Lucas 16

Lëk yam (DIKNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ku ben Jethu lueel tënë kɔcken ye buɔɔth ëlä, “Wäthɛɛr raan ajak ë tɔ̈ thïn, ku yeen ë la raan käkke guiir baai, ku raan kënë ëcï luɔm tënë ye rin cï yen wɛ̈ɛ̈uke muɔ̈r.
1 Disse Jesus também aos discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador; e este lhe foi denunciado como quem estava a defraudar os seus bens.
2 Go cɔɔl ku lueel, ‘Yeŋö kë ya piŋ keye lueel ë riɛnku? Nyoth wëëu ca dɔm ku wëëu cï määr thook ëbën, rin yïn acïï bï bɛn ŋot yï lui tënë ɣa.’
2 Então, mandando-o chamar, lhe disse: Que é isto que ouço a teu respeito? Presta contas da tua administração, porque já não podes mais continuar nela.
3 Go mony wën lueel yepuɔ̈u ëlä, ‘Ba ŋö looi tɛ̈ cop bɛ̈ny ɣa luɔidiɛ̈ yic? Ɣɛn akuc puɔ̈r ë dom ku ɣɛn abï guɔ̈p yär tɛ̈ ye ɣɛn lim.
3 Disse o administrador consigo mesmo: Que farei, pois o meu senhor me tira a administração? Trabalhar na terra não posso; também de mendigar tenho vergonha.
4 Ëmën, kë ba looi aca jäl ŋic, kë bï ɣɛn cɔl ala kɔc juëc määth ke ɣa, bïk ɣa aa lor bääiken tɛ̈ cop ɣa wei luɔidiɛ̈ yic.’
4 Eu sei o que farei, para que, quando for demitido da administração, me recebam em suas casas.
5 “Go kɔc la gup käny bänyde cɔɔl ku lueel tënë raan cï kaŋ bɛ̈n, ‘Käk bɛ̈ny kɔ̈ny tënë yï yekë dë?’
5 Tendo chamado cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu patrão?
6 Go lueel, ‘Ɣɛn akɔ̈ny tönydït miök bian tök.’ Go raan käŋ guiir baai lɛ̈k ye, ‘Kënë acï ya akuɛ̈ndu, nyuc ku gät thiärdhiëc.’
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Então, disse: Toma a tua conta, assenta-te depressa e escreve cinquenta.
7 Ku thiëëc raan dɛ̈t, ‘Na yïïn, kɛ̈ny tɔ̈ yïguɔ̈p ye dë?’ Go lueel, ‘Ee gäny rap tiɛm tök.’ Go lɛ̈k raan wën, ‘Gät buɔt kabɛ̈t.’
7 Depois, perguntou a outro: Tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. Disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 “Go wun baai raanden la guɔ̈p awan leec wën cï yen rot kony. Rin tɛ̈ ye riëëc akölë käkken luɔɔi thïn kamken aŋuɛ̈ɛ̈n tënë mïth bääny