Lucas 22
Lëk yam (DIKNT) vs ARIB
1 Nawën la tɛ̈ bï Yan Ayum cïn yic luɔu looi thiɔ̈k.
1 Aproximava-se a festa dos pães ázimos, que se chama a páscoa.
2 Ke kɔcdït käk Nhialic ku kɔc piööc lööŋ wïc dhël path bï kek Jethu nɔ̈k, rin riɔ̈ɔ̈c kek ciɛ̈t la aliäm bï rot looi.
2 E os principais sacerdotes e os escribas andavam procurando um modo de o matar; pois temiam o povo.
3 Ku raan tök kam kɔc ye buɔɔth kathiäär ku rou cɔl Juda Ithkariöt, ëcï bɛ̈ny jɔŋrac la yepuɔ̈u.
3 Entrou então Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, que era um dos doze;
4 Go la tënë kɔcdït käk Nhialic ku bäny apuruuk luaŋ Nhialic tiit, bï tɛ̈ bï yen ke kuɔny thïn, bïk Jethu dɔm la guëëk yic.
4 e foi ele tratar com os principais sacerdotes e com os capitães de como lho entregaria.
5 Gokë puɔ̈th miɛt wën piŋ kek ye lɔn bï yen ke kony, ku thɔnkë lɔn bï kek ye riɔp.
5 Eles se alegraram com isso, e convieram em lhe dar dinheiro.
6 Go gam, ku wïc tɛ̈pɛth bï yen Jethu dɔm thïn ke cïn kɔc ŋic ye.
6 E ele concordou, e buscava ocasião para lho entregar sem alvoroço.
7 Aköl bï Yan Ayum cïn yic luɔu looi ëcï bɛ̈n, aköl ye amɛ̈l nɔ̈k rin yai.
7 Ora, chegou o dia dos pães ázimos, em que se devia imolar a páscoa;
8 Go Jethu Pïtɛr ku Joon tooc ku lëk ke, “Lak bäk miëth yai la guiir tënë ɣo.”
8 e Jesus enviou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que a comamos.
9 Gokë thiëëc, “Ye tɛ̈nɛn wïc yïn ɣo buk miëth yai la guiir thïn?”
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Tɛ̈ le wek geeu Jeruthalem, ke wek aabï rɔ̈m kek mony ɣɛ̈ɛ̈c töny ë pïu. Biaathkë pan le yen thïn.
10 Respondeu-lhes: Quando entrardes na cidade, sair-vos-á ao encontro um homem, levando um cântaro de água; segui-o até a casa em que ele entrar.
11 Ku lɛ̈kkë raan la baai, aye Raan piööc lueel, ‘Ye ɣön nɛn bï ɣɛn miëth yai cam thïn ɣok kɔckiɛ̈n ɣa buɔɔth?’
11 E direis ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
12 Ku abï we nyuɔ̈th ɣön nhial lääu yic cï guiir yic. Guiɛrkë miëth ë tɛ̈ɛ̈n.”
12 Então ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado; aí fazei os preparativos.
13 Gokë la ku yökkë këriëëc ëbën cït tɛ̈wën cï Jethu ye lɛ̈k ke thïn. Ku jɔlkë miëth yai guiir.
13 Foram, pois, e acharam tudo como lhes dissera e prepararam a páscoa.
14 Tɛ̈wën bï kek jäl mïth ke Jethu nyuc tɛ̈de ku nyuc atuɔ̈ɔ̈cke aya,
14 E, chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e com ele os apóstolos.
15 ku lëk ke, “Aca wïc apɛi ba miëth Yan Ayum cïn yic luɔu kënë cam kek we ku ba jäl gum.
15 E disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta páscoa, antes da minha paixão;
16 Alɛ̈k we lɔn acä bï bɛn cam ɣet tɛ̈ bï wɛ̈t tɔ̈ yeyic yök bääny Nhialic yic.”
16 pois vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Ku lööm aduŋ cï thiäŋ muɔ̈n abiëc, ku leec Nhialic ku lueel, “Lɔ̈mkë kënë ku tɛkkë ë kamkun.
17 Então havendo recebido um cálice, e tendo dado graças, disse: Tomai-o, e reparti-o entre vós;
18 Alɛ̈k we lɔn ɣɛn acïn muɔ̈n abiëc dɛ̈t ba bɛn dek ɣet aköl bï bääny Nhialic bɛ̈n.”
18 porque vos digo que desde agora não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.
19 Nawën ke löm ayup ku leec Nhialic, ku bɛny yic ku gɛ̈m ke ku lueel, “Kënë ë guäpdiɛ̈ cï juaar riɛnkun. Yakë looi këlä bäk ɣa ya tak.”
