Lucas 23
Lëk yam (DIKNT) vs BKJ
1 Go kɔc luk röt jɔt ëbën ku ɣɛ̈thkë Jethu Pilato nhom raan Roma.
1 E, levantando-se toda a multidão deles, levaram-no a Pilatos.
2 Ku gɔɔnykë ku luelkë, “Ɣok aacï mony kënë yök ke rɛc kackua nhïïm, ke ye lɛ̈k ke bïk ajuër cïï ye tääu piny tënë bɛ̈nyŋaknhom Roma. Ku aye lueel aya lɔn ye yen Raan cï lɔc ku dɔc, bɛ̈nyŋaknhom.”
2 E eles começaram a acusá-lo, dizendo: Encontramos este indivíduo pervertendo a nação, proibindo dar o tributo a César, e dizendo ser ele mesmo Cristo, um rei.
3 Go Pilato thiëëc, “Ye yïn bɛ̈nyŋaknhom kɔc Itharel?” Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Ee ɣa, cït tɛ̈ ca luɛ̈l ye.”
3 E Pilatos perguntou-lhe, dizendo: És tu o REI DOS JUDEUS? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu o dizes.
4 Go Pilato yenhom wɛ̈l kɔcdït käk Nhialic ku thän awën ku lueel, “Acïn awuɔ̈c ca yök ee raan kënë guɔ̈p.”
4 Então, disse Pilatos aos principais sacerdotes e à multidão: Eu não acho culpa alguma neste homem.
5 Gokë ŋot ke jam apɛi ku luelkë, “Tɛ̈den yen kɔc piɔ̈ɔ̈c thïn ajɔk aliääp Judia yic ëbën. Acï jɔɔk Galilia ku yen kïn cï bɛ̈n Jeruthalem ëmën.”
5 E eles, ainda mais violentos, disseram: Ele agita o povo ensinando por toda a Judeia, começando pela Galileia até este lugar.
6 Nawën piŋ Pilato ë wëlkä ke thiëëc lɔn yen raan Galilia.
6 Quando Pilatos ouviu falar da Galileia, ele perguntou se aquele homem era um galileu.
7 Nawën le ŋic lɔn ye Jethu raan wun mɛc Antipäth Ɣërot, ku yeen ë rɛ̈ɛ̈r Jeruthalem ë nïnkä, ke cɔl Jethu aɣɛ̈th yenhom.
7 E, assim que soube que ele pertencia a jurisdição de Herodes, ele enviou-o a Herodes, que também estava em Jerusalém naqueles dias.
8 Go Antipäth Ɣërot puɔ̈u miɛt wën tïŋ yen Jethu, rin ëcï käjuëc piŋ ë riɛnke. Ku ëcï Ɣërot wïc apɛi bï Jethu tïŋ, ku ŋɔ̈ɔ̈th aya bï käk ye Jethu ke looi tïŋ.
8 E Herodes, quando viu a Jesus, alegrou-se muito; porque ele desejava vê-lo há muito tempo, por ter ouvido muitas coisas dele; e esperava ver algum milagre feito por ele.
9 Go Jethu jal thiëëc wël juëc, go Jethu biɛt kecïn wɛ̈t töŋ dhuk nhom.
9 Então, o interrogava com muitas palavras, mas ele nada lhe respondia.
10 Go kɔcdït käk Nhialic ku kɔc piööc lööŋ röt cuɔt tueŋ, ku lueelkë wël rɛc apɛi Jethu guɔ̈p.
10 E os principais sacerdotes e os escribas estavam ali, e o acusavam com veemência.
11 Go Antipäth Ɣërot kek apuruɔ̈ɔ̈kke Jethu bui ku lɛ̈ɛ̈tkë. Ku rukkë alanh dhëŋ apɛi cït alanh bɛ̈ny yekɔ̈u, ku toockë ciëën tënë Pilato.
11 E Herodes, com os seus homens de guerra, desprezou-o, e, escarnecendo dele, vestiu-o de uma roupa deslumbrante, e enviou-o novamente a Pilatos.
