Marcos 15
Lëk yam (DIKNT) vs ARIB
1 Naɣɔn nhiäk rial yic, ke kɔcdït käk Nhialic, ku kɔcdït baai ku kɔc piööc lööŋ mɛ̈t tɛ̈ bïk luɔ̈i Jethu. Gokë rek ku kuɛɛthkë tënë bɛ̈ny Pilato.
1 Logo de manhã tiveram conselho os principais sacerdotes com os anciãos, os escribas e todo o sinédrio; e maniatando a Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 — ausente —
2 Pilatos lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
3 — ausente —
3 e os principais dos sacerdotes o acusavam de muitas coisas.
4 Go Pilato bɛn thiëëc, “Cïï käjuëc cï yï gaanykä ye bɛ̈ɛ̈r, piŋ käkkith yeke kuɛɛn yïguɔ̈p.”
4 Tornou Pilatos a interrogá-lo, dizendo: Não respondes nada? Vê quantas acusações te fazem.
5 Go Jethu biɛt ku cïï wɛ̈t Pilato bëër. Go Pilato gäi.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de maneira que Pilatos se admirava.
6 Ruɔ̈ɔ̈n ëbën, aköl Yan Ayum cïn yic luɔu, bɛ̈nyŋaknhom ë raan tök kam kɔc cï mac lony, tɛ̈ wïc kɔc baai ye bï lony.
6 Ora, por ocasião da festa costumava soltar-lhes um preso qualquer que eles pedissem.
7 Ke mony cɔl Barabath ë mac, kek kɔc cï kɔc nɔ̈k ke thär kek kɔc mac baai.
7 E havia um, chamado Barrabás, preso com outros sediciosos, os quais num motim haviam cometido um homicídio.
8 Go kɔc juëc apɛi la tënë Pilato, ku thiëckë bï ke luɔ̈i kë ye looi aköl yai.
8 E a multidão subiu e começou a pedir o que lhe costumava fazer.
9 Go Pilato ke thiëëc, “Wiɛ̈ckë ba Jethu bɛ̈nyŋaknhom Itharel, lony tënë we?”
9 Ao que Pilatos lhes perguntou: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 Ee ŋic lɔn yen tiɛɛl ku män mɛɛn kɔc luk Jethu, yen aabï kek Jethu tënë ye.
10 Pois ele sabia que por inveja os principais sacerdotes lho haviam entregado.
11 Ku kɔc ater Jethu aake ye kɔc kuɔ̈ɔ̈t thook, bïk lɛ̈k Pilato bï ya Barabath yen lony.
11 Mas os principais sacerdotes incitaram a multidão a pedir que lhes soltasse antes a Barrabás.
12 Go Pilato ke thiëëc, “Yeŋö ba looi tënë raan yakë cɔɔl ke bɛ̈nyŋaknhom kɔc Itharel?”
12 E Pilatos, tornando a falar, perguntou-lhes: Que farei então daquele a quem chamais reis dos judeus?
13 Gokë rek yïc röldït, “Apiëët tim cï rïïu kɔ̈u.”
13 Novamente clamaram eles: Crucifica-o!
14 Go Pilato ke bɛn thiëëc, “Yeŋö? Ye awäc ŋö cï looi?” Gokë bɛn rek yic röldït apɛi, “Apiëët tim cï rïïu kɔ̈u.”
14 Disse-lhes Pilatos: Mas que mal fez ele? Ao que eles clamaram ainda mais: Crucifica-o!
15 Go Pilato Barabath lony rin wïc yen kɔc bïk puɔ̈th miɛt. Ku wën cï yen apuruuk yɔ̈ɔ̈k bïk that ku ŋakkë nhom ë kuɔɔth, ke gɛ̈m ke bïk la piäät tim cï rïïu kɔ̈u.
15 Então Pilatos, querendo satisfazer a multidão, soltou-lhe Barrabás; e tendo mandado açoitar a Jesus, o entregou para ser crucificado.
