Marcos 14

Lëk yam (DIKNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nïn karou Yan Ayum cïn yic luɔu nhom tueŋ, kɔcdït käk Nhialic ku kɔc piööc lööŋ aake wïc tɛ̈ bï kek Jethu dɛɛp thïn, bïk dɔm ke kuc ku näkkë.
1 Faltavam dois dias para a Festa da Páscoa e a Festa dos Pães sem Fermento . Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito de prender Jesus em segredo e matá-lo.
2 Ku luelkë, “Acuk dɔm aköl yai, ɣok aabï tïït bï kɔc juëc kaŋ jäl, rin na dɔmku ku näkku, ke kɔc ŋoot yai yic, tɛ̈dë ke kɔc juëc aa thär kek ɣo.”
2 Eles diziam: — Não vamos fazer isso durante a festa, para não haver uma revolta no meio do povo.
3 Ku tɛ̈wën rëër Jethu Bethanï pan raan atuet cɔl Thaimon, tɛ̈wën mïth yen, ke tik bɔ̈ kek töny koor cï cuëëc ë tiɔm ril la yic miök ŋïr cɔl naar, ye ɣɔɔc wëëu juëc apɛi. Ku kuem thok ku luuŋ miök Jethu nhom ëbën.
3 Jesus estava no povoado de Betânia, sentado à mesa na casa de Simão, o Leproso. Então uma mulher chegou com um frasco feito de alabastro , cheio de perfume de nardo puro, muito caro. Ela quebrou o gargalo do frasco e derramou o perfume na cabeça de Jesus.
4 Go kɔc kɔ̈k ke rɛ̈ɛ̈r thïn puɔ̈th dak ku jiɛɛmkë kamken. “Yeŋö tuuk yen miök ŋïr?
4 Alguns que estavam ali ficaram zangados e disseram uns aos outros: — Que desperdício!
5 Miök ŋïr kënë ŋuɔ̈t acï ɣaac wëëu juëc wär wëëu ye dɔ̈m raan ë ruɔ̈ɔ̈n tök, ku yïk wëëu kɔc ŋɔ̈ŋ.” Ku nyienykë tik apɛi.
5 Esse perfume poderia ter sido vendido por mais de trezentas moedas de prata , que poderiam ser dadas aos pobres. Eles criticavam a mulher com dureza,
6 Go Jethu lueel, “Pälkë, yeŋö nyieeny wek ye? Acï këpath looi tënë ɣa.
6 mas Jesus disse:
7 Rin kɔc ŋɔ̈ŋ aabï rëër kek we akölaköl. Ku na wiɛ̈ckë bäk ke kony ka luɔikë. Ku ɣɛn acïï bï rëër kek we akölaköl.
7 Pois os pobres estarão sempre com vocês, e, em qualquer ocasião que vocês quiserem, poderão ajudá-los. Mas eu não estarei sempre com vocês.
8 Tiŋ kënë, acï kë lëu bï looi tënë ɣa looi. Acï bɛ̈n bä bɛ̈n tɔc bï guäpdiɛ̈ guiir bï jal thiɔ̈k.
8 Ela fez tudo o que pôde, pois antes da minha morte veio perfumar o meu corpo para o meu sepultamento.
9 Wek alɛ̈k yic, kuat tɛ̈ bï Wɛ̈t Puɔth Yam piɔ̈ɔ̈c thïn pinynhom, kë cï tiŋ kënë looi, abï ya lueel bï ye a tak.”
9 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: em qualquer lugar do mundo onde o
10 Nawën ke Judath, raan töŋ atuuc kathiäär ku rou, la tënë kɔcdït käk Nhialic bï Jethu la luɔm tënë ke.
10 Judas Iscariotes, que era um dos doze discípulos, foi falar com os chefes dos sacerdotes para combinar como entregaria Jesus a eles.
