Lucas 5

Lëk yam (DIKNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ɣɔn akäl tök tɛ̈wën piööc Jethu wär cɔl Jenetharet yɔu, ke kɔc juëc apɛi wët bïk wɛ̈t Nhialic bɛ̈n piŋ.
1 Certo dia Jesus estava na praia do lago da Galileia, e a multidão se apertava em volta dele para ouvir a mensagem de Deus.
2 Go riäth karou tïŋ agör yɔu ke cï amɛ̈i nyääŋ piny ku jiëlkë bïk biaiken la thuak.
2 Ele viu dois barcos no lago, perto da praia. Os pescadores tinham saído deles e estavam lavando as redes.
3 Go Jethu thuɛɛt riän tök yic, ku ë ye riän mony cɔl Thaimon, ku lëk ye bï piɛ̈k wïïr tɛ̈thin-nyɔɔt. Ku jɔl nyuc riäi yic ku piööc kɔc.
3 Jesus entrou num dos barcos, o de Simão, e pediu que ele o afastasse um pouco da praia. Então sentou-se e começou a ensinar a multidão.
4 Nawën cï thök ë jam, ke lëk Thaimon, “Gɛɛrkë riäthkun tɛ̈thiäŋ ku cuatkë biaikun bäk rec dɔm.”
4 Quando acabou de falar, Jesus disse a Simão:
5 Go Thaimon bɛ̈ɛ̈r, “Bɛ̈ny, ɣok aacï ruu mäi wën akɔ̈u ku acïn kë cuk dɔm. Ku na ca lueel, ka buk cuat.”
5 Simão respondeu: — Mestre, nós trabalhamos a noite toda e não pescamos nada. Mas, já que o senhor está mandando jogar as redes, eu vou obedecer.
6 Ku cuɛtkë buɔi. Gokë rec juëc apɛi dɔm abï buɔi yiic duɛ̈r rɛɛt.
6 Quando eles jogaram as redes na água, pescaram tanto peixe, que as redes estavam se rebentando.
7 Gokë amɛ̈iken kɔ̈k tɔ̈ riän dɛ̈t yic cɔɔl bïk ke bɛ̈n kony. Gokë bɛ̈n, ku tekkë rec riäth karou yiic ku thiëŋkë kedhie abïk duɛ̈r dïïr.
7 Então fizeram um sinal para os companheiros que estavam no outro barco a fim de que viessem ajudá-los. Eles foram e encheram os dois barcos com tanto peixe, que os barcos quase afundaram.
8 Nawën tïŋ Thaimon kë cï rot looi, ke gut yenhiɔl piny Jethu nhom ku lueel, “Bɛ̈ny, jäl tënë ɣa, ɣɛn ë raan la guɔ̈p adumuɔ̈ɔ̈m.”
8 Quando Simão Pedro viu o que havia acontecido, ajoelhou-se diante de Jesus e disse: — Senhor, afaste-se de mim, pois eu sou um pecador!
9 Rin yen Thaimon, ku kɔc awën mɛ̈i kek ye aake cï gäi rec juëc cïk dɔm.
9 Simão e os outros que estavam com ele ficaram admirados com a quantidade de peixes que haviam apanhado.
10 Ku kɔcken cath kek ye Jemith ku Joon, wɛ̈ɛ̈t Dhubedï, aake cï gäi aya. Go Jethu lɛ̈k Thaimon, “Duk riɔ̈c, ëmën le tueŋ aa kɔc kek aaba ya dɔm.”
10 Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram companheiros de Simão, também ficaram muito admirados. Então Jesus disse a Simão:
11 Gokë riäth ɣɔ̈c wär thok aɣeer, ku nyiëëŋkë këriëëc ëbën piny ku buɔthkë Jethu.
11 Eles arrastaram os barcos para a praia, deixaram tudo e seguiram Jesus.
12 Ɣɔn akäl tök Jethu ëcï la keny gen dɛ̈t, ku raan cï tuet ë tɔ̈ thïn. Nawën tïŋ Jethu ke gut yenhiɔl piny ku lɛ̈ŋ, “Bɛ̈ny aŋiɛc alëu ba ɣa kony ba pial, kony ɣa.”
12 Certa vez Jesus estava numa cidade onde havia um homem que tinha o corpo todo coberto de lepra. Quando viu Jesus, o leproso se ajoelhou diante dele, encostou o rosto no chão e pediu: — Senhor, eu sei que o senhor pode me curar se quiser!
13 Go Jethu ŋääŋ nyinde tïŋ ku wïc bï kony. Ku jɔt yecin ku gɔɔt ku lueel, “Awiëc, piaalë!” Kaam thiin awën ke tuet jiël.
