Marcos 14

Lëk yam (DIKNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Nïn karou Yan Ayum cïn yic luɔu nhom tueŋ, kɔcdït käk Nhialic ku kɔc piööc lööŋ aake wïc tɛ̈ bï kek Jethu dɛɛp thïn, bïk dɔm ke kuc ku näkkë.
1 E, dali a dois dias, era a Páscoa e a Festa dos Pães Asmos; e os principais dos sacerdotes e os escribas buscavam como o prenderiam com dolo e o matariam.
2 Ku luelkë, “Acuk dɔm aköl yai, ɣok aabï tïït bï kɔc juëc kaŋ jäl, rin na dɔmku ku näkku, ke kɔc ŋoot yai yic, tɛ̈dë ke kɔc juëc aa thär kek ɣo.”
2 Mas eles diziam: Não na festa, para que, porventura, se não faça alvoroço entre o povo.
3 Ku tɛ̈wën rëër Jethu Bethanï pan raan atuet cɔl Thaimon, tɛ̈wën mïth yen, ke tik bɔ̈ kek töny koor cï cuëëc ë tiɔm ril la yic miök ŋïr cɔl naar, ye ɣɔɔc wëëu juëc apɛi. Ku kuem thok ku luuŋ miök Jethu nhom ëbën.
3 E, estando ele em Betânia assentado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher que trazia um vaso de alabastro, com unguento de nardo puro, de muito preço, e, quebrando o vaso, lho derramou sobre a cabeça.
4 Go kɔc kɔ̈k ke rɛ̈ɛ̈r thïn puɔ̈th dak ku jiɛɛmkë kamken. “Yeŋö tuuk yen miök ŋïr?
4 E alguns houve que em si mesmos se indignaram e disseram: Para que se fez este desperdício de unguento?
5 Miök ŋïr kënë ŋuɔ̈t acï ɣaac wëëu juëc wär wëëu ye dɔ̈m raan ë ruɔ̈ɔ̈n tök, ku yïk wëëu kɔc ŋɔ̈ŋ.” Ku nyienykë tik apɛi.
5 Porque podia vender-se por mais de trezentos dinheiros e dá-lo aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Go Jethu lueel, “Pälkë, yeŋö nyieeny wek ye? Acï këpath looi tënë ɣa.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a, para que a molestais? Ela fez-me boa obra.
7 Rin kɔc ŋɔ̈ŋ aabï rëër kek we akölaköl. Ku na wiɛ̈ckë bäk ke kony ka luɔikë. Ku ɣɛn acïï bï rëër kek we akölaköl.
7 Porque sempre tendes os pobres convosco e podeis fazer-lhes bem, quando quiserdes; mas a mim nem sempre me tendes.
8 Tiŋ kënë, acï kë lëu bï looi tënë ɣa looi. Acï bɛ̈n bä bɛ̈n tɔc bï guäpdiɛ̈ guiir bï jal thiɔ̈k.
8 Esta fez o que podia; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Wek alɛ̈k yic, kuat tɛ̈ bï Wɛ̈t Puɔth Yam piɔ̈ɔ̈c thïn pinynhom, kë cï tiŋ kënë looi, abï ya lueel bï ye a tak.”
9 Em verdade vos digo que, em todas as partes do mundo onde este evangelho for pregado, também o que ela fez será contado para sua memória.
10 Nawën ke Judath, raan töŋ atuuc kathiäär ku rou, la tënë kɔcdït käk Nhialic bï Jethu la luɔm tënë ke.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais dos sacerdotes para lho entregar.
11 Gokë puɔ̈th miɛt apɛi wën piŋ kek wɛ̈tde, ku thɔnkë lɔn bï kek ye gäm wëëu juëc. Ku jɔl tɛ̈ bï yen Jethu dɔm thïn wïc.
11 E eles, ouvindo- o, alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro; e buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Nawën aköl tueŋ Yandït Ayum cïn yic luɔu, nɛ̈k amɛ̈l rin yai, ke Jethu thiëëc kɔcken ye buɔɔth ëlä, “Ye tɛ̈nɛn wïc yïn ɣo buk miëth yai la guiir thïn?”