11 Gokë puɔ̈th miɛt apɛi wën piŋ kek wɛ̈tde, ku thɔnkë lɔn bï kek ye gäm wëëu juëc. Ku jɔl tɛ̈ bï yen Jethu dɔm thïn wïc.
11 Quando ouviram o que ele disse, eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele. Assim Judas começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus.
12 Nawën aköl tueŋ Yandït Ayum cïn yic luɔu, nɛ̈k amɛ̈l rin yai, ke Jethu thiëëc kɔcken ye buɔɔth ëlä, “Ye tɛ̈nɛn wïc yïn ɣo buk miëth yai la guiir thïn?”
12 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento , em que os judeus matavam carneirinhos para comemorarem a Páscoa , os discípulos perguntaram a Jesus: — Onde é que o senhor quer que a gente prepare o jantar da Páscoa para o senhor?
13 Go Jethu kɔcken ye buɔɔth tooc karou ku lëk ke, “Lak geeu Jeruthalem, ku wek abï rɔ̈m kek raan ɣɛ̈ɛ̈c tööny pïu, biaathkë,
13 Então Jesus enviou dois discípulos com a seguinte ordem:
14 pan le yen thïn, ku lɛ̈kkë raan la baai. Aye Raan piööc lueel, ‘Ye ɣön nɛn bï ɣɛn miëth yai cam thïn ɣok kɔckiɛ̈n ɣa buɔɔth?’
14 e digam ao dono da casa em que ele entrar que o Mestre manda perguntar: “Onde fica a sala em que eu e os meus discípulos vamos comer o jantar da Páscoa?”
15 Ku abï we nyuɔ̈th ɣön nhial lääu yic cï guiir yic. Guiɛrkë miëthda ë tɛ̈ɛ̈n.”
15 Então ele mostrará a vocês no andar de cima uma sala grande, mobiliada e arrumada para o jantar. Preparem ali tudo para nós.
16 Go kɔc ye buɔɔth jäl ku lek geeu Jeruthalem, ku yökkë këriëëc ëbën cït tɛ̈wën cï Jethu ye lɛ̈k ke thïn. Ku jɔlkë miëth yai guiir.
16 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
17 Nawën la thëi bɛ̈n, ke Jethu bɔ̈ kek atuɔ̈ɔ̈cke thiäär ku rou.
17 Quando anoiteceu, Jesus chegou com os doze discípulos.
18 Tɛ̈wën mïth kek, ke lueel Jethu, “Wek alɛ̈k yic, raan tök kamkun abä luɔm ku ë raan mïth kek ɣa.”
18 Enquanto estavam à mesa, no meio do jantar, ele disse:
19 Gokë puɔ̈th riääk ku jɔlkë gäi ku thiëckë tök-tök, “Makei! Ye yic? Ye ɣɛn?” Ku riëëkkë puɔ̈th apɛi.
19 Eles ficaram tristes e, um por um, começaram a perguntar: — O senhor não está achando que sou eu, está?
20 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Ee raan tök kamkun wathiäär ku rou, raan yecin rɛk aduɔ̈k yic kek ɣa.
20 Jesus respondeu:
21 Ee yic, Manh Raan abï nɔ̈k cït tɛ̈ cï gät ye riɛnke athör thɛɛr wël Nhialic yiic. Ku raan bï ye luɔm abï gum apɛi. Ku aŋuɛ̈ɛ̈n tënë ye diɛ̈t këc cak dhiëëth.”
21 Pois o
22 Tɛ̈wën mïth kek, ke Jethu löm ayup ku dɔɔc, ku bɛny yic ku gɛ̈m ke ku lueel, “Lɔ̈mkë kënë, ku camkë, kënë ee guäpdiɛ̈.”
