Marcos 3
Lëk yam (DIKNT) vs BKJ
1 Naɣɔn aköl dɛ̈t, aköl cïï kɔc Itharel ye luui, ke Jethu la tɛ̈n amat kɔc Itharel, ku mony cï cin ruai ë tɔ̈ thïn.
1 E ele entrou novamente na sinagoga, e estava ali um homem que tinha uma das mãos seca.
2 Ku kɔc kɔ̈k aake tɔ̈ thïn, ku ë wïckë bïk tïŋ lɔn bï Jethu mony kënë kony bïk la luɔm, rin cï yen ye kony aköl cïï kɔc ye luui.
2 E eles o observavam se o curaria no dia do shabat, para poder acusá-lo.
3 Wën ŋic Jethu kë tɔ̈ kepuɔ̈th, ke lëk mony awën cï cin ruai, “Jɔt rot ku bäär tueŋ tɛ̈n kɔc nhïïm.”
3 E ele disse ao homem que tinha a mão seca: Fique de pé.
4 Ku lëk Jethu Parathï ëlä, “Wek kɔc ŋoot nhïïm lööŋ thɛɛr yic, ye kënɛn yic lëu bï looi aköl cïï kɔc ye luui, ye këpath aye kërac, bï raan kony bï pïr, kua pɛ̈l wei bï thou?”
4 E ele disse-lhes: É lícito no dia do shabat fazer bem, ou fazer mal? Salvar a vida, ou matar? Eles, porém, se calaram.
5 Go Jethu ke döt ke cï puɔ̈u riääk apɛi, rin ŋic kek yic ku cïk luel. Ku lëk mony awën cï cin ruai, “Nyoth yïcin.” Go yecin nyooth. Go ciɛɛnde piath.
5 E olhando-os ao redor com ira, entristecido pela dureza de seus corações, disse ao homem: Estende a tua mão. E ele a estendeu, e sua mão foi completamente restaurada como a outra.
6 Go Parathï, kɔc wïc ye bï Jethu nɔ̈k jäl tɛ̈n amat ku lek tënë kɔc Ɣërot. Ku lek mat ke ke tɛ̈ bï kek Jethu näk thïn.
6 E os fariseus, saindo dali, tomaram logo conselho com os herodianos contra ele, como eles poderiam destruí-lo.
7 Go Jethu jäl kek kɔcken ye buɔɔth ku lek wär Galilia kɔ̈u. Go kɔc juëc pan Galilia ke buɔɔth.
7 Mas Jesus se retirou com os seus discípulos para o mar, e seguia-o uma grande multidão da Galileia, e da Judeia,
8 Wën piŋ kek käjuëc ye Jethu looi, ke kɔc juëc apɛi bɔ̈ tënë ye pan Judia, ku gen Jeruthalem ku Idumiɛ, ku jɔl aa bɛ̈ɛ̈i tɔ̈ wär Jordan kɔ̈u, ayï gen Tire ku Thidon.
8 e de Jerusalém, e da Idumeia, e do outro lado do Jordão, e os de Tiro e de Sidom; uma grande multidão que, ouvindo quão grandes coisas ele fazia, vinha até ele.
9 Go Jethu lɛ̈k kɔcken ye buɔɔth bïk riäi guiir tënë ye bï yen la thïn, bïk cïï bɛr piny,
9 E ele falou aos seus discípulos que deveria ter um barquinho o esperando, por causa da multidão, para que não o apertasse,
10 rin Jethu ëcï kɔc juëc tuany kony. Go kɔc juëc kɔ̈k tuany wïc bïk la tënë ye bïk la gɔɔt.
10 Pois ele havia curado muitos, de modo que eles o pressionavam para tocá-lo, todos os que tinham pragas.
11 Na tïŋ kɔc la gup jakrɛc ë ke cuɛt röt piny yenhom ku dhiɛɛukë, “Yïn ee Manh Nhialic.”
11 E os espíritos imundos, quando o viam, prostravam-se diante dele e clamavam, dizendo: Tu és o Filho de Deus.
12 Go Jethu jakrɛc yɔ̈ɔ̈k bïk cïï nyooth.
12 E ele os repreendia fortemente, para que não o dessem a conhecer.
13 Go Jethu kɔcken wïc cɔɔl ku jiël ke ke, ku lek gat nhïïm tɛ̈ cïï ceŋ. Wën cï kek ɣet tɛ̈n awën,
13 E subiu a um monte, e chamou a si os que ele queria; e vieram a ele.
14 ke kuëny raan thiäär ku rou bei kɔc yiic. Ku ciëk ke ke cɔl atuuc ku lëk ke, “Wek aca kuany bäk rëër ke ɣa. Ku wek aba ya tuɔɔc aɣeer bäk wɛ̈tdiɛ̈ aa la piɔ̈ɔ̈c.
