Lucas 20
Lëk yam (DIKNT) vs ACF
1 Naɣɔn akäl tök, tɛ̈wën piööc Jethu kɔc ë Wɛ̈t Puɔth Yam luaŋ Nhialic, ke bɛ̈nydït käk Nhialic, ku kɔc gät lööŋ ku kɔcdït baai bɔ̈ tënë ye.
1 E aconteceu num daqueles dias que, estando ele ensinando o povo no templo, e anunciando o evangelho, sobrevieram os principais dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,
2 Ku thiëckë, “Ee yïn, lɛ̈k ɣo ye riɛl ŋö tɔ̈ yïguɔ̈p ye yïn luui këlä? Ku yeŋa yïk yï ë riɛl kënë?”
2 E falaram-lhe, dizendo: Dize-nos, com que autoridade fazes estas coisas? Ou, quem é que te deu esta autoridade?
3 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r tënë ke, “Wek aba thiëëc aya, lɛ̈kkë ɣa,
3 E, respondendo ele, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta: Dizei-me pois:
4 riɛl ye Joon kɔc gäm lɔ̈kwëi yök tënë Nhialic aye riɛlde ë rot?”
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Gokë kaŋ guëëk yic kamken ë röt ku luelkë, “Na luelku ka yök tënë Nhialic, ka lueel ëlä, yeŋö këc wek wɛ̈tde gam?
5 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que o não crestes?
6 Ku na luelku ke riɛlde ë rot, ke ɣok aa näk, rin cï raan ëbën ye gam lɔn Joon ë ye raan käk Nhialic tïŋ.”
6 E se dissermos: Dos homens; todo o povo nos apedrejará, pois têm por certo que João era profeta.
7 Gokë dhuɔ̈k Jethu, “Ɣok aa kuc tɛ̈ yök yen riɛlde thïn.”
7 E responderam que não sabiam de onde era.
8 Go Jethu lɛ̈k ke, “Na ye këya, ke wek aacä lëk riɛl ye ɣɛn käkkä looi.”
8 E Jesus lhes disse: Tampouco vos direi com que autoridade faço isto.
9 Ku ben Jethu jam ë waal tënë kɔc ku lueel, “Monytui ëcï dom looi ku cum yic tiim ë luɔk, ku riöp yic kɔc kɔ̈k. Ku keny wun dɛ̈t, ku le pɛ̈i juëc nɔ̈k wei.
9 E começou a dizer ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, e arrendou-a a uns lavradores, e partiu para fora da terra por muito tempo;
10 Nawën le tɛ̈ cï tiim luɔk thɔ̈ɔ̈ŋ, ke tooc aluɔnyde tënë kɔc wäär cï riɔ̈p dom yic bïk la gäm abäkke. Gokë alony dɔm ku thatkë ku copkë ciëën yecin.
10 E no tempo próprio mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no vazio.
11 Go alony dɛ̈t bɛn tooc, gokë bɛn dɔm ku thatkë ku baŋkë apɛi. Ku toockë ciëën ke cïn kë cïk gäm ye.
11 E tornou ainda a mandar outro servo; mas eles, espancando também a este, e afrontando-o, mandaram-no vazio.
12 Go alony dɛ̈t ye kek diäk bɛn tooc, gokë yiëk tɛ̈tök aya ku copkë wei.
12 E tornou ainda a mandar um terceiro; mas eles, ferindo também a este, o expulsaram.
13 Go wun dom lueel, ‘Yeŋö ba looi? Ɣɛn abï manhdiɛ̈n nhiaar tooc, tɛ̈dë ka bïk la theek.’
13 E disse o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; talvez que, vendo, o respeitem.
14 Nawën tïŋ kɔc cï riɔ̈p dom yic manhde, ke luelkë, ‘Kënë ë manh raan yen la dom, ku ë yen abï käŋ lɔ̈k thɔn aköldä. Bäk näkku ku käkkä aabï döŋ ke ɣo.’
14 Mas, vendo-o os lavradores, arrazoaram entre si, dizendo: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Ku thelkë aɣeer dom yic ku näkkë.” Ku jɔl Jethu ke thiëëc, “Yeŋö bï raan la dom looi tënë ke?”
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 “Abï bɛ̈n ku nɛ̈k kɔc awën cï riɔ̈p dom yic, ku riöp dom yic kɔc kɔ̈k.” Nawën piŋkë ë wɛ̈t kënë ke luelkë, “Diɛ̈t cïï rot loi!”
