Marcos 14

Lëk yam (DIKNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nïn karou Yan Ayum cïn yic luɔu nhom tueŋ, kɔcdït käk Nhialic ku kɔc piööc lööŋ aake wïc tɛ̈ bï kek Jethu dɛɛp thïn, bïk dɔm ke kuc ku näkkë.
1 Faltavam dois dias para a Páscoa e para a Festa dos Pães sem Fermento. Os principais sacerdotes e mestres da lei ainda procuravam uma oportunidade de prender Jesus em segredo e matá-lo.
2 Ku luelkë, “Acuk dɔm aköl yai, ɣok aabï tïït bï kɔc juëc kaŋ jäl, rin na dɔmku ku näkku, ke kɔc ŋoot yai yic, tɛ̈dë ke kɔc juëc aa thär kek ɣo.”
2 “Mas não durante a festa da Páscoa, para não haver tumulto entre o povo”, concordaram entre eles.
3 Ku tɛ̈wën rëër Jethu Bethanï pan raan atuet cɔl Thaimon, tɛ̈wën mïth yen, ke tik bɔ̈ kek töny koor cï cuëëc ë tiɔm ril la yic miök ŋïr cɔl naar, ye ɣɔɔc wëëu juëc apɛi. Ku kuem thok ku luuŋ miök Jethu nhom ëbën.
3 Enquanto isso, Jesus estava em Betânia, na casa de Simão, o leproso. Quando ele estava à mesa, uma mulher entrou com um frasco de alabastro contendo um perfume caro, feito de essência de nardo. Ela quebrou o frasco e derramou o perfume sobre a cabeça dele.
4 Go kɔc kɔ̈k ke rɛ̈ɛ̈r thïn puɔ̈th dak ku jiɛɛmkë kamken. “Yeŋö tuuk yen miök ŋïr?
4 Alguns dos que estavam à mesa ficaram indignados. “Por que desperdiçar um perfume tão caro?”, perguntaram.
5 Miök ŋïr kënë ŋuɔ̈t acï ɣaac wëëu juëc wär wëëu ye dɔ̈m raan ë ruɔ̈ɔ̈n tök, ku yïk wëëu kɔc ŋɔ̈ŋ.” Ku nyienykë tik apɛi.
5 “Poderia ter sido vendido por trezentas moedas de prata, e o dinheiro, dado aos pobres!” E repreenderam a mulher severamente.
6 Go Jethu lueel, “Pälkë, yeŋö nyieeny wek ye? Acï këpath looi tënë ɣa.
6 Jesus, porém, disse: “Deixem-na em paz. Por que a criticam por ter feito algo tão bom para mim?
7 Rin kɔc ŋɔ̈ŋ aabï rëër kek we akölaköl. Ku na wiɛ̈ckë bäk ke kony ka luɔikë. Ku ɣɛn acïï bï rëër kek we akölaköl.
7 Vocês sempre terão os pobres em seu meio e poderão ajudá-los sempre que desejarem, mas nem sempre terão a mim.
8 Tiŋ kënë, acï kë lëu bï looi tënë ɣa looi. Acï bɛ̈n bä bɛ̈n tɔc bï guäpdiɛ̈ guiir bï jal thiɔ̈k.
8 Ela fez o que podia e ungiu meu corpo de antemão para o sepultamento.
9 Wek alɛ̈k yic, kuat tɛ̈ bï Wɛ̈t Puɔth Yam piɔ̈ɔ̈c thïn pinynhom, kë cï tiŋ kënë looi, abï ya lueel bï ye a tak.”
9 “Eu lhes digo a verdade: onde quer que as boas-novas sejam anunciadas pelo mundo, o que esta mulher fez será contado, e dela se lembrarão”.
10 Nawën ke Judath, raan töŋ atuuc kathiäär ku rou, la tënë kɔcdït käk Nhialic bï Jethu la luɔm tënë ke.
10 Então Judas Iscariotes, um dos Doze, foi aos principais sacerdotes para combinar de lhes entregar Jesus.
11 Gokë puɔ̈th miɛt apɛi wën piŋ kek wɛ̈tde, ku thɔnkë lɔn bï kek ye gäm wëëu juëc. Ku jɔl tɛ̈ bï yen Jethu dɔm thïn wïc.
