Lucas 19

Lëk yam (DIKNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Nawën cï Jethu ɣet Jeriko ku bɛr yic.
1 E Jesus entrou e passou por Jericó.
2 Ke raan ajak cɔl Dhäkeo ë tɔ̈ thïn ke ye raandït kam kɔc ajuër kut,
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.
3 ku yeen ë wïc bï Jethu tïŋ ku ë ciek apɛi. Go ciɛ̈n tɛ̈ tïŋ yen Jethu rin kɔc aake juëc.
3 E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.
4 Go riŋ tueŋ ku ler ŋaap nhom, ŋam bïï Jethu tëëk yecök.
4 E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.
5 Nawën ɣëët Jethu ŋam awën cök ke tïŋ Dhäkeo nhial, go cɔɔl ku lueel, “Dhäkeo, lɔc bɛ̈n piny, yaköl ɣɛn abï cool paandu.”
5 E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.
6 Go Dhäkeo bɛ̈n piny ku lor Jethu ke cï puɔ̈u miɛt apɛi.
6 E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Nawën tïŋ kɔc ke tɔ̈ thïn ë kënë, ke la ŋoomŋoom ku luelkë, “Mony kënë acï la cool pan raan rac.”
7 E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.
8 Go Dhäkeo wɛ̈lken cïï kuëëc nhïïm ku jɔt rot ku lëk Bänyda, “Bɛ̈ny, ëmën thiin ɣɛn abä abɛ̈k ë wɛ̈ɛ̈ukiɛ̈ yiëk kɔc ŋɔ̈ŋ, ku na ca kën raandä cam ruëëny, ka ba dhuk arak ŋuan.”
8 E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.
9 Go Jethu lɛ̈k Dhäkeo, “Yaköl, yïïn ku kacku wek aacï pïr akölriëëc ëbën yök, rin yïïn aya yïn ë manh Abaram,
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.
10 rin Manh Raan acï bɛ̈n bï kɔc cï määr wïc, ku kony ke.”
10 Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.
11 Tɛ̈wën pïŋ kɔc ë wëlkä, ke Jethu thɔ̈th kääŋ rin ëcï thiɔ̈k ke Jeruthalem. Ku ë yekë tak lɔn bï bääny Nhialic rot guɔ la jɔɔk thïn.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.
12 Ku jɔl lueel, “Monytui, ke ye raan gɔl bɛ̈ny, ëcï la wun dɛ̈t mec apɛi bï la ruɔ̈k bï ya bɛ̈nyŋaknhom. Ku jɔl dhuk wuɔ̈nden.
12 Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.
13 Ku wën këc yen guɔ jäl, ke cɔl aluɔɔnyke kathiäär, ku ye ŋɛk gäm wëëu ku lëk ke, ‘Lɔ̈kkë luui ë wëëukä ɣet aköl bï ɣɛn dhuk.’
13 E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Ku yeen ë mɛɛn kɔcken mɛc, gokë kɔc tuɔɔc yecök bïk la lueel, ‘Mony kënë acuk wïc bï ya bɛ̈nyŋaknhom.’
14 Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 “Cɔk awën cïï kacke ye wïc ka ŋot cï ya bɛ̈nyŋaknhom, ku dhuk ku cɔɔl aloonyken wäär cï gäm wëëu, bï bɛ̈n ŋic ye wëëu kadë cï raan tök ya juak wëëu wäär cï yiëk ye yiic.
15 E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.
16 Go alony tueŋ bɛ̈n ku lueel, ‘Bɛ̈ny, wëëu wäär ca gäm ɣa, ɣɛn acï wëëu juëc tënë ke arak thiäär yök thïn.’
16 Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Go bɛ̈ny lɛ̈k ye, ‘Aca ŋiɛc looi, yïn alony path, ku rin cï yïn kälik ŋiɛc muk apath, yïn abï ya bɛ̈ny gɛɛth kathiäär.’
17 E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.
18 Go alony ye kek rou bɛ̈n ku lueel, ‘Bɛ̈ny, ɣɛn acï wëëu juëc arak dhiëc yök tɛ̈n wëëu wäär ca gäm ɣa.’
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Go bɛ̈ny lɛ̈k alony kënë aya, ‘Yïn abï ya bɛ̈ny gɛɛth kadhiëc.’
19 E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 “Ku ben alony dɛ̈t bɛ̈n ku lueel, ‘Bɛ̈ny, wëënkun wäär aa kïk. Aake ca der yiic alanhthiin ye kɔc kenyïn wuuny ku tääu ke.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;
21 Ɣɛn ɣa cï riɔ̈ɔ̈c yï, rin ye yïn raan cie këdu puɔ̈l. Yïn ë kë cie këdu lööm, ku yïn ë tem rap kɛ̈c ë puur.’
21 porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.
22 Go bɛ̈ny lɛ̈k ye, ‘Yïn alony rac, dak rot. Wëlkun ca lueel kek aabï luɔ̈k wei. Aŋic lɔn ye ɣɛn kë cie këdiɛ̈ lööm, ku ɣɛn ë rap tem rap kɛ̈c puur.
