Lucas 5
Lëk yam (DIKNT) vs NAA
1 Ɣɔn akäl tök tɛ̈wën piööc Jethu wär cɔl Jenetharet yɔu, ke kɔc juëc apɛi wët bïk wɛ̈t Nhialic bɛ̈n piŋ.
1 Aconteceu que Jesus estava junto ao lago de Genesaré, e a multidão o apertava para ouvir a palavra de Deus.
2 Go riäth karou tïŋ agör yɔu ke cï amɛ̈i nyääŋ piny ku jiëlkë bïk biaiken la thuak.
2 Então ele viu dois barcos junto à praia do lago. Os pescadores tinham desembarcado e estavam lavando as redes.
3 Go Jethu thuɛɛt riän tök yic, ku ë ye riän mony cɔl Thaimon, ku lëk ye bï piɛ̈k wïïr tɛ̈thin-nyɔɔt. Ku jɔl nyuc riäi yic ku piööc kɔc.
3 Entrando num dos barcos, que era o de Simão, Jesus pediu-lhe que o afastasse um pouco da praia; e, assentando-se, do barco ensinava as multidões.
4 Nawën cï thök ë jam, ke lëk Thaimon, “Gɛɛrkë riäthkun tɛ̈thiäŋ ku cuatkë biaikun bäk rec dɔm.”
4 Quando acabou de falar, Jesus disse a Simão:
5 Go Thaimon bɛ̈ɛ̈r, “Bɛ̈ny, ɣok aacï ruu mäi wën akɔ̈u ku acïn kë cuk dɔm. Ku na ca lueel, ka buk cuat.”
5 Em resposta, Simão disse: — Mestre, havendo trabalhado toda a noite, nada apanhamos; mas, sob esta sua palavra, lançarei as redes.
6 Ku cuɛtkë buɔi. Gokë rec juëc apɛi dɔm abï buɔi yiic duɛ̈r rɛɛt.
6 Fazendo isso, apanharam grande quantidade de peixes; e as redes deles começaram a se romper.
7 Gokë amɛ̈iken kɔ̈k tɔ̈ riän dɛ̈t yic cɔɔl bïk ke bɛ̈n kony. Gokë bɛ̈n, ku tekkë rec riäth karou yiic ku thiëŋkë kedhie abïk duɛ̈r dïïr.
7 Então fizeram sinais aos companheiros do outro barco, para que fossem ajudá-los. E foram e encheram ambos os barcos, a ponto de quase afundarem.
8 Nawën tïŋ Thaimon kë cï rot looi, ke gut yenhiɔl piny Jethu nhom ku lueel, “Bɛ̈ny, jäl tënë ɣa, ɣɛn ë raan la guɔ̈p adumuɔ̈ɔ̈m.”
8 Vendo isto, Simão Pedro prostrou-se aos pés de Jesus, dizendo: — Senhor, afaste-se de mim, porque sou pecador.
9 Rin yen Thaimon, ku kɔc awën mɛ̈i kek ye aake cï gäi rec juëc cïk dɔm.
9 Pois, à vista da pesca que fizeram, a admiração se apoderou dele e de todos os seus companheiros,
10 Ku kɔcken cath kek ye Jemith ku Joon, wɛ̈ɛ̈t Dhubedï, aake cï gäi aya. Go Jethu lɛ̈k Thaimon, “Duk riɔ̈c, ëmën le tueŋ aa kɔc kek aaba ya dɔm.”
10 bem como de Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram seus sócios. Então Jesus disse a Simão:
11 Gokë riäth ɣɔ̈c wär thok aɣeer, ku nyiëëŋkë këriëëc ëbën piny ku buɔthkë Jethu.
11 E, arrastando eles os barcos para a praia, deixando tudo, o seguiram.
12 Ɣɔn akäl tök Jethu ëcï la keny gen dɛ̈t, ku raan cï tuet ë tɔ̈ thïn. Nawën tïŋ Jethu ke gut yenhiɔl piny ku lɛ̈ŋ, “Bɛ̈ny aŋiɛc alëu ba ɣa kony ba pial, kony ɣa.”
12 Aconteceu que, estando Jesus numa das cidades, um homem coberto de lepra veio à sua presença. Quando ele viu Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e pediu: — Senhor, se quiser, pode purificar-me.
13 Go Jethu ŋääŋ nyinde tïŋ ku wïc bï kony. Ku jɔt yecin ku gɔɔt ku lueel, “Awiëc, piaalë!” Kaam thiin awën ke tuet jiël.