19 E tomando pão, e havendo dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Nawën miëth cök ke ben aduŋ la yic muɔ̈n abiëc lööm aya ku lueel, “Kënë ë dɔ̈ɔ̈r yam ke Nhialic cï thany ë riɛmdiɛ̈ bï kuër ë riɛnkun.”
20 Semelhantemente, depois da ceia, tomou o cálice, dizendo: Este cálice é o novo pacto em meu sangue, que é derramado por vós.
21 “Ku yen kïn, raan bä luɔm arɛ̈ɛ̈r tɛ̈n, ku amïth kek ɣa!
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 Ku ë tɛ̈de, Manh Raan adhil thou cït tɛ̈ cï Nhialic guiër ye. Ku raan bä luɔm abï gum apɛi!”
22 Porque, na verdade, o Filho do homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 Gokë röt thiëëc tök, tök, yeŋa kamkua lëu bï ya yen loi kënë.
23 Então eles começaram a perguntar entre si qual deles o que ia fazer isso.
24 Kaam wën aya ke kɔc ye buɔɔth teer wɛ̈t lɔn nadë, “Yeŋa kamken yen bï ya raan dït apɛi.”
24 Levantou-se também entre eles contenda, sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Go Jethu lɛ̈k ke, “Pinynhom tɛ̈n bäny kɔc cie kɔc Itharel aa la riɛl tënë kɔcken mɛckë, ku kɔc mac baai aa röt cɔɔl, ‘Kɔc määth ke kɔc baai.’
25 Ao que Jesus lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que sobre eles exercem autoridade são chamados benfeitores.
26 Ku acie tɛ̈de tënë we, rin raandït kamkun adhil rot dhuɔ̈k piny bï ciɛ̈t raan koor. Ku raan tɔ̈ tueŋ adhil rot dhuɔ̈k ciëën bï luui tënë kɔc kɔ̈k.”
26 Mas vós não sereis assim; antes o maior entre vós seja como o mais novo; e quem governa como quem serve.
27 Ku thiëëc ke, “Yeŋa yen dït, ye raan ye luɔ̈ɔ̈i aye raan ë luui? Cie raan ye luɔ̈ɔ̈i? Ku ɣɛn kamkun ɣɛn acït raan ë luui.
27 Pois qual é maior, quem está à mesa, ou quem serve? porventura não é quem está à mesa? Eu, porém, estou entre vós como quem serve.
28 “Wek aacï kɔ̈ɔ̈c ke ɣa käril cä yök yiic,
28 Mas vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 ku cït mënë cï Wä ɣa looi ba ya bɛ̈ny, wek aba yiëk ë bääny kënë aya.
29 e assim como meu Pai me conferiu domínio, eu vo-lo confiro a vós;
30 Wek aabï mïth ku dɛ̈kkë kek ɣa bäänydiɛ̈ yic, ku nyuɔ̈ɔ̈ckë thöc nhïïm bäk luŋ thän Itharel yic thiäär ku rou looi.”
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos senteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Ku ben Jethu lueel, “Thaimon, Thaimon piŋ wɛ̈tdiɛ̈në, bɛ̈ny jakrɛc acï thiëc bï gäm riɛl bï we them ëbën, bï kɔc path tek thook tënë kɔc rɛc, cïmën dhie ye rap kɔ̈ɔ̈m bï miël tek thok rap yiic.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo;
32 Ku ɣɛn acï röök riɛnku yïn Thaimon bï gamdu dhiɛl riɛl. Ku na ca jal dhuk tënë ɣa, ke yï kony wämäthakui kɔ̈k.”
32 mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, fortalece teus irmãos.
33 Go Pïtɛr bɛ̈ɛ̈r, “Bɛ̈ny acïn kë bä gël bï ɣa cïï mɛc kek yï, ku thuɔɔu kek yï aya.”
33 Respondeu-lhe Pedro: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Go Jethu lueel tënë ye, “Alɛ̈k yï Pïtɛr, nhiäk bɛ̈ɛ̈k piny ke thɔn ajïth këc kiu, yïn abä jai arak diäk lɔn kuc yïn ɣa.”
34 Tornou-lhe Jesus: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes tenhas negado que me conheces.
35 Nawën ke Jethu thiëc kɔcken ye buɔɔth, “Tɛ̈ tooc ɣɛn we bäk Wɛ̈t Puɔth Yam la lɛ̈k kɔc, ku wek aacïn wëëu ku jɔkgɔɔ la keny ayï war, yakë yök lɔn le yen kë liu tënë we?” Gokë bɛ̈ɛ̈r, “Acïn këdäŋ.”
35 E perguntou-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje, ou alparcas, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Go Jethu lueel, “Ëmën, na la raan wëëu ke muk ke, ku muk jɔkgɔ aya. Ku na yïn acïn pal, ke yï ɣɔɔc alɛ̈th abɛ̈k wei ku ɣɔc.
