Lucas 20

Lëk yam (DIKNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Naɣɔn akäl tök, tɛ̈wën piööc Jethu kɔc ë Wɛ̈t Puɔth Yam luaŋ Nhialic, ke bɛ̈nydït käk Nhialic, ku kɔc gät lööŋ ku kɔcdït baai bɔ̈ tënë ye.
1 Num daqueles dias, Jesus ensinava no templo e anunciava ao povo a boa nova. Chegaram os príncipes dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,
2 Ku thiëckë, “Ee yïn, lɛ̈k ɣo ye riɛl ŋö tɔ̈ yïguɔ̈p ye yïn luui këlä? Ku yeŋa yïk yï ë riɛl kënë?”
2 e falaram-lhe: Dize-nos: com que direito fazes essas coisas, ou quem é que te deu essa autoridade?
3 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r tënë ke, “Wek aba thiëëc aya, lɛ̈kkë ɣa,
3 Jesus respondeu: Também eu vos farei uma pergunta.
4 riɛl ye Joon kɔc gäm lɔ̈kwëi yök tënë Nhialic aye riɛlde ë rot?”
4 Respondei-me: o batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Gokë kaŋ guëëk yic kamken ë röt ku luelkë, “Na luelku ka yök tënë Nhialic, ka lueel ëlä, yeŋö këc wek wɛ̈tde gam?
5 Eles começaram a raciocinar entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?
6 Ku na luelku ke riɛlde ë rot, ke ɣok aa näk, rin cï raan ëbën ye gam lɔn Joon ë ye raan käk Nhialic tïŋ.”
6 Se, porém, dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque está convencido de que João era profeta.
7 Gokë dhuɔ̈k Jethu, “Ɣok aa kuc tɛ̈ yök yen riɛlde thïn.”
7 Responderam por fim que não sabiam de onde era.
8 Go Jethu lɛ̈k ke, “Na ye këya, ke wek aacä lëk riɛl ye ɣɛn käkkä looi.”
8 Replicou-lhes também Jesus: Nem eu vos direi com que direito faço estas coisas.
9 Ku ben Jethu jam ë waal tënë kɔc ku lueel, “Monytui ëcï dom looi ku cum yic tiim ë luɔk, ku riöp yic kɔc kɔ̈k. Ku keny wun dɛ̈t, ku le pɛ̈i juëc nɔ̈k wei.
9 Então Jesus propôs-lhes esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se por muito tempo para uma terra estranha.
10 Nawën le tɛ̈ cï tiim luɔk thɔ̈ɔ̈ŋ, ke tooc aluɔnyde tënë kɔc wäär cï riɔ̈p dom yic bïk la gäm abäkke. Gokë alony dɔm ku thatkë ku copkë ciëën yecin.
10 No tempo da colheita, enviou um servo aos vinhateiros para que lhe dessem do produto da vinha. Estes o feriram e o reenviaram de mãos vazias.
11 Go alony dɛ̈t bɛn tooc, gokë bɛn dɔm ku thatkë ku baŋkë apɛi. Ku toockë ciëën ke cïn kë cïk gäm ye.
11 Tornou a enviar outro servo; eles feriram também a este, ultrajaram-no e despediram-no sem coisa alguma.
12 Go alony dɛ̈t ye kek diäk bɛn tooc, gokë yiëk tɛ̈tök aya ku copkë wei.
12 Tornou a enviar um terceiro; feriram também este e expulsaram-no.
13 Go wun dom lueel, ‘Yeŋö ba looi? Ɣɛn abï manhdiɛ̈n nhiaar tooc, tɛ̈dë ka bïk la theek.’
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei meu filho amado; talvez o respeitem.
14 Nawën tïŋ kɔc cï riɔ̈p dom yic manhde, ke luelkë, ‘Kënë ë manh raan yen la dom, ku ë yen abï käŋ lɔ̈k thɔn aköldä. Bäk näkku ku käkkä aabï döŋ ke ɣo.’
14 Vendo-o, porém, os vinhateiros discorriam entre si e diziam: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que se torne nossa a herança.
15 Ku thelkë aɣeer dom yic ku näkkë.” Ku jɔl Jethu ke thiëëc, “Yeŋö bï raan la dom looi tënë ke?”
15 E lançaram-no fora da vinha e mataram-no. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 “Abï bɛ̈n ku nɛ̈k kɔc awën cï riɔ̈p dom yic, ku riöp dom yic kɔc kɔ̈k.” Nawën piŋkë ë wɛ̈t kënë ke luelkë, “Diɛ̈t cïï rot loi!”
