Lucas 23
Lëk yam (DIKNT) vs ARC
1 Go kɔc luk röt jɔt ëbën ku ɣɛ̈thkë Jethu Pilato nhom raan Roma.
1 E, levantando-se toda a multidão deles, o levaram a Pilatos.
2 Ku gɔɔnykë ku luelkë, “Ɣok aacï mony kënë yök ke rɛc kackua nhïïm, ke ye lɛ̈k ke bïk ajuër cïï ye tääu piny tënë bɛ̈nyŋaknhom Roma. Ku aye lueel aya lɔn ye yen Raan cï lɔc ku dɔc, bɛ̈nyŋaknhom.”
2 E começaram a acusá-lo, dizendo: Havemos achado este pervertendo a nossa nação, proibindo dar o tributo a César e dizendo que ele mesmo é Cristo, o rei.
3 Go Pilato thiëëc, “Ye yïn bɛ̈nyŋaknhom kɔc Itharel?” Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Ee ɣa, cït tɛ̈ ca luɛ̈l ye.”
3 E Pilatos perguntou-lhe, dizendo: Tu és o Rei dos judeus? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu
4 Go Pilato yenhom wɛ̈l kɔcdït käk Nhialic ku thän awën ku lueel, “Acïn awuɔ̈c ca yök ee raan kënë guɔ̈p.”
4 E disse Pilatos aos principais dos sacerdotes e à multidão: Não acho culpa alguma neste homem.
5 Gokë ŋot ke jam apɛi ku luelkë, “Tɛ̈den yen kɔc piɔ̈ɔ̈c thïn ajɔk aliääp Judia yic ëbën. Acï jɔɔk Galilia ku yen kïn cï bɛ̈n Jeruthalem ëmën.”
5 Mas eles insistiam cada vez mais, dizendo: Alvoroça o povo ensinando por toda a Judeia, começando desde a Galileia até aqui.
6 Nawën piŋ Pilato ë wëlkä ke thiëëc lɔn yen raan Galilia.
6 Então, Pilatos, ouvindo falar da Galileia, perguntou se aquele homem era galileu.
7 Nawën le ŋic lɔn ye Jethu raan wun mɛc Antipäth Ɣërot, ku yeen ë rɛ̈ɛ̈r Jeruthalem ë nïnkä, ke cɔl Jethu aɣɛ̈th yenhom.
7 E, sabendo que era da jurisdição de Herodes, remeteu-o a Herodes, que também, naqueles dias, estava em Jerusalém.
8 Go Antipäth Ɣërot puɔ̈u miɛt wën tïŋ yen Jethu, rin ëcï käjuëc piŋ ë riɛnke. Ku ëcï Ɣërot wïc apɛi bï Jethu tïŋ, ku ŋɔ̈ɔ̈th aya bï käk ye Jethu ke looi tïŋ.
8 E Herodes, quando viu a Jesus, alegrou-se muito, porque havia muito que desejava vê-lo, por ter ouvido dele muitas coisas; e esperava que lhe veria fazer algum sinal.
9 Go Jethu jal thiëëc wël juëc, go Jethu biɛt kecïn wɛ̈t töŋ dhuk nhom.
9 E interrogava-o com muitas palavras, mas ele nada lhe respondia.
10 Go kɔcdït käk Nhialic ku kɔc piööc lööŋ röt cuɔt tueŋ, ku lueelkë wël rɛc apɛi Jethu guɔ̈p.
10 E estavam os principais dos sacerdotes e os escribas acusando-o com grande veemência.
11 Go Antipäth Ɣërot kek apuruɔ̈ɔ̈kke Jethu bui ku lɛ̈ɛ̈tkë. Ku rukkë alanh dhëŋ apɛi cït alanh bɛ̈ny yekɔ̈u, ku toockë ciëën tënë Pilato.
11 E Herodes, com os seus soldados, desprezou-o, e, escarnecendo dele, vestiu-o de uma roupa resplandecente, e tornou a enviá-lo a Pilatos.