11 Quando souberam por que ele tinha vindo, ficaram muito satisfeitos e lhe prometeram dinheiro. Então ele começou a procurar uma oportunidade para trair Jesus.
12 Nawën aköl tueŋ Yandït Ayum cïn yic luɔu, nɛ̈k amɛ̈l rin yai, ke Jethu thiëëc kɔcken ye buɔɔth ëlä, “Ye tɛ̈nɛn wïc yïn ɣo buk miëth yai la guiir thïn?”
12 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando o cordeiro pascal era sacrificado, os discípulos de Jesus lhe perguntaram: “Onde quer que lhe preparemos a refeição da Páscoa?”.
13 Go Jethu kɔcken ye buɔɔth tooc karou ku lëk ke, “Lak geeu Jeruthalem, ku wek abï rɔ̈m kek raan ɣɛ̈ɛ̈c tööny pïu, biaathkë,
13 Então Jesus enviou dois deles a Jerusalém, com as seguintes instruções: “Ao entrarem na cidade, um homem carregando uma vasilha de água virá ao seu encontro. Sigam-no.
14 pan le yen thïn, ku lɛ̈kkë raan la baai. Aye Raan piööc lueel, ‘Ye ɣön nɛn bï ɣɛn miëth yai cam thïn ɣok kɔckiɛ̈n ɣa buɔɔth?’
14 Digam ao dono da casa em que ele entrar: ‘O Mestre pergunta: Onde fica o aposento no qual comerei a refeição da Páscoa com meus discípulos?’.
15 Ku abï we nyuɔ̈th ɣön nhial lääu yic cï guiir yic. Guiɛrkë miëthda ë tɛ̈ɛ̈n.”
15 Ele os levará a uma sala grande no andar superior, que já estará arrumada. Preparem ali a refeição”.
16 Go kɔc ye buɔɔth jäl ku lek geeu Jeruthalem, ku yökkë këriëëc ëbën cït tɛ̈wën cï Jethu ye lɛ̈k ke thïn. Ku jɔlkë miëth yai guiir.
16 Então os dois discípulos foram à cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito, e ali prepararam a refeição da Páscoa.
17 Nawën la thëi bɛ̈n, ke Jethu bɔ̈ kek atuɔ̈ɔ̈cke thiäär ku rou.
17 Ao anoitecer, Jesus chegou com os Doze.
18 Tɛ̈wën mïth kek, ke lueel Jethu, “Wek alɛ̈k yic, raan tök kamkun abä luɔm ku ë raan mïth kek ɣa.”
18 Quando estavam à mesa, comendo, Jesus disse: ‘Eu lhes digo a verdade: um de vocês que está aqui comendo comigo vai me trair”.
19 Gokë puɔ̈th riääk ku jɔlkë gäi ku thiëckë tök-tök, “Makei! Ye yic? Ye ɣɛn?” Ku riëëkkë puɔ̈th apɛi.
19 Aflitos, eles protestaram: “Certamente não serei eu!”.
20 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Ee raan tök kamkun wathiäär ku rou, raan yecin rɛk aduɔ̈k yic kek ɣa.
20 Jesus respondeu: “É um dos Doze. É alguém que come comigo da mesma tigela.
21 Ee yic, Manh Raan abï nɔ̈k cït tɛ̈ cï gät ye riɛnke athör thɛɛr wël Nhialic yiic. Ku raan bï ye luɔm abï gum apɛi. Ku aŋuɛ̈ɛ̈n tënë ye diɛ̈t këc cak dhiëëth.”
21 Pois o Filho do Homem deve morrer, como as Escrituras declararam há muito tempo. Mas que terrível será para aquele que o trair! Para esse homem seria melhor não ter nascido”.
22 Tɛ̈wën mïth kek, ke Jethu löm ayup ku dɔɔc, ku bɛny yic ku gɛ̈m ke ku lueel, “Lɔ̈mkë kënë, ku camkë, kënë ee guäpdiɛ̈.”
