Lucas 23

Lëk yam (DIKNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Go kɔc luk röt jɔt ëbën ku ɣɛ̈thkë Jethu Pilato nhom raan Roma.
1 Levantou-se a sessão e conduziram Jesus diante de Pilatos,
2 Ku gɔɔnykë ku luelkë, “Ɣok aacï mony kënë yök ke rɛc kackua nhïïm, ke ye lɛ̈k ke bïk ajuër cïï ye tääu piny tënë bɛ̈nyŋaknhom Roma. Ku aye lueel aya lɔn ye yen Raan cï lɔc ku dɔc, bɛ̈nyŋaknhom.”
2 e puseram-se a acusá-lo: Temos encontrado este homem excitando o povo à revolta, proibindo pagar imposto ao imperador e dizendo-se Messias e rei.
3 Go Pilato thiëëc, “Ye yïn bɛ̈nyŋaknhom kɔc Itharel?” Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Ee ɣa, cït tɛ̈ ca luɛ̈l ye.”
3 Pilatos perguntou-lhe: És tu o rei dos judeus? Jesus respondeu: Sim.
4 Go Pilato yenhom wɛ̈l kɔcdït käk Nhialic ku thän awën ku lueel, “Acïn awuɔ̈c ca yök ee raan kënë guɔ̈p.”
4 Declarou Pilatos aos príncipes dos sacerdotes e ao povo: Eu não acho neste homem culpa alguma.
5 Gokë ŋot ke jam apɛi ku luelkë, “Tɛ̈den yen kɔc piɔ̈ɔ̈c thïn ajɔk aliääp Judia yic ëbën. Acï jɔɔk Galilia ku yen kïn cï bɛ̈n Jeruthalem ëmën.”
5 Mas eles insistiam fortemente: Ele revoluciona o povo ensinando por toda a Judéia, a começar da Galiléia até aqui.
6 Nawën piŋ Pilato ë wëlkä ke thiëëc lɔn yen raan Galilia.
6 A estas palavras, Pilatos perguntou se ele era galileu.
7 Nawën le ŋic lɔn ye Jethu raan wun mɛc Antipäth Ɣërot, ku yeen ë rɛ̈ɛ̈r Jeruthalem ë nïnkä, ke cɔl Jethu aɣɛ̈th yenhom.
7 E, quando soube que era da jurisdição de Herodes, enviou-o a Herodes, pois justamente naqueles dias se achava em Jerusalém.
8 Go Antipäth Ɣërot puɔ̈u miɛt wën tïŋ yen Jethu, rin ëcï käjuëc piŋ ë riɛnke. Ku ëcï Ɣërot wïc apɛi bï Jethu tïŋ, ku ŋɔ̈ɔ̈th aya bï käk ye Jethu ke looi tïŋ.
8 Herodes alegrou-se muito em ver Jesus, pois de longo tempo desejava vê-lo, por ter ouvido falar dele muitas coisas, e esperava presenciar algum milagre operado por ele.
9 Go Jethu jal thiëëc wël juëc, go Jethu biɛt kecïn wɛ̈t töŋ dhuk nhom.
9 Dirigiu-lhe muitas perguntas, mas Jesus nada respondeu.
10 Go kɔcdït käk Nhialic ku kɔc piööc lööŋ röt cuɔt tueŋ, ku lueelkë wël rɛc apɛi Jethu guɔ̈p.
10 Ali estavam os príncipes dos sacerdotes e os escribas, acusando-o com violência.
11 Go Antipäth Ɣërot kek apuruɔ̈ɔ̈kke Jethu bui ku lɛ̈ɛ̈tkë. Ku rukkë alanh dhëŋ apɛi cït alanh bɛ̈ny yekɔ̈u, ku toockë ciëën tënë Pilato.
11 Herodes, com a sua guarda, tratou-o com desprezo, escarneceu dele, mandou revesti-lo de uma túnica branca e reenviou-o a Pilatos.