16 Go apuruuk Jethu kuaath aɣeer pan bɛ̈ny. Ku cɔlkë apuruukken kɔ̈k bïk röt mät ke.
16 Os soldados, pois, levaram-no para dentro, ao pátio, que é o pretório, e convocaram toda a corte;
17 Ku rukkë alanh mathiäŋ Jethu kɔ̈u. Ku jɔlkë kër la kuɔɔth riic yiic ku ŋɛk kek yenhom.
17 vestiram-no de púrpura e puseram-lhe na cabeça uma coroa de espinhos que haviam tecido;
18 Ku jɔlkë aa cɔɔl, ku muɔ̈thkë ku buikë, “Mädho bɛ̈nyŋaknhom Itharel.”
18 e começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Ku yuupkë nhom wai, ku ŋuutkë guɔ̈p, ku gutkë kenhiɔl piny bïk nyuɔɔth ciɛ̈t leckë.
19 Davam-lhe com uma cana na cabeça, cuspiam nele e, postos de joelhos, o adoravam.
20 Wën cï kek ye jal bui, ke ke bïï alanh mathiäŋ awën bei, ku dhukkë aläthke yekɔ̈u, ku kuathkë bïk la piäät tim cï rïïu kɔ̈u.
20 Depois de o terem assim escarnecido, despiram-lhe a púrpura, e lhe puseram as vestes. Então o levaram para fora, a fim de o crucificarem.
21 Tɛ̈wën cï tim cï rïïu Jethu göök këtkët, ke mony cɔl Thaimon, raan pan Thirene, wun Alekdhändɛ̈r ku Ruputh, ë bɔ̈ baai ke kuany dhël yic ke la geeu. Go apuruuk dɔm riɛl bï tim cï rïïu ket.
21 E obrigaram certo Simão, cireneu, pai de Alexandre e de Rufo, que por ali passava, vindo do campo, a carregar-lhe a cruz.
22 Ku ɣeetkë tɛ̈ cɔl Golgotha, ku wɛ̈tde yic, gɔn la ŋueŋ-ŋeŋ cït apen nhom raan.
22 Levaram-no, pois, ao lugar do Gólgota, que quer dizer, lugar da Caveira.
23 Ku gɛ̈mkë Jethu muɔ̈n abiëc cï liääp wäl kec cɔl mir bï dek, go kuec ye.
23 E ofereciam-lhe vinho misturado com mirra; mas ele não o tomou.
24 Gokë jäl piäät tim cï rïïu kɔ̈u. Ku cuɛtkë gɛk bïk alɛ̈th Jethu tek kamken.
24 Então o crucificaram, e repartiram entre si as vestes dele, lançando sortes sobre elas para ver o que cada um levaria.
25 Ee ye tɛ̈ cït lunyluny ɣɔ̈k yen ë piɛ̈ɛ̈t kek ye tim cï rïïu kɔ̈u.
25 E era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Ku jɔlkë awuɔ̈c yekë tak ke cï Jethu looi, gɔ̈t nhial tim cï rïïu kɔ̈u ëlä, “BƐNYŊAKNHOM ITHAREL.”
26 Por cima dele estava escrito o título da sua acusação: O REI DOS JUDEUS.
27 — ausente —
27 Também, com ele, crucificaram dois salteadores, um à sua direita, e outro à esquerda.
28 — ausente —
28 {E cumpriu-se a escritura que diz: E com os malfeitores foi contado.}
29 Ku jɔl kɔc ke ye tëëk tɛ̈wën Jethu aa cuiit ku latkë ku luelkë, “Cie yïn wäär ye lueel lɔn bï yïn luaŋ Nhialic thuɔ̈r piny ku buth nïn kadiäk.
29 E os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo: Ah! tu que destróis o santuário e em três dias o reedificas.
30 Na ye këya, yeŋö cïï yïn rot kony ku bär piny tim cï rïïu kɔ̈u!”
30 salva-te a ti mesmo, descendo da cruz.
31 Këya, ee ye kɔcken ater bui ku luelkë kamken. “Ee kɔc kɔ̈k kony ku cïï rot kony.
31 De igual modo também os principais sacerdotes, com os escribas, escarnecendo-o, diziam entre si: A outros salvou; a si mesmo não pode salvar;
32 Raan cï lɔc ku dɔc cï Nhialic nhiaar ku yïk riɛl, cï rot looi bï ya bänyda, jɔl bɛ̈n piny tim cï rïïu kɔ̈u ëmën, buk jäl tïŋ ku gamku!” Ku acï kɔc awën cï piäät tiim kɔ̈ɔ̈th cïmënde aa bui ku lɛ̈ɛ̈tkë aya.