16 Virá e exterminará estes vinhateiros e dará a vinha a outros. A estas palavras, disseram: Que Deus não o permita!
17 Go Jethu ke döt apɛi ku thiëëc ke, “Yeŋö ye wɛ̈t kënë cï gɔ̈t këlä thɛɛr teet yic,
17 Mas Jesus, fixando o olhar neles, disse-lhes: Que quer dizer então o que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram tornou-se a pedra angular {Sl 117,22}?
18 Ku lëk Jethu ke, “Na deeny raan yecök mën ka duɔɔny bï ruɔ̈th. Ku na wïk raan nhom ka niɔɔn yic.”
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará despedaçado; e sobre quem ela cair, este será esmagado!
19 Go kɔc piööc lööŋ ku bäny käk Nhialic wïc bïk Jethu dɔm nyin yic, rin cï kek ye ŋic lɔn aa kek ke jiëëm Jethu gup ë waal. Ku keek aacï riɔ̈ɔ̈c kɔc awën tɔ̈ thïn.
19 Naquela mesma hora os príncipes dos sacerdotes e os escribas procuraram prendê-lo, mas temeram o povo. Tinham compreendido que se referia a eles ao propor essa parábola.
20 Gokë kɔc kɔ̈k riɔp thook bïk röt looi ciɛ̈t ke ye kɔc path tënë Jethu, bïk aa la thiëëc bïk deep rin na le wɛ̈t rɛɛc lueel, ke dɔmkë ku ɣɛ̈thkë tënë bänydït mac baai.
20 Puseram-se então a observá-lo e mandaram espiões que se disfarçassem em homens de bem, para armar-lhe ciladas e surpreendê-lo no que dizia, a fim de o entregarem à autoridade e ao poder do governador.
21 Ku bïk tënë Jethu ku thiëckë ëlä, “Raan piööc, aŋicku lɔn wɛ̈t ye lueel ku kë ye piɔ̈ɔ̈c ee yic. Yïn acie dït raan ye kuɛ̈ɛ̈c nhom. Ku yïn ë kɔc piɔ̈ɔ̈c bïk kë wïc Nhialic looi dhël la cök.
21 Perguntaram-lhe eles: Mestre, sabemos que falas e ensinas com retidão e que, sem fazer acepção de pessoa alguma, ensinas o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Lɛ̈k ɣo, na ye täktäkdu buk ajuër dhiɛl aa gam, ɣok kɔc Itharel tënë bɛ̈nyŋaknhom Cithɛ̈r kua cuk bï gäm ye.”
22 É-nos permitido pagar o imposto ao imperador ou não?
23 Ku Jethu ëcï ruɛ̈ɛ̈nyden ŋic, ku bëër,
23 Jesus percebeu a astúcia e respondeu-lhes:
24 “Nyuɔ̈thkë ɣa wëëu, ku thiëëc ke, ye nhom ŋa ku ye rin ŋa käkkä cï giɛɛt ë wëëth kɔ̈u?” Gokë bɛ̈ɛ̈r, “Aa käk Cithɛ̈r bɛ̈nyŋaknhom.”
24 Mostrai-me um denário. De quem leva a imagem e a inscrição? Responderam: De César.
25 Go Jethu lɛ̈k ke, “Na ŋiɛckë këya, gämkë Cithɛ̈r bɛ̈nyŋaknhom këde ku gämkë Nhialic këde.”
25 Então lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Ku acïn wɛ̈t rɛɛc cï Jethu lueel kɔc nhïïm lëu bï ya awuɔ̈c bï kek ye dɔm. Ku wɛ̈t cï lueel ëcï ke gɔ̈i ku bitkë.
26 Assim não puderam surpreendê-lo em nenhuma de suas palavras diante do povo. Pelo contrário, admirados da sua resposta, tiveram que calar-se.
27 Go kɔc kɔ̈k akut Thaduthï. Akut cïï yeen ye gam lɔn bï Nhialic kɔc cï thou bɛn cɔl apïr, bɛ̈n tënë Jethu ku thiëckë ëlä,
27 Alguns saduceus - que negam a ressurreição - aproximaram-se de Jesus e perguntaram-lhe:
28 “Raan piööc, Mothith acï löŋ gɔ̈t ëlä tënë ɣo, ‘Na thou wämënh ë raan ku nyiëëŋ tik piny ke cïn mïth, ke wämënh koor ala ɣöt tik bï mïth dhiëëth ɣön mɛ̈nhë.’
28 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se alguém morrer e deixar mulher, mas não deixar filhos, case-se com ela o irmão dele, e dê descendência a seu irmão.
