Lucas 7

Lëk yam (DIKNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Tɛ̈wën cï Jethu kënë wïc bï lɛ̈k kɔc thöl, ke la Kapernaum.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Ee gen kënë raan lui pan bɛ̈ny apuruuk ë tuany, ka tiit piny. Ku bɛ̈ny ë nhiar raanden luɔi apɛi.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Nawën piŋ Jethu, ke toc kɔcdït Itharel bïk Jethu la thiëëc bï bɛ̈n bä aluɔnyde bɛ̈n kony.
3 Quando o centurião ouviu falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Gokë la tënë Jethu ku läŋkë ku luelkë ëlä, “Apath ba bɛ̈ny apuruuk kënë kony.
4 Estes, aproximando-se de Jesus, lhe pediram com insistência: — Ele merece a sua ajuda,
5 Anhiar kackua, ku ë yen buth tɛ̈dan ye ɣok mat thïn.”
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo construiu a nossa sinagoga.
6 Go Jethu la ke ke. Ku kaam wën bï yen baai dööt, ke bɛ̈ny apuruuk toc mäthke bïk la lɛ̈k ye ëlä, “Bɛ̈ny, duk rot näk cäth rin ɣɛn acie raan path nadë ke yï bɔ̈ atiɛ̈mdiɛ̈ yic.
6 Então Jesus foi com eles. Quando Jesus já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe alguns amigos, dizendo: — Senhor, não se incomode, porque não sou digno de recebê-lo em minha casa.
7 Ku ɣɛn akëc la tënë yï rin ŋic ɣɛn ye lɔn ye ɣɛn raan rac. Luel wɛ̈t ë path ku aluɔnydiɛ̈ abï pial.
7 Por isso, não me julguei digno de ir falar pessoalmente com o senhor; porém diga uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Rin ɣɛn aya, ɣɛn arɛ̈ɛ̈r bänydït cök, ku ɣɛn ala apuruuk rɛ̈ɛ̈r ɣacök. Aya lɛ̈k ŋɛk, ‘Lɔɔr!’ Ka la, ku lɛ̈k ŋɛk, ‘Bäär tɛ̈n,’ Ka bɔ̈, ku aya lɛ̈k aluɔnydiɛ̈, ‘Loi kënë!’ Ka looi.”
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, tenho soldados às minhas ordens e digo a este: “Vá”, e ele vai; e a outro: “Venha”, e ele vem; e ao meu servo: “Faça isto”, e ele o faz.
9 Go Jethu gäi wën piŋ yen wëlkä, ku wël yenhom thän awën buɔth ye ku lueel, “Acïn raan ca kaŋ yök kam kɔc Itharel la gam cït gam ë mony kënë.”
9 Ao ouvir estas palavras, Jesus ficou admirado com aquele homem e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse:
10 Nawën dhuk kɔc awën cï tooc baai, ke yök alony bɛ̈ny ke cï pial.
10 E, quando os que tinham sido enviados voltaram para casa, encontraram o servo curado.
11 Nawën ke Jethu la gen Nain, ku ë cath kek kɔcken ye buɔɔth ku kɔc juëc kɔ̈k.
11 Pouco depois, Jesus foi para uma cidade chamada Naim, e os seus discípulos e numerosa multidão iam com ele.
12 Nawën dötkë gɛu ke räm kek kɔc ket raan cï thou. Ku raan cï thou ë ye wän töŋ. Ku kɔc juëc aake cath kek tiŋ lëër kënë.
12 Ao aproximar-se do portão da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Nawën tïŋ Jethu tiŋ kënë, ke ŋɛɛr yic ku lëk ye ëlä, “Duk dhiau.”
13 Ao vê-la, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse:
14 Ku lëk kɔc bïk kɔ̈ɔ̈c ku gɔɔt biöŋ awën cï raan kuɔ̈m piny, ku lueel, “Riënythii, jɔt rot.”
14 Chegando-se, tocou no caixão e os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Go riënythii awën cï thou rot jɔt ku jiɛɛm ku cɔl Jethu ajiël kek man.
15 O que estava morto sentou-se e passou a falar; e Jesus o restituiu à sua mãe.
16 Go raan ëbën riɔ̈ɔ̈c ku leckë Nhialic ku luelkë, “Raan käk Nhialic tïŋ ril apɛi acï tuɔ̈l ë kamkua. Ku Nhialic acï bɛ̈n bï kacke bɛ̈n luɔ̈k.”
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: — Grande profeta se levantou entre nós. Deus visitou o seu povo.
17 Ku jɔl kë cï Jethu looi piŋ raan ëbën pan Judia, ku wuɔ̈t kɔ̈k thiääk ke ye.
17 Esta notícia a respeito de Jesus se espalhou por toda a Judeia e por toda aquela região.
18 Go kɔc Joon buɔɔth käkkith ye lueel rin Jethu lɛ̈k Joon. Go kɔc karou kamken tuɔɔc tënë Jethu bïk la thiëëc ëlä,
18 Todas estas coisas foram relatadas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 “Ye yïn raan bï bɛ̈n aye raan dɛ̈t yen buk tiit?”