22 E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;
23 Yeŋö këc yïn wɛ̈ɛ̈ukiɛ̈ gäm kɔc ŋic luui wëëu rin na la dhuk aköldä ke yɔ̈k ke cï keyiic juak?’ ”
23 por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?
24 “Ku yöök bɛ̈ny kɔc wën kääc thïn, ‘Nyaaikë wëëu tënë ye ku gamkë ke tënë raan la wëëu juëc.’
24 E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.
25 Gokë lɛ̈k ye, ‘Bɛ̈ny yeen ala wëëu juëc apɛi.’
25 (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).
26 Go bɛ̈ny lɛ̈k ke, ‘Raan la käŋ abï gäm käjuëc kɔ̈k, ku raan cïn käŋ, abï këthiin tɔ̈ tënë ye nyaai aya.
26 Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.
27 Ku kɔc man ɣɛn kä, kɔc cïï ɣɛn wïc ba ya bänyden, bɛ̈ɛ̈ikë ke ɣanhom tɛ̈n ku näkkë ke ɣa daai ë ke.’ ”
27 Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Wën cï Jethu käkkä lueel, ke jiël bï la Jeruthalem ke wat atuɔ̈ɔ̈cke nhïïm.
28 E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.
29 Tɛ̈wën cï kek thiɔ̈k ke Bethpeec ku Bethanï, tɛ̈thiääk kek gɔn Olip, ke tooc kɔc ye buɔɔth karou tueŋ
29 E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
30 ku lëk ke, “Lak bɛ̈ɛ̈i tɔ̈ tueŋ yiic. Tɛ̈ ɣeet wek, wek aabï manh akaja cïn raan cï kaŋ cath ye yök ke mac. Luɔnykë ku bɛ̈ɛ̈ikë tɛ̈n.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.
31 Na le raan thiëc we, yeŋö lony wek ye? Ke lɛ̈kkë ye, awïc Bänyda.”
31 E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.
32 Gokë la ku yökkë manh akaja cït tɛ̈wën cï Jethu ke than thïn.
32 E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.
33 Tɛ̈wën lony kek manh akaja, ke lëk raan la akaja ke, “Yeŋö lony wek manh akaja?”
33 E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Gokë bɛ̈ɛ̈r, “Awïc Bänyda.”
34 E eles disseram: O Senhor precisa dele.
35 Gokë manh akaja ɣäth tënë Jethu ku kumkë kɔ̈u aläthken, ku nyuc Jethu yekɔ̈u.
35 E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.
36 Tɛ̈wën lööny yen dhöl, ke kɔc juëc thieth aläthken dhël yic.
36 E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.
37 Ku wën lɔɔr yen piny gɔn Olip nhom, go kɔcken ye buɔɔth puɔ̈th miɛt ëbën, ku leckë Nhialic rin käjuëcdït jäŋ gɔ̈i cïk tïŋ ku wɛkkë apɛi ëlä,
37 E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,
38 “Bï Nhialic bɛ̈nyŋaknhom cï bɛ̈n rin Bänyda dɔɔc.
38 dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do ­Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Go kɔc akut Parathï kɔ̈k ke tɔ̈ kɔc yiic lueel tënë Jethu, “Bɛ̈ny cɔl kɔckun yï buɔɔth aa bit.”
39 E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Alɛ̈k we, na cɔk kë biɛt, ka aleel ë röt, aa loi wuɔɔu.”
40 E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.
41 Nawën lek Jeruthalem dööt, ke dhiau wën tïŋ yen gɛu nhom,
41 E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 ku lueel, “Dɔ̈ɔ̈r akölriëëc ëbën ëcï we dööt kɔc Jeruthalem, ku wek aacï jai ë ye. Ku ëmën acäk bï bɛn tïŋ.
42 dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Ala aköl bï kɔc atɛrdun bɛ̈n ku golkë we abï ciɛ̈n tɛ̈ɣɔ̈r bakkë.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,
44 Aabï we nɔ̈k ëbën agut mïth rɛ̈ɛ̈r ke we. Ku gen Jeruthalem abï thuɔ̈r piny ëbën, abï ciɛ̈n alel kääc alel dɛ̈t nhom, rin këc wek aköl cï Nhialic bɛ̈n bï we kony ŋic.”
44 e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Nawën lek ɣet Jeruthalem ke Jethu la luaŋ Nhialic. Ku cop kɔc käŋ ɣaac aɣeer kal luaŋ Nhialic yic.
45 E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,
46 Ku lëk ke, “Acï gɔ̈t athör thɛɛr wël Nhialic yic lɔn cï Nhialic ye lueel ëlä, ‘Luaŋdiɛ̈ acï looi bï ya tɛ̈n ye kɔc ëbën röök thïn.’ Ku yeen acäk wel bï ya luaŋ cuɛ̈r.”
46 dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.
47 Ku jɔl a piööc luaŋ Nhialic akölaköl. Go kɔc käk Nhialic ku kɔc gɛ̈t lööŋ ku kɔcdït baai wïc bïk nɔ̈k.
47 E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,
48 Ku acïn dhël cïk lëu bïk yök bï kek ye looi, rin ye kɔc ëbën rëër yelɔ̈ɔ̈m ke piŋ wɛ̈lke, ku wïckë bï ciɛ̈n töŋ cïk piŋ.
48 e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.