22 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão e o abençoou. Em seguida, partiu-o em pedaços e deu aos discípulos, dizendo: “Tomem, porque este é o meu corpo”.
23 Ku lööm aduŋ cï thiäŋ muɔ̈n abiëc, ku leec Nhialic ku gɛ̈m ke, ku dëkkë thïn ëbën,
23 Então tomou o cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois, entregou-o aos discípulos, e todos beberam.
24 ku lueel tënë ke, “Kënë ë riɛmdiɛ̈, riɛm ë dɔ̈ɔ̈r kek Nhialic, bï kuër rin kɔc ëbën.
24 Então Jesus disse: “Este é o meu sangue, que confirma a aliança. Ele é derramado como sacrifício por muitos.
25 Alɛ̈k we, ɣɛn acïï bï bɛn dek muɔ̈n abiëc pinynhom tɛ̈n kek we, ɣet aköl bï ɣok ye dek ɣodhie pan Nhialic.”
25 Eu lhes digo a verdade: não voltarei a beber vinho até aquele dia em que beberei um vinho novo no reino de Deus”.
26 Nawën cïk jal thök ke ket waak, ku lek gɔn Olip cök.
26 Então cantaram um hino e saíram para o monte das Oliveiras.
27 Ku lueel Jethu tënë ke, “Wek kackiɛ̈, wek aabï kat ɣa cïmën këwäär cï gɔ̈t athör thɛɛr wël Nhialic yic ëlä, ‘Ɣɛn abä abiöök cɔl anäk ku amɛ̈l abï wɛɛr.’
27 No caminho, Jesus disse: “Todos vocês me abandonarão, pois as Escrituras dizem: ‘Deus ferirá e as ovelhas serão dispersas’.
28 Ku tɛ̈ cï ɣɛn jɔt raŋ yic, ke ɣɛn abï kaŋ la Galilia ba we la tiit thïn.”
28 Mas, depois de ressuscitar, irei adiante de vocês à Galileia”.
29 Go Pïtɛr lueel tënë ye, “Ɣɛn acïï bï kat tɛ̈ cɔk kɔc ëbën kat!”
29 Pedro declarou: “Mesmo que todos os outros o abandonem, eu jamais farei isso”.
30 Go Jethu lueel tënë ye, “Alɛ̈k yï, ë wɛ̈ɛ̈r kënë, ke thɔn ajïth këc kiu rou, yïn abä jai arak diäk.”
30 Jesus respondeu: “Eu lhe digo a verdade: esta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes”.
31 Go Pïtɛr dhuɔ̈k ye, “Na cɔk ɣa nɔ̈k kek yï, ke yïn acä bï kaŋ jai.” Ku lueel atuuc kɔ̈k ëbën këya.
31 Pedro, no entanto, insistiu enfaticamente: “Mesmo que eu tenha de morrer ao seu lado, jamais o negarei!”. E todos os outros discípulos disseram o mesmo.
32 Nawën ke Jethu kek kɔcken ye buɔɔth la tɛ̈ ye cɔl Jethemani, ku lueel tënë ke, “Nyuɔ̈ɔ̈ckë tɛ̈n ku yiënkë, ɣɛn ala röök.”
32 Então foram a um lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: “Sentem-se aqui enquanto vou orar”.
33 Ku cɔɔl Pïtɛr ku Jemith ku Joon bïk la kek ye. Ku jɔl rëër ke nɛ̈k atiëël, ku dhiɛɛu apɛi yepuɔ̈u.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João e começou a sentir grande pavor e angústia.
34 Ku lueel tënë ke, “Ɣɛn adhiau puɔ̈u apɛi, ee thou guɔ̈p. Rɛ̈ɛ̈rkë tɛ̈n ku yiënkë.”
34 “Minha alma está profundamente triste, a ponto de morrer”, disse ele. “Fiquem aqui e vigiem.”