13 E Jesus, estendendo a mão, tocou nele, dizendo: E, no mesmo instante, a lepra daquele homem desapareceu.
14 Ku cɔl Jethu ajiël ku thɔn apɛi, “Duk kënë la lɛ̈k raan dɛ̈t. Lɔɔr ku nyuɔ̈th rot raan käk Nhialic, ku bï caath, ku juar käŋ cït tɛ̈ ye löŋ Mothith ye luɛɛl thïn, bï raan ëbën ŋic lɔn cï yïn pial.”
14 Jesus ordenou-lhe que não contasse isso a ninguém. E acrescentou:
15 Ku tɛ̈wën cï Jethu ye cak thɔn këya, ke wɛ̈t go thiëi piny abï kɔc juëc aa guëër tënë Jethu bïk piɔ̈ɔ̈cde bɛ̈n piŋ, ku kony ke bïk pial.
15 Porém o que se dizia a respeito de Jesus se espalhava cada vez mais, e grandes multidões afluíam para o ouvir e para serem curadas de suas enfermidades.
16 Ku ye la tɛ̈de ë rot tɛ̈ cïn yic kɔc ë rëër thïn bï la röök.
16 Jesus, porém, se retirava para lugares solitários e orava.
17 Naɣɔn akäl tök, ke kɔc kɔ̈k akut Parathï, ku kɔc piööc lööŋ nyuc bïk piŋ tɛ̈ piööc Jethu kɔc thïn. Ku aake bɔ̈ bɛ̈ɛ̈i yiic Galilia ku Judia ku Jeruthalem. Ku Nhialic ëcï Jethu yiëk riɛl bï kɔc tuany kony.
17 E aconteceu que, num daqueles dias, Jesus estava ensinando, e achavam-se ali assentados fariseus e mestres da Lei, vindos de todas as aldeias da Galileia, da Judeia e de Jerusalém. E o poder do Senhor estava com ele para curar.
18 Kaam wën ke kɔc bɔ̈ ke ket raan aduany alom. Ku wïc kɔc awën ket ye bïk ɣäth ɣöt tënë Jethu.
18 Vieram, então, alguns homens trazendo um paralítico deitado num leito. Eles procuravam levá-lo para dentro e colocá-lo diante de Jesus.
19 Nawën cïn tɛ̈ ɣɛ̈th kek ye tënë Jethu rin cï ɣöt thiäŋ kɔc, gokë la nhial ku ŋanykë ɣöt nhom lɔŋ awën rëër Jethu thïn. Ku luɛɛckë raan aduany piny kek biɔ̈ŋde yenhom.
19 E, não encontrando uma forma de fazer isso por causa da multidão, subiram ao telhado e, por entre as telhas, desceram o paralítico no seu leito, deixando-o no meio das pessoas, diante de Jesus.
20 Ku wën tïŋ yen gamdït tɔ̈ ke ke, ke lueel, “Mäthdiɛ̈, adumuɔ̈ɔ̈mku aacï päl piny.”
20 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico:
21 Go kɔc piööc lööŋ kɔc Itharel ku kɔc akut Parathï wën rɛ̈ɛ̈r thïn, jäl tak ku luelkë kepuɔ̈th, “Yeŋa kënë Nhialic jääm guɔ̈p këlä? Yeŋa adumuɔ̈ɔ̈m päl piny, ee Nhialic ë rot.”
21 E os escribas e fariseus começaram a pensar: — Quem é este que diz blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, a não ser um, que é Deus?
22 Go Jethu käk yekë tak guɔ ŋic ku lueel, “Yeŋö ye wek ye tak lɔn lueel ɣɛn lueth?
22 Jesus, porém, conhecendo os pensamentos deles, disse-lhes:
23 Ye kënɛn puɔl yic käkkä yiic ba lueel, ‘Adumuɔ̈ɔ̈mku aacï päl piny’ tɛ̈dë ke luɛɛl, ‘Jɔt rot ku cathë?’
23 O que é mais fácil? Dizer: “Os seus pecados estão perdoados”, ou dizer: “Levante-se e ande”?
24 Ku aba nyuɔ̈th we ëmën lɔn le Manh Raan riɛl pinynhom bä adumuɔ̈ɔ̈m päl piny.” Ku lëk raan aduany, “Alɛ̈k yï, jɔt rot ku kuany biɔ̈ŋdu ku lɔɔr baai.”
24 Mas isto é para que vocês saibam que o Filho do Homem tem autoridade sobre a terra para perdoar pecados. E disse ao paralítico:
25 Go rot jɔt nyin yic kenhïïm ke dɛɛi kek ëbën, ku kuɛny biöŋden awën cï ye tääc thïn, ku ler baai ke lec Nhialic.
25 E imediatamente ele se levantou diante de todos e, pegando o leito em que até então estava deitado, voltou para casa, glorificando a Deus.
