Lucas 16
Lëk yam (DIKNT) vs VC
1 Ku ben Jethu lueel tënë kɔcken ye buɔɔth ëlä, “Wäthɛɛr raan ajak ë tɔ̈ thïn, ku yeen ë la raan käkke guiir baai, ku raan kënë ëcï luɔm tënë ye rin cï yen wɛ̈ɛ̈uke muɔ̈r.
1 Jesus disse também a seus discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador. Este lhe foi denunciado de ter dissipado os seus bens.
2 Go cɔɔl ku lueel, ‘Yeŋö kë ya piŋ keye lueel ë riɛnku? Nyoth wëëu ca dɔm ku wëëu cï määr thook ëbën, rin yïn acïï bï bɛn ŋot yï lui tënë ɣa.’
2 Ele chamou o administrador e lhe disse: Que é que ouço dizer de ti? Presta contas da tua administração, pois já não poderás administrar meus bens.
3 Go mony wën lueel yepuɔ̈u ëlä, ‘Ba ŋö looi tɛ̈ cop bɛ̈ny ɣa luɔidiɛ̈ yic? Ɣɛn akuc puɔ̈r ë dom ku ɣɛn abï guɔ̈p yär tɛ̈ ye ɣɛn lim.
3 O administrador refletiu então consigo: Que farei, visto que meu patrão me tira o emprego? Lavrar a terra? Não o posso. Mendigar? Tenho vergonha.
4 Ëmën, kë ba looi aca jäl ŋic, kë bï ɣɛn cɔl ala kɔc juëc määth ke ɣa, bïk ɣa aa lor bääiken tɛ̈ cop ɣa wei luɔidiɛ̈ yic.’
4 Já sei o que fazer, para que haja quem me receba em sua casa, quando eu for despedido do emprego.
5 “Go kɔc la gup käny bänyde cɔɔl ku lueel tënë raan cï kaŋ bɛ̈n, ‘Käk bɛ̈ny kɔ̈ny tënë yï yekë dë?’
5 Chamou, pois, separadamente a cada um dos devedores de seu patrão e perguntou ao primeiro: Quanto deves a meu patrão?
6 Go lueel, ‘Ɣɛn akɔ̈ny tönydït miök bian tök.’ Go raan käŋ guiir baai lɛ̈k ye, ‘Kënë acï ya akuɛ̈ndu, nyuc ku gät thiärdhiëc.’
6 Ele respondeu: Cem medidas de azeite. Disse-lhe: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve: cinqüenta.
7 Ku thiëëc raan dɛ̈t, ‘Na yïïn, kɛ̈ny tɔ̈ yïguɔ̈p ye dë?’ Go lueel, ‘Ee gäny rap tiɛm tök.’ Go lɛ̈k raan wën, ‘Gät buɔt kabɛ̈t.’
7 Depois perguntou ao outro: Tu, quanto deves? Respondeu: Cem medidas de trigo. Disse-lhe o administrador: Toma os teus papéis e escreve: oitenta.
8 “Go wun baai raanden la guɔ̈p awan leec wën cï yen rot kony. Rin tɛ̈ ye riëëc akölë käkken luɔɔi thïn kamken aŋuɛ̈ɛ̈n tënë mïth bääny Nhialic.”
8 E o proprietário admirou a astúcia do administrador, porque os filhos deste mundo são mais prudentes do que os filhos da luz no trato com seus semelhantes.
9 Go Jethu la tueŋ ku jiɛɛm, “Këya alɛ̈k we, luɔikë jiɛɛk pinynhom bï wek ke la mɛ̈th, rin na la jaakdun thök ke wek aabï lor pïr akölriëëc ëbën yic.
9 Eu vos digo: fazei-vos amigos com a riqueza injusta, para que, no dia em que ela vos faltar, eles vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 Raan ŋic kälik muk apath ë käjuëc ŋiɛc muk aya, ku raan kuc kälik muk, acie käjuëc ë ŋiɛc muk.