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: — Você é aquele que estava para vir ou devemos esperar outro?
20 Nawën ɣëëtkë tënë Jethu ke luelkë, “Joon raan kɔc muɔɔc nhïïm acï ɣo tooc buk yï bɛ̈n thiëëc, ee yïn raan bï bɛ̈n aye raan dɛ̈t yen buk tiit?”
20 Quando os homens chegaram a Jesus, disseram: — João Batista nos enviou para perguntar: O senhor é aquele que estava para vir ou devemos esperar outro?
21 Ku kaam awën thiëc kek, Jethu ë kony kɔc juëc tuany apɛi, ku kɔc cï jakrɛc dɔm. Ku kɔc cï cɔɔr.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de doenças, de sofrimentos e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Go wɛ̈tden bɛ̈ɛ̈r ku lueel, “Lak ku lɛ̈kkë Joon käk cäk tïŋ ku käk cäk piŋ, cɔɔr acï bɛn daai ëmën, ku aduany acï ya cath ku kɔc cï tuet acï tuet jal kegup, ku miŋ acï ya piŋ, ku kɔc cï thou aacï röt jɔt. Ku Wɛ̈t Puɔth Yam alëk kɔc ŋɔ̈ŋ nyïn.
22 Então Jesus lhes respondeu:
23 Ku raan mit guɔ̈p ë raan cie puɔ̈u ë rou wɛ̈tdiɛ̈ yic.”
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Nawën cï kɔc Joon jäl, ke Jethu jam ku tët kɔc Joon, “Ye raan yïndë yen cï wek la ror cïï ceŋ bäk la tïŋ? Ye raan puɔl yic ye wel nhom ë path cïmën ye yom aruɔ̈ɔ̈r wel nhom?
24 Quando os mensageiros de João se retiraram, Jesus começou a dizer ao povo a respeito de João:
25 Ye raan yïndë yen cäk la tïŋ? Ye raan ceŋ alɛ̈th path apɛi? Kɔc ciëŋ alɛ̈th dhëŋ ku yekë mïïth path cam akölaköl aa kɔc pan bɛ̈nydït.
25 O que vocês foram ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios reais.
26 Lɛ̈kkë ɣa, yeŋö cäk la tïŋ? Ye raan käk Nhialic tïŋ. Ee yic. Ku alɛ̈k we, yeen adït tënë raan käk Nhialic tïŋ.
26 Sim, o que foram ver? Um profeta? Sim, eu lhes digo, e muito mais do que um profeta.
27 Rin Joon yen aye athör thɛɛr wël Nhialic jam riɛnke ëlä,
27 Este é aquele de quem está escrito: “Eis que envio adiante de você o meu mensageiro, o qual preparará o caminho diante de você.”
28 Ku ben Jethu lɛ̈k ke ëlä, “Acïn raan kuat kɔc cï dhiëëth pinynhom dït tënë Joon. Ku yeen aŋot wɛ̈r raan koor tɔ̈ bääny Nhialic yic.”
28 — E eu lhes digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Kuat kɔc cï wɛ̈tde piŋ, agut kɔc ajuër kut aacï këpuɔth looi Nhialic ŋic, ku cɔlkë röt aa muɔɔc Joon nhïïm.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Ku kɔc akut Parathï ku kɔc piööc lööŋ Mothith, aacïï jai kë wïc Nhialic bï guiir tënë ke, rin cï kek kuec bï Joon ke cïï muɔɔc nhïïm.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o plano de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 Ku ben Jethu thiëc, “Yeŋö ba thɔ̈ŋ kek riëëc akölë? Thɔ̈ŋkë kek ŋö?
31 E Jesus continuou:
32 Keek aa cït mïth cï kenhïïm mat laar yic leŋ kegup, ye lueel ëlä,
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 “Rin Joon raan kɔc muɔɔc nhïïm ëcie bɛ̈ɛ̈i kuany yiic ke mïth ku dëk ë mɔ̈u, ku ayakë lueel, ‘Lɔn le yen guɔ̈p jɔŋrac!’
33 — Pois veio João Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e vocês dizem: “Ele tem demônio!”
34 Ku Manh Raan acï bɛ̈n ku ye mïth kek kɔc ku dëk ke ke, ku ayakë lueel, ‘Jethu akok, ku a dɛk määu. Ku amääth kek kɔc ajuër kut ku kɔc la gup adumuɔ̈ɔ̈m!’
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e vocês dizem: “Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!”