12 Ku jɔl Antipäth Ɣërot kek Pilato, wäär man röt jal määth akölë.
12 E, no mesmo dia, Pilatos e Herodes, entre si, se fizeram amigos; pois, dantes, andavam em inimizade um com o outro.
13 Go Pilato kɔcdït käk Nhialic ku kɔcdït baai, ku kɔc kɔ̈k cɔɔl ëbën,
13 E, convocando Pilatos os principais dos sacerdotes, e os magistrados, e o povo, disse-lhes:
14 ku lëk ke, “Wek aacï mony kënë bɛ̈ɛ̈i ɣanhom, ku luɛlkë lɔn ë yen raan rɛc kɔc nhïïm bïk aliääp looi. Ku ëmën ɣɛn acï wɛ̈t wïc yic wenhïïm, ku akɛ̈c yök ke la guɔ̈p awuɔ̈c cɔk alɔn cï wek ye gaany käjuëc apɛi.
14 Haveis-me apresentado este homem como pervertedor do povo; e eis que, examinando-o na vossa presença, nenhuma culpa, das de que o acusais, acho neste homem.
15 Na cɔk a Antipäth Ɣërot ka këc yök ke la guɔ̈p awuɔ̈c, yen ale yen ye cɔl adhuk ɣanhom. Acïn awuɔ̈c cï mony kënë looi lëu bï ye nɔ̈k.
15 Nem mesmo Herodes, porque a ele vos remeti, e eis que não tem feito coisa alguma digna de morte.
16 Aba cɔl athat ku luɔny.”
16 Castigá-lo-ei, pois, e soltá-lo-ei.
17 Ruɔ̈ɔ̈n ëbën aköl Yan Ayum cïn yic luɔu, Pilato ë raan tök kam kɔc cï mac lony tɛ̈ wïc kɔc baai ye bï lony.
17 E era-lhe necessário soltar-lhes um detento por ocasião da festa.
18 Go thän awën tɔ̈ thïn wuɔɔu looi, “Näk! Ku lony Barabath tënë ɣo.”
18 Mas toda a multidão clamou à uma, dizendo: Fora daqui com este e solta-nos Barrabás.
19 Barabath ëcï mac rin aliäm cï rot looi geeu, ku rin cï yen raan nɔ̈k.
19 Barrabás fora lançado na prisão por causa de uma sedição feita na cidade e de um homicídio.
20 Ë wïc Pilato bï Jethu lony, ku ben jam tënë ke.
20 Falou, pois, outra vez Pilatos, querendo soltar a Jesus.
21 Gokë bɛn kiu apɛi, “Apiëët tim cï rïïu kɔ̈u.”
21 Mas eles clamavam em contrário, dizendo: Crucifica- o! Crucifica-o!
22 Go Pilato bɛn jam tënë ke, kënë yen yic diäk ku lueel, “Yeŋö? Ye awäc ŋö cï looi? Acïn awuɔ̈c ca yök ke cï looi lëu bï ye nɔ̈k! Aba cɔl athat ku cal ajiël.”
22 Então, ele, pela terceira vez, lhes disse: Mas que mal fez este? Não acho nele culpa alguma de morte. Castigá-lo-ei, pois, e soltá-lo-ei.
23 Gokë ŋot ke kiu apɛi röldït, lɔn dhil Jethu piäät tim cï rïïu kɔ̈u. Ku këden wën yekë lueel acï yenhom bɛ̈n guɔ̈t.
23 Mas eles instavam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E os seus gritos e os dos principais dos sacerdotes redobravam.
24 Go Pilato wɛ̈tden gam ku tëm Jethu awuɔ̈c wën wïckë.
24 Então, Pilatos julgou que devia fazer o que eles pediam.
25 Ku lony Barabath, raan wäär cï mac rin aliääp, ku rin cï yen raan nɔ̈k. Ku yïk ke Jethu bïk la luɔɔi tɛ̈den wïckë kepuɔ̈th.
25 E soltou-lhes o que fora lançado na prisão por uma sedição e homicídio, que era o que pediam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 Gokë Jethu kuaath aɣeer. Ku wën kuɛɛth kek ye, ke mony cɔl Thaimon raan pan Thirene bɔ̈ baai, nawën cï tim cï rïïu Jethu göök, gokë dɔm ku cɔlkë aket tim ke buɔɔth Jethu cök.
26 E, quando o iam levando, tomaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz às costas, para que a levasse após Jesus.