12 Ku jɔl Antipäth Ɣërot kek Pilato, wäär man röt jal määth akölë.
12 Naquele mesmo dia, Pilatos e Herodes fizeram as pazes, pois antes eram inimigos um do outro.
13 Go Pilato kɔcdït käk Nhialic ku kɔcdït baai, ku kɔc kɔ̈k cɔɔl ëbën,
13 Pilatos convocou então os príncipes dos sacerdotes, os magistrados e o povo, e disse-lhes:
14 ku lëk ke, “Wek aacï mony kënë bɛ̈ɛ̈i ɣanhom, ku luɛlkë lɔn ë yen raan rɛc kɔc nhïïm bïk aliääp looi. Ku ëmën ɣɛn acï wɛ̈t wïc yic wenhïïm, ku akɛ̈c yök ke la guɔ̈p awuɔ̈c cɔk alɔn cï wek ye gaany käjuëc apɛi.
14 Apresentastes-me este homem como agitador do povo, mas, interrogando-o eu diante de vós, não o achei culpado de nenhum dos crimes de que o acusais.
15 Na cɔk a Antipäth Ɣërot ka këc yök ke la guɔ̈p awuɔ̈c, yen ale yen ye cɔl adhuk ɣanhom. Acïn awuɔ̈c cï mony kënë looi lëu bï ye nɔ̈k.
15 Nem tampouco Herodes, pois no-lo devolveu. Portanto, ele nada fez que mereça a morte.
16 Aba cɔl athat ku luɔny.”
16 Por isso, soltá-lo-ei depois de o castigar.
17 Ruɔ̈ɔ̈n ëbën aköl Yan Ayum cïn yic luɔu, Pilato ë raan tök kam kɔc cï mac lony tɛ̈ wïc kɔc baai ye bï lony.
17 {Acontecia que em cada festa ele era obrigado a soltar-lhes um preso.}
18 Go thän awën tɔ̈ thïn wuɔɔu looi, “Näk! Ku lony Barabath tënë ɣo.”
18 Todo o povo gritou a uma voz: À morte com este, e solta-nos Barrabás.
19 Barabath ëcï mac rin aliäm cï rot looi geeu, ku rin cï yen raan nɔ̈k.
19 {Este homem fora lançado ao cárcere devido a uma revolta levantada na cidade, por causa de um homicídio.}
20 Ë wïc Pilato bï Jethu lony, ku ben jam tënë ke.
20 Pilatos, porém, querendo soltar Jesus, falou-lhes de novo,
21 Gokë bɛn kiu apɛi, “Apiëët tim cï rïïu kɔ̈u.”
21 mas eles vociferavam: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Go Pilato bɛn jam tënë ke, kënë yen yic diäk ku lueel, “Yeŋö? Ye awäc ŋö cï looi? Acïn awuɔ̈c ca yök ke cï looi lëu bï ye nɔ̈k! Aba cɔl athat ku cal ajiël.”
22 Pela terceira vez, Pilatos ainda interveio: Mas que mal fez ele, então? Não achei nele nada que mereça a morte; irei, portanto, castigá-lo e, depois, o soltarei.
23 Gokë ŋot ke kiu apɛi röldït, lɔn dhil Jethu piäät tim cï rïïu kɔ̈u. Ku këden wën yekë lueel acï yenhom bɛ̈n guɔ̈t.
23 Mas eles instavam, reclamando em altas vozes que fosse crucificado, e os seus clamores recrudesciam.
24 Go Pilato wɛ̈tden gam ku tëm Jethu awuɔ̈c wën wïckë.
24 Pilatos pronunciou então a sentença que lhes satisfazia o desejo.
25 Ku lony Barabath, raan wäär cï mac rin aliääp, ku rin cï yen raan nɔ̈k. Ku yïk ke Jethu bïk la luɔɔi tɛ̈den wïckë kepuɔ̈th.
25 Soltou-lhes aquele que eles reclamavam e que havia sido lançado ao cárcere por causa do homicídio e da revolta, e entregou Jesus à vontade deles.
26 Gokë Jethu kuaath aɣeer. Ku wën kuɛɛth kek ye, ke mony cɔl Thaimon raan pan Thirene bɔ̈ baai, nawën cï tim cï rïïu Jethu göök, gokë dɔm ku cɔlkë aket tim ke buɔɔth Jethu cök.
26 Enquanto o conduziam, detiveram um certo Simão de Cirene, que voltava do campo, e impuseram-lhe a cruz para que a carregasse atrás de Jesus.
