Lucas 19

Lëk yam (DIKNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nawën cï Jethu ɣet Jeriko ku bɛr yic.
1 Jesus entrou em Jericó e estava atravessando a cidade.
2 Ke raan ajak cɔl Dhäkeo ë tɔ̈ thïn ke ye raandït kam kɔc ajuër kut,
2 Morava ali um homem rico, chamado Zaqueu, que era chefe dos cobradores de impostos.
3 ku yeen ë wïc bï Jethu tïŋ ku ë ciek apɛi. Go ciɛ̈n tɛ̈ tïŋ yen Jethu rin kɔc aake juëc.
3 Ele estava tentando ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, pois Zaqueu era muito baixo.
4 Go riŋ tueŋ ku ler ŋaap nhom, ŋam bïï Jethu tëëk yecök.
4 Então correu adiante da multidão e subiu numa figueira brava para ver Jesus, que devia passar por ali.
5 Nawën ɣëët Jethu ŋam awën cök ke tïŋ Dhäkeo nhial, go cɔɔl ku lueel, “Dhäkeo, lɔc bɛ̈n piny, yaköl ɣɛn abï cool paandu.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse a Zaqueu:
6 Go Dhäkeo bɛ̈n piny ku lor Jethu ke cï puɔ̈u miɛt apɛi.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu na sua casa, com muita alegria.
7 Nawën tïŋ kɔc ke tɔ̈ thïn ë kënë, ke la ŋoomŋoom ku luelkë, “Mony kënë acï la cool pan raan rac.”
7 Todos os que viram isso começaram a resmungar: — Este homem foi se hospedar na casa de um pecador!
8 Go Dhäkeo wɛ̈lken cïï kuëëc nhïïm ku jɔt rot ku lëk Bänyda, “Bɛ̈ny, ëmën thiin ɣɛn abä abɛ̈k ë wɛ̈ɛ̈ukiɛ̈ yiëk kɔc ŋɔ̈ŋ, ku na ca kën raandä cam ruëëny, ka ba dhuk arak ŋuan.”
8 Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: — Escute, Senhor, eu vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguém, vou devolver quatro vezes mais.
9 Go Jethu lɛ̈k Dhäkeo, “Yaköl, yïïn ku kacku wek aacï pïr akölriëëc ëbën yök, rin yïïn aya yïn ë manh Abaram,
9 Então Jesus disse:
10 rin Manh Raan acï bɛ̈n bï kɔc cï määr wïc, ku kony ke.”
10 Porque o
11 Tɛ̈wën pïŋ kɔc ë wëlkä, ke Jethu thɔ̈th kääŋ rin ëcï thiɔ̈k ke Jeruthalem. Ku ë yekë tak lɔn bï bääny Nhialic rot guɔ la jɔɔk thïn.
11 Jesus contou uma parábola para os que ouviram o que ele tinha dito. Agora ele estava perto de Jerusalém, e por isso eles estavam pensando que o Reino de Deus ia aparecer logo.
12 Ku jɔl lueel, “Monytui, ke ye raan gɔl bɛ̈ny, ëcï la wun dɛ̈t mec apɛi bï la ruɔ̈k bï ya bɛ̈nyŋaknhom. Ku jɔl dhuk wuɔ̈nden.
12 Então Jesus disse:
13 Ku wën këc yen guɔ jäl, ke cɔl aluɔɔnyke kathiäär, ku ye ŋɛk gäm wëëu ku lëk ke, ‘Lɔ̈kkë luui ë wëëukä ɣet aköl bï ɣɛn dhuk.’
13 Antes de viajar, chamou dez dos seus empregados, deu a cada um uma moeda de ouro e disse: “Vejam o que vocês conseguem ganhar com este dinheiro, até a minha volta.”
14 Ku yeen ë mɛɛn kɔcken mɛc, gokë kɔc tuɔɔc yecök bïk la lueel, ‘Mony kënë acuk wïc bï ya bɛ̈nyŋaknhom.’
14 — Acontece que o povo do seu país o odiava e por isso mandou atrás dele uma comissão para dizer que não queriam que aquele homem fosse feito rei deles.
15 “Cɔk awën cïï kacke ye wïc ka ŋot cï ya bɛ̈nyŋaknhom, ku dhuk ku cɔɔl aloonyken wäär cï gäm wëëu, bï bɛ̈n ŋic ye wëëu kadë cï raan tök ya juak wëëu wäär cï yiëk ye yiic.
15 — O homem foi feito rei e voltou para casa. Aí mandou chamar os empregados a quem tinha dado o dinheiro, para saber quanto haviam conseguido ganhar.