10 Aquele que é fiel nas coisas pequenas será também fiel nas coisas grandes. E quem é injusto nas coisas pequenas, sê-lo-á também nas grandes.
11 Na yïn acie käk ciɛɛŋ pinynhom ë tɛ̈n ŋiɛc muk, ke yï bï deet puɔ̈u këdë bï yï gäm jiɛɛk tɔ̈ pan Nhialic?
11 Se, pois, não tiverdes sido fiéis nas riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Na yïn acie ŋɔ̈ɔ̈th puɔ̈u lɔn bï yïn kën raandä ŋiɛc muk, ke yeŋa bï gäm kë cɔk a këdu?
12 E se não fostes fiéis no alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 “Acïn alony lëu ye bï luui tënë bäny karou, ka man raan tueŋ ku nhiɛɛr raan ye kɔc rou. Tɛ̈dë ka thek raan tueŋ ku dhɛ̈l raan dɛ̈t guɔ̈p. Acïï raan lëu bï Nhialic ku jiɛɛk nhiar kedhie.”
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores: ou há de odiar a um e amar o outro, ou há de aderir a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e ao dinheiro.
14 Go kɔc akut Parathï, kɔc nhiar wëëu, käkkä piŋ ëbën ku dɔlkë Jethu guɔ̈p.
14 Ora, ouviam tudo isto os fariseus, que eram avarentos, e zombavam dele.
15 Go Jethu lɛ̈k ke, “Wek aa röt nyuɔɔth kɔc nhïïm ciɛ̈t wek kɔc path ku Nhialic aŋic kë tɔ̈ wepuɔ̈th. Rin käk ye kɔc juëc yiëk kepuɔ̈th apɛi ciɛ̈t kek ril, aaye Nhialic tïŋ ke kor.
15 Jesus disse-lhes: Vós procurais parecer justos aos olhos dos homens, mas Deus vos conhece os corações; pois o que é elevado aos olhos dos homens é abominável aos olhos de Deus.
16 “Wäthɛɛr agut tɛ̈wäär tul Joon, kɔc aake ye löŋ Mothith ku wël cï kɔc käk Nhialic tïŋ gɔ̈t, theek. Ku ëmën, Wɛ̈t Puɔth Yam rin bääny Nhialic alëk kɔc, ku awïc kuat raan ëbën bï rot riɛɛny thïn.
16 A lei e os profetas duraram até João. Desde então é anunciado o Reino de Deus, e cada um faz violência para aí entrar.
17 Ee këya, apuɔl yic bï käk tɔ̈ nhial ku pinynhom riääk, tɛ̈n tɛ̈ bï wɛ̈t thiin koor tɔ̈ Löŋ yic cuat wei.
17 Mais facilmente, porém, passará o céu e a terra do que se perderá uma só letra da lei.
18 “Raan liɔ̈i tiɛŋde ku thiɛɛk tiŋ dɛ̈t, ka cä akɔr looi. Ku mony thiak tiŋ cï muɔnyde liɔ̈ɔ̈i, ka cï akɔr looi aya.”
18 Todo o que abandonar sua mulher e casar com outra, comete adultério; e quem se casar com a mulher rejeitada, comete adultério também.
19 Go Jethu kääŋ bɛ̈n thɔ̈ɔ̈th ku lueel, “Raan tök ë tɔ̈ thïn ku ëcï jak apɛi, ku ë ceŋ alɛ̈th dhëŋ ku ë ye yai looi paande akölaköl.
19 Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho finíssimo, e que todos os dias se banqueteava e se regalava.