35 Ku le tueŋ tɛ̈thin-nyɔɔt, ku rɛ̈ɛ̈ny rot piny ku röök ëlä, “Na lëu rot, ke kërɛɛc tit ɣa acïï bɔ̈.”
35 Ele avançou um pouco e curvou-se até o chão. Então orou para que, se possível, a hora que o esperava fosse afastada dele.
36 Ku lueel, “Wä, yïn ë këriëëc ëbën lëu, nyaai ë kërɛɛc kënë tënë ɣa. Ku acie wɛ̈t piändiɛ̈ ë wɛ̈t piändu.”
36 E clamou: “Aba, Pai, tudo é possível para ti. Peço que afastes de mim este cálice. Contudo, que seja feita a tua vontade, e não a minha”.
37 Nawën ke dhuk tënë ke ku yökke ke nïn.
37 Depois, voltou aos discípulos e os encontrou dormindo. “Simão, você está dormindo?”, disse ele a Pedro. “Não pode vigiar comigo nem por uma hora?
38 Ku lueel tënë ke, “Yiënkë ku rɔ̈ɔ̈kkë bï we cïï them jakrɛc. Puɔ̈u ë gam ku guɔ̈p acïn riɛl.”
38 Vigiem e orem para que não cedam à tentação, pois o espírito está disposto, mas a carne é fraca.”
39 Ku ben jäl ku le röök cïmën awën.
39 Então os deixou novamente e fez a mesma oração de antes.
40 Go bɛn dhuk tënë ke, ku ben ke yök ke nin, rin cï nïn ke göök apɛi. Ku muumkë nhïïm kë bïk lɛ̈k ye, rin cï kek gup riɔ̈ɔ̈c.
40 Quando voltou pela segunda vez, mais uma vez encontrou os discípulos dormindo, pois não conseguiam manter os olhos abertos. Eles não sabiam o que dizer.
41 Nawën dhuk tënë ke kën ye kek diäk, ke thiëëc ke, “Ŋot we nin! Lääŋkë? Ŋiɛckë lɔn cï tɛ̈n nïn thök, tiɛ̈ŋkë Manh Raan acï luɔ̈m kɔc rɛc. Ëmën, tɛ̈ bï ye jäl thɔ̈n kɔc rɛc acï ɣëët.
41 Ao voltar pela terceira vez, disse: “Vocês ainda dormem e descansam? Basta; chegou a hora. O Filho do Homem está para ser entregue nas mãos de pecadores.
42 Raan cä luɔm acï bɛ̈n. Jatkë röt, lokku buk rɔ̈m.”
42 Levantem-se e vamos. Meu traidor chegou”.
43 Tɛ̈wën ŋot jiɛɛm yen, ke Judath raan ye kek thiäär ku rou bɔ̈ ke cath kek kɔc juëc muk paal ku atuel, ke cï kɔcdït käk Nhialic, ku kɔc gät lööŋ, ku kɔcdït baai tooc.
43 No mesmo instante, enquanto Jesus ainda falava, Judas, um dos Doze, chegou com uma multidão armada de espadas e pedaços de pau. Tinham sido enviados pelos principais sacerdotes, mestres da lei e líderes do povo.
44 Ku Judath ëcï kɔc awën cath kek ye, lɛ̈k tɛ̈ bï kek raan wïckë bïk bɛ̈n dɔm ŋiɛc thïn, ëlä, “Raan ba muɔ̈th ku ciɛɛm yen ë raan wiɛ̈ckë, damkë ku kuathkë ku tiɛtkë röt ë kacke apath.”
44 O traidor havia combinado com eles um sinal: “Vocês saberão a quem devem prender quando eu o cumprimentar com um beijo. Então poderão levá-lo em segurança”.