12 Ku jɔl Antipäth Ɣërot kek Pilato, wäär man röt jal määth akölë.
12 E, no mesmo dia, Pilatos e Herodes se tornaram amigos; porque antes tinham uma inimizade entre eles.
13 Go Pilato kɔcdït käk Nhialic ku kɔcdït baai, ku kɔc kɔ̈k cɔɔl ëbën,
13 E Pilatos chamando os principais sacerdotes e governantes do povo,
14 ku lëk ke, “Wek aacï mony kënë bɛ̈ɛ̈i ɣanhom, ku luɛlkë lɔn ë yen raan rɛc kɔc nhïïm bïk aliääp looi. Ku ëmën ɣɛn acï wɛ̈t wïc yic wenhïïm, ku akɛ̈c yök ke la guɔ̈p awuɔ̈c cɔk alɔn cï wek ye gaany käjuëc apɛi.
14 disse-lhes: Trouxeram-me este homem como pervertedor do povo; e eis que, examinando-o perante vós, não achei neste homem nenhuma culpa daquilo que o acusam,
15 Na cɔk a Antipäth Ɣërot ka këc yök ke la guɔ̈p awuɔ̈c, yen ale yen ye cɔl adhuk ɣanhom. Acïn awuɔ̈c cï mony kënë looi lëu bï ye nɔ̈k.
15 mas nem Herodes; pois eu lho enviei novamente, por causa de vós, e nada digno de morte foi cometido por ele.
16 Aba cɔl athat ku luɔny.”
16 Portanto, castigá-lo-ei e o soltarei.
17 Ruɔ̈ɔ̈n ëbën aköl Yan Ayum cïn yic luɔu, Pilato ë raan tök kam kɔc cï mac lony tɛ̈ wïc kɔc baai ye bï lony.
17 (Porque era-lhe necessário soltar-lhes um por ocasião da festa).
18 Go thän awën tɔ̈ thïn wuɔɔu looi, “Näk! Ku lony Barabath tënë ɣo.”
18 E gritavam todos juntos, dizendo: Fora daqui com este homem, e solta-nos Barrabás;
19 Barabath ëcï mac rin aliäm cï rot looi geeu, ku rin cï yen raan nɔ̈k.
19 (que fora lançado na prisão por causa de uma rebelião feita na cidade, e de um assassinato).
20 Ë wïc Pilato bï Jethu lony, ku ben jam tënë ke.
20 Novamente, pois, Pilatos falou, querendo soltar a Jesus.
21 Gokë bɛn kiu apɛi, “Apiëët tim cï rïïu kɔ̈u.”
21 Mas eles gritavam, dizendo: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Go Pilato bɛn jam tënë ke, kënë yen yic diäk ku lueel, “Yeŋö? Ye awäc ŋö cï looi? Acïn awuɔ̈c ca yök ke cï looi lëu bï ye nɔ̈k! Aba cɔl athat ku cal ajiël.”
22 E ele lhes disse pela terceira vez: Por que, que mal ele fez? Não achei nele culpa de morte. Portanto, castigá-lo-ei e o soltarei.
23 Gokë ŋot ke kiu apɛi röldït, lɔn dhil Jethu piäät tim cï rïïu kɔ̈u. Ku këden wën yekë lueel acï yenhom bɛ̈n guɔ̈t.
23 E eles insistiam em alta voz, requerendo para que ele pudesse ser crucificado. E as suas vozes e as dos principais sacerdotes prevaleceram.
24 Go Pilato wɛ̈tden gam ku tëm Jethu awuɔ̈c wën wïckë.
24 E Pilatos deu sentença, que deveria ser como eles exigiam.
25 Ku lony Barabath, raan wäär cï mac rin aliääp, ku rin cï yen raan nɔ̈k. Ku yïk ke Jethu bïk la luɔɔi tɛ̈den wïckë kepuɔ̈th.
25 E soltou-lhes o que fora lançado na prisão por uma rebelião e assassinato, que era o que eles desejavam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 Gokë Jethu kuaath aɣeer. Ku wën kuɛɛth kek ye, ke mony cɔl Thaimon raan pan Thirene bɔ̈ baai, nawën cï tim cï rïïu Jethu göök, gokë dɔm ku cɔlkë aket tim ke buɔɔth Jethu cök.
26 E, enquanto o conduziam, eles pegaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e colocaram nele a cruz, para que ele pudesse carregá-la após Jesus.
