Lucas 5
Lëk yam (DIKNT) vs NVT
1 Ɣɔn akäl tök tɛ̈wën piööc Jethu wär cɔl Jenetharet yɔu, ke kɔc juëc apɛi wët bïk wɛ̈t Nhialic bɛ̈n piŋ.
1 Estando Jesus à beira do lago de Genesaré, grandes multidões se apertavam em volta dele para ouvir a palavra de Deus.
2 Go riäth karou tïŋ agör yɔu ke cï amɛ̈i nyääŋ piny ku jiëlkë bïk biaiken la thuak.
2 Ele notou que, junto à praia, havia dois barcos vazios, deixados por pescadores que lavavam suas redes.
3 Go Jethu thuɛɛt riän tök yic, ku ë ye riän mony cɔl Thaimon, ku lëk ye bï piɛ̈k wïïr tɛ̈thin-nyɔɔt. Ku jɔl nyuc riäi yic ku piööc kɔc.
3 Entrou num dos barcos e pediu a Simão, seu dono, que o afastasse um pouco da praia. Então sentou-se no barco e dali ensinou as multidões.
4 Nawën cï thök ë jam, ke lëk Thaimon, “Gɛɛrkë riäthkun tɛ̈thiäŋ ku cuatkë biaikun bäk rec dɔm.”
4 Quando terminou de falar, disse a Simão: “Agora vá para onde é mais fundo e lancem as redes para pescar”.
5 Go Thaimon bɛ̈ɛ̈r, “Bɛ̈ny, ɣok aacï ruu mäi wën akɔ̈u ku acïn kë cuk dɔm. Ku na ca lueel, ka buk cuat.”
5 Simão respondeu: “Mestre, trabalhamos duro a noite toda e não pegamos nada. Mas, por ser o senhor quem nos pede, vou lançar as redes novamente”.
6 Ku cuɛtkë buɔi. Gokë rec juëc apɛi dɔm abï buɔi yiic duɛ̈r rɛɛt.
6 Dessa vez, as redes ficaram tão cheias de peixes que começaram a se rasgar.
7 Gokë amɛ̈iken kɔ̈k tɔ̈ riän dɛ̈t yic cɔɔl bïk ke bɛ̈n kony. Gokë bɛ̈n, ku tekkë rec riäth karou yiic ku thiëŋkë kedhie abïk duɛ̈r dïïr.
7 Então pediram ajuda aos companheiros do outro barco, e logo os dois barcos estavam tão cheios de peixes que quase afundaram.
8 Nawën tïŋ Thaimon kë cï rot looi, ke gut yenhiɔl piny Jethu nhom ku lueel, “Bɛ̈ny, jäl tënë ɣa, ɣɛn ë raan la guɔ̈p adumuɔ̈ɔ̈m.”
8 Quando Simão Pedro se deu conta do que havia acontecido, caiu de joelhos diante de Jesus e disse: “Por favor, Senhor, afaste-se de mim, porque sou homem pecador”.
9 Rin yen Thaimon, ku kɔc awën mɛ̈i kek ye aake cï gäi rec juëc cïk dɔm.
9 Pois ele e seus companheiros ficaram espantados com a quantidade de peixes que haviam pescado,
10 Ku kɔcken cath kek ye Jemith ku Joon, wɛ̈ɛ̈t Dhubedï, aake cï gäi aya. Go Jethu lɛ̈k Thaimon, “Duk riɔ̈c, ëmën le tueŋ aa kɔc kek aaba ya dɔm.”
10 assim como seus sócios, Tiago e João, filhos de Zebedeu. Jesus respondeu a Simão: “Não tenha medo! De agora em diante, você será pescador de gente”.
11 Gokë riäth ɣɔ̈c wär thok aɣeer, ku nyiëëŋkë këriëëc ëbën piny ku buɔthkë Jethu.
11 E, assim que chegaram à praia, deixaram tudo e seguiram Jesus.
12 Ɣɔn akäl tök Jethu ëcï la keny gen dɛ̈t, ku raan cï tuet ë tɔ̈ thïn. Nawën tïŋ Jethu ke gut yenhiɔl piny ku lɛ̈ŋ, “Bɛ̈ny aŋiɛc alëu ba ɣa kony ba pial, kony ɣa.”
12 Num povoado, Jesus encontrou um homem coberto de lepra. Quando o homem viu Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e suplicou para ser curado, dizendo: “Se o senhor quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
13 Go Jethu ŋääŋ nyinde tïŋ ku wïc bï kony. Ku jɔt yecin ku gɔɔt ku lueel, “Awiëc, piaalë!” Kaam thiin awën ke tuet jiël.
13 Jesus estendeu a mão e o tocou. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!” No mesmo instante, a lepra desapareceu.