35 Ku luɔi puɔth Nhialic ë rot nyuɔɔth käk ye kɔc ke buɔɔth yiic looi.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Naɣɔn akäl tök ke raan tök kɔc akut Parathï cɔl Jethu bïk la mïth. Go Jethu la pan raan akut Parathï ku nyuuc bï mïth.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Nawën piŋ tiŋ adëjöök, ŋic gɛu yic ëbën, lɔn cï raan akut parathï Jethu caal paande, ke bɔ̈ kek töny koor cï cuëëc tiɔm ril apɛi, la yic miök ŋïr ye ɣɔɔc wëëu juëc apɛi.
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava jantando na casa do fariseu, foi até lá com um frasco feito de alabastro cheio de perfume.
38 Ku le ɣöt, ku nyuuc Jethu lɔ̈ɔ̈m, ku dhiɛɛu ke cie nhom guɔ̈t Jethu cök. Go pïu awën dhiɛɛu yen Jethu luak cök. Goke weec nhïmken nhom. Ku ciim cök ku tɔc cök miök ŋïr awën muk.
38 E, estando por detrás, aos pés de Jesus, chorando, molhava-os com as suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e os ungia com o perfume.
39 Nawën tïŋ raan akut Parathï wën cï Jethu gɔɔŋ ë kënë, ke jam yetök ëlä, “Na mony kënë ye raan käk Nhialic tïŋ, ŋuɔ̈t acï tïŋ ye gɔɔt ŋic, ye tiŋ yïndë, rin adëjöök.”
39 Ao ver isto, o fariseu que o havia convidado disse consigo mesmo: — Se este fosse profeta, bem saberia quem e que tipo de mulher é esta que está tocando nele, porque é uma pecadora.
40 Go Jethu wɛ̈t Thaimon guɔ ŋic ku lueel tënë ye, “Thaimon! Ala kë wiëc ba lɛ̈k yï. Päl yïyïc piny.” Go bɛ̈ɛ̈r, “Ye kënë ŋö, Raan ë piööc?”
40 Jesus se dirigiu ao fariseu e lhe disse: Ele respondeu: — Diga, Mestre.
41 Go Jethu lɛ̈k anyïköl kënë, “Monytui ë kɔ̈ny kɔc karou. Raan tök kek wëëu ye dɔ̈m raan ruɔ̈ɔ̈n tök, ku raan dɛ̈t kek wëëu ë pɛn tök.
41 Jesus continuou:
42 Ku akëckë lëu kedhie bïk wëëu cool. Go wëëu puɔ̈l, ku cïï ke ben kɔ̈ɔ̈ny. Na ye yï, yeŋa kamken bï mony kënë nhiaar apɛi?”
42 E, como eles não tinham com que pagar, o credor perdoou a dívida de ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Go Thaimon bɛ̈ɛ̈r, “Aya tak ë raan cï wëëu juëc päl piny tënë ye.” Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Këdu ë yic!”
43 Simão respondeu: — Penso que é aquele a quem mais perdoou. Jesus disse:
44 Ku wël yenhom tik ku lëk Thaimon, “Ca kë looi ë tiŋ tënë ɣa tïŋ? Ɣɛn acï bɛ̈n paandu ku yïn akëc ɣa yiëk pïu ba cök lɔɔk. Ku yen tiŋë acä lɔɔk cök pïuken nyin, ku wuuny ke nhïmken nhom.
44 E, voltando-se para a mulher, Jesus disse a Simão:
45 Yïn akëc ɣa ciim wën bï ɣɛn cït tɛ̈ ye miäth kɔc ë ciɛɛŋda yic. Ku yeen ë ɣa ciim cök ëmën ku ëmën, tɛ̈wën rëër ɣɛn ë tɛ̈n.
45 Você não me recebeu com um beijo na face; ela, porém, desde que entrei, não deixou de me beijar os pés.
46 Yïn akëc ɣa cak lor apath ba tɔc nhom, ku yeen acä tɔc cök miök ŋïr.
46 Você não ungiu a minha cabeça com óleo, mas esta, com perfume, ungiu os meus pés.
47 Ku alɛ̈k yï lɔn nhiɛ̈rdït cï nyuɔɔth thïn aye nyooth aya lɔn cï adumuɔ̈ɔ̈mken juëc päl piny. Rin raan cï käklik päl piny tënë ye, ee nhiɛ̈r koor nyuɔɔth.”
47 Por isso, afirmo a você que os muitos pecados dela foram perdoados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Ku lëk tik, “Adumuɔ̈ɔ̈mku aacï päl piny.”
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Go kɔc awën mïth kek ye aa jiɛɛm wei ku yekë lueel ëlä, “Yeŋa kënë jam lɔn ë yen adumuɔ̈ɔ̈m päl piny?”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: — Quem é este que até perdoa pecados?
50 Ku ben Jethu lɛ̈k tik, “Gamdu acï kony. Lɔɔr ke dɔ̈ɔ̈r Nhialic.”
50 Mas Jesus disse à mulher:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.