16 Irá, e destruirá estes lavradores, e dará a outros a vinha. E, ouvindo eles isto, disseram: Não seja assim!
17 Go Jethu ke döt apɛi ku thiëëc ke, “Yeŋö ye wɛ̈t kënë cï gɔ̈t këlä thɛɛr teet yic,
17 Mas ele, olhando para eles, disse: Que é isto, pois, que está escrito? A pedra, que os edificadores reprovaram, Essa foi feita cabeça da esquina.
18 Ku lëk Jethu ke, “Na deeny raan yecök mën ka duɔɔny bï ruɔ̈th. Ku na wïk raan nhom ka niɔɔn yic.”
18 Qualquer que cair sobre aquela pedra ficará em pedaços, e aquele sobre quem ela cair será feito em pó.
19 Go kɔc piööc lööŋ ku bäny käk Nhialic wïc bïk Jethu dɔm nyin yic, rin cï kek ye ŋic lɔn aa kek ke jiëëm Jethu gup ë waal. Ku keek aacï riɔ̈ɔ̈c kɔc awën tɔ̈ thïn.
19 E os principais dos sacerdotes e os escribas procuravam lançar mão dele naquela mesma hora; mas temeram o povo; porque entenderam que contra eles dissera esta parábola.
20 Gokë kɔc kɔ̈k riɔp thook bïk röt looi ciɛ̈t ke ye kɔc path tënë Jethu, bïk aa la thiëëc bïk deep rin na le wɛ̈t rɛɛc lueel, ke dɔmkë ku ɣɛ̈thkë tënë bänydït mac baai.
20 E, observando-o, mandaram espias, que se fingissem justos, para o apanharem nalguma palavra, e o entregarem à jurisdição e poder do presidente.
21 Ku bïk tënë Jethu ku thiëckë ëlä, “Raan piööc, aŋicku lɔn wɛ̈t ye lueel ku kë ye piɔ̈ɔ̈c ee yic. Yïn acie dït raan ye kuɛ̈ɛ̈c nhom. Ku yïn ë kɔc piɔ̈ɔ̈c bïk kë wïc Nhialic looi dhël la cök.
21 E perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, nós sabemos que falas e ensinas bem e retamente, e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas com verdade o caminho de Deus.
22 Lɛ̈k ɣo, na ye täktäkdu buk ajuër dhiɛl aa gam, ɣok kɔc Itharel tënë bɛ̈nyŋaknhom Cithɛ̈r kua cuk bï gäm ye.”
22 É-nos lícito dar tributo a César ou não?
23 Ku Jethu ëcï ruɛ̈ɛ̈nyden ŋic, ku bëër,
23 E, entendendo ele a sua astúcia, disse-lhes: Por que me tentais?
24 “Nyuɔ̈thkë ɣa wëëu, ku thiëëc ke, ye nhom ŋa ku ye rin ŋa käkkä cï giɛɛt ë wëëth kɔ̈u?” Gokë bɛ̈ɛ̈r, “Aa käk Cithɛ̈r bɛ̈nyŋaknhom.”
24 Mostrai-me uma moeda. De quem tem a imagem e a inscrição? E, respondendo eles, disseram: De César.
25 Go Jethu lɛ̈k ke, “Na ŋiɛckë këya, gämkë Cithɛ̈r bɛ̈nyŋaknhom këde ku gämkë Nhialic këde.”
25 Disse-lhes então: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
26 Ku acïn wɛ̈t rɛɛc cï Jethu lueel kɔc nhïïm lëu bï ya awuɔ̈c bï kek ye dɔm. Ku wɛ̈t cï lueel ëcï ke gɔ̈i ku bitkë.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, maravilhados da sua resposta, calaram-se.
27 Go kɔc kɔ̈k akut Thaduthï. Akut cïï yeen ye gam lɔn bï Nhialic kɔc cï thou bɛn cɔl apïr, bɛ̈n tënë Jethu ku thiëckë ëlä,
27 E, chegando-se alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, perguntaram-lhe,
28 “Raan piööc, Mothith acï löŋ gɔ̈t ëlä tënë ɣo, ‘Na thou wämënh ë raan ku nyiëëŋ tik piny ke cïn mïth, ke wämënh koor ala ɣöt tik bï mïth dhiëëth ɣön mɛ̈nhë.’
28 Dizendo: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de algum falecer, tendo mulher, e não deixar filhos, o irmão dele tome a mulher, e suscite posteridade a seu irmão.