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, quando sacrificavam a Páscoa, disseram-lhe os discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comer a Páscoa?
13 Go Jethu kɔcken ye buɔɔth tooc karou ku lëk ke, “Lak geeu Jeruthalem, ku wek abï rɔ̈m kek raan ɣɛ̈ɛ̈c tööny pïu, biaathkë,
13 E enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes: Ide à cidade, e um homem que leva um cântaro de água vos encontrará; segui-o.
14 pan le yen thïn, ku lɛ̈kkë raan la baai. Aye Raan piööc lueel, ‘Ye ɣön nɛn bï ɣɛn miëth yai cam thïn ɣok kɔckiɛ̈n ɣa buɔɔth?’
14 E, onde quer que entrar, dizei ao senhor da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Ku abï we nyuɔ̈th ɣön nhial lääu yic cï guiir yic. Guiɛrkë miëthda ë tɛ̈ɛ̈n.”
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado
16 Go kɔc ye buɔɔth jäl ku lek geeu Jeruthalem, ku yökkë këriëëc ëbën cït tɛ̈wën cï Jethu ye lɛ̈k ke thïn. Ku jɔlkë miëth yai guiir.
16 E, saindo os seus discípulos, foram à cidade, e acharam como lhes tinha dito, e prepararam a Páscoa.
17 Nawën la thëi bɛ̈n, ke Jethu bɔ̈ kek atuɔ̈ɔ̈cke thiäär ku rou.
17 E, chegada a tarde, foi com os doze.
18 Tɛ̈wën mïth kek, ke lueel Jethu, “Wek alɛ̈k yic, raan tök kamkun abä luɔm ku ë raan mïth kek ɣa.”
18 E, quando estavam assentados a comer, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Gokë puɔ̈th riääk ku jɔlkë gäi ku thiëckë tök-tök, “Makei! Ye yic? Ye ɣɛn?” Ku riëëkkë puɔ̈th apɛi.
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Porventura, sou eu, Senhor? E outro: Porventura, sou eu, Senhor?
20 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Ee raan tök kamkun wathiäär ku rou, raan yecin rɛk aduɔ̈k yic kek ɣa.
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que mete comigo a mão no prato.
21 Ee yic, Manh Raan abï nɔ̈k cït tɛ̈ cï gät ye riɛnke athör thɛɛr wël Nhialic yiic. Ku raan bï ye luɔm abï gum apɛi. Ku aŋuɛ̈ɛ̈n tënë ye diɛ̈t këc cak dhiëëth.”
21 Na verdade o Filho do Homem vai, como dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do Homem é traído! Bom seria para o tal homem não haver nascido.
22 Tɛ̈wën mïth kek, ke Jethu löm ayup ku dɔɔc, ku bɛny yic ku gɛ̈m ke ku lueel, “Lɔ̈mkë kënë, ku camkë, kënë ee guäpdiɛ̈.”
22 E, comendo eles, tomou Jesus pão, e, abençoando-o, o partiu, e deu-lh o, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 Ku lööm aduŋ cï thiäŋ muɔ̈n abiëc, ku leec Nhialic ku gɛ̈m ke, ku dëkkë thïn ëbën,
23 E, tomando o cálice e dando graças, deu-lh o; e todos beberam dele.
24 ku lueel tënë ke, “Kënë ë riɛmdiɛ̈, riɛm ë dɔ̈ɔ̈r kek Nhialic, bï kuër rin kɔc ëbën.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o
25 Alɛ̈k we, ɣɛn acïï bï bɛn dek muɔ̈n abiëc pinynhom tɛ̈n kek we, ɣet aköl bï ɣok ye dek ɣodhie pan Nhialic.”
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da vide, até àquele Dia em que o beber novo, no Reino de Deus.