22 Enquanto estavam comendo, Jesus pegou o pão e deu graças a Deus. Depois partiu o pão e o deu aos discípulos, dizendo:
23 Ku lööm aduŋ cï thiäŋ muɔ̈n abiëc, ku leec Nhialic ku gɛ̈m ke, ku dëkkë thïn ëbën,
23 Em seguida, pegou o cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois passou o cálice aos discípulos, e todos beberam do vinho.
24 ku lueel tënë ke, “Kënë ë riɛmdiɛ̈, riɛm ë dɔ̈ɔ̈r kek Nhialic, bï kuër rin kɔc ëbën.
24 Então Jesus disse:
25 Alɛ̈k we, ɣɛn acïï bï bɛn dek muɔ̈n abiëc pinynhom tɛ̈n kek we, ɣet aköl bï ɣok ye dek ɣodhie pan Nhialic.”
25 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: nunca mais beberei deste vinho até o dia em que beber com vocês um vinho novo no
26 Nawën cïk jal thök ke ket waak, ku lek gɔn Olip cök.
26 Então eles cantaram canções de louvor e foram para o monte das Oliveiras.
27 Ku lueel Jethu tënë ke, “Wek kackiɛ̈, wek aabï kat ɣa cïmën këwäär cï gɔ̈t athör thɛɛr wël Nhialic yic ëlä, ‘Ɣɛn abä abiöök cɔl anäk ku amɛ̈l abï wɛɛr.’
27 E Jesus disse aos discípulos:
28 Ku tɛ̈ cï ɣɛn jɔt raŋ yic, ke ɣɛn abï kaŋ la Galilia ba we la tiit thïn.”
28 Mas, depois que eu for ressuscitado, irei adiante de vocês para a Galileia.
29 Go Pïtɛr lueel tënë ye, “Ɣɛn acïï bï kat tɛ̈ cɔk kɔc ëbën kat!”
29 Então Pedro disse a Jesus: — Eu nunca abandonarei o senhor, mesmo que todos o abandonem!
30 Go Jethu lueel tënë ye, “Alɛ̈k yï, ë wɛ̈ɛ̈r kënë, ke thɔn ajïth këc kiu rou, yïn abä jai arak diäk.”
30 Mas Jesus lhe disse:
31 Go Pïtɛr dhuɔ̈k ye, “Na cɔk ɣa nɔ̈k kek yï, ke yïn acä bï kaŋ jai.” Ku lueel atuuc kɔ̈k ëbën këya.
31 Mas Pedro repetia com insistência: — Eu nunca vou dizer que não o conheço, mesmo que eu tenha de morrer com o senhor! E todos os outros discípulos disseram a mesma coisa.
32 Nawën ke Jethu kek kɔcken ye buɔɔth la tɛ̈ ye cɔl Jethemani, ku lueel tënë ke, “Nyuɔ̈ɔ̈ckë tɛ̈n ku yiënkë, ɣɛn ala röök.”
32 Jesus e os discípulos foram a um lugar chamado Getsêmani. E Jesus lhes disse:
33 Ku cɔɔl Pïtɛr ku Jemith ku Joon bïk la kek ye. Ku jɔl rëër ke nɛ̈k atiëël, ku dhiɛɛu apɛi yepuɔ̈u.
33 Então Jesus foi, levando consigo Pedro, Tiago e João. Aí ele começou a sentir uma grande tristeza e aflição
34 Ku lueel tënë ke, “Ɣɛn adhiau puɔ̈u apɛi, ee thou guɔ̈p. Rɛ̈ɛ̈rkë tɛ̈n ku yiënkë.”
34 e disse a eles:
35 Ku le tueŋ tɛ̈thin-nyɔɔt, ku rɛ̈ɛ̈ny rot piny ku röök ëlä, “Na lëu rot, ke kërɛɛc tit ɣa acïï bɔ̈.”
35 Ele foi um pouco mais adiante, ajoelhou-se, encostou o rosto no chão e pediu a Deus que, se possível, afastasse dele aquela hora de sofrimento.