27 Ku buɔɔth kɔc juëc apɛi ku diäär dhiau riɛnke aya.
27 Seguia-o uma grande multidão de povo e de mulheres, que batiam no peito e o lamentavam.
28 Go Jethu yenhom wɛ̈l ke ku lueel, “Diäär Jeruthalem, duɔ̈kkë dhiau ë riɛnkiɛ̈, dhiaaukë ë riɛnkun ku rin miɛ̈thkun.
28 Voltando-se para elas, Jesus disse: Filhas de Jerusalém, não choreis sobre mim, mas chorai sobre vós mesmas e sobre vossos filhos.
29 Rin nïn bï ye lueel ëlä aacï thiɔ̈k, ‘Diäär mit gup aa diäär këc mïth kaŋ thuɛ̈ɛ̈t!’
29 Porque virão dias em que se dirá: Felizes as estéreis, os ventres que não geraram e os peitos que não amamentaram!
30 Ku ë yen tɛ̈n bï ye aa luɛɛl thïn aya ëlä, ‘Aŋuɛ̈ɛ̈n buk ciɛ̈t kɔc cï thou, kɔc cï wiɛ̈k nhïïm, kɔc cï kë cï wïïk kenhïïm kuɔ̈m piny.’
30 Então dirão aos montes: Caí sobre nós! E aos outeiros: Cobri-nos!
31 Na ye këcït kënë rot looi ke tim tɔ̈c, ke yeŋö yakë tak ke bï rot looi tɛ̈ le yen riɛl.”
31 Porque, se eles fazem isto ao lenho verde, que acontecerá ao seco?
32 Ku kuath apuruuk kɔc karou aya, kɔc la gup awuɔ̈cdït tet bïk ke la nɔ̈k kek Jethu.
32 Eram conduzidos ao mesmo tempo dois malfeitores para serem mortos com Jesus.
33 Nawën lek tɛ̈ cɔl Ithkal dööt, ke piɛ̈ɛ̈t Jethu tim cï rïïu kɔ̈u ku kɔc awën karou, raan tök lɔŋ cuëc ku raan dɛ̈t lɔŋ cam.
33 Chegados que foram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, como também os ladrões, um à direita e outro à esquerda.
34 Go Jethu lueel, “Wä, päl piny tënë ke, keek aa kuc kë loikë.”
34 E Jesus dizia: Pai, perdoa-lhes; porque não sabem o que fazem. Eles dividiram as suas vestes e as sortearam.
35 Ku jɔl kɔc juëc kɔ̈ɔ̈c ë tɛ̈ɛ̈n ke daai ye. Ku tɛ̈n awën ë ye kɔcdït Itharel bui ku luelkë, “Ee kɔc kɔ̈k kony, cɔl akony rot tɛ̈ ye yen Raan cï Nhialic lɔc ku dɔɔc.”
35 A multidão conservava-se lá e observava. Os príncipes dos sacerdotes escarneciam de Jesus, dizendo: Salvou a outros, que se salve a si próprio, se é o Cristo, o escolhido de Deus!
36 Ku bui apuruuk aya. Ku bïk tënë ye ku gɛ̈mkë muɔ̈n abiëc cï wac,
36 Do mesmo modo zombavam dele os soldados. Aproximavam-se dele, ofereciam-lhe vinagre e diziam:
37 ku luelkë, “Na ye bɛ̈ny kɔc Itharel ke yï kony rot.”
37 Se és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Ku piɛ̈ɛ̈tkë tim cï ye gɔ̈t thïn këlä nhial tim Jethu nhom, “KËNË Ë BƐNYŊAKNHOM ITHAREL.”
38 Por cima de sua cabeça pendia esta inscrição: Este é o rei dos judeus.
39 Go raan tök kam kɔc awën cï piäät kek ye lat ku lueel, “Cïï ye Raan cï Nhialic lɔc ku dɔɔc? Kony rot ku kony ɣo aya.”
39 Um dos malfeitores, ali crucificados, blasfemava contra ele: Se és o Cristo, salva-te a ti mesmo e salva-nos a nós!
40 Go raan dɛ̈ɛ̈të puɔ̈u riääk ku nyieeny, “Cïï ye cak riɔ̈ɔ̈c Nhialic agut tɛ̈ thou yïn aya? Ɣok aacï tɛ̈m thou cïmënde.