27 Ku buɔɔth kɔc juëc apɛi ku diäär dhiau riɛnke aya.
27 E seguia-o uma grande multidão de povo e de mulheres, que também pranteavam e lamentavam por ele.
28 Go Jethu yenhom wɛ̈l ke ku lueel, “Diäär Jeruthalem, duɔ̈kkë dhiau ë riɛnkiɛ̈, dhiaaukë ë riɛnkun ku rin miɛ̈thkun.
28 Mas Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; mas chorai por vós mesmas e por vossos filhos.
29 Rin nïn bï ye lueel ëlä aacï thiɔ̈k, ‘Diäär mit gup aa diäär këc mïth kaŋ thuɛ̈ɛ̈t!’
29 Porque eis que virão dias em que dirão: Abençoadas são as estéreis, e os ventres que nunca geraram, e os peitos que nunca amamentaram.
30 Ku ë yen tɛ̈n bï ye aa luɛɛl thïn aya ëlä, ‘Aŋuɛ̈ɛ̈n buk ciɛ̈t kɔc cï thou, kɔc cï wiɛ̈k nhïïm, kɔc cï kë cï wïïk kenhïïm kuɔ̈m piny.’
30 Então, eles começarão dizer para os montes: Caiam sobre nós; e aos outeiros: Cubram-nos.
31 Na ye këcït kënë rot looi ke tim tɔ̈c, ke yeŋö yakë tak ke bï rot looi tɛ̈ le yen riɛl.”
31 Pois se eles fazem estas coisas em uma árvore verde, o que se fará na seca?
32 Ku kuath apuruuk kɔc karou aya, kɔc la gup awuɔ̈cdït tet bïk ke la nɔ̈k kek Jethu.
32 E havia também outros dois, que eram malfeitores, sendo conduzidos com ele para serem mortos.
33 Nawën lek tɛ̈ cɔl Ithkal dööt, ke piɛ̈ɛ̈t Jethu tim cï rïïu kɔ̈u ku kɔc awën karou, raan tök lɔŋ cuëc ku raan dɛ̈t lɔŋ cam.
33 E, quando eles chegaram ao lugar que é chamado Calvário, ali o crucificaram, e aos malfeitores, um à direita, e outro à esquerda.
34 Go Jethu lueel, “Wä, päl piny tënë ke, keek aa kuc kë loikë.”
34 Então, disse Jesus: Pai, perdoa-lhes, porque eles não sabem o que fazem. E, repartindo as suas vestes, lançaram a sorte.
35 Ku jɔl kɔc juëc kɔ̈ɔ̈c ë tɛ̈ɛ̈n ke daai ye. Ku tɛ̈n awën ë ye kɔcdït Itharel bui ku luelkë, “Ee kɔc kɔ̈k kony, cɔl akony rot tɛ̈ ye yen Raan cï Nhialic lɔc ku dɔɔc.”
35 E o povo ficou parado e olhando, e também os governantes o ridicularizavam, dizendo: Ele salvou aos outros; salve-se a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 Ku bui apuruuk aya. Ku bïk tënë ye ku gɛ̈mkë muɔ̈n abiëc cï wac,
36 E também os soldados zombavam dele, chegando-se a ele, e oferecendo-lhe vinagre,
37 ku luelkë, “Na ye bɛ̈ny kɔc Itharel ke yï kony rot.”
37 e dizendo: Se tu és o REI DOS JUDEUS, salva-te a ti mesmo.
38 Ku piɛ̈ɛ̈tkë tim cï ye gɔ̈t thïn këlä nhial tim Jethu nhom, “KËNË Ë BƐNYŊAKNHOM ITHAREL.”
38 E também havia uma inscrição, escrita acima dele em letras de grego, e latim, e hebraico: Este é o REI DOS JUDEUS.
39 Go raan tök kam kɔc awën cï piäät kek ye lat ku lueel, “Cïï ye Raan cï Nhialic lɔc ku dɔɔc? Kony rot ku kony ɣo aya.”
39 E um dos malfeitores que estavam pendurados, enfurecido, dizia: Se tu és o Cristo, salva-te a ti mesmo e a nós.
40 Go raan dɛ̈ɛ̈të puɔ̈u riääk ku nyieeny, “Cïï ye cak riɔ̈ɔ̈c Nhialic agut tɛ̈ thou yïn aya? Ɣok aacï tɛ̈m thou cïmënde.
40 Mas o outro, respondendo, repreendia-o, dizendo: Tu nem mesmo temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 Ku awäcda adhilku jɔt rin ɣok aa col kë cuk looi, ku mony kënë acïn kërɛɛc cï looi.”