36 Ku lueel, “Wä, yïn ë këriëëc ëbën lëu, nyaai ë kërɛɛc kënë tënë ɣa. Ku acie wɛ̈t piändiɛ̈ ë wɛ̈t piändu.”
36 Ele orava assim:
37 Nawën ke dhuk tënë ke ku yökke ke nïn.
37 Depois voltou e encontrou os três discípulos dormindo. Então disse a Pedro:
38 Ku lueel tënë ke, “Yiënkë ku rɔ̈ɔ̈kkë bï we cïï them jakrɛc. Puɔ̈u ë gam ku guɔ̈p acïn riɛl.”
38 Vigiem e orem para que não sejam tentados. É fácil querer resistir à tentação; o difícil mesmo é conseguir.
39 Ku ben jäl ku le röök cïmën awën.
39 Jesus foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Go bɛn dhuk tënë ke, ku ben ke yök ke nin, rin cï nïn ke göök apɛi. Ku muumkë nhïïm kë bïk lɛ̈k ye, rin cï kek gup riɔ̈ɔ̈c.
40 Em seguida, voltou ao lugar onde os discípulos estavam e os encontrou de novo dormindo. Eles estavam com muito sono e não conseguiam ficar com os olhos abertos. E não sabiam o que responder a Jesus.
41 Nawën dhuk tënë ke kën ye kek diäk, ke thiëëc ke, “Ŋot we nin! Lääŋkë? Ŋiɛckë lɔn cï tɛ̈n nïn thök, tiɛ̈ŋkë Manh Raan acï luɔ̈m kɔc rɛc. Ëmën, tɛ̈ bï ye jäl thɔ̈n kɔc rɛc acï ɣëët.
41 Quando voltou pela terceira vez, Jesus perguntou:
42 Raan cä luɔm acï bɛ̈n. Jatkë röt, lokku buk rɔ̈m.”
42 Levantem-se, e vamos embora. Vejam! Aí vem chegando o homem que está me traindo!
43 Tɛ̈wën ŋot jiɛɛm yen, ke Judath raan ye kek thiäär ku rou bɔ̈ ke cath kek kɔc juëc muk paal ku atuel, ke cï kɔcdït käk Nhialic, ku kɔc gät lööŋ, ku kɔcdït baai tooc.
43 Jesus ainda estava falando, quando chegou Judas, um dos doze discípulos. Vinha com ele uma multidão armada com espadas e porretes, que tinha sido mandada pelos chefes dos sacerdotes, pelos mestres da Lei e pelos líderes judeus.
44 Ku Judath ëcï kɔc awën cath kek ye, lɛ̈k tɛ̈ bï kek raan wïckë bïk bɛ̈n dɔm ŋiɛc thïn, ëlä, “Raan ba muɔ̈th ku ciɛɛm yen ë raan wiɛ̈ckë, damkë ku kuathkë ku tiɛtkë röt ë kacke apath.”
44 O traidor tinha combinado com eles um sinal. Ele tinha dito: “Prendam e levem bem seguro o homem que eu beijar, pois é ele.”
45 Kaam wën ɣëët Judath, ke la tënë Jethu nyin yic ku lueel, “Bɛ̈ny.” Ku muɔ̈ɔ̈th ke ciim.
45 Logo que chegou perto de Jesus, Judas disse: — Mestre! E o beijou.
46 Gokë dɔm ku derkë.
46 Então eles pegaram Jesus e o prenderam.
47 Go raan tök kam kɔc ye buɔɔth wën kääc thïn palde miëët bei ku tök alony lui pan raandït käk Nhialic yïc abï tɛɛm wei
47 Mas um dos que estavam ali tirou a espada, atacou um empregado do Grande Sacerdote e cortou uma orelha dele.
48 Go Jethu ke thiëëc, “Cäk bɛ̈n we muk atuel ku paal bäk ɣa bɛ̈n dɔm. Cäk tak lɔn ye ɣɛn raan kɔc rum?
48 Então Jesus disse para aquela gente:
49 Ɣɛn ë rëër ke we akölaköl ɣa piɔ̈ɔ̈c luaŋ Nhialic, ku wek aa këc ɣa dɔm. Ku kënë acï rot looi ë rin bï kë cï gɔ̈t athör thɛɛr wël Nhialic yiic yenhom tiɛɛŋ.”