14 Ku cɔl Jethu ajiël ku thɔn apɛi, “Duk kënë la lɛ̈k raan dɛ̈t. Lɔɔr ku nyuɔ̈th rot raan käk Nhialic, ku bï caath, ku juar käŋ cït tɛ̈ ye löŋ Mothith ye luɛɛl thïn, bï raan ëbën ŋic lɔn cï yïn pial.”
14 Então Jesus o instruiu a não contar a ninguém o que havia acontecido. “Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine”, ordenou. “Leve a oferta que a lei de Moisés exige pela sua purificação. Isso servirá como testemunho.”
15 Ku tɛ̈wën cï Jethu ye cak thɔn këya, ke wɛ̈t go thiëi piny abï kɔc juëc aa guëër tënë Jethu bïk piɔ̈ɔ̈cde bɛ̈n piŋ, ku kony ke bïk pial.
15 Mas as notícias a seu respeito se espalhavam ainda mais, e grandes multidões vinham para ouvi-lo e para ser curadas de suas enfermidades.
16 Ku ye la tɛ̈de ë rot tɛ̈ cïn yic kɔc ë rëër thïn bï la röök.
16 Ele, porém, se retirava para lugares isolados, a fim de orar.
17 Naɣɔn akäl tök, ke kɔc kɔ̈k akut Parathï, ku kɔc piööc lööŋ nyuc bïk piŋ tɛ̈ piööc Jethu kɔc thïn. Ku aake bɔ̈ bɛ̈ɛ̈i yiic Galilia ku Judia ku Jeruthalem. Ku Nhialic ëcï Jethu yiëk riɛl bï kɔc tuany kony.
17 Certo dia, enquanto Jesus ensinava, alguns fariseus e mestres da lei estavam sentados por perto. Eles vinham de todos os povoados da Galileia, da Judeia e de Jerusalém. E o poder do Senhor para curar estava sobre Jesus.
18 Kaam wën ke kɔc bɔ̈ ke ket raan aduany alom. Ku wïc kɔc awën ket ye bïk ɣäth ɣöt tënë Jethu.
18 Alguns homens vieram carregando um paralítico numa maca. Tentaram levá-lo para dentro da casa, até Jesus,
19 Nawën cïn tɛ̈ ɣɛ̈th kek ye tënë Jethu rin cï ɣöt thiäŋ kɔc, gokë la nhial ku ŋanykë ɣöt nhom lɔŋ awën rëër Jethu thïn. Ku luɛɛckë raan aduany piny kek biɔ̈ŋde yenhom.
19 mas não conseguiram, por causa da multidão. Então subiram ao topo da casa e removeram uma parte do teto. Em seguida, baixaram o paralítico na maca até o meio da multidão, bem na frente dele.
20 Ku wën tïŋ yen gamdït tɔ̈ ke ke, ke lueel, “Mäthdiɛ̈, adumuɔ̈ɔ̈mku aacï päl piny.”
20 Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Homem, seus pecados estão perdoados”.
21 Go kɔc piööc lööŋ kɔc Itharel ku kɔc akut Parathï wën rɛ̈ɛ̈r thïn, jäl tak ku luelkë kepuɔ̈th, “Yeŋa kënë Nhialic jääm guɔ̈p këlä? Yeŋa adumuɔ̈ɔ̈m päl piny, ee Nhialic ë rot.”
21 Mas os fariseus e mestres da lei pensavam: “Quem ele pensa que é? Isso é blasfêmia! Somente Deus pode perdoar pecados!”.
22 Go Jethu käk yekë tak guɔ ŋic ku lueel, “Yeŋö ye wek ye tak lɔn lueel ɣɛn lueth?
22 Jesus, sabendo o que pensavam, perguntou: “Por que vocês questionam essas coisas em seu coração?
23 Ye kënɛn puɔl yic käkkä yiic ba lueel, ‘Adumuɔ̈ɔ̈mku aacï päl piny’ tɛ̈dë ke luɛɛl, ‘Jɔt rot ku cathë?’
23 O que é mais fácil dizer: ‘Seus pecados estão perdoados?’ ou ‘Levante-se e ande’?
24 Ku aba nyuɔ̈th we ëmën lɔn le Manh Raan riɛl pinynhom bä adumuɔ̈ɔ̈m päl piny.” Ku lëk raan aduany, “Alɛ̈k yï, jɔt rot ku kuany biɔ̈ŋdu ku lɔɔr baai.”
