Marcos 15

Lëk yam (DIKNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Naɣɔn nhiäk rial yic, ke kɔcdït käk Nhialic, ku kɔcdït baai ku kɔc piööc lööŋ mɛ̈t tɛ̈ bïk luɔ̈i Jethu. Gokë rek ku kuɛɛthkë tënë bɛ̈ny Pilato.
1 Logo pela manhã se reuniram os sumos sacerdotes com os anciãos, os escribas e com todo o conselho. E tendo amarrado Jesus, levaram-no e entregaram-no a Pilatos.
2 — ausente —
2 Este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Ele lhe respondeu: Sim.
3 — ausente —
3 Os sumos sacerdotes acusavam-no de muitas coisas.
4 Go Pilato bɛn thiëëc, “Cïï käjuëc cï yï gaanykä ye bɛ̈ɛ̈r, piŋ käkkith yeke kuɛɛn yïguɔ̈p.”
4 Pilatos perguntou-lhe outra vez: Nada respondes? Vê de quantos delitos te acusam!
5 Go Jethu biɛt ku cïï wɛ̈t Pilato bëër. Go Pilato gäi.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de modo que Pilatos ficou admirado.
6 Ruɔ̈ɔ̈n ëbën, aköl Yan Ayum cïn yic luɔu, bɛ̈nyŋaknhom ë raan tök kam kɔc cï mac lony, tɛ̈ wïc kɔc baai ye bï lony.
6 Ora, costumava ele soltar-lhes em cada festa qualquer dos presos que pedissem.
7 Ke mony cɔl Barabath ë mac, kek kɔc cï kɔc nɔ̈k ke thär kek kɔc mac baai.
7 Havia na prisão um, chamado Barrabás, que fora preso com seus cúmplices, o qual na sedição perpetrara um homicídio.
8 Go kɔc juëc apɛi la tënë Pilato, ku thiëckë bï ke luɔ̈i kë ye looi aköl yai.
8 O povo que tinha subido começou a pedir-lhe aquilo que sempre lhes costumava conceder.
9 Go Pilato ke thiëëc, “Wiɛ̈ckë ba Jethu bɛ̈nyŋaknhom Itharel, lony tënë we?”
9 Pilatos respondeu-lhes: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 Ee ŋic lɔn yen tiɛɛl ku män mɛɛn kɔc luk Jethu, yen aabï kek Jethu tënë ye.
10 {Porque sabia que os sumos sacerdotes o haviam entregue por inveja.}
11 Ku kɔc ater Jethu aake ye kɔc kuɔ̈ɔ̈t thook, bïk lɛ̈k Pilato bï ya Barabath yen lony.
11 Mas os pontífices instigaram o povo para que pedissem de preferência que lhes soltasse Barrabás.
12 Go Pilato ke thiëëc, “Yeŋö ba looi tënë raan yakë cɔɔl ke bɛ̈nyŋaknhom kɔc Itharel?”
12 Pilatos falou-lhes outra vez: E que quereis que eu faça daquele a quem chamais o rei dos judeus?
13 Gokë rek yïc röldït, “Apiëët tim cï rïïu kɔ̈u.”
13 Eles tornaram a gritar: Crucifica-o!
14 Go Pilato ke bɛn thiëëc, “Yeŋö? Ye awäc ŋö cï looi?” Gokë bɛn rek yic röldït apɛi, “Apiëët tim cï rïïu kɔ̈u.”
14 Pilatos replicou: Mas que mal fez ele? Eles clamavam mais ainda: Crucifica-o!
15 Go Pilato Barabath lony rin wïc yen kɔc bïk puɔ̈th miɛt. Ku wën cï yen apuruuk yɔ̈ɔ̈k bïk that ku ŋakkë nhom ë kuɔɔth, ke gɛ̈m ke bïk la piäät tim cï rïïu kɔ̈u.
15 Querendo Pilatos satisfazer o povo, soltou-lhes Barrabás e entregou Jesus, depois de açoitado, para que fosse crucificado.