14 E ele ordenou doze, para que estivessem com ele, e que ele pudesse enviar para pregar,
15 Ku wek aabï la riɛl bäk jakrɛc aa cuɔp wei kɔc gup.”
15 e ter poder para curar enfermidades e expulsar os demônios:
16 Kɔc ke cï Jethu kuany bïk ya atuɔ̈ɔ̈cke aayï, Thaimon (cï Jethu bɛ̈n cäk ke cɔl Pïtɛr.)
16 Simão, a quem pôs o sobrenome Pedro,
17 Jemith Dhubedï kek wämënh koor cɔl Joon (kek aacï Jethu cäk ke cɔl Boanergeth, ku wɛ̈tde yic kɔc ë mär deŋ.)
17 e Tiago, filho de Zebedeu, e João, irmão de Tiago, de sobrenome Boanerges, que significa: Filhos do trovão;
18 Ku Andria, Pilipo, Bartholomeo, Matheo, (cɔl Lebï) Thomath, Jemith wën Alpawuth, Thadawuth, Thaimon,
18 e André, e Filipe, e Bartolomeu, e Mateus, e Tomé, e Tiago, filho de Alfeu, e Tadeu, e Simão, o cananita,
19 ku jɔl a Judath Ithkariöt, raan wäär cï Jethu bɛ̈n luɔm bï dɔm.
19 e Judas Iscariotes, que também o traiu; e eles entraram em uma casa.
20 Nawën ke Jethu dhuk Kapernaum. Go kɔc juëc apɛi bɛn buɔɔth abï ciɛ̈n tɛ̈ cɔk yen nhom lääu kek kacke bïk mïth.
20 E a multidão vinha junto outra vez, de tal modo que eles nem podiam comer pão.
21 Nawën piŋ kɔc ruääi kek Jethu lɔn ye kɔc rɛ̈ɛ̈r kek ye ye lueel, lɔn cïï yen nhom path, gokë la nyaai.
21 E quando seus amigos ouviram isto, saíram para o prender; porque eles diziam: Ele está fora de si.
22 Ku ëcï kɔc kɔ̈k piööc lööŋ Itharel bɔ̈ Jeruthalem lueel, “Ala guɔ̈p riɛl Beldhebul. Ee yen bɛ̈ny jakrɛc, yen ye yiëk riɛl bï ke aa cuɔp wei.”
22 E os escribas, que tinham descido de Jerusalém, diziam: Ele tem a Belzebu, e pelo príncipe dos demônios expulsa demônios.
23 Go Jethu ke yɔ̈ɔ̈k, ku thööŋ wɛ̈t ëlä, “Ye jɔŋrac jɔŋ rɛɛc dɛ̈t cuɔp wei këdë.
23 E, chamando-os a si, disse-lhes por parábolas: Como pode Satanás expulsar Satanás?
24 Na tek kɔc paan tök keyiic ku thɛ̈rkë kamken, ke pan kënë abï riääk.
24 E, se um reino se dividir contra si mesmo, tal reino não pode subsistir.
25 Na tuum dhiënh tök yenhom aya ku thɛ̈rkë kamken ë röt, ke dhiënh kënë abï wɛɛr aya.
25 E, se uma casa se dividir contra si mesma, tal casa não pode subsistir.
26 Këya, na tek jakrɛc keyiic ku thɛ̈rkë kamken, ka thök.
26 E, se Satanás se levantar contra si mesmo, e for dividido, não pode subsistir; antes, tem um fim.
27 “Acïn raan lëu ye bï ɣön raan ril dhoŋ ku nyɛɛi käkke, akɔŋ raan ril kënë dɔm ku der, ku jɔl käk tɔ̈ baai nyaai.
27 Nenhum homem pode entrar na casa de um homem forte e saquear os seus bens, exceto se primeiro amarrar o homem forte; e então lhe saqueará a casa.
28 “Wek aa lɛ̈k yic lɔn nadë adumuɔ̈ɔ̈m, ku kärɛc yekë ke looi, ku käk yekë lueel, aa lëu bï ke päl piny ëbën tënë kɔc.
28 Na verdade eu vos digo: Todos os pecados serão perdoados aos filhos dos homens, e as blasfêmias com que tiverem blasfemado;
29 Ku na ye raan Wëi Nhialic yɔ̈ɔ̈k lɔn ye yen jɔŋrac, ka adumuɔ̈ɔ̈mke aacïï kɔŋ päl piny akölriëëc ëbën.”
29 mas aquele que blasfemar contra o Espírito Santo, nunca terá perdão, mas está em perigo de condenação eterna;
30 Ee lueel Jethu këlä ë rin cï kɔc kɔ̈k ye lueel, “Ka la guɔ̈p jakrɛc.”
30 porque eles diziam: Ele tem um espírito imundo.
31 Go man Jethu kek wämäthakën ë Jethu bɛ̈n ku kɛ̈ɛ̈ckë aɣeer ku tockë raan bï Jethu la cɔɔl.
31 Vindo, então, seus irmãos e sua mãe e, em pé do lado de fora, mandaram chamá-lo.
32 Go kɔc ke rɛ̈ɛ̈r, ke cï ye gööm lɛ̈k ye, “Moor ku wämäthakui aatɔ̈ aɣeer, ku aa wïc yï.”
32 E a multidão estava assentada ao seu redor, e disseram-lhe: Eis que tua mãe e teus irmãos estão lá fora e te procuram.
33 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Yeŋa ë ma ku wämäthakäi?
33 E ele lhes respondeu, dizendo: Quem é minha mãe, ou meus irmãos?
34 Ku kë wiëc bäk ŋic, kɔc rɛ̈ɛ̈r kek ɣa aa nhiaar, aa cït paan ë ma.
34 E ele olhando em redor para os que estavam assentados junto dele, disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos!
35 Kuat raan wɛ̈t Nhialic looi yen ë wämääth, ku nyankäi ku ma.”
35 Porque aquele que fizer a vontade de Deus, este é meu irmão, e minha irmã e mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.