24 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico: “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
25 Go rot jɔt nyin yic kenhïïm ke dɛɛi kek ëbën, ku kuɛny biöŋden awën cï ye tääc thïn, ku ler baai ke lec Nhialic.
25 De imediato, à vista de todos, o homem se levantou, pegou sua maca e foi para casa louvando a Deus.
26 Ku jɔl kuat raan tɔ̈ thïn ëbën gäi ku riɔ̈ɔ̈ckë. Ku leckë Nhialic ku luelkë, “Ɣok aacï këdïït jäŋ gɔ̈i tïŋ ya aköl.”
26 Todos ficaram muitos admirados e, cheios de temor, louvaram a Deus, exclamando: “Hoje vimos coisas maravilhosas!”.
27 Nawën ke Jethu jiël geeu, ku tɛ̈wën ciɛth yen ke tïŋ raan ajuër kut cɔl Lebï ke rɛ̈ɛ̈r tɛ̈den ë luɔɔi. Go Jethu lɛ̈k ye, “Buɔth ɣa.”
27 Depois disso, Jesus saiu da cidade e viu um cobrador de impostos chamado Levi sentado no local onde se coletavam impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus,
28 Go Lebï luɔide puɔ̈l ku buɔɔth.
28 e Levi se levantou, deixou tudo e o seguiu.
29 Nawën ke Lebï loi miëth paande bï yen Jethu gɔɔŋ. Go kɔc juëc bɛ̈n, kɔc ajuër kut ku kɔc kɔ̈k, ku nyuuckë ke ke bïk mïth.
29 Mais tarde, Levi ofereceu um banquete em sua casa, em honra de Jesus. Muitos cobradores de impostos e outros convidados comeram com eles,
30 Go kɔc akut Parathï ku kɔcken piööc lööŋ la ŋoomŋoom ku luelkë tënë kɔc Jethu buɔɔth, “Yeŋö ye wek mïth ku dɛ̈kkë kek kɔc ajuër kut, ku kɔc la gup adumuɔ̈ɔ̈m?”
30 mas os fariseus e mestres da lei se queixaram aos discípulos: “Por que vocês comem e bebem com cobradores de impostos e pecadores?”.
31 Kaam wën piŋ Jethu ë wɛ̈t kënë, ke lɛ̈k ke, “Acie kɔc puɔl kek akïïm wïc, aa kɔc tuany.
31 Jesus lhes respondeu: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes.
32 Ɣɛn akëc bɛ̈n ba kɔc ye tak lɔn puɔth kek bɛ̈n kony. Ɣɛn acï bɛ̈n bï kɔc rɛc la gup adumuɔ̈ɔ̈m kepuɔ̈th dhuɔ̈k ciëën.”
32 Não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores, para que se arrependam”.
33 Gokë bɛn lueel tënë ye, “Kɔc Joon buɔɔth aa lac thek ë miëth ku röökkë. Ku aye kɔc akut Parathï buɔɔth looi aya, ku kɔckun yï buɔɔth aa mïth ku dëkkë.”
33 Algumas pessoas disseram a Jesus: “Os discípulos de João Batista jejuam e oram com frequência, e os discípulos dos fariseus também. Por que os seus vivem comendo e bebendo?”.
34 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r ku lueel, “Yakë wïc bï kɔc cï bɛ̈n ruääi yic rëër ke cïï mïth? Acie tɛ̈de! Na rɛ̈ɛ̈r raan thiëk ke ke, ka cïk loi këya.
34 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento jejuam enquanto festejam com o noivo?
35 Aköl bï athiëëk dɔm ku nyiɛɛi keyiic, yen aköl bï kek thek.”
35 Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão”.
36 Ku ben Jethu kääŋ dɛ̈t bɛn thɔ̈ɔ̈th aya tënë ke, “Acïn raan bï abaŋ alath rɛt wei alanh yam kɔ̈u bï la buɔ̈ɔ̈p ë dhiäth alath kɔ̈u.
36 Jesus também lhes apresentou a seguinte ilustração: “Ninguém rasgaria um pedaço de tecido de uma roupa nova para remendar uma roupa velha. Se o fizesse, estragaria a roupa nova, e o remendo não se ajustaria à roupa velha.
37 Ku acïn raan bï muɔ̈n abiëc ë yam puɔ̈k töny thɛɛr yic. Na looi këya, ke muɔ̈n abiëc yam abï töny puɔ̈t yic, ku muɔ̈n abiëc abï luuŋ wei ku töny abï kuɛm.
37 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. Os recipientes velhos se arrebentariam, deixando vazar o vinho e estragando o recipiente.
38 Acie këya, muɔ̈n abiëc yam adhil puɔ̈k ë töny yam yic.
38 Vinho novo deve ser guardado em recipientes novos.
39 Ku acïn raan wïc bï muɔ̈n abiëc yam dek tɛ̈ cï yen muɔ̈n abiëc cï ceŋ kaŋ dek, abï lueel, ‘Muɔ̈n abiëc cï cieŋ aŋuɛ̈ɛ̈n.’ ”
39 E ninguém que bebe o vinho velho escolhe beber o vinho novo, pois diz: ‘O vinho velho é melhor’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.