Marcos 15

Lëk yam (DIKNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Naɣɔn nhiäk rial yic, ke kɔcdït käk Nhialic, ku kɔcdït baai ku kɔc piööc lööŋ mɛ̈t tɛ̈ bïk luɔ̈i Jethu. Gokë rek ku kuɛɛthkë tënë bɛ̈ny Pilato.
1 E, logo de manhã, os principais sacerdotes reunindo-se em conselho com os anciãos e os escribas e todo o conselho, e amarrando Jesus, levaram-no, e o entregaram a Pilatos.
2 — ausente —
2 E Pilatos lhe perguntou: És tu o REI DOS JUDEUS? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu dizes isto.
3 — ausente —
3 E os principais sacerdotes o acusavam de muitas coisas; mas ele nada respondia.
4 Go Pilato bɛn thiëëc, “Cïï käjuëc cï yï gaanykä ye bɛ̈ɛ̈r, piŋ käkkith yeke kuɛɛn yïguɔ̈p.”
4 E Pilatos perguntou-o novamente, dizendo: Nada respondes? Vê quantas coisas eles testemunham contra ti.
5 Go Jethu biɛt ku cïï wɛ̈t Pilato bëër. Go Pilato gäi.
5 Mas Jesus nada respondeu, de maneira que Pilatos se maravilhava.
6 Ruɔ̈ɔ̈n ëbën, aköl Yan Ayum cïn yic luɔu, bɛ̈nyŋaknhom ë raan tök kam kɔc cï mac lony, tɛ̈ wïc kɔc baai ye bï lony.
6 Ora, naquela festa ele libertava um prisioneiro, qualquer que eles desejassem.
7 Ke mony cɔl Barabath ë mac, kek kɔc cï kɔc nɔ̈k ke thär kek kɔc mac baai.
7 E havia um chamado Barrabás, que estava preso com outros insurgentes, que tinha cometido assassinato na insurreição.
8 Go kɔc juëc apɛi la tënë Pilato, ku thiëckë bï ke luɔ̈i kë ye looi aköl yai.
8 E a multidão, gritando em voz alta, começou a querer que ele fizesse como sempre lhes tinha feito.
9 Go Pilato ke thiëëc, “Wiɛ̈ckë ba Jethu bɛ̈nyŋaknhom Itharel, lony tënë we?”
9 Mas Pilatos lhes respondeu, dizendo: Quereis que eu vos liberte o REI DOS JUDEUS?
10 Ee ŋic lɔn yen tiɛɛl ku män mɛɛn kɔc luk Jethu, yen aabï kek Jethu tënë ye.
10 Porque ele sabia que por inveja os principais sacerdotes lhe haviam entregado.
11 Ku kɔc ater Jethu aake ye kɔc kuɔ̈ɔ̈t thook, bïk lɛ̈k Pilato bï ya Barabath yen lony.
11 Mas os principais sacerdotes incitaram a multidão para que lhes soltasse antes Barrabás.
12 Go Pilato ke thiëëc, “Yeŋö ba looi tënë raan yakë cɔɔl ke bɛ̈nyŋaknhom kɔc Itharel?”
12 E Pilatos, respondendo, lhes disse novamente: Então o que quereis que eu faça daquele a quem chamais de REI DOS JUDEUS?
13 Gokë rek yïc röldït, “Apiëët tim cï rïïu kɔ̈u.”
13 E eles gritaram novamente: Crucifica-o.
14 Go Pilato ke bɛn thiëëc, “Yeŋö? Ye awäc ŋö cï looi?” Gokë bɛn rek yic röldït apɛi, “Apiëët tim cï rïïu kɔ̈u.”
14 Então Pilatos lhes disse: Por quê? Que mal ele fez? E eles cada vez gritavam mais excessivamente: Crucifica-o.
15 Go Pilato Barabath lony rin wïc yen kɔc bïk puɔ̈th miɛt. Ku wën cï yen apuruuk yɔ̈ɔ̈k bïk that ku ŋakkë nhom ë kuɔɔth, ke gɛ̈m ke bïk la piäät tim cï rïïu kɔ̈u.
15 E, então, Pilatos, querendo satisfazer a multidão, libertou-lhes Barrabás, e entregou Jesus, após tê-lo açoitado, para ser crucificado.