27 Ku buɔɔth kɔc juëc apɛi ku diäär dhiau riɛnke aya.
27 E seguia-o grande multidão de povo e de mulheres, as quais batiam nos peitos e o lamentavam.
28 Go Jethu yenhom wɛ̈l ke ku lueel, “Diäär Jeruthalem, duɔ̈kkë dhiau ë riɛnkiɛ̈, dhiaaukë ë riɛnkun ku rin miɛ̈thkun.
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai, antes, por vós mesmas e por vossos filhos.
29 Rin nïn bï ye lueel ëlä aacï thiɔ̈k, ‘Diäär mit gup aa diäär këc mïth kaŋ thuɛ̈ɛ̈t!’
29 Porque eis que hão de vir dias em que dirão: Bem-aventuradas as estéreis, e os ventres que não geraram, e os peitos que não amamentaram!
30 Ku ë yen tɛ̈n bï ye aa luɛɛl thïn aya ëlä, ‘Aŋuɛ̈ɛ̈n buk ciɛ̈t kɔc cï thou, kɔc cï wiɛ̈k nhïïm, kɔc cï kë cï wïïk kenhïïm kuɔ̈m piny.’
30 Então, começarão a dizer aos montes: Caí sobre nós! E aos outeiros: Cobri-nos!
31 Na ye këcït kënë rot looi ke tim tɔ̈c, ke yeŋö yakë tak ke bï rot looi tɛ̈ le yen riɛl.”
31 Porque, se ao madeiro verde fazem isso, que se fará ao seco?
32 Ku kuath apuruuk kɔc karou aya, kɔc la gup awuɔ̈cdït tet bïk ke la nɔ̈k kek Jethu.
32 E também conduziram outros dois, que eram malfeitores, para com ele serem mortos.
33 Nawën lek tɛ̈ cɔl Ithkal dööt, ke piɛ̈ɛ̈t Jethu tim cï rïïu kɔ̈u ku kɔc awën karou, raan tök lɔŋ cuëc ku raan dɛ̈t lɔŋ cam.
33 E, quando chegaram ao lugar chamado a Caveira, ali o crucificaram e aos malfeitores, um, à direita, e outro, à esquerda.
34 Go Jethu lueel, “Wä, päl piny tënë ke, keek aa kuc kë loikë.”
34 E dizia Jesus: Pai, perdoa-lhes, porque não sabem o que fazem. E, repartindo as suas vestes, lançaram sortes.
35 Ku jɔl kɔc juëc kɔ̈ɔ̈c ë tɛ̈ɛ̈n ke daai ye. Ku tɛ̈n awën ë ye kɔcdït Itharel bui ku luelkë, “Ee kɔc kɔ̈k kony, cɔl akony rot tɛ̈ ye yen Raan cï Nhialic lɔc ku dɔɔc.”
35 E o povo estava olhando. E também os príncipes zombavam dele, dizendo: Aos outros salvou; salve-se a si mesmo, se este é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 Ku bui apuruuk aya. Ku bïk tënë ye ku gɛ̈mkë muɔ̈n abiëc cï wac,
36 E também os soldados escarneciam dele, chegando-se a ele, e apresentando-lhe vinagre,
37 ku luelkë, “Na ye bɛ̈ny kɔc Itharel ke yï kony rot.”
37 e dizendo: Se tu és o Rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Ku piɛ̈ɛ̈tkë tim cï ye gɔ̈t thïn këlä nhial tim Jethu nhom, “KËNË Ë BƐNYŊAKNHOM ITHAREL.”
38 E também, por cima dele, estava um título, escrito em letras gregas, romanas e hebraicas: Este é O Rei dos Judeus .
39 Go raan tök kam kɔc awën cï piäät kek ye lat ku lueel, “Cïï ye Raan cï Nhialic lɔc ku dɔɔc? Kony rot ku kony ɣo aya.”
39 E um dos malfeitores que estavam pendurados blasfemava dele, dizendo: Se tu és o Cristo, salva-te a ti mesmo e a nós.
40 Go raan dɛ̈ɛ̈të puɔ̈u riääk ku nyieeny, “Cïï ye cak riɔ̈ɔ̈c Nhialic agut tɛ̈ thou yïn aya? Ɣok aacï tɛ̈m thou cïmënde.