29 Na thööŋku lɔn tɔ̈ mïth tik thïn kadhorou, ku thiëk wën dït, ku thou ke cïn mïth.
29 Ora, havia sete irmãos, o primeiro dos quais tomou uma mulher, mas morreu sem filhos.
30 Go wämënh buɔth ye la ɣöt tik, ku thou aya ke cïn mïth cï dhiëëth.
30 Casou-se com ela o segundo, mas também ele morreu sem filhos.
31 Ku looi rot këya tënë mɛ̈nhë ye kek diäk. Ku këya tënë ke ëbën kadhorou, aacï thou ke cïn mïth cïk nyääŋ piny.
31 Casou-se depois com ela o terceiro. E assim sucessivamente todos os sete, que morreram sem deixar filhos.
32 Nawën ke tik thou aya.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Ku lek tueŋ ku thiëckë, tɛ̈ le kɔc cï thou röt jɔt aköldä, bï ya tiŋ ŋa, rin cï yen rëër ke ke ëbën kadhorou?”
33 Na ressurreição, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
34 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Thiëŋ ye kɔc röt thiaak ë kën pinynhom tɛ̈n.
34 Jesus respondeu: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento,
35 Ku kɔc path bï röt jɔt thou yic, kɔc ye pan Nhialic këden, aacie thiëëk ku aacie ë thiaak,
35 mas os que serão julgados dignos do século futuro e da ressurreição dos mortos não terão mulher nem marido.
36 ku aacïï bï bɛn thou rin aa thöŋ kek atuuc Nhialic. Ku aa mïth Nhialic rin cï kek röt jɔt thou yic.
36 Eles jamais poderão morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, porque são ressuscitados.
37 Ku Mothith guɔ̈p ë jam lɔn ye kɔc cï thou bɛn pïr, wäär gɛ̈t yen tɛ̈ cï Nhialic rot nyuɔ̈th ye ë bun dɛ̈p yic, ku jiɛɛm rin Bɛ̈ny ëlä, ‘Ee Nhialic Abaram, ee Nhialic Ithäk ku ee Nhialic Jakop.’
37 Por outra parte, que os mortos hão de ressuscitar é o que Moisés revelou na passagem da sarça ardente {Ex 3,6}, chamando ao Senhor: Deus de Abraão, Deus de Isaac, Deus de Jacó .
38 Wɛ̈tde yic ë lɔn ye yen Nhialic ë kɔc pïr, ku acie Nhialic kɔc cï thou, rin kɔc ëbën aa pïr tënë ye.”
38 Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos; porque todos vivem para ele.
39 Go kɔc piööc lööŋ ke kääc thïn jam ku luelkë, “Aca ŋiɛc dhuk nhom raan piööc.”
39 Alguns dos escribas disseram, então: Mestre, falaste bem.
40 Ku thök jamden rin ë cïk wïc bïk bɛn thiëëc.
40 E já não se atreviam a fazer-lhe pergunta alguma.
41 Ku lueel Jethu tënë ke, “Yeŋö ë ye lueel lɔn raan cï lɔc ku dɔc ya raan dhiënh Debit?
41 Jesus perguntou-lhes: Como se pode dizer que Cristo é filho de Davi?
42 Rin aye Debit guɔ̈p luel athör waak yic ëlä,
42 Pois o próprio Davi, no livro dos Salmos, diz: Disse o Senhor a meu Senhor: Senta-te à minha direita,
43 ɣet tɛ̈ bï ɣɛn kɔc atɛrdu dhuɔ̈k ciëën yïcök.” ’
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}.
44 “Ye këdë ye yen manh Debit, ku yeen aye Debit cɔɔl, ‘Bänydiɛ̈?’ ”
44 Portanto, Davi o chama de Senhor! Como, pois, é ele seu filho?
45 Tɛ̈wën piŋ kɔc ëbën wɛ̈tde, ke Jethu wël yenhom kɔcken ye buɔɔth ku lueel,
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse a seus discípulos:
46 “Tiɛtkë röt ku duɔ̈kkë kɔc piööc lööŋ Itharel ye kiɛ̈ɛ̈t. Kɔc cath kek alɛ̈thken dït bär, röt teem ɣɔ̈n ɣɔɔc yiic bï ke aa muɔ̈th athɛ̈ɛ̈k. Ayekë nhiaar bïk nyuc tueŋ thöc kɔcdït tɛ̈n amat, ku ɣɔ̈n path aköl yai.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar de roupas compridas e gostam das saudações nas praças públicas, das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares dos banquetes;
47 Ku keek aa käk lëër tuɔ̈ɔ̈r nyïn, ku röökkë apɛi bïk kɔc wëŋ lɔn puɔth kek. Kɔckä aabï tɛ̈m awuɔ̈c ril apɛi.”
47 que devoram as casas das viúvas, fingindo fazer longas orações. Eles receberão castigo mais rigoroso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.