26 Nawën cïk jal thök ke ket waak, ku lek gɔn Olip cök.
26 E, tendo cantado o hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Ku lueel Jethu tënë ke, “Wek kackiɛ̈, wek aabï kat ɣa cïmën këwäär cï gɔ̈t athör thɛɛr wël Nhialic yic ëlä, ‘Ɣɛn abä abiöök cɔl anäk ku amɛ̈l abï wɛɛr.’
27 E disse-lhes Jesus: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim, porque escrito está: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Ku tɛ̈ cï ɣɛn jɔt raŋ yic, ke ɣɛn abï kaŋ la Galilia ba we la tiit thïn.”
28 Mas, depois que eu houver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Go Pïtɛr lueel tënë ye, “Ɣɛn acïï bï kat tɛ̈ cɔk kɔc ëbën kat!”
29 E disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Go Jethu lueel tënë ye, “Alɛ̈k yï, ë wɛ̈ɛ̈r kënë, ke thɔn ajïth këc kiu rou, yïn abä jai arak diäk.”
30 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás.
31 Go Pïtɛr dhuɔ̈k ye, “Na cɔk ɣa nɔ̈k kek yï, ke yïn acä bï kaŋ jai.” Ku lueel atuuc kɔ̈k ëbën këya.
31 Mas ele disse com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. E da mesma maneira diziam todos também.
32 Nawën ke Jethu kek kɔcken ye buɔɔth la tɛ̈ ye cɔl Jethemani, ku lueel tënë ke, “Nyuɔ̈ɔ̈ckë tɛ̈n ku yiënkë, ɣɛn ala röök.”
32 E foram a um lugar chamado Getsêmani, e disse aos seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Ku cɔɔl Pïtɛr ku Jemith ku Joon bïk la kek ye. Ku jɔl rëër ke nɛ̈k atiëël, ku dhiɛɛu apɛi yepuɔ̈u.
33 E tomou consigo a Pedro, e a Tiago, e a João e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 Ku lueel tënë ke, “Ɣɛn adhiau puɔ̈u apɛi, ee thou guɔ̈p. Rɛ̈ɛ̈rkë tɛ̈n ku yiënkë.”
34 E disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Ku le tueŋ tɛ̈thin-nyɔɔt, ku rɛ̈ɛ̈ny rot piny ku röök ëlä, “Na lëu rot, ke kërɛɛc tit ɣa acïï bɔ̈.”
35 E, tendo ido um pouco mais adiante, prostrou-se em terra; e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Ku lueel, “Wä, yïn ë këriëëc ëbën lëu, nyaai ë kërɛɛc kënë tënë ɣa. Ku acie wɛ̈t piändiɛ̈ ë wɛ̈t piändu.”
36 E disse: Aba, Pai, todas
37 Nawën ke dhuk tënë ke ku yökke ke nïn.
37 E, chegando, achou-os dormindo e disse a Pedro: Simão, dormes? Não podes vigiar uma hora?
38 Ku lueel tënë ke, “Yiënkë ku rɔ̈ɔ̈kkë bï we cïï them jakrɛc. Puɔ̈u ë gam ku guɔ̈p acïn riɛl.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade,
39 Ku ben jäl ku le röök cïmën awën.
39 E foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Go bɛn dhuk tënë ke, ku ben ke yök ke nin, rin cï nïn ke göök apɛi. Ku muumkë nhïïm kë bïk lɛ̈k ye, rin cï kek gup riɔ̈ɔ̈c.
40 E, voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam carregados, e não sabiam o que responder-lhe.
41 Nawën dhuk tënë ke kën ye kek diäk, ke thiëëc ke, “Ŋot we nin! Lääŋkë? Ŋiɛckë lɔn cï tɛ̈n nïn thök, tiɛ̈ŋkë Manh Raan acï luɔ̈m kɔc rɛc. Ëmën, tɛ̈ bï ye jäl thɔ̈n kɔc rɛc acï ɣëët.
41 E voltou terceira vez e disse-lhes: Dormi agora e descansai. Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do Homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Raan cä luɔm acï bɛ̈n. Jatkë röt, lokku buk rɔ̈m.”