40 Respondendo, porém, o outro, repreendia-o, dizendo: Tu nem ainda temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 Ku awäcda adhilku jɔt rin ɣok aa col kë cuk looi, ku mony kënë acïn kërɛɛc cï looi.”
41 E nós, na verdade, com justiça, porque recebemos o que os nossos feitos mereciam; mas este nenhum mal fez.
42 Ku lueel tënë Jethu, “Tak ɣa tɛ̈ ɣeet yïn Bäänydu yic.”
42 E disse a Jesus: Senhor, lembra-te de mim, quando entrares no teu Reino.
43 Go Jethu lɛ̈k ye, “Yïn alɛ̈k yic, yaköl yïn abï rëër kek ɣa pan Nhialic.”
43 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no Paraíso.
44 Nawën tɛ̈cït akɔ̈l ciɛl yic ke muɔ̈ɔ̈th loi rot pan awën, ku cïï akɔ̈l ruel ɣet tääŋ akɔ̈l.
44 E era já quase a hora sexta, e houve trevas em toda a terra até à hora nona,
45 Ku tɛ̈wën ka alanh ye gɛ̈ɛ̈ŋ bï luaŋ Nhialic tek yic alɔŋ thïn rɛɛt yic rou.
45 escurecendo-se o sol; e rasgou-se ao meio o véu do templo.
46 Ku cöt Jethu röldït ku lueel, “Wä, wɛ̈ikiɛ̈ aaca than yïcin.” Acï wëlkä lueel ku thou.
46 E, clamando Jesus com grande voz, disse: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito. E, havendo dito isso, expirou.
47 Nawën tïŋ bäny apuruuk kë cï rot looi, ke lec Nhialic ku lueel, “Mony kënë ë ye raan path alanden.”
47 E o centurião, vendo o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: Na verdade, este homem era justo.
48 Nawën tïŋ kɔc ke cï kenhïïm kut tɛ̈ɛ̈n bïk daai kë cï rot looi, gokë dhuk baai ke gut kepuɔ̈th.
48 E toda a multidão que se ajuntara a este espetáculo, vendo o que havia acontecido, voltava batendo nos peitos.
49 Kɔc ke ŋiɛ̈c kek Jethu ëbën, agut diäär ke buɔth ye wäär jiël yen Galilia, aake daai ë käkkä ëbën.
49 E todos os seus conhecidos e as mulheres que juntamente o haviam seguido desde a Galileia estavam de longe vendo essas coisas.
50 — ausente —
50 E eis que um homem por nome José, senador, homem de bem e justo
51 — ausente —
51 (que não tinha consentido no conselho e nos atos dos outros), natural de Arimateia, cidade dos judeus, e que também esperava o Reino de Deus,
52 Nawën le tïŋ lɔn cï Jethu thou, ke la tënë Pilato ku thiëëc guɔ̈p Jethu.
52 este, chegando a Pilatos, pediu o corpo de Jesus.
53 Ku bïï piny tim kɔ̈u ku der alath, ku tɛ̈ɛ̈u raŋ cï wec kuur yic, raŋ cïn raan cï kaŋ thiɔ̈k thïn.
53 E, havendo-o tirado, envolveu-o num lençol e pô-lo num sepulcro escavado numa penha, onde ninguém ainda havia sido posto.
54 Ee ya aköl nïn dhiëc, aköl ye kɔc röt guiir rin aköl cïï kɔc ye luui, ee bï guɔ bɛ̈n.
54 E era o Dia da Preparação, e amanhecia o sábado.
55 Nawën cï guɔ̈p Jethu bɛ̈ɛ̈i piny tim kɔ̈u, ke diäär wäär bɔ̈ kek Jethu Galilia, buɔth Jothep ku tïŋkë tɛ̈ cï guɔ̈p Jethu tääu thïn raŋ yic,
55 E as mulheres que tinham vindo com ele da Galileia seguiram também e viram o sepulcro e como foi posto o seu corpo.
56 ku dhukkë baai ku lek miök ŋïr guiir bï kek guɔ̈p Jethu bɛ̈n tɔc. Nawën aköl cïï kɔc ye luui, ke ke lɔ̈ŋ cït tɛ̈ ye löŋ Mothith luɛ̈l ye.
56 E, voltando elas, prepararam especiarias e unguentos e, no sábado, repousaram, conforme o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.