13 Jesus estendeu a mão, tocou nele e disse: No mesmo instante a lepra desapareceu.
14 Ku cɔl Jethu ajiël ku thɔn apɛi, “Duk kënë la lɛ̈k raan dɛ̈t. Lɔɔr ku nyuɔ̈th rot raan käk Nhialic, ku bï caath, ku juar käŋ cït tɛ̈ ye löŋ Mothith ye luɛɛl thïn, bï raan ëbën ŋic lɔn cï yïn pial.”
14 Então Jesus lhe deu esta ordem:
15 Ku tɛ̈wën cï Jethu ye cak thɔn këya, ke wɛ̈t go thiëi piny abï kɔc juëc aa guëër tënë Jethu bïk piɔ̈ɔ̈cde bɛ̈n piŋ, ku kony ke bïk pial.
15 Mas as notícias a respeito de Jesus se espalhavam ainda mais, e muita gente vinha para ouvi-lo e para ser curada das suas doenças.
16 Ku ye la tɛ̈de ë rot tɛ̈ cïn yic kɔc ë rëër thïn bï la röök.
16 Porém Jesus ia para lugares desertos e orava.
17 Naɣɔn akäl tök, ke kɔc kɔ̈k akut Parathï, ku kɔc piööc lööŋ nyuc bïk piŋ tɛ̈ piööc Jethu kɔc thïn. Ku aake bɔ̈ bɛ̈ɛ̈i yiic Galilia ku Judia ku Jeruthalem. Ku Nhialic ëcï Jethu yiëk riɛl bï kɔc tuany kony.
17 Um dia Jesus estava ensinando, e alguns fariseus e alguns mestres da Lei estavam sentados perto dele. Eles tinham vindo de todas as cidades da Galileia e da Judeia e também de Jerusalém. O poder do Senhor estava com Jesus para que ele curasse os doentes.
18 Kaam wën ke kɔc bɔ̈ ke ket raan aduany alom. Ku wïc kɔc awën ket ye bïk ɣäth ɣöt tënë Jethu.
18 Alguns homens trouxeram um paralítico deitado numa cama e estavam querendo entrar na casa e colocá-lo diante de Jesus.
19 Nawën cïn tɛ̈ ɣɛ̈th kek ye tënë Jethu rin cï ɣöt thiäŋ kɔc, gokë la nhial ku ŋanykë ɣöt nhom lɔŋ awën rëër Jethu thïn. Ku luɛɛckë raan aduany piny kek biɔ̈ŋde yenhom.
19 Porém, por causa da multidão, não conseguiram entrar com o paralítico. Então o carregaram para cima do telhado. Fizeram uma abertura nas telhas e o desceram na sua cama em frente de Jesus, no meio das pessoas que estavam ali.
20 Ku wën tïŋ yen gamdït tɔ̈ ke ke, ke lueel, “Mäthdiɛ̈, adumuɔ̈ɔ̈mku aacï päl piny.”
20 Jesus viu que eles tinham fé e disse ao paralítico:
21 Go kɔc piööc lööŋ kɔc Itharel ku kɔc akut Parathï wën rɛ̈ɛ̈r thïn, jäl tak ku luelkë kepuɔ̈th, “Yeŋa kënë Nhialic jääm guɔ̈p këlä? Yeŋa adumuɔ̈ɔ̈m päl piny, ee Nhialic ë rot.”
21 Os mestres da Lei e os fariseus começaram a pensar: — Quem é este homem que
22 Go Jethu käk yekë tak guɔ ŋic ku lueel, “Yeŋö ye wek ye tak lɔn lueel ɣɛn lueth?
22 Porém Jesus sabia o que eles estavam pensando e disse:
23 Ye kënɛn puɔl yic käkkä yiic ba lueel, ‘Adumuɔ̈ɔ̈mku aacï päl piny’ tɛ̈dë ke luɛɛl, ‘Jɔt rot ku cathë?’
23 O que é mais fácil dizer ao paralítico: “Os seus pecados estão perdoados” ou “Levante-se e ande”?
24 Ku aba nyuɔ̈th we ëmën lɔn le Manh Raan riɛl pinynhom bä adumuɔ̈ɔ̈m päl piny.” Ku lëk raan aduany, “Alɛ̈k yï, jɔt rot ku kuany biɔ̈ŋdu ku lɔɔr baai.”