26 Ku jɔl kuat raan tɔ̈ thïn ëbën gäi ku riɔ̈ɔ̈ckë. Ku leckë Nhialic ku luelkë, “Ɣok aacï këdïït jäŋ gɔ̈i tïŋ ya aköl.”
26 Todos ficaram muito admirados, davam glória a Deus e, cheios de temor, diziam: — Hoje vimos coisas extraordinárias!
27 Nawën ke Jethu jiël geeu, ku tɛ̈wën ciɛth yen ke tïŋ raan ajuër kut cɔl Lebï ke rɛ̈ɛ̈r tɛ̈den ë luɔɔi. Go Jethu lɛ̈k ye, “Buɔth ɣa.”
27 Depois disso, Jesus saiu e viu um publicano, chamado Levi, sentado na coletoria. E lhe disse:
28 Go Lebï luɔide puɔ̈l ku buɔɔth.
28 Ele se levantou e, deixando tudo, o seguiu.
29 Nawën ke Lebï loi miëth paande bï yen Jethu gɔɔŋ. Go kɔc juëc bɛ̈n, kɔc ajuër kut ku kɔc kɔ̈k, ku nyuuckë ke ke bïk mïth.
29 Então Levi lhe ofereceu um grande banquete em sua casa; e era grande o número de publicanos e outras pessoas que estavam com eles à mesa.
30 Go kɔc akut Parathï ku kɔcken piööc lööŋ la ŋoomŋoom ku luelkë tënë kɔc Jethu buɔɔth, “Yeŋö ye wek mïth ku dɛ̈kkë kek kɔc ajuër kut, ku kɔc la gup adumuɔ̈ɔ̈m?”
30 Os fariseus e seus escribas murmuravam contra os discípulos de Jesus, perguntando: — Por que vocês comem e bebem com os publicanos e pecadores?
31 Kaam wën piŋ Jethu ë wɛ̈t kënë, ke lɛ̈k ke, “Acie kɔc puɔl kek akïïm wïc, aa kɔc tuany.
31 Jesus tomou a palavra e disse:
32 Ɣɛn akëc bɛ̈n ba kɔc ye tak lɔn puɔth kek bɛ̈n kony. Ɣɛn acï bɛ̈n bï kɔc rɛc la gup adumuɔ̈ɔ̈m kepuɔ̈th dhuɔ̈k ciëën.”
32 Não vim chamar justos, e sim pecadores, ao arrependimento.
33 Gokë bɛn lueel tënë ye, “Kɔc Joon buɔɔth aa lac thek ë miëth ku röökkë. Ku aye kɔc akut Parathï buɔɔth looi aya, ku kɔckun yï buɔɔth aa mïth ku dëkkë.”
33 Então eles disseram a Jesus: — Os discípulos de João frequentemente jejuam e fazem orações, e os discípulos dos fariseus fazem o mesmo; mas os seus discípulos comem e bebem.
34 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r ku lueel, “Yakë wïc bï kɔc cï bɛ̈n ruääi yic rëër ke cïï mïth? Acie tɛ̈de! Na rɛ̈ɛ̈r raan thiëk ke ke, ka cïk loi këya.
34 Jesus, porém, lhes disse:
35 Aköl bï athiëëk dɔm ku nyiɛɛi keyiic, yen aköl bï kek thek.”
35 No entanto, virão dias em que o noivo lhes será tirado, e então, naqueles dias, eles vão jejuar.
36 Ku ben Jethu kääŋ dɛ̈t bɛn thɔ̈ɔ̈th aya tënë ke, “Acïn raan bï abaŋ alath rɛt wei alanh yam kɔ̈u bï la buɔ̈ɔ̈p ë dhiäth alath kɔ̈u.
36 Também lhes contou uma parábola:
37 Ku acïn raan bï muɔ̈n abiëc ë yam puɔ̈k töny thɛɛr yic. Na looi këya, ke muɔ̈n abiëc yam abï töny puɔ̈t yic, ku muɔ̈n abiëc abï luuŋ wei ku töny abï kuɛm.
37 E ninguém põe vinho novo em odres velhos, porque, se fizer isso, o vinho novo romperá os odres, o vinho se derramará, e os odres se estragarão.
38 Acie këya, muɔ̈n abiëc yam adhil puɔ̈k ë töny yam yic.
38 Pelo contrário, vinho novo deve ser posto em odres novos.
39 Ku acïn raan wïc bï muɔ̈n abiëc yam dek tɛ̈ cï yen muɔ̈n abiëc cï ceŋ kaŋ dek, abï lueel, ‘Muɔ̈n abiëc cï cieŋ aŋuɛ̈ɛ̈n.’ ”
39 E ninguém, tendo bebido o vinho velho, prefere o novo, porque diz: “O velho é excelente.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.