16 Go apuruuk Jethu kuaath aɣeer pan bɛ̈ny. Ku cɔlkë apuruukken kɔ̈k bïk röt mät ke.
16 E os soldados o levaram para dentro do saguão chamado Pretório, e convocaram todo destacamento.
17 Ku rukkë alanh mathiäŋ Jethu kɔ̈u. Ku jɔlkë kër la kuɔɔth riic yiic ku ŋɛk kek yenhom.
17 E vestiram-no com púrpura, e entrelaçaram uma coroa de espinhos, puseram-lha na sua cabeça,
18 Ku jɔlkë aa cɔɔl, ku muɔ̈thkë ku buikë, “Mädho bɛ̈nyŋaknhom Itharel.”
18 e começaram a saudá-lo: Salve, REI DOS JUDEUS!
19 Ku yuupkë nhom wai, ku ŋuutkë guɔ̈p, ku gutkë kenhiɔl piny bïk nyuɔɔth ciɛ̈t leckë.
19 E feriram-no na cabeça com uma cana, e cuspiram nele, e curvando os seus joelhos, o adoraram.
20 Wën cï kek ye jal bui, ke ke bïï alanh mathiäŋ awën bei, ku dhukkë aläthke yekɔ̈u, ku kuathkë bïk la piäät tim cï rïïu kɔ̈u.
20 E, tendo zombado dele, tiraram-lhe a púrpura, e lhe puseram suas próprias vestes; e o levaram para fora a fim de crucificá-lo.
21 Tɛ̈wën cï tim cï rïïu Jethu göök këtkët, ke mony cɔl Thaimon, raan pan Thirene, wun Alekdhändɛ̈r ku Ruputh, ë bɔ̈ baai ke kuany dhël yic ke la geeu. Go apuruuk dɔm riɛl bï tim cï rïïu ket.
21 E obrigaram a um certo Simão, cireneu, pai de Alexandre e de Rufo, que por ali passava, vindo do campo, a carregar sua cruz.
22 Ku ɣeetkë tɛ̈ cɔl Golgotha, ku wɛ̈tde yic, gɔn la ŋueŋ-ŋeŋ cït apen nhom raan.
22 E levaram-no ao lugar do Gólgota, que quer dizer: Lugar da Caveira.
23 Ku gɛ̈mkë Jethu muɔ̈n abiëc cï liääp wäl kec cɔl mir bï dek, go kuec ye.
23 E deram-lhe para beber vinho misturado com mirra, mas ele não o recebeu.
24 Gokë jäl piäät tim cï rïïu kɔ̈u. Ku cuɛtkë gɛk bïk alɛ̈th Jethu tek kamken.
24 E, havendo-o crucificado, repartiram as suas vestes, lançando sorte sobre elas, o que cada homem tomaria.
25 Ee ye tɛ̈ cït lunyluny ɣɔ̈k yen ë piɛ̈ɛ̈t kek ye tim cï rïïu kɔ̈u.
25 E era a hora terceira, e eles o crucificaram.
26 Ku jɔlkë awuɔ̈c yekë tak ke cï Jethu looi, gɔ̈t nhial tim cï rïïu kɔ̈u ëlä, “BƐNYŊAKNHOM ITHAREL.”
26 E a epígrafe de sua acusação estava escrita: O REI DOS JUDEUS.
27 — ausente —
27 E crucificaram com ele dois ladrões, um à sua direita, e outro à sua esquerda.
28 — ausente —
28 E cumpriu-se a escritura, que diz: E com os transgressores ele foi contado.
29 Ku jɔl kɔc ke ye tëëk tɛ̈wën Jethu aa cuiit ku latkë ku luelkë, “Cie yïn wäär ye lueel lɔn bï yïn luaŋ Nhialic thuɔ̈r piny ku buth nïn kadiäk.
29 E os que passavam insultavam-no, meneando as suas cabeças, e dizendo: Ah! Tu que destróis o templo, e em três dias o reconstróis,
30 Na ye këya, yeŋö cïï yïn rot kony ku bär piny tim cï rïïu kɔ̈u!”
30 salva-te a ti mesmo, e desce da cruz.
31 Këya, ee ye kɔcken ater bui ku luelkë kamken. “Ee kɔc kɔ̈k kony ku cïï rot kony.
31 E da mesma maneira também os principais sacerdotes, com os escribas, zombando, diziam uns aos outros: Ele salvou a outros, a si mesmo não pode salvar.
32 Raan cï lɔc ku dɔc cï Nhialic nhiaar ku yïk riɛl, cï rot looi bï ya bänyda, jɔl bɛ̈n piny tim cï rïïu kɔ̈u ëmën, buk jäl tïŋ ku gamku!” Ku acï kɔc awën cï piäät tiim kɔ̈ɔ̈th cïmënde aa bui ku lɛ̈ɛ̈tkë aya.