36 Disse-lhes pois: Mas agora, quem tiver bolsa, tome-a, como também o alforje; e quem não tiver espada, venda o seu manto e compre-a.
37 Luɔikë ë kënë rin aye wël cï gɔ̈t thɛɛr ë riɛnkiɛ̈ lueel, lɔn ye ɣɛn raan tök kam kɔc kärɛc looi. Ku wɛ̈t kënë abï yenhom tiɛɛŋ ëmën.”
37 Porquanto vos digo que importa que se cumpra em mim isto que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Pois o que me diz respeito tem seu cumprimento.
38 Go kɔc ye buɔɔth lueel, “Bɛ̈ny, paal karou aa kïk.” Go bɛ̈ɛ̈r, “Aa juëc.”
38 Disseram eles: Senhor, eis aqui duas espadas. Respondeu-lhes: Basta.
39 Nawën ke Jethu jiël ku ruɛc kɔcken ye buɔɔth, ku ler gɔn Olip nhom cïmënden yen ye looi akölaköl.
39 Então saiu e, segundo o seu costume, foi para o Monte das Oliveiras; e os discípulos o seguiam.
40 Nawën lek ɣet tɛ̈den adhie, ke lëk ke, “Rɔ̈ɔ̈kkë Nhialic bï we cïï them jakrɛc.”
40 Quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Ku nyiëëŋke piny ku le tueŋ tɛ̈thin-nyɔɔt, ku gut yenhiɔl piny ku röök,
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e pondo-se de joelhos, orava,
42 ku lueel, “Wä, na lëu rot ke kërɛɛc tit ɣa acïï bɔ̈. Ku acie wɛ̈tdiɛ̈ ë wɛ̈tdu.”
42 dizendo: Pai, se queres afasta de mim este cálice; todavia não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Go atuny nhial rot nyuɔ̈th ye ku deet puɔ̈u,
43 Então lhe apareceu um anjo do céu, que o confortava.
44 rin ë dhiau apɛi yepuɔ̈u. Ku ben röök apɛi abï tuc kuër yeguɔ̈p cïmën riɛm.
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente; e o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue, que caíam sobre o chão.
45 Ku jɔt rot tɛ̈wën röök yen thïn ku dhuk tënë kɔc ye buɔɔth, ku yök ke ke nin rin cï riääk ë puɔ̈u ke cɔl agök.
45 Depois, levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e achou-os dormindo de tristeza;
46 Go lueel tënë ke, “Yeŋö niin wek? Jatkë röt ku rɔ̈ɔ̈kkë bï we cïï them jakrɛc.”
46 e disse-lhes: Por que estais dormindo? Lenvantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Jethu ë ŋot jam tɛ̈wën bïï kɔc juëc ke wɛt Juda nhïïm, raan tök kam kɔc ye buɔɔth kathiäär ku rou. Ku ler tënë Jethu ku muɔ̈ɔ̈th ke ciim.
47 E estando ele ainda a falar, eis que surgiu uma multidão; e aquele que se chamava Judas, um dos doze, ia adiante dela, e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 Go Jethu lueel, “Juda ca ɣa ciim ba Manh Raan nyuɔ̈th kɔc dɔm ye?”
48 Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do homem?
49 Nawën tïŋ kɔc ye buɔɔth ke rɛ̈ɛ̈r kek ye kë bï rot looi, ke luelkë, “Bɛ̈ny, cuk thär? Ɣok aa muk paalkua.”
49 Quando os que estavam com ele viram o que ia suceder, disseram: Senhor, feri-los-emos a espada?
50 Go raan tök kamken palde miëët bei, ku tök alony lui pan raandït käk Nhialic ku teem yïnyden cuëc wei.
50 Então um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a orelha direita.
51 Go Jethu lueel, “Acie këya.” Ku gɔɔt mony awën yïc tɛ̈wën cï tök pal, ku kony bï dɛm.
51 Mas Jesus disse: Deixei-os; basta. E tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Ku jɔl Jethu jam tënë raandït käk Nhialic ku bäny apuruuk luaŋ Nhialic tiit, ku kɔcdït baai cï bɛ̈n bïk ye dɔm, ku lueel, “Cäk bɛ̈n we muk paal ku atuel ciɛ̈t ɣa ye raan kɔc rum?
52 Então disse Jesus aos principais sacerdotes, oficiais do templo e anciãos, que tinham ido contra ele: Saístes, como a um salteador, com espadas e varapaus?
53 Ɣɛn ë rëër kek we luaŋ Nhialic akölaköl, ku akɛ̈ckë kaŋ them bäk ɣa dɔm. Ku ëmën wek aacï puɔ̈l bäk kë tɔ̈ wepuɔ̈th looi. Ku tɛ̈në jɔŋrac abï la riɛl bï kërɛɛc wïc looi.”