42 Levantai-vos, vamos; eis que está perto o que me trai.
43 Tɛ̈wën ŋot jiɛɛm yen, ke Judath raan ye kek thiäär ku rou bɔ̈ ke cath kek kɔc juëc muk paal ku atuel, ke cï kɔcdït käk Nhialic, ku kɔc gät lööŋ, ku kɔcdït baai tooc.
43 E logo, falando ele ainda, veio Judas, que era um dos doze, da parte dos principais dos sacerdotes, e dos escribas, e dos anciãos, e, com ele, uma grande multidão com espadas e porretes.
44 Ku Judath ëcï kɔc awën cath kek ye, lɛ̈k tɛ̈ bï kek raan wïckë bïk bɛ̈n dɔm ŋiɛc thïn, ëlä, “Raan ba muɔ̈th ku ciɛɛm yen ë raan wiɛ̈ckë, damkë ku kuathkë ku tiɛtkë röt ë kacke apath.”
44 Ora, o que o traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o e levai- o com segurança.
45 Kaam wën ɣëët Judath, ke la tënë Jethu nyin yic ku lueel, “Bɛ̈ny.” Ku muɔ̈ɔ̈th ke ciim.
45 E, logo que chegou, aproximou-se dele e disse-lhe: Rabi, Rabi. E beijou-o.
46 Gokë dɔm ku derkë.
46 E lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Go raan tök kam kɔc ye buɔɔth wën kääc thïn palde miëët bei ku tök alony lui pan raandït käk Nhialic yïc abï tɛɛm wei
47 E um dos que ali estavam presentes, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe uma orelha.
48 Go Jethu ke thiëëc, “Cäk bɛ̈n we muk atuel ku paal bäk ɣa bɛ̈n dɔm. Cäk tak lɔn ye ɣɛn raan kɔc rum?
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes com espadas e porretes a prender-me, como a um salteador?
49 Ɣɛn ë rëër ke we akölaköl ɣa piɔ̈ɔ̈c luaŋ Nhialic, ku wek aa këc ɣa dɔm. Ku kënë acï rot looi ë rin bï kë cï gɔ̈t athör thɛɛr wël Nhialic yiic yenhom tiɛɛŋ.”
49 Todos os dias estava convosco ensinando no templo, e não me prendestes; mas isto é para que as Escrituras se cumpram.
50 Ku jɔl kɔcken ye buɔɔth nyääŋ piny ku kɛtkë.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Ku riënythii dɛ̈t ceŋ alanh acuat ë buɔth Jethu. Nawën wïc kɔc awën kuath Jethu bïk dɔm,
51 E um jovem o seguia, envolto em um lençol sobre o corpo nu. E lançaram-lhe as mãos,
52 ke nyiëëŋ alath kecin ku kɛt kecin kë ceŋ.
52 mas ele, largando o lençol, fugiu nu.
53 Ku jɔlkë Jethu ɣäth pan Kaipa luk yic, cï bäny käk Nhialic ku kɔc piööc lööŋ, ku kɔcdït baai kenhïïm mat thïn.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais dos sacerdotes, e os anciãos, e os escribas.
54 Ku Pïtɛr ë biöth ke mec kɔc cök ciëën agut tɛ̈ ɣeet yen luk yic. Ku nyuuc bï ɣɔ̈c aya tɛ̈wën ɣɔ̈c kɔc bäny tiit thïn.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote e estava assentado com os servidores, aquentando-se ao lume.
55 Bäny käk Nhialic aake cï nyuc bïk Jethu wïc guɔ̈p awuɔ̈c cï looi, rin bï kek ye tɛ̈m thou, ku acïn awuɔ̈c cïk yök.
55 E os principais dos sacerdotes e todo o concílio buscavam algum testemunho contra Jesus, para o matar, e não o achavam.