32 Desça agora da cruz o Cristo, o rei de Israel, para que vejamos e creiamos. Também os que foram crucificados com ele o injuriavam.
33 Nawën akɔ̈l ciɛl yic ke muɔ̈th loi rot ɣet tääŋ aköl pan awën,
33 E, chegada à hora sexta, houve trevas sobre toda a terra até a hora nona.
34 Nawën tääŋ akɔ̈l, ke Jethu cöt röl dït, “Eloi, Eloi, lama thabakthanï?” Ku wɛ̈tde yic, “Nhialicdiɛ̈, Nhialicdiɛ̈, yeŋö pɛ̈l yïn ɣa wei?”
34 E, à hora nona, Jesus gritou em alta voz, dizendo: Eloí, Eloí, lamá sabactâni? Que, traduzido, é: Meu Deus, meu Deus, por que tu me abandonaste?
35 Nawën piŋ kɔc kɔ̈k ke kääc thïn, ke luelkë, “Piɛŋkë acɔl Elija.”
35 E alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Eis que ele chama por Elias.
36 Go raan tök kat ku lut alath muɔ̈n wac yic. Ku tɛ̈ɛ̈u wai thok ku ɣɔɔk Jethu thok, ku lueel, “Titku buk tïŋ lɔn bï Elija bɛ̈n bï bɛ̈n bɛ̈ɛ̈i bei tim cï rïïu kɔ̈u!”
36 E um deles correu a embeber uma esponja com vinagre e, pondo-a em uma cana, dava-lhe de beber, dizendo: Deixa-o em paz, vejamos se Elias vem para tirá-lo.
37 Ku jɔl Jethu keŋ apɛi, ku thou.
37 E Jesus, gritando em alta voz, rendeu o espírito.
38 Ku kaam wën ka alanh ye gɛ̈ɛ̈ŋ, bï luaŋ Nhialic tek yic alɔŋthïn rɛɛt yic ë rou, jɔɔk nhial ɣeet piny.
38 E o véu do templo se rasgou em dois, de cima para baixo.
39 Go bɛ̈ny apuruuk tɔ̈ thïn lueel wën tïŋ yen tɛ̈ cï Jethu thou thïn, “Mony kënë ë ye Manh Nhialic alanden!”
39 E o centurião, que estava defronte dele, vendo-o gritar e render o espírito, disse: Verdadeiramente este homem era o Filho de Deus.
40 — ausente —
40 E também ali estavam algumas mulheres, olhando de longe, entre as quais estavam Maria Madalena, e Maria, mãe de Tiago, o menor, e de José, e Salomé;
41 — ausente —
41 (as quais também o seguiam, e o serviam, quando estava na Galileia); e muitas outras mulheres que tinham subido com ele para Jerusalém.
42 — ausente —
42 E, chegada a tarde, pois era o dia da preparação, isto é, o dia antes do shabat,
43 — ausente —
43 José de Arimateia, um conselheiro honrado, que também esperava o reino de Deus, foi corajosamente a Pilatos e implorava pelo corpo de Jesus.
44 Go Pilato gäi lɔn nadë ke Jethu cï guɔ thou. Ku cɔɔl bɛ̈ny apuruuk ku thiëëc lɔn cï Jethu guɔ thou ayic.
44 E Pilatos se maravilhou que já estivesse morto. E, chamando a si o centurião, perguntou-lhe se já havia muito que tinha morrido.
45 Nawën piŋ tënë bɛ̈ny apuruuk lɔn cï Jethu thou, go guäpde puɔ̈l bï Jothep nyaai.
45 E, depois que o soube do centurião, ele deu o corpo a José.
46 Go Jothep kɔc tooc bïk alanh ɣer la ɣɔɔc, ku bïï guɔ̈p Jethu piny tim kɔ̈u, ku der alanh awën. Ku tɛ̈ɛ̈u raŋ cï wec kuur yic. Ku lɔɔr alel dïttet raŋ thok.
46 E ele comprou um pano de linho, e, tendo-o descido, envolveu-o no pano, e deitou-o em uma sepultura lavrada na rocha, e rolou uma pedra para a porta da sepultura.
47 Maria Magdalena ku Maria man Jothep aake daai, ku tïŋkë tɛ̈ cï ye thiɔ̈k thïn.
47 E Maria Madalena e Maria, a mãe de José, observavam onde fora colocado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.