45 Kaam wën ɣëët Judath, ke la tënë Jethu nyin yic ku lueel, “Bɛ̈ny.” Ku muɔ̈ɔ̈th ke ciim.
45 Assim que chegaram, Judas se aproximou de Jesus. “Rabi!”, exclamou ele, e o beijou.
46 Gokë dɔm ku derkë.
46 Os outros agarraram Jesus e o prenderam.
47 Go raan tök kam kɔc ye buɔɔth wën kääc thïn palde miëët bei ku tök alony lui pan raandït käk Nhialic yïc abï tɛɛm wei
47 Mas um dos que estavam com Jesus puxou a espada e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha.
48 Go Jethu ke thiëëc, “Cäk bɛ̈n we muk atuel ku paal bäk ɣa bɛ̈n dɔm. Cäk tak lɔn ye ɣɛn raan kɔc rum?
48 Jesus perguntou: “Por acaso sou um revolucionário perigoso, para que venham me prender com espadas e pedaços de pau?
49 Ɣɛn ë rëër ke we akölaköl ɣa piɔ̈ɔ̈c luaŋ Nhialic, ku wek aa këc ɣa dɔm. Ku kënë acï rot looi ë rin bï kë cï gɔ̈t athör thɛɛr wël Nhialic yiic yenhom tiɛɛŋ.”
49 Por que não me prenderam no templo? Todos os dias estive ali, no meio de vocês, ensinando. Mas estas coisas estão acontecendo para que se cumpra o que dizem as Escrituras”.
50 Ku jɔl kɔcken ye buɔɔth nyääŋ piny ku kɛtkë.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Ku riënythii dɛ̈t ceŋ alanh acuat ë buɔth Jethu. Nawën wïc kɔc awën kuath Jethu bïk dɔm,
51 Um jovem que os seguia vestia apenas um lençol de linho. Quando a multidão tentou agarrá-lo,
52 ke nyiëëŋ alath kecin ku kɛt kecin kë ceŋ.
52 ele deixou para trás o lençol e escapou nu.
53 Ku jɔlkë Jethu ɣäth pan Kaipa luk yic, cï bäny käk Nhialic ku kɔc piööc lööŋ, ku kɔcdït baai kenhïïm mat thïn.
53 Levaram Jesus para a casa do sumo sacerdote, onde estavam reunidos os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei.
54 Ku Pïtɛr ë biöth ke mec kɔc cök ciëën agut tɛ̈ ɣeet yen luk yic. Ku nyuuc bï ɣɔ̈c aya tɛ̈wën ɣɔ̈c kɔc bäny tiit thïn.
54 Pedro seguia Jesus de longe e entrou no pátio do sumo sacerdote. Ali, sentou-se com os guardas para se aquecer junto ao fogo.
55 Bäny käk Nhialic aake cï nyuc bïk Jethu wïc guɔ̈p awuɔ̈c cï looi, rin bï kek ye tɛ̈m thou, ku acïn awuɔ̈c cïk yök.
55 Lá dentro, os principais sacerdotes e todo o conselho dos líderes do povo tentavam, sem sucesso, encontrar provas contra Jesus, para que pudessem condená-lo à morte.
56 Kɔc juëc aake cï Jethu luɔm ë lueth ku wɛ̈lken akëc rɔ̈m.
56 Muitas testemunhas falsas deram depoimentos, mas elas se contradiziam.
57 Nawën ke kɔc kɔ̈k jɔt röt, ku lueelkë luenh kënë Jethu guɔ̈p.
57 Por fim, alguns homens se levantaram e apresentaram o seguinte testemunho falso:
58 Acuk piŋ ke lueel, “Ɣɛn abï luaŋ Nhialic cï raan looi kënë thuɔ̈r piny, ku na ye aköl ye nin diäk, ke ɣɛn abï dɛ̈t buth nyiɛnde, ke cie kënë ë looi raan.”
58 “Nós o ouvimos dizer: ‘Destruirei este templo feito por mãos humanas e em três dias construirei outro, não feito por mãos humanas’”.
59 Agut ke aya aa këc wɛ̈lken rɔ̈m.
59 Mas nem assim seus depoimentos eram coerentes.
60 Go Kaipa rot jɔt kenhïïm ku thiëëc Jethu, “Cïn kë dhuk nhom wël cï luɛɛl yïguɔ̈pkä yiic?”
60 Então o sumo sacerdote se levantou diante dos demais e perguntou a Jesus: “Você não vai responder a essas acusações? O que tem a dizer em sua defesa?”.