16 Go apuruuk Jethu kuaath aɣeer pan bɛ̈ny. Ku cɔlkë apuruukken kɔ̈k bïk röt mät ke.
16 Os soldados conduziram-no ao interior do pátio, isto é, ao pretório, onde convocaram toda a coorte.
17 Ku rukkë alanh mathiäŋ Jethu kɔ̈u. Ku jɔlkë kër la kuɔɔth riic yiic ku ŋɛk kek yenhom.
17 Vestiram Jesus de púrpura, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram na sua cabeça.
18 Ku jɔlkë aa cɔɔl, ku muɔ̈thkë ku buikë, “Mädho bɛ̈nyŋaknhom Itharel.”
18 E começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Ku yuupkë nhom wai, ku ŋuutkë guɔ̈p, ku gutkë kenhiɔl piny bïk nyuɔɔth ciɛ̈t leckë.
19 Davam-lhe na cabeça com uma vara, cuspiam nele e punham-se de joelhos como para homenageá-lo.
20 Wën cï kek ye jal bui, ke ke bïï alanh mathiäŋ awën bei, ku dhukkë aläthke yekɔ̈u, ku kuathkë bïk la piäät tim cï rïïu kɔ̈u.
20 Depois de terem escarnecido dele, tiraram-lhe a púrpura, deram-lhe de novo as vestes e conduziram-no fora para o crucificar.
21 Tɛ̈wën cï tim cï rïïu Jethu göök këtkët, ke mony cɔl Thaimon, raan pan Thirene, wun Alekdhändɛ̈r ku Ruputh, ë bɔ̈ baai ke kuany dhël yic ke la geeu. Go apuruuk dɔm riɛl bï tim cï rïïu ket.
21 Passava por ali certo homem de Cirene, chamado Simão, que vinha do campo, pai de Alexandre e de Rufo, e obrigaram-no a que lhe levasse a cruz.
22 Ku ɣeetkë tɛ̈ cɔl Golgotha, ku wɛ̈tde yic, gɔn la ŋueŋ-ŋeŋ cït apen nhom raan.
22 Conduziram Jesus ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer lugar do crânio.
23 Ku gɛ̈mkë Jethu muɔ̈n abiëc cï liääp wäl kec cɔl mir bï dek, go kuec ye.
23 Deram-lhe de beber vinho misturado com mirra, mas ele não o aceitou.
24 Gokë jäl piäät tim cï rïïu kɔ̈u. Ku cuɛtkë gɛk bïk alɛ̈th Jethu tek kamken.
24 Depois de o terem crucificado, repartiram as suas vestes, tirando a sorte sobre elas, para ver o que tocaria a cada um.
25 Ee ye tɛ̈ cït lunyluny ɣɔ̈k yen ë piɛ̈ɛ̈t kek ye tim cï rïïu kɔ̈u.
25 Era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Ku jɔlkë awuɔ̈c yekë tak ke cï Jethu looi, gɔ̈t nhial tim cï rïïu kɔ̈u ëlä, “BƐNYŊAKNHOM ITHAREL.”
26 A inscrição que motivava a sua condenação dizia: O rei dos judeus.
27 — ausente —
27 Crucificaram com ele dois bandidos: um à sua direita e outro à esquerda.
28 — ausente —
28 {Cumpriu-se assim a passagem da Escritura que diz: Ele foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}.}
29 Ku jɔl kɔc ke ye tëëk tɛ̈wën Jethu aa cuiit ku latkë ku luelkë, “Cie yïn wäär ye lueel lɔn bï yïn luaŋ Nhialic thuɔ̈r piny ku buth nïn kadiäk.
29 Os que iam passando injuriavam-no e abanavam a cabeça, dizendo: Olá! Tu que destróis o templo e o reedificas em três dias,
30 Na ye këya, yeŋö cïï yïn rot kony ku bär piny tim cï rïïu kɔ̈u!”
30 salva-te a ti mesmo! Desce da cruz!
31 Këya, ee ye kɔcken ater bui ku luelkë kamken. “Ee kɔc kɔ̈k kony ku cïï rot kony.
31 Desta maneira, escarneciam dele também os sumos sacerdotes e os escribas, dizendo uns para os outros: Salvou a outros e a si mesmo não pode salvar!
