Lucas 19

Lëk yam (DIKNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nawën cï Jethu ɣet Jeriko ku bɛr yic.
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 Ke raan ajak cɔl Dhäkeo ë tɔ̈ thïn ke ye raandït kam kɔc ajuër kut,
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 ku yeen ë wïc bï Jethu tïŋ ku ë ciek apɛi. Go ciɛ̈n tɛ̈ tïŋ yen Jethu rin kɔc aake juëc.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 Go riŋ tueŋ ku ler ŋaap nhom, ŋam bïï Jethu tëëk yecök.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Nawën ɣëët Jethu ŋam awën cök ke tïŋ Dhäkeo nhial, go cɔɔl ku lueel, “Dhäkeo, lɔc bɛ̈n piny, yaköl ɣɛn abï cool paandu.”
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Go Dhäkeo bɛ̈n piny ku lor Jethu ke cï puɔ̈u miɛt apɛi.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Nawën tïŋ kɔc ke tɔ̈ thïn ë kënë, ke la ŋoomŋoom ku luelkë, “Mony kënë acï la cool pan raan rac.”
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Go Dhäkeo wɛ̈lken cïï kuëëc nhïïm ku jɔt rot ku lëk Bänyda, “Bɛ̈ny, ëmën thiin ɣɛn abä abɛ̈k ë wɛ̈ɛ̈ukiɛ̈ yiëk kɔc ŋɔ̈ŋ, ku na ca kën raandä cam ruëëny, ka ba dhuk arak ŋuan.”
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Go Jethu lɛ̈k Dhäkeo, “Yaköl, yïïn ku kacku wek aacï pïr akölriëëc ëbën yök, rin yïïn aya yïn ë manh Abaram,
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 rin Manh Raan acï bɛ̈n bï kɔc cï määr wïc, ku kony ke.”
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Tɛ̈wën pïŋ kɔc ë wëlkä, ke Jethu thɔ̈th kääŋ rin ëcï thiɔ̈k ke Jeruthalem. Ku ë yekë tak lɔn bï bääny Nhialic rot guɔ la jɔɔk thïn.
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 Ku jɔl lueel, “Monytui, ke ye raan gɔl bɛ̈ny, ëcï la wun dɛ̈t mec apɛi bï la ruɔ̈k bï ya bɛ̈nyŋaknhom. Ku jɔl dhuk wuɔ̈nden.
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 Ku wën këc yen guɔ jäl, ke cɔl aluɔɔnyke kathiäär, ku ye ŋɛk gäm wëëu ku lëk ke, ‘Lɔ̈kkë luui ë wëëukä ɣet aköl bï ɣɛn dhuk.’
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 Ku yeen ë mɛɛn kɔcken mɛc, gokë kɔc tuɔɔc yecök bïk la lueel, ‘Mony kënë acuk wïc bï ya bɛ̈nyŋaknhom.’
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 “Cɔk awën cïï kacke ye wïc ka ŋot cï ya bɛ̈nyŋaknhom, ku dhuk ku cɔɔl aloonyken wäär cï gäm wëëu, bï bɛ̈n ŋic ye wëëu kadë cï raan tök ya juak wëëu wäär cï yiëk ye yiic.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 Go alony tueŋ bɛ̈n ku lueel, ‘Bɛ̈ny, wëëu wäär ca gäm ɣa, ɣɛn acï wëëu juëc tënë ke arak thiäär yök thïn.’
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 Go bɛ̈ny lɛ̈k ye, ‘Aca ŋiɛc looi, yïn alony path, ku rin cï yïn kälik ŋiɛc muk apath, yïn abï ya bɛ̈ny gɛɛth kathiäär.’
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 Go alony ye kek rou bɛ̈n ku lueel, ‘Bɛ̈ny, ɣɛn acï wëëu juëc arak dhiëc yök tɛ̈n wëëu wäär ca gäm ɣa.’
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 Go bɛ̈ny lɛ̈k alony kënë aya, ‘Yïn abï ya bɛ̈ny gɛɛth kadhiëc.’
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 “Ku ben alony dɛ̈t bɛ̈n ku lueel, ‘Bɛ̈ny, wëënkun wäär aa kïk. Aake ca der yiic alanhthiin ye kɔc kenyïn wuuny ku tääu ke.
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 Ɣɛn ɣa cï riɔ̈ɔ̈c yï, rin ye yïn raan cie këdu puɔ̈l. Yïn ë kë cie këdu lööm, ku yïn ë tem rap kɛ̈c ë puur.’
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 Go bɛ̈ny lɛ̈k ye, ‘Yïn alony rac, dak rot. Wëlkun ca lueel kek aabï luɔ̈k wei. Aŋic lɔn ye ɣɛn kë cie këdiɛ̈ lööm, ku ɣɛn ë rap tem rap kɛ̈c puur.