61 Go Jethu biɛt ku cïï jam. Go Kaipa bɛn thiëëc, “Ye yök yïpuɔ̈u ye yïn Raan cï lɔc ku dɔc, Manh Nhialic yeku door?”
61 Jesus, no entanto, permaneceu calado e não deu resposta alguma. Então o sumo sacerdote perguntou: “Você é o Cristo, o Filho do Deus Bendito?”.
62 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Ee ɣɛn, ku wek aabï Manh Raan tïŋ ke cï nyuc cuëny Nhialic ŋic käŋ looi ëbën, ku bïï ke pial nhial.”
62 “Eu sou”, disse Jesus. “E vocês verão o Filho do Homem sentado à direita do Deus Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.”
63 Go Kaipa aläthke rɛt yiic yekɔ̈u ku lueel, “Yeŋö ŋot wïcku kɔc kɔ̈k bï bɛn jam käk cï looi.
63 Então o sumo sacerdote rasgou as vestes e disse: “Que necessidade temos de outras testemunhas?
64 Wek acï tɛ̈ tɔɔn yen Nhialic thïn piŋ. Yeŋö yen wɛ̈tdun?” Gokë mat yic kedhie bï dhiɛl nɔ̈k.
64 Todos ouviram a blasfêmia. Qual é o veredicto?”. E todos o julgaram culpado e o condenaram à morte.
65 Ku jɔl kɔc kɔ̈k Jethu aa ŋuɔ̈ɔ̈t. Ku derkë nyin ku guutkë kecin ku yöökkë, “Mɛɛk raan yï gut.” Ku dɔm apuruuk ku biɛ̈kkë.
65 Então alguns deles começaram a cuspir em Jesus. Vendaram seus olhos e lhe deram socos. “Profetize para nós!”, zombavam. E os guardas lhe davam tapas enquanto o levavam.
66 — ausente —
66 Enquanto isso, Pedro estava lá embaixo, no pátio. Uma das criadas que trabalhava para o sumo sacerdote passou por ali
67 — ausente —
67 e viu Pedro se aquecendo junto ao fogo. Olhou bem para ele e disse: “Você é um dos que estavam com Jesus de Nazaré”.
68 Go jai, ku lueel, “Ɣɛn acïï raandun ye lueel ŋic diɛn. Ku kë ye lueel acä cak deet yic aya.” Ku ler aɣeer. Ku kaam thiin awën, ke thɔn ajïth kiu.
68 Ele, porém, negou. “Não faço a menor ideia do que você está falando!”, disse, e caminhou em direção à saída. Naquele instante, o galo cantou.
69 Go nyan awën tïŋ ku ben lɛ̈k kɔc kääc thïn, “Mony kënë ë raanden.”
69 Quando a criada o viu ali, começou a dizer aos outros: “Este homem com certeza é um deles!”.
70 Go Pïtɛr bɛn jai. Ku kaam awën, ke lueel kɔc ke kääc thïn tënë Pïtɛr, “Ee yic, yïn ë raanden, rin yïn ee raan Galilia.”
70 Mas Pedro negou novamente. Um pouco mais tarde, alguns dos que estavam por lá confrontaram Pedro, dizendo: “Você deve ser um deles, pois é galileu”.
71 Go Pïtɛr rot kuëëŋ, “Nhialic abä nɔ̈k tɛ̈ cïï ɣɛn yic luel. Ɣɛn akuc raan jiɛɛm wek ë riɛnke.”
71 Ele, porém, começou a praguejar e jurou: “Não conheço esse homem de quem vocês estão falando!”.
72 Nyin yic, tɛ̈wën ye dhiën ajïth yic rou bɛ̈ɛ̈k piny, ke Pïtɛr tak këwäär cï Jethu lɛ̈k ye, “Tueŋ ke thɔn ajïth këc kiu kënë ye kek rou, ke yïn abä jai arak diäk.” Ku wel yenhom wei kɔc yiic ke cï guɔ̈p yär ku dhiɛɛu.
72 E, no mesmo instante, o galo cantou pela segunda vez. Então Pedro se lembrou das palavras de Jesus: “Antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes”. E começou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.