32 Raan cï lɔc ku dɔc cï Nhialic nhiaar ku yïk riɛl, cï rot looi bï ya bänyda, jɔl bɛ̈n piny tim cï rïïu kɔ̈u ëmën, buk jäl tïŋ ku gamku!” Ku acï kɔc awën cï piäät tiim kɔ̈ɔ̈th cïmënde aa bui ku lɛ̈ɛ̈tkë aya.
32 Que o Cristo, rei de Israel, desça agora da cruz, para que vejamos e creiamos! Também os que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
33 Nawën akɔ̈l ciɛl yic ke muɔ̈th loi rot ɣet tääŋ aköl pan awën,
33 Desde a hora sexta até a hora nona, houve trevas por toda a terra.
34 Nawën tääŋ akɔ̈l, ke Jethu cöt röl dït, “Eloi, Eloi, lama thabakthanï?” Ku wɛ̈tde yic, “Nhialicdiɛ̈, Nhialicdiɛ̈, yeŋö pɛ̈l yïn ɣa wei?”
34 E à hora nona Jesus bradou em alta voz: Elói, Elói, lammá sabactáni?, que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
35 Nawën piŋ kɔc kɔ̈k ke kääc thïn, ke luelkë, “Piɛŋkë acɔl Elija.”
35 Ouvindo isto, alguns dos circunstantes diziam: Ele chama por Elias!
36 Go raan tök kat ku lut alath muɔ̈n wac yic. Ku tɛ̈ɛ̈u wai thok ku ɣɔɔk Jethu thok, ku lueel, “Titku buk tïŋ lɔn bï Elija bɛ̈n bï bɛ̈n bɛ̈ɛ̈i bei tim cï rïïu kɔ̈u!”
36 Um deles correu e ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a na ponta de uma vara, deu-lho para beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo.
37 Ku jɔl Jethu keŋ apɛi, ku thou.
37 Jesus deu um grande brado e expirou.
38 Ku kaam wën ka alanh ye gɛ̈ɛ̈ŋ, bï luaŋ Nhialic tek yic alɔŋthïn rɛɛt yic ë rou, jɔɔk nhial ɣeet piny.
38 O véu do templo rasgou-se então de alto a baixo em duas partes.
39 Go bɛ̈ny apuruuk tɔ̈ thïn lueel wën tïŋ yen tɛ̈ cï Jethu thou thïn, “Mony kënë ë ye Manh Nhialic alanden!”
39 O centurião que estava diante de Jesus, ao ver que ele tinha expirado assim, disse: Este homem era realmente o Filho de Deus.
40 — ausente —
40 Achavam-se ali também umas mulheres, observando de longe, entre as quais Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o Menor, e de José, e Salomé,
41 — ausente —
41 que o tinham seguido e o haviam assistido, quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que haviam subido juntamente com ele a Jerusalém.
42 — ausente —
42 Quando já era tarde - era a Preparação, isto é‚ é a véspera do sábado -,
43 — ausente —
43 veio José de Arimatéia, ilustre membro do conselho, que também esperava o Reino de Deus; ele foi resoluto à presença de Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Go Pilato gäi lɔn nadë ke Jethu cï guɔ thou. Ku cɔɔl bɛ̈ny apuruuk ku thiëëc lɔn cï Jethu guɔ thou ayic.
44 Pilatos admirou-se de que ele tivesse morrido tão depressa. E, chamando o centurião, perguntou se já havia muito tempo que Jesus tinha morrido.
45 Nawën piŋ tënë bɛ̈ny apuruuk lɔn cï Jethu thou, go guäpde puɔ̈l bï Jothep nyaai.
45 Obtida a resposta afirmativa do centurião, mandou dar-lhe o corpo.
46 Go Jothep kɔc tooc bïk alanh ɣer la ɣɔɔc, ku bïï guɔ̈p Jethu piny tim kɔ̈u, ku der alanh awën. Ku tɛ̈ɛ̈u raŋ cï wec kuur yic. Ku lɔɔr alel dïttet raŋ thok.
46 Depois de ter comprado um pano de linho, José tirou-o da cruz, envolveu-o no pano e depositou-o num sepulcro escavado na rocha, rolando uma pedra para fechar a entrada.
47 Maria Magdalena ku Maria man Jothep aake daai, ku tïŋkë tɛ̈ cï ye thiɔ̈k thïn.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde o depositavam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.