20 Ku raan laaŋ cɔl Ladhäro la guɔ̈p tɛ̈töök juëc apɛi ë tɔ̈ thïn aya. Ku ë ye nyuc ɣön raan ajak thok,
20 Havia também um mendigo, por nome Lázaro, todo coberto de chagas, que estava deitado à porta do rico.
21 bï lim awuthueei ë lööny piny. Ku jɔ̈k aake ye bɛ̈n aya ku nyankë tɛ̈töök yiic.
21 Ele avidamente desejava matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do rico... Até os cães iam lamber-lhe as chagas.
22 “Nawën ke laaŋ kënë thou, go atuuc Nhialic wɛ̈ike tääu Abaram yɔu nhial pan kɔc path cï thou. Nawën ke mony ajak lök thou aya ku thiäk,
22 Ora, aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos ao seio de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 ku tɛ̈ɛ̈u wɛ̈ike pan mac, ku rem thïn apɛi. Nawën ŋɛ̈ɛ̈r yenyin nhial ke tïŋ Abaram tɛ̈mec, ku Ladhäro ke tɔ̈ yeyɔu.
23 E estando ele nos tormentos do inferno, levantou os olhos e viu, ao longe, Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Go dhiau ku lueel, ‘Wä Abaram liec ɣa, ku toc Ladhäro bï ciɛɛn tök luɔ̈t thok pïu yiic, ku gɔɔt ɣaliep bï liɛmdiɛ̈ liɛr, rin ɣɛn arem apɛi ë tɛ̈n!’
24 Gritou, então: - Pai Abraão, compadece-te de mim e manda Lázaro que molhe em água a ponta de seu dedo, a fim de me refrescar a língua, pois sou cruelmente atormentado nestas chamas.
25 “Go Abaram bɛ̈ɛ̈r, ‘Manhdiɛ̈, tak lɔn cï yïn käpath yök wäär pïïr yïn ku yök Ladhäro kärɛc. Ku yeen awac puɔ̈u ëmën ku yïn arem apɛi.
25 Abraão, porém, replicou: - Filho, lembra-te de que recebeste teus bens em vida, mas Lázaro, males; por isso ele agora aqui é consolado, mas tu estás em tormento.
26 Ku dɛ̈t aya, tɛ̈thuth mec yic apɛi atɔ̈ kamkua bï ciɛ̈n raandan la lɔŋtui, ku cïn raandun bɔ̈ tënë ɣa ë tɛ̈n.’
26 Além de tudo, há entre nós e vós um grande abismo, de maneira que, os que querem passar daqui para vós, não o podem, nem os de lá passar para cá.
27 Go mony ajak wën lueel, ‘Wä Abaram yïn aläŋ ba Ladhäro tuɔɔc panda,
27 O rico disse: - Rogo-te então, pai, que mandes Lázaro à casa de meu pai, pois tenho cinco irmãos,
28 tënë mïth wä kadhiëc bï ke la wɛ̈ɛ̈t bïk cïï bɔ̈ ë tɛ̈n bï ke reem aya.’
28 para lhes testemunhar, que não aconteça virem também eles parar neste lugar de tormentos.
29 “Go Abaram lɛ̈k ye, ‘Mothith ku kɔc käk Nhialic tïŋ aa tɔ̈ thïn, cɔl ke aa piŋ wɛ̈lken.’
29 Abraão respondeu: - Eles lá têm Moisés e os profetas; ouçam-nos!
30 Go mony ajak bɛn lueel, ‘Kënë acïï ye lëu, Wä Abaram! Ku na jɔt raan rot kɔc cï thou yiic ku le tënë ke, ka päl kärɛc yekë ke looi.’
30 O rico replicou: - Não, pai Abraão; mas se for a eles algum dos mortos, arrepender-se-ão.
31 Go Abaram lueel, ‘Na cïk wël Mothith ku wël kɔc käk Nhialic tïŋ piŋ, ka cïï wɛ̈t raan cï thou ku ben pïr piŋ aya.’ ”
31 Abraão respondeu-lhe: - Se não ouvirem a Moisés e aos profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite algum dos mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.