56 Kɔc juëc aake cï Jethu luɔm ë lueth ku wɛ̈lken akëc rɔ̈m.
56 Porque muitos testificavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não eram coerentes.
57 Nawën ke kɔc kɔ̈k jɔt röt, ku lueelkë luenh kënë Jethu guɔ̈p.
57 E, levantando-se alguns, testificavam falsamente contra ele, dizendo:
58 Acuk piŋ ke lueel, “Ɣɛn abï luaŋ Nhialic cï raan looi kënë thuɔ̈r piny, ku na ye aköl ye nin diäk, ke ɣɛn abï dɛ̈t buth nyiɛnde, ke cie kënë ë looi raan.”
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu derribarei este templo, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Agut ke aya aa këc wɛ̈lken rɔ̈m.
59 E nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Go Kaipa rot jɔt kenhïïm ku thiëëc Jethu, “Cïn kë dhuk nhom wël cï luɛɛl yïguɔ̈pkä yiic?”
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no Sinédrio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? Que testificam estes contra ti?
61 Go Jethu biɛt ku cïï jam. Go Kaipa bɛn thiëëc, “Ye yök yïpuɔ̈u ye yïn Raan cï lɔc ku dɔc, Manh Nhialic yeku door?”
61 Mas ele calou-se e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar e disse-lhe: És tu o Cristo, Filho do Deus Bendito?
62 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Ee ɣɛn, ku wek aabï Manh Raan tïŋ ke cï nyuc cuëny Nhialic ŋic käŋ looi ëbën, ku bïï ke pial nhial.”
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou, e vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.
63 Go Kaipa aläthke rɛt yiic yekɔ̈u ku lueel, “Yeŋö ŋot wïcku kɔc kɔ̈k bï bɛn jam käk cï looi.
63 E o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que necessitamos de mais testemunhas?
64 Wek acï tɛ̈ tɔɔn yen Nhialic thïn piŋ. Yeŋö yen wɛ̈tdun?” Gokë mat yic kedhie bï dhiɛl nɔ̈k.
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o consideraram culpado de morte.
65 Ku jɔl kɔc kɔ̈k Jethu aa ŋuɔ̈ɔ̈t. Ku derkë nyin ku guutkë kecin ku yöökkë, “Mɛɛk raan yï gut.” Ku dɔm apuruuk ku biɛ̈kkë.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe punhadas, e a dizer-lhe: Profetiza. E os servidores davam-lhe bofetadas.
66 — ausente —
66 E, estando Pedro embaixo, no átrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 — ausente —
67 e, vendo a Pedro, que estava se aquentando, olhou para ele e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Go jai, ku lueel, “Ɣɛn acïï raandun ye lueel ŋic diɛn. Ku kë ye lueel acä cak deet yic aya.” Ku ler aɣeer. Ku kaam thiin awën, ke thɔn ajïth kiu.
68 Mas ele negou-o, dizendo: Não o conheço, nem sei o que dizes. E saiu fora ao alpendre, e o galo cantou.
69 Go nyan awën tïŋ ku ben lɛ̈k kɔc kääc thïn, “Mony kënë ë raanden.”
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um dos tais.
70 Go Pïtɛr bɛn jai. Ku kaam awën, ke lueel kɔc ke kääc thïn tënë Pïtɛr, “Ee yic, yïn ë raanden, rin yïn ee raan Galilia.”
70 Mas ele o negou outra vez. E, pouco depois, os que ali estavam disseram outra vez a Pedro: Verdadeiramente, tu és um deles, porque és também galileu.
71 Go Pïtɛr rot kuëëŋ, “Nhialic abä nɔ̈k tɛ̈ cïï ɣɛn yic luel. Ɣɛn akuc raan jiɛɛm wek ë riɛnke.”
71 E ele começou a imprecar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Nyin yic, tɛ̈wën ye dhiën ajïth yic rou bɛ̈ɛ̈k piny, ke Pïtɛr tak këwäär cï Jethu lɛ̈k ye, “Tueŋ ke thɔn ajïth këc kiu kënë ye kek rou, ke yïn abä jai arak diäk.” Ku wel yenhom wei kɔc yiic ke cï guɔ̈p yär ku dhiɛɛu.
72 E o galo cantou segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe tinha dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás tu. E, retirando-se dali, chorou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.