16 Go alony tueŋ bɛ̈n ku lueel, ‘Bɛ̈ny, wëëu wäär ca gäm ɣa, ɣɛn acï wëëu juëc tënë ke arak thiäär yök thïn.’
16 O primeiro chegou e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei dez.”
17 Go bɛ̈ny lɛ̈k ye, ‘Aca ŋiɛc looi, yïn alony path, ku rin cï yïn kälik ŋiɛc muk apath, yïn abï ya bɛ̈ny gɛɛth kathiäär.’
17 — “Muito bem!” — respondeu ele. — “Você é um bom empregado! E, porque foi fiel em coisas pequenas, você vai ser o governador de dez cidades.”
18 Go alony ye kek rou bɛ̈n ku lueel, ‘Bɛ̈ny, ɣɛn acï wëëu juëc arak dhiëc yök tɛ̈n wëëu wäär ca gäm ɣa.’
18 — O segundo empregado veio e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei cinco.”
19 Go bɛ̈ny lɛ̈k alony kënë aya, ‘Yïn abï ya bɛ̈ny gɛɛth kadhiëc.’
19 — “Você vai ser o governador de cinco cidades!” — disse o patrão.
20 “Ku ben alony dɛ̈t bɛ̈n ku lueel, ‘Bɛ̈ny, wëënkun wäär aa kïk. Aake ca der yiic alanhthiin ye kɔc kenyïn wuuny ku tääu ke.
20 — O outro empregado chegou e disse: “Patrão, aqui está a sua moeda. Eu a embrulhei num lenço e a escondi.
21 Ɣɛn ɣa cï riɔ̈ɔ̈c yï, rin ye yïn raan cie këdu puɔ̈l. Yïn ë kë cie këdu lööm, ku yïn ë tem rap kɛ̈c ë puur.’
21 Tive medo do senhor, porque sei que é um homem duro, que tira dos outros o que não é seu e colhe o que não plantou.”
22 Go bɛ̈ny lɛ̈k ye, ‘Yïn alony rac, dak rot. Wëlkun ca lueel kek aabï luɔ̈k wei. Aŋic lɔn ye ɣɛn kë cie këdiɛ̈ lööm, ku ɣɛn ë rap tem rap kɛ̈c puur.
22 — Ele respondeu: “Você é um mau empregado! Vou usar as suas próprias palavras para julgá-lo. Você sabia que sou um homem duro, que tiro dos outros o que não é meu e colho o que não plantei.
23 Yeŋö këc yïn wɛ̈ɛ̈ukiɛ̈ gäm kɔc ŋic luui wëëu rin na la dhuk aköldä ke yɔ̈k ke cï keyiic juak?’ ”
23 Então por que você não pôs o meu dinheiro no banco? Assim, quando eu voltasse da viagem, receberia o dinheiro com juros.”
24 “Ku yöök bɛ̈ny kɔc wën kääc thïn, ‘Nyaaikë wëëu tënë ye ku gamkë ke tënë raan la wëëu juëc.’
24 — E disse para os que estavam ali: “Tirem dele a moeda e deem ao que tem dez.”
25 Gokë lɛ̈k ye, ‘Bɛ̈ny yeen ala wëëu juëc apɛi.’
25 Eles responderam:
26 Go bɛ̈ny lɛ̈k ke, ‘Raan la käŋ abï gäm käjuëc kɔ̈k, ku raan cïn käŋ, abï këthiin tɔ̈ tënë ye nyaai aya.
26 — E o patrão disse:
27 Ku kɔc man ɣɛn kä, kɔc cïï ɣɛn wïc ba ya bänyden, bɛ̈ɛ̈ikë ke ɣanhom tɛ̈n ku näkkë ke ɣa daai ë ke.’ ”
27 E agora tragam aqui os meus inimigos, que não queriam que eu fosse o rei deles, e os matem na minha frente.”
28 Wën cï Jethu käkkä lueel, ke jiël bï la Jeruthalem ke wat atuɔ̈ɔ̈cke nhïïm.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante deles para Jerusalém.
29 Tɛ̈wën cï kek thiɔ̈k ke Bethpeec ku Bethanï, tɛ̈thiääk kek gɔn Olip, ke tooc kɔc ye buɔɔth karou tueŋ
29 Quando iam chegando aos povoados de Betfagé e Betânia, que ficam perto do monte das Oliveiras, enviou dois discípulos na frente,
30 ku lëk ke, “Lak bɛ̈ɛ̈i tɔ̈ tueŋ yiic. Tɛ̈ ɣeet wek, wek aabï manh akaja cïn raan cï kaŋ cath ye yök ke mac. Luɔnykë ku bɛ̈ɛ̈ikë tɛ̈n.