29 Na thööŋku lɔn tɔ̈ mïth tik thïn kadhorou, ku thiëk wën dït, ku thou ke cïn mïth.
29 Houve, pois, sete irmãos, e o primeiro tomou mulher, e morreu sem filhos;
30 Go wämënh buɔth ye la ɣöt tik, ku thou aya ke cïn mïth cï dhiëëth.
30 E tomou-a o segundo por mulher, e ele morreu sem filhos.
31 Ku looi rot këya tënë mɛ̈nhë ye kek diäk. Ku këya tënë ke ëbën kadhorou, aacï thou ke cïn mïth cïk nyääŋ piny.
31 E tomou-a o terceiro, e igualmente também os sete; e morreram, e nào deixaram filhos.
32 Nawën ke tik thou aya.
32 E por último, depois de todos, morreu também a mulher.
33 Ku lek tueŋ ku thiëckë, tɛ̈ le kɔc cï thou röt jɔt aköldä, bï ya tiŋ ŋa, rin cï yen rëër ke ke ëbën kadhorou?”
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será a mulher, pois que os sete por mulher a tiveram?
34 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Thiëŋ ye kɔc röt thiaak ë kën pinynhom tɛ̈n.
34 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Os filhos deste mundo casam-se, e dão-se em casamento;
35 Ku kɔc path bï röt jɔt thou yic, kɔc ye pan Nhialic këden, aacie thiëëk ku aacie ë thiaak,
35 Mas os que forem havidos por dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dentre os mortos, nem hão de casar, nem ser dados em casamento;
36 ku aacïï bï bɛn thou rin aa thöŋ kek atuuc Nhialic. Ku aa mïth Nhialic rin cï kek röt jɔt thou yic.
36 Porque já não podem mais morrer; pois são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Ku Mothith guɔ̈p ë jam lɔn ye kɔc cï thou bɛn pïr, wäär gɛ̈t yen tɛ̈ cï Nhialic rot nyuɔ̈th ye ë bun dɛ̈p yic, ku jiɛɛm rin Bɛ̈ny ëlä, ‘Ee Nhialic Abaram, ee Nhialic Ithäk ku ee Nhialic Jakop.’
37 E que os mortos hão de ressuscitar também o mostrou Moisés junto da sarça, quando chama ao Senhor Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Wɛ̈tde yic ë lɔn ye yen Nhialic ë kɔc pïr, ku acie Nhialic kɔc cï thou, rin kɔc ëbën aa pïr tënë ye.”
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, mas de vivos; porque para ele vivem todos.
39 Go kɔc piööc lööŋ ke kääc thïn jam ku luelkë, “Aca ŋiɛc dhuk nhom raan piööc.”
39 E, respondendo alguns dos escribas, disseram: Mestre, disseste bem.
40 Ku thök jamden rin ë cïk wïc bïk bɛn thiëëc.
40 E não ousavam perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Ku lueel Jethu tënë ke, “Yeŋö ë ye lueel lɔn raan cï lɔc ku dɔc ya raan dhiënh Debit?
41 E ele lhes disse: Como dizem que o Cristo é filho de Davi?
42 Rin aye Debit guɔ̈p luel athör waak yic ëlä,
42 Visto como o mesmo Davi diz no livro dos Salmos: Disse o SENHOR ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 ɣet tɛ̈ bï ɣɛn kɔc atɛrdu dhuɔ̈k ciëën yïcök.” ’
43 Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
44 “Ye këdë ye yen manh Debit, ku yeen aye Debit cɔɔl, ‘Bänydiɛ̈?’ ”
44 Se Davi lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
45 Tɛ̈wën piŋ kɔc ëbën wɛ̈tde, ke Jethu wël yenhom kɔcken ye buɔɔth ku lueel,
45 E, ouvindo-o todo o povo, disse Jesus aos seus discípulos:
46 “Tiɛtkë röt ku duɔ̈kkë kɔc piööc lööŋ Itharel ye kiɛ̈ɛ̈t. Kɔc cath kek alɛ̈thken dït bär, röt teem ɣɔ̈n ɣɔɔc yiic bï ke aa muɔ̈th athɛ̈ɛ̈k. Ayekë nhiaar bïk nyuc tueŋ thöc kɔcdït tɛ̈n amat, ku ɣɔ̈n path aköl yai.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas; e amam as saudações nas praças, e as principais cadeiras nas sinagogas, e os primeiros lugares nos banquetes;
47 Ku keek aa käk lëër tuɔ̈ɔ̈r nyïn, ku röökkë apɛi bïk kɔc wëŋ lɔn puɔth kek. Kɔckä aabï tɛ̈m awuɔ̈c ril apɛi.”
47 Que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, largas orações. Estes receberão maior condenação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.