24 Pois vou mostrar a vocês que eu, o Então disse ao paralítico:
25 Go rot jɔt nyin yic kenhïïm ke dɛɛi kek ëbën, ku kuɛny biöŋden awën cï ye tääc thïn, ku ler baai ke lec Nhialic.
25 No mesmo instante o homem se levantou diante de todos, pegou a cama e foi para casa, louvando a Deus.
26 Ku jɔl kuat raan tɔ̈ thïn ëbën gäi ku riɔ̈ɔ̈ckë. Ku leckë Nhialic ku luelkë, “Ɣok aacï këdïït jäŋ gɔ̈i tïŋ ya aköl.”
26 Todos ficaram muito admirados; e, cheios de medo, louvaram a Deus, dizendo: — Que coisa maravilhosa nós vimos hoje!
27 Nawën ke Jethu jiël geeu, ku tɛ̈wën ciɛth yen ke tïŋ raan ajuër kut cɔl Lebï ke rɛ̈ɛ̈r tɛ̈den ë luɔɔi. Go Jethu lɛ̈k ye, “Buɔth ɣa.”
27 Depois disso Jesus saiu e viu um cobrador de impostos, chamado Levi , sentado no lugar onde os impostos eram pagos. Jesus lhe disse:
28 Go Lebï luɔide puɔ̈l ku buɔɔth.
28 Levi se levantou, deixou tudo e seguiu Jesus.
29 Nawën ke Lebï loi miëth paande bï yen Jethu gɔɔŋ. Go kɔc juëc bɛ̈n, kɔc ajuër kut ku kɔc kɔ̈k, ku nyuuckë ke ke bïk mïth.
29 Então Levi fez para Jesus uma grande festa na sua casa. Havia ali muitos cobradores de impostos, e outras pessoas estavam sentadas com eles.
30 Go kɔc akut Parathï ku kɔcken piööc lööŋ la ŋoomŋoom ku luelkë tënë kɔc Jethu buɔɔth, “Yeŋö ye wek mïth ku dɛ̈kkë kek kɔc ajuër kut, ku kɔc la gup adumuɔ̈ɔ̈m?”
30 Os fariseus e os mestres da Lei, que eram do partido dos fariseus, ficaram zangados com os discípulos de Jesus e perguntaram: — Por que vocês comem e bebem com os cobradores de impostos e com outras pessoas de má fama?
31 Kaam wën piŋ Jethu ë wɛ̈t kënë, ke lɛ̈k ke, “Acie kɔc puɔl kek akïïm wïc, aa kɔc tuany.
31 Jesus respondeu:
32 Ɣɛn akëc bɛ̈n ba kɔc ye tak lɔn puɔth kek bɛ̈n kony. Ɣɛn acï bɛ̈n bï kɔc rɛc la gup adumuɔ̈ɔ̈m kepuɔ̈th dhuɔ̈k ciëën.”
32 Eu não vim para
33 Gokë bɛn lueel tënë ye, “Kɔc Joon buɔɔth aa lac thek ë miëth ku röökkë. Ku aye kɔc akut Parathï buɔɔth looi aya, ku kɔckun yï buɔɔth aa mïth ku dëkkë.”
33 Algumas pessoas disseram a Jesus: — Os discípulos de João Batista jejuam muitas vezes e fazem orações, e os discípulos dos
34 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r ku lueel, “Yakë wïc bï kɔc cï bɛ̈n ruääi yic rëër ke cïï mïth? Acie tɛ̈de! Na rɛ̈ɛ̈r raan thiëk ke ke, ka cïk loi këya.
34 Jesus respondeu:
35 Aköl bï athiëëk dɔm ku nyiɛɛi keyiic, yen aköl bï kek thek.”
35 Mas chegará o tempo em que o noivo será tirado do meio deles; então sim eles vão jejuar!
36 Ku ben Jethu kääŋ dɛ̈t bɛn thɔ̈ɔ̈th aya tënë ke, “Acïn raan bï abaŋ alath rɛt wei alanh yam kɔ̈u bï la buɔ̈ɔ̈p ë dhiäth alath kɔ̈u.
36 Jesus fez também esta comparação:
37 Ku acïn raan bï muɔ̈n abiëc ë yam puɔ̈k töny thɛɛr yic. Na looi këya, ke muɔ̈n abiëc yam abï töny puɔ̈t yic, ku muɔ̈n abiëc abï luuŋ wei ku töny abï kuɛm.
37 Ninguém põe vinho novo em
38 Acie këya, muɔ̈n abiëc yam adhil puɔ̈k ë töny yam yic.
38 Não. Vinho novo deve ser posto em odres novos.
39 Ku acïn raan wïc bï muɔ̈n abiëc yam dek tɛ̈ cï yen muɔ̈n abiëc cï ceŋ kaŋ dek, abï lueel, ‘Muɔ̈n abiëc cï cieŋ aŋuɛ̈ɛ̈n.’ ”
39 E ninguém quer vinho novo depois de beber vinho velho, pois diz: “O vinho velho é melhor.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.