41 Porque nós, em verdade, padecemos justamente, pois nós recebemos a devida recompensa dos nossos atos; mas este homem nada fez de errado.
42 Ku lueel tënë Jethu, “Tak ɣa tɛ̈ ɣeet yïn Bäänydu yic.”
42 E ele disse a Jesus: Senhor, lembra-te de mim, quando tu vieres em teu reino.
43 Go Jethu lɛ̈k ye, “Yïn alɛ̈k yic, yaköl yïn abï rëër kek ɣa pan Nhialic.”
43 E disse-lhe Jesus: Verdadeiramente eu te digo: Hoje tu estarás comigo no paraíso.
44 Nawën tɛ̈cït akɔ̈l ciɛl yic ke muɔ̈ɔ̈th loi rot pan awën, ku cïï akɔ̈l ruel ɣet tääŋ akɔ̈l.
44 E era já quase à hora sexta, e houve trevas sobre toda a terra até a hora nona.
45 Ku tɛ̈wën ka alanh ye gɛ̈ɛ̈ŋ bï luaŋ Nhialic tek yic alɔŋ thïn rɛɛt yic rou.
45 E o sol se escureceu, e o véu do templo rasgou-se ao meio.
46 Ku cöt Jethu röldït ku lueel, “Wä, wɛ̈ikiɛ̈ aaca than yïcin.” Acï wëlkä lueel ku thou.
46 E Jesus gritando em alta voz, disse: Pai, nas tuas mãos eu entrego o meu espírito. E, tendo dito isso, ele rendeu o espírito.
47 Nawën tïŋ bäny apuruuk kë cï rot looi, ke lec Nhialic ku lueel, “Mony kënë ë ye raan path alanden.”
47 Ora, quando o centurião viu o que estava feito, ele glorificou a Deus, dizendo: Certamente este era um homem justo.
48 Nawën tïŋ kɔc ke cï kenhïïm kut tɛ̈ɛ̈n bïk daai kë cï rot looi, gokë dhuk baai ke gut kepuɔ̈th.
48 E toda a multidão que se ajuntara para observar, vendo as coisas que estavam feitas, retornavam batendo no peito.
49 Kɔc ke ŋiɛ̈c kek Jethu ëbën, agut diäär ke buɔth ye wäär jiël yen Galilia, aake daai ë käkkä ëbën.
49 E todos os seus conhecidos, e as mulheres que o haviam seguido desde a Galileia, estavam de longe vendo estas coisas.
50 — ausente —
50 E eis que havia um homem de nome José, um conselheiro, e ele era homem bom e justo;
51 — ausente —
51 (que não tinha consentido no conselho e nos atos deles), ele era de Arimateia, cidade dos judeus; e ele também esperava o reino de Deus.
52 Nawën le tïŋ lɔn cï Jethu thou, ke la tënë Pilato ku thiëëc guɔ̈p Jethu.
52 Este homem foi a Pilatos, e implorou pelo corpo de Jesus.
53 Ku bïï piny tim kɔ̈u ku der alath, ku tɛ̈ɛ̈u raŋ cï wec kuur yic, raŋ cïn raan cï kaŋ thiɔ̈k thïn.
53 E, havendo-o tirado, envolveu-o em um pano de linho, e o deitou em um sepulcro lavrado na rocha, onde nenhum homem ainda havia sido posto.
54 Ee ya aköl nïn dhiëc, aköl ye kɔc röt guiir rin aköl cïï kɔc ye luui, ee bï guɔ bɛ̈n.
54 E era o dia da preparação, e ia começar o shabat.
55 Nawën cï guɔ̈p Jethu bɛ̈ɛ̈i piny tim kɔ̈u, ke diäär wäär bɔ̈ kek Jethu Galilia, buɔth Jothep ku tïŋkë tɛ̈ cï guɔ̈p Jethu tääu thïn raŋ yic,
55 E as mulheres que tinham vindo com ele da Galileia o seguiram também, e viram o sepulcro, e como foi posto o seu corpo.
56 ku dhukkë baai ku lek miök ŋïr guiir bï kek guɔ̈p Jethu bɛ̈n tɔc. Nawën aköl cïï kɔc ye luui, ke ke lɔ̈ŋ cït tɛ̈ ye löŋ Mothith luɛ̈l ye.
56 E elas retornando, prepararam especiarias e unguentos; e no dia do shabat repousaram, conforme o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.