30 com a seguinte ordem:
31 Na le raan thiëc we, yeŋö lony wek ye? Ke lɛ̈kkë ye, awïc Bänyda.”
31 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele.
32 Gokë la ku yökkë manh akaja cït tɛ̈wën cï Jethu ke than thïn.
32 Eles foram e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Tɛ̈wën lony kek manh akaja, ke lëk raan la akaja ke, “Yeŋö lony wek manh akaja?”
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os donos perguntaram: — Por que é que vocês estão desamarrando o animal?
34 Gokë bɛ̈ɛ̈r, “Awïc Bänyda.”
34 Eles responderam: — O Mestre precisa dele.
35 Gokë manh akaja ɣäth tënë Jethu ku kumkë kɔ̈u aläthken, ku nyuc Jethu yekɔ̈u.
35 Então eles levaram o jumentinho para Jesus, puseram as suas capas sobre o animal e ajudaram Jesus a montar.
36 Tɛ̈wën lööny yen dhöl, ke kɔc juëc thieth aläthken dhël yic.
36 Conforme ele ia passando, o povo estendia as suas capas no caminho.
37 Ku wën lɔɔr yen piny gɔn Olip nhom, go kɔcken ye buɔɔth puɔ̈th miɛt ëbën, ku leckë Nhialic rin käjuëcdït jäŋ gɔ̈i cïk tïŋ ku wɛkkë apɛi ëlä,
37 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém, na descida do monte das Oliveiras, uma grande multidão de seguidores ia com ele. E eles, cheios de alegria, começaram a louvar a Deus em voz alta por tudo o que tinham visto.
38 “Bï Nhialic bɛ̈nyŋaknhom cï bɛ̈n rin Bänyda dɔɔc.
38 Eles diziam: — Que Deus abençoe o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e
39 Go kɔc akut Parathï kɔ̈k ke tɔ̈ kɔc yiic lueel tënë Jethu, “Bɛ̈ny cɔl kɔckun yï buɔɔth aa bit.”
39 Aí alguns fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: — Mestre, mande que os seus seguidores calem a boca!
40 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Alɛ̈k we, na cɔk kë biɛt, ka aleel ë röt, aa loi wuɔɔu.”
40 Jesus respondeu:
41 Nawën lek Jeruthalem dööt, ke dhiau wën tïŋ yen gɛu nhom,
41 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém e viu a cidade, chorou com pena dela
42 ku lueel, “Dɔ̈ɔ̈r akölriëëc ëbën ëcï we dööt kɔc Jeruthalem, ku wek aacï jai ë ye. Ku ëmën acäk bï bɛn tïŋ.
42 e disse:
43 Ala aköl bï kɔc atɛrdun bɛ̈n ku golkë we abï ciɛ̈n tɛ̈ɣɔ̈r bakkë.
43 Pois chegarão os dias em que os inimigos vão cercá-la com rampas de ataque, e vão rodeá-la, e apertá-la de todos os lados.
44 Aabï we nɔ̈k ëbën agut mïth rɛ̈ɛ̈r ke we. Ku gen Jeruthalem abï thuɔ̈r piny ëbën, abï ciɛ̈n alel kääc alel dɛ̈t nhom, rin këc wek aköl cï Nhialic bɛ̈n bï we kony ŋic.”
44 Eles destruirão completamente você e todos os seus moradores. Não ficará uma pedra em cima da outra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio para salvá-la.
45 Nawën lek ɣet Jeruthalem ke Jethu la luaŋ Nhialic. Ku cop kɔc käŋ ɣaac aɣeer kal luaŋ Nhialic yic.
45 Jesus entrou no pátio do Templo e começou a expulsar dali os vendedores.
46 Ku lëk ke, “Acï gɔ̈t athör thɛɛr wël Nhialic yic lɔn cï Nhialic ye lueel ëlä, ‘Luaŋdiɛ̈ acï looi bï ya tɛ̈n ye kɔc ëbën röök thïn.’ Ku yeen acäk wel bï ya luaŋ cuɛ̈r.”
46 Ele lhes disse:
47 Ku jɔl a piööc luaŋ Nhialic akölaköl. Go kɔc käk Nhialic ku kɔc gɛ̈t lööŋ ku kɔcdït baai wïc bïk nɔ̈k.
47 Jesus ensinava no pátio do Templo todos os dias. Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes do povo queriam matá-lo.
48 Ku acïn dhël cïk lëu bïk yök bï kek ye looi, rin ye kɔc ëbën rëër yelɔ̈ɔ̈m ke piŋ wɛ̈lke, ku wïckë bï ciɛ̈n töŋ cïk piŋ.
48 Mas não achavam jeito de fazer isso, pois todos o escutavam com muita atenção.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.