49 Eu estava com vocês todos os dias, ensinando no pátio do Templo, e vocês não me prenderam. Mas isso está acontecendo para se cumprir o que as
50 Ku jɔl kɔcken ye buɔɔth nyääŋ piny ku kɛtkë.
50 Então todos os discípulos abandonaram Jesus e fugiram.
51 Ku riënythii dɛ̈t ceŋ alanh acuat ë buɔth Jethu. Nawën wïc kɔc awën kuath Jethu bïk dɔm,
51 Um jovem, enrolado num lençol, seguia Jesus. Alguns tentaram prendê-lo,
52 ke nyiëëŋ alath kecin ku kɛt kecin kë ceŋ.
52 mas ele largou o lençol e fugiu nu.
53 Ku jɔlkë Jethu ɣäth pan Kaipa luk yic, cï bäny käk Nhialic ku kɔc piööc lööŋ, ku kɔcdït baai kenhïïm mat thïn.
53 Em seguida, levaram Jesus até a casa do Grande Sacerdote , onde estavam reunidos os chefes dos sacerdotes, alguns líderes dos judeus e alguns mestres da Lei.
54 Ku Pïtɛr ë biöth ke mec kɔc cök ciëën agut tɛ̈ ɣeet yen luk yic. Ku nyuuc bï ɣɔ̈c aya tɛ̈wën ɣɔ̈c kɔc bäny tiit thïn.
54 Pedro seguiu Jesus de longe e entrou no pátio da casa do Grande Sacerdote. Ele sentou-se perto do fogo, com os guardas, para se esquentar.
55 Bäny käk Nhialic aake cï nyuc bïk Jethu wïc guɔ̈p awuɔ̈c cï looi, rin bï kek ye tɛ̈m thou, ku acïn awuɔ̈c cïk yök.
55 Os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior estavam procurando encontrar alguma acusação contra Jesus a fim de o condenarem à morte. Mas não conseguiram nenhuma.
56 Kɔc juëc aake cï Jethu luɔm ë lueth ku wɛ̈lken akëc rɔ̈m.
56 Muitos diziam mentiras contra ele, mas as suas histórias não combinavam umas com as outras.
57 Nawën ke kɔc kɔ̈k jɔt röt, ku lueelkë luenh kënë Jethu guɔ̈p.
57 Alguns se levantaram e acusaram Jesus com mentiras. Eles diziam:
58 Acuk piŋ ke lueel, “Ɣɛn abï luaŋ Nhialic cï raan looi kënë thuɔ̈r piny, ku na ye aköl ye nin diäk, ke ɣɛn abï dɛ̈t buth nyiɛnde, ke cie kënë ë looi raan.”
58 — Nós ouvimos quando ele disse: “Vou destruir este Templo que foi construído por seres humanos e, em três dias, levantarei outro que não será construído por seres humanos.”
59 Agut ke aya aa këc wɛ̈lken rɔ̈m.
59 Mesmo assim as suas histórias não combinavam umas com as outras.
60 Go Kaipa rot jɔt kenhïïm ku thiëëc Jethu, “Cïn kë dhuk nhom wël cï luɛɛl yïguɔ̈pkä yiic?”
60 Aí o Grande Sacerdote se levantou no meio de todos e perguntou a Jesus: — Você não vai se defender dessa acusação?
61 Go Jethu biɛt ku cïï jam. Go Kaipa bɛn thiëëc, “Ye yök yïpuɔ̈u ye yïn Raan cï lɔc ku dɔc, Manh Nhialic yeku door?”
61 Mas Jesus ficou calado e não respondeu nada. Então o Grande Sacerdote tornou a perguntar: — Você é o
62 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Ee ɣɛn, ku wek aabï Manh Raan tïŋ ke cï nyuc cuëny Nhialic ŋic käŋ looi ëbën, ku bïï ke pial nhial.”