32 desça agora da cruz o Cristo, o rei de Israel, para que vejamos e creiamos, Também os que com ele foram crucificados o injuriavam.
33 Nawën akɔ̈l ciɛl yic ke muɔ̈th loi rot ɣet tääŋ aköl pan awën,
33 E, chegada a hora sexta, houve trevas sobre a terra, até a hora nona.
34 Nawën tääŋ akɔ̈l, ke Jethu cöt röl dït, “Eloi, Eloi, lama thabakthanï?” Ku wɛ̈tde yic, “Nhialicdiɛ̈, Nhialicdiɛ̈, yeŋö pɛ̈l yïn ɣa wei?”
34 E, à hora nona, bradou Jesus em alta voz: Eloí, Eloí, lamá, sabactani? que, traduzido, é: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
35 Nawën piŋ kɔc kɔ̈k ke kääc thïn, ke luelkë, “Piɛŋkë acɔl Elija.”
35 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Eis que chama por Elias.
36 Go raan tök kat ku lut alath muɔ̈n wac yic. Ku tɛ̈ɛ̈u wai thok ku ɣɔɔk Jethu thok, ku lueel, “Titku buk tïŋ lɔn bï Elija bɛ̈n bï bɛ̈n bɛ̈ɛ̈i bei tim cï rïïu kɔ̈u!”
36 Correu um deles, ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias virá tirá-lo.
37 Ku jɔl Jethu keŋ apɛi, ku thou.
37 Mas Jesus, dando um grande brado, expirou.
38 Ku kaam wën ka alanh ye gɛ̈ɛ̈ŋ, bï luaŋ Nhialic tek yic alɔŋthïn rɛɛt yic ë rou, jɔɔk nhial ɣeet piny.
38 Então o véu do santuário se rasgou em dois, de alto a baixo.
39 Go bɛ̈ny apuruuk tɔ̈ thïn lueel wën tïŋ yen tɛ̈ cï Jethu thou thïn, “Mony kënë ë ye Manh Nhialic alanden!”
39 Ora, o centurião, que estava defronte dele, vendo-o assim expirar, disse: Verdadeiramente este homem era filho de Deus.
40 — ausente —
40 Também ali estavam algumas mulheres olhando de longe, entre elas Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago o Menor e de José, e Salomé;
41 — ausente —
41 as quais o seguiam e o serviam quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que tinham subido com ele a Jerusalém.
42 — ausente —
42 Ao cair da tarde, como era o dia da preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 — ausente —
43 José de Arimatéia, ilustre membro do sinédrio, que também esperava o reino de Deus, cobrando ânimo foi Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Go Pilato gäi lɔn nadë ke Jethu cï guɔ thou. Ku cɔɔl bɛ̈ny apuruuk ku thiëëc lɔn cï Jethu guɔ thou ayic.
44 Admirou-se Pilatos de que já tivesse morrido; e chamando o centurião, perguntou-lhe se, de fato, havia morrido.
45 Nawën piŋ tënë bɛ̈ny apuruuk lɔn cï Jethu thou, go guäpde puɔ̈l bï Jothep nyaai.
45 E, depois que o soube do centurião, cedeu o cadáver a José;
46 Go Jothep kɔc tooc bïk alanh ɣer la ɣɔɔc, ku bïï guɔ̈p Jethu piny tim kɔ̈u, ku der alanh awën. Ku tɛ̈ɛ̈u raŋ cï wec kuur yic. Ku lɔɔr alel dïttet raŋ thok.
46 o qual, tendo comprado um pano de linho, tirou da cruz o corpo, envolveu-o no pano e o depositou num sepulcro aberto em rocha; e rolou uma pedra para a porta do sepulcro.
47 Maria Magdalena ku Maria man Jothep aake daai, ku tïŋkë tɛ̈ cï ye thiɔ̈k thïn.
47 E Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde fora posto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.