53 Todos os dias estava eu convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Gokë Jethu dɔm ku ɣɛ̈thkë pan raandït käk Nhialic. Ku Pïtɛr ë biöth ke mec kɔc cök ciëën.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote; e Pedro seguia-o de longe.
55 Ku apuruuk aake cï many ɣɔ̈ckë took kal yic. Go Pïtɛr rot mät ke ku nyuuc bï ɣɔ̈c.
55 E tendo eles acendido fogo no meio do pátio e havendo-se sentado à roda, sentou-se Pedro entre eles.
56 Nawën tïŋ nyan lui pan bɛ̈ny Pïtɛr ke nyuc mac lɔ̈ɔ̈m, ke döt apɛi ku lueel, “Mony kënë ë ye rëër kek Jethu aya.”
56 — ausente —
57 Go Pïtɛr jai ku lueel, “Mony kënë acä cɔk ŋic yïn nyɛnë!”
57 Mas Pedro o negou, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Ku kaam thiin awën ke mony dɛ̈t tïŋ Pïtɛr ku lueel, “Yïn ë raanden aya.” Go Pïtɛr bɛ̈ɛ̈r, “Acie ɣɛn mäthdiɛ̈.”
58 Daí a pouco, outro o viu, e disse: Tu também és um deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 Ku kaam awën, ke wɛ̈t yen raan Jethu, ben mony dɛ̈t muɔ̈k yeguɔ̈p apɛi ku lueel, “Acïn diu lɔn ye mony kënë rëër kek Jethu, rin ë raan Galilia.”
59 E, tendo passado quase uma hora, outro afirmava, dizendo: Certamente este também estava com ele, pois é galileu.
60 Go Pïtɛr bɛ̈ɛ̈r! “Mäthdiɛ̈, kë ye lueel acä cak deet yic.” Ku kaam wën ŋot jiɛɛm yen ke thɔn ajïth kiu.
60 Mas Pedro respondeu: Homem, não sei o que dizes. E imediatamente estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Go Jethu yenhom wel ku döt Pïtɛr. Go Pïtɛr këwäär cï Bɛ̈ny Jethu lɛ̈k ye ëlä, “Tueŋ ke thɔn ajïth këc kiu ya aköl, aba lueel arak diäk lɔn kuc yïn ɣa.”
61 Virando-se o Senhor, olhou para Pedro; e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe havia dito: Hoje, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
62 Ku ler aɣeer ke cï guɔ̈p yär ku dhiɛɛu apɛi.
62 E, havendo saído, chorou amargamente.
63 Tɛ̈n awën ke kɔc ke tit Jethu, ee yekë bui ku thatkë,
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, e feriam-no;
64 ku derkë nyin ku guutkë kecin ku yöökkë, “Mɛɛkë! Yeŋa yï gut?”
64 e, vendando-lhe os olhos, perguntavam, dizendo: Profetiza, quem foi que te bateu?
65 Ku lueelkë kärɛc apɛi yeguɔ̈p.
65 E, blasfemando, diziam muitas outras coisas contra ele.
66 Nawën bak piny, ke kɔcdït Itharel ku kɔcdït käk Nhialic, ku kɔc piööc lööŋ mat kenhïïm. Ku bïï Jethu luɔ̈ŋden yic.
66 Logo que amanheceu reuniu-se a assembléia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziam ao sinédrio deles, onde lhe disseram:
67 Ku lëkkë ye, “Na ye Raan cï lɔc ku dɔc, ke lɛ̈k ɣo.” Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Na lɛ̈k we ke wek aacïï wɛ̈tdiɛ̈ bï gam,
67 Se tu és o Cristo, dize-no-lo. Replicou-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não o crereis;
68 ku na thiëëc we, ka cäk bï bɛ̈ɛ̈r.
68 e se eu vos interrogar, de modo algum me respondereis.
69 Ku ëmën ler tueŋ, Manh Raan abï nyuc lɔŋ cuëc Nhialic Madhɔl.”
69 Mas desde agora estará assentado o Filho do homem à mão direita do poder de Deus.
70 Gokë rek yic ëbën, “Na ye këya, ye Wën Nhialic?” Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Ee ɣɛn, cït tɛ̈ cäk luɛ̈l ye.”
70 Ao que perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu-lhes: Vós dizeis que eu sou.
71 Gokë lueel, “Acïn dɛ̈t wïcku kɔc kɔ̈k bï bɛ̈n jam käk cï looi. Ɣok aacï wël cï lueel ë thuɔŋde piŋ.”
71 Então disseram: Por que ainda temos necessidade de testemunho? pois nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.