62 Jesus respondeu:
63 Go Kaipa aläthke rɛt yiic yekɔ̈u ku lueel, “Yeŋö ŋot wïcku kɔc kɔ̈k bï bɛn jam käk cï looi.
63 Aí o Grande Sacerdote rasgou as suas próprias roupas e disse: — Não precisamos mais de testemunhas!
64 Wek acï tɛ̈ tɔɔn yen Nhialic thïn piŋ. Yeŋö yen wɛ̈tdun?” Gokë mat yic kedhie bï dhiɛl nɔ̈k.
64 Vocês ouviram esta blasfêmia contra Deus! Então, o que resolvem? Todos estavam contra Jesus e aí o condenaram à morte.
65 Ku jɔl kɔc kɔ̈k Jethu aa ŋuɔ̈ɔ̈t. Ku derkë nyin ku guutkë kecin ku yöökkë, “Mɛɛk raan yï gut.” Ku dɔm apuruuk ku biɛ̈kkë.
65 Então alguns começaram a cuspir nele. Cobriam o rosto dele, davam bofetadas nele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe! E também os guardas o pegaram e lhe deram bofetadas.
66 — ausente —
66 Pedro ainda estava lá embaixo no pátio, quando apareceu uma das empregadas do Grande Sacerdote .
67 — ausente —
67 Ela viu Pedro se esquentando perto do fogo, olhou bem para ele e disse: — Você também estava com Jesus de Nazaré.
68 Go jai, ku lueel, “Ɣɛn acïï raandun ye lueel ŋic diɛn. Ku kë ye lueel acä cak deet yic aya.” Ku ler aɣeer. Ku kaam thiin awën, ke thɔn ajïth kiu.
68 Mas ele negou, dizendo: — Eu não o conheço. Não sei do que é que você está falando. E saiu para o corredor. Naquele momento, o galo cantou.
69 Go nyan awën tïŋ ku ben lɛ̈k kɔc kääc thïn, “Mony kënë ë raanden.”
69 Quando a empregada viu Pedro ali, começou a dizer aos que estavam perto: — Este homem é um deles.
70 Go Pïtɛr bɛn jai. Ku kaam awën, ke lueel kɔc ke kääc thïn tënë Pïtɛr, “Ee yic, yïn ë raanden, rin yïn ee raan Galilia.”
70 Mas ele negou outra vez. Pouco depois, as pessoas que estavam ali disseram de novo a Pedro: — Não há dúvida de que você é um deles, pois você também é da Galileia.
71 Go Pïtɛr rot kuëëŋ, “Nhialic abä nɔ̈k tɛ̈ cïï ɣɛn yic luel. Ɣɛn akuc raan jiɛɛm wek ë riɛnke.”
71 Aí Pedro disse: — Juro que não conheço esse homem de quem vocês estão falando! Que Deus me castigue se não estou dizendo a verdade!
72 Nyin yic, tɛ̈wën ye dhiën ajïth yic rou bɛ̈ɛ̈k piny, ke Pïtɛr tak këwäär cï Jethu lɛ̈k ye, “Tueŋ ke thɔn ajïth këc kiu kënë ye kek rou, ke yïn abä jai arak diäk.” Ku wel yenhom wei kɔc yiic ke cï guɔ̈p yär ku dhiɛɛu.
72 Naquele instante o galo cantou pela segunda vez, e Pedro lembrou que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante duas vezes, você dirá três vezes que não me conhece.” Então Pedro caiu em si e começou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.