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 Yeŋö këc yïn wɛ̈ɛ̈ukiɛ̈ gäm kɔc ŋic luui wëëu rin na la dhuk aköldä ke yɔ̈k ke cï keyiic juak?’ ”
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 “Ku yöök bɛ̈ny kɔc wën kääc thïn, ‘Nyaaikë wëëu tënë ye ku gamkë ke tënë raan la wëëu juëc.’
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 Gokë lɛ̈k ye, ‘Bɛ̈ny yeen ala wëëu juëc apɛi.’
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 Go bɛ̈ny lɛ̈k ke, ‘Raan la käŋ abï gäm käjuëc kɔ̈k, ku raan cïn käŋ, abï këthiin tɔ̈ tënë ye nyaai aya.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Ku kɔc man ɣɛn kä, kɔc cïï ɣɛn wïc ba ya bänyden, bɛ̈ɛ̈ikë ke ɣanhom tɛ̈n ku näkkë ke ɣa daai ë ke.’ ”
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Wën cï Jethu käkkä lueel, ke jiël bï la Jeruthalem ke wat atuɔ̈ɔ̈cke nhïïm.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Tɛ̈wën cï kek thiɔ̈k ke Bethpeec ku Bethanï, tɛ̈thiääk kek gɔn Olip, ke tooc kɔc ye buɔɔth karou tueŋ
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 ku lëk ke, “Lak bɛ̈ɛ̈i tɔ̈ tueŋ yiic. Tɛ̈ ɣeet wek, wek aabï manh akaja cïn raan cï kaŋ cath ye yök ke mac. Luɔnykë ku bɛ̈ɛ̈ikë tɛ̈n.
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Na le raan thiëc we, yeŋö lony wek ye? Ke lɛ̈kkë ye, awïc Bänyda.”
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Gokë la ku yökkë manh akaja cït tɛ̈wën cï Jethu ke than thïn.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Tɛ̈wën lony kek manh akaja, ke lëk raan la akaja ke, “Yeŋö lony wek manh akaja?”
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 Gokë bɛ̈ɛ̈r, “Awïc Bänyda.”
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Gokë manh akaja ɣäth tënë Jethu ku kumkë kɔ̈u aläthken, ku nyuc Jethu yekɔ̈u.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Tɛ̈wën lööny yen dhöl, ke kɔc juëc thieth aläthken dhël yic.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Ku wën lɔɔr yen piny gɔn Olip nhom, go kɔcken ye buɔɔth puɔ̈th miɛt ëbën, ku leckë Nhialic rin käjuëcdït jäŋ gɔ̈i cïk tïŋ ku wɛkkë apɛi ëlä,
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 “Bï Nhialic bɛ̈nyŋaknhom cï bɛ̈n rin Bänyda dɔɔc.
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Go kɔc akut Parathï kɔ̈k ke tɔ̈ kɔc yiic lueel tënë Jethu, “Bɛ̈ny cɔl kɔckun yï buɔɔth aa bit.”
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Alɛ̈k we, na cɔk kë biɛt, ka aleel ë röt, aa loi wuɔɔu.”
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Nawën lek Jeruthalem dööt, ke dhiau wën tïŋ yen gɛu nhom,
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 ku lueel, “Dɔ̈ɔ̈r akölriëëc ëbën ëcï we dööt kɔc Jeruthalem, ku wek aacï jai ë ye. Ku ëmën acäk bï bɛn tïŋ.
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Ala aköl bï kɔc atɛrdun bɛ̈n ku golkë we abï ciɛ̈n tɛ̈ɣɔ̈r bakkë.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Aabï we nɔ̈k ëbën agut mïth rɛ̈ɛ̈r ke we. Ku gen Jeruthalem abï thuɔ̈r piny ëbën, abï ciɛ̈n alel kääc alel dɛ̈t nhom, rin këc wek aköl cï Nhialic bɛ̈n bï we kony ŋic.”
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Nawën lek ɣet Jeruthalem ke Jethu la luaŋ Nhialic. Ku cop kɔc käŋ ɣaac aɣeer kal luaŋ Nhialic yic.
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 Ku lëk ke, “Acï gɔ̈t athör thɛɛr wël Nhialic yic lɔn cï Nhialic ye lueel ëlä, ‘Luaŋdiɛ̈ acï looi bï ya tɛ̈n ye kɔc ëbën röök thïn.’ Ku yeen acäk wel bï ya luaŋ cuɛ̈r.”
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Ku jɔl a piööc luaŋ Nhialic akölaköl. Go kɔc käk Nhialic ku kɔc gɛ̈t lööŋ ku kɔcdït baai wïc bïk nɔ̈k.
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 Ku acïn dhël cïk lëu bïk yök bï kek ye looi, rin ye kɔc ëbën rëër yelɔ̈ɔ̈m ke piŋ wɛ̈lke, ku wïckë bï ciɛ̈n töŋ cïk piŋ.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.