40 Mas o outro o repreendeu: Nem sequer temes a Deus, tu que sofres no mesmo suplício?
41 Ku awäcda adhilku jɔt rin ɣok aa col kë cuk looi, ku mony kënë acïn kërɛɛc cï looi.”
41 Para nós isto é justo: recebemos o que mereceram os nossos crimes, mas este não fez mal algum.
42 Ku lueel tënë Jethu, “Tak ɣa tɛ̈ ɣeet yïn Bäänydu yic.”
42 E acrescentou: Jesus, lembra-te de mim, quando tiveres entrado no teu Reino!
43 Go Jethu lɛ̈k ye, “Yïn alɛ̈k yic, yaköl yïn abï rëër kek ɣa pan Nhialic.”
43 Jesus respondeu-lhe: Em verdade te digo: hoje estarás comigo no paraíso.
44 Nawën tɛ̈cït akɔ̈l ciɛl yic ke muɔ̈ɔ̈th loi rot pan awën, ku cïï akɔ̈l ruel ɣet tääŋ akɔ̈l.
44 Era quase à hora sexta e em toda a terra houve trevas até a hora nona.
45 Ku tɛ̈wën ka alanh ye gɛ̈ɛ̈ŋ bï luaŋ Nhialic tek yic alɔŋ thïn rɛɛt yic rou.
45 Escureceu-se o sol e o véu do templo rasgou-se pelo meio.
46 Ku cöt Jethu röldït ku lueel, “Wä, wɛ̈ikiɛ̈ aaca than yïcin.” Acï wëlkä lueel ku thou.
46 Jesus deu então um grande brado e disse: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito. E, dizendo isso, expirou.
47 Nawën tïŋ bäny apuruuk kë cï rot looi, ke lec Nhialic ku lueel, “Mony kënë ë ye raan path alanden.”
47 Vendo o centurião o que acontecia, deu glória a Deus e disse: Na verdade, este homem era um justo.
48 Nawën tïŋ kɔc ke cï kenhïïm kut tɛ̈ɛ̈n bïk daai kë cï rot looi, gokë dhuk baai ke gut kepuɔ̈th.
48 E toda a multidão dos que assistiam a este espetáculo e viam o que se passava, voltou batendo no peito.
49 Kɔc ke ŋiɛ̈c kek Jethu ëbën, agut diäär ke buɔth ye wäär jiël yen Galilia, aake daai ë käkkä ëbën.
49 Os amigos de Jesus, como também as mulheres que o tinham seguido desde a Galiléia, conservavam-se a certa distância, e observavam estas coisas.
50 — ausente —
50 Havia um homem, por nome José, membro do conselho, homem reto e justo.
51 — ausente —
51 Ele não havia concordado com a decisão dos outros nem com os atos deles. Originário de Arimatéia, cidade da Judéia, esperava ele o Reino de Deus.
52 Nawën le tïŋ lɔn cï Jethu thou, ke la tënë Pilato ku thiëëc guɔ̈p Jethu.
52 Foi ter com Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus.
53 Ku bïï piny tim kɔ̈u ku der alath, ku tɛ̈ɛ̈u raŋ cï wec kuur yic, raŋ cïn raan cï kaŋ thiɔ̈k thïn.
53 Ele o desceu da cruz, envolveu-o num pano de linho e colocou-o num sepulcro, escavado na rocha, onde ainda ninguém havia sido depositado.
54 Ee ya aköl nïn dhiëc, aköl ye kɔc röt guiir rin aköl cïï kɔc ye luui, ee bï guɔ bɛ̈n.
54 Era o dia da Preparação e já ia principiar o sábado.
55 Nawën cï guɔ̈p Jethu bɛ̈ɛ̈i piny tim kɔ̈u, ke diäär wäär bɔ̈ kek Jethu Galilia, buɔth Jothep ku tïŋkë tɛ̈ cï guɔ̈p Jethu tääu thïn raŋ yic,
55 As mulheres, que tinham vindo com Jesus da Galiléia, acompanharam José. Elas viram o túmulo e o modo como o corpo de Jesus ali fora depositado.
56 ku dhukkë baai ku lek miök ŋïr guiir bï kek guɔ̈p Jethu bɛ̈n tɔc. Nawën aköl cïï kɔc ye luui, ke ke lɔ̈ŋ cït tɛ̈ ye löŋ Mothith luɛ̈l ye.
56 Elas voltaram e prepararam aromas e bálsamos. No dia de sábado, observaram o preceito do repouso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.