeruthalem ku Idumiɛ, ku jɔl aa bɛ̈ɛ̈i tɔ̈ wär Jordan kɔ̈u, ayï gen Tire ku Thidon.
8 E da Judéia, de Jerusalém, da Iduméia, do além-Jordão e dos arredores de Tiro e de Sidônia veio a ele uma grande multidão, ao ouvir o que ele fazia.
9 Go Jethu lɛ̈k kɔcken ye buɔɔth bïk riäi guiir tënë ye bï yen la thïn, bïk cïï bɛr piny,
9 Ele ordenou a seus discípulos que lhe aprontassem uma barca, para que a multidão não o comprimisse.
10 rin Jethu ëcï kɔc juëc tuany kony. Go kɔc juëc kɔ̈k tuany wïc bïk la tënë ye bïk la gɔɔt.
10 Curou a muitos, de modo que todos os que padeciam de algum mal se arrojavam a ele para o tocar.
11 Na tïŋ kɔc la gup jakrɛc ë ke cuɛt röt piny yenhom ku dhiɛɛukë, “Yïn ee Manh Nhialic.”
11 Quando os espíritos imundos o viam, prostravam-se diante dele e gritavam: Tu és o Filho de Deus!
12 Go Jethu jakrɛc yɔ̈ɔ̈k bïk cïï nyooth.
12 Ele os proibia severamente que o dessem a conhecer.
13 Go Jethu kɔcken wïc cɔɔl ku jiël ke ke, ku lek gat nhïïm tɛ̈ cïï ceŋ. Wën cï kek ɣet tɛ̈n awën,
13 Depois, subiu ao monte e chamou os que ele quis. E foram a ele.
14 ke kuëny raan thiäär ku rou bei kɔc yiic. Ku ciëk ke ke cɔl atuuc ku lëk ke, “Wek aca kuany bäk rëër ke ɣa. Ku wek aba ya tuɔɔc aɣeer bäk wɛ̈tdiɛ̈ aa la piɔ̈ɔ̈c.
14 Designou doze dentre eles para ficar em sua companhia.
15 Ku wek aabï la riɛl bäk jakrɛc aa cuɔp wei kɔc gup.”
15 Ele os enviaria a pregar, com o poder de expulsar os demônios.
16 Kɔc ke cï Jethu kuany bïk ya atuɔ̈ɔ̈cke aayï, Thaimon (cï Jethu bɛ̈n cäk ke cɔl Pïtɛr.)
16 Escolheu estes doze: Simão, a quem pôs o nome de Pedro;
17 Jemith Dhubedï kek wämënh koor cɔl Joon (kek aacï Jethu cäk ke cɔl Boanergeth, ku wɛ̈tde yic kɔc ë mär deŋ.)
17 Tiago, filho de Zebedeu, e João, seu irmão, aos quais pôs o nome de Boanerges, que quer dizer Filhos do Trovão.
18 Ku Andria, Pilipo, Bartholomeo, Matheo, (cɔl Lebï) Thomath, Jemith wën Alpawuth, Thadawuth, Thaimon,
18 Ele escolheu também André, Filipe, Bartolomeu, Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu; Tadeu, Simão, o Zelador;
19 ku jɔl a Judath Ithkariöt, raan wäär cï Jethu bɛ̈n luɔm bï dɔm.
19 e Judas Iscariotes, que o entregou.
20 Nawën ke Jethu dhuk Kapernaum. Go kɔc juëc apɛi bɛn buɔɔth abï ciɛ̈n tɛ̈ cɔk yen nhom lääu kek kacke bïk mïth.
20 Dirigiram-se em seguida a uma casa. Aí afluiu de novo tanta gente, que nem podiam tomar alimento.
21 Nawën piŋ kɔc ruääi kek Jethu lɔn ye kɔc rɛ̈ɛ̈r kek ye ye lueel, lɔn cïï yen nhom path, gokë la nyaai.
21 Quando os seus o souberam, saíram para o reter; pois diziam: "Ele está fora de si."
22 Ku ëcï kɔc kɔ̈k piööc lööŋ Itharel bɔ̈ Jeruthalem lueel, “Ala guɔ̈p riɛl Beldhebul. Ee yen bɛ̈ny jakrɛc, yen ye yiëk riɛl bï ke aa cuɔp wei.”
22 Também os escribas, que haviam descido de Jerusalém, diziam: "Ele está possuído de Beelzebul: é pelo príncipe dos demônios que ele expele os demônios."
23 Go Jethu ke yɔ̈ɔ̈k, ku thööŋ wɛ̈t ëlä, “Ye jɔŋrac jɔŋ rɛɛc dɛ̈t cuɔp wei këdë.
23 Mas, havendo-os convocado, dizia-lhes em parábolas: "Como pode Satanás expulsar a Satanás?
24 Na tek kɔc paan tök keyiic ku thɛ̈rkë kamken, ke pan kënë abï riääk.
24 Pois, se um reino estiver dividido contra si mesmo, não pode durar.
25 Na tuum dhiënh tök yenhom aya ku thɛ̈rkë kamken ë röt, ke dhiënh kënë abï wɛɛr aya.
25 E se uma casa está dividida contra si mesma, tal casa não pode permanecer.
26 Këya, na tek jakrɛc keyiic ku thɛ̈rkë kamken, ka thök.
26 E se Satanás se levanta contra si mesmo, está dividido e não poderá continuar, mas desaparecerá.
27 “Acïn raan lëu ye bï ɣön raan ril dhoŋ ku nyɛɛi käkke, akɔŋ raan ril kënë dɔm ku der, ku jɔl käk tɔ̈ baai nyaai.
27 Ninguém pode entrar na casa do homem forte e roubar-lhe os bens, se antes não o prender; e então saqueará sua casa.
28 “Wek aa lɛ̈k yic lɔn nadë adumuɔ̈ɔ̈m, ku kärɛc yekë ke looi, ku käk yekë lueel, aa lëu bï ke päl piny ëbën tënë kɔc.
28 "Em verdade vos digo: todos os pecados serão perdoados aos filhos dos homens, mesmo as suas blasfêmias;
29 Ku na ye raan Wëi Nhialic yɔ̈ɔ̈k lɔn ye yen jɔŋrac, ka adumuɔ̈ɔ̈mke aacïï kɔŋ päl piny akölriëëc ëbën.”
29 mas todo o que tiver blasfemado contra o Espírito Santo jamais terá perdão, mas será culpado de um pecado eterno."
30 Ee lueel Jethu këlä ë rin cï kɔc kɔ̈k ye lueel, “Ka la guɔ̈p jakrɛc.”
30 Jesus falava assim porque tinham dito: "Ele tem um espírito imundo."
31 Go man Jethu kek wämäthakën ë Jethu bɛ̈n ku kɛ̈ɛ̈ckë aɣeer ku tockë raan bï Jethu la cɔɔl.
31 Chegaram sua mãe e seus irmãos e, estando do lado de fora, mandaram chamá-lo.
32 Go kɔc ke rɛ̈ɛ̈r, ke cï ye gööm lɛ̈k ye, “Moor ku wämäthakui aatɔ̈ aɣeer, ku aa wïc yï.”
32 Ora, a multidão estava sentada ao redor dele; e disseram-lhe: "Tua mãe e teus irmãos estão aí fora e te procuram."
33 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Yeŋa ë ma ku wämäthakäi?
33 Ele respondeu-lhes: "Quem é minha mãe e quem são meus irmãos?"
34 Ku kë wiëc bäk ŋic, kɔc rɛ̈ɛ̈r kek ɣa aa nhiaar, aa cït paan ë ma.
34 E, correndo o olhar sobre a multidão, que estava sentada ao redor dele, disse: "Eis aqui minha mãe e meus irmãos.
35 Kuat raan wɛ̈t Nhialic looi yen ë wämääth, ku nyankäi ku ma.”
35 Aquele que faz a vontade de Deus, esse é meu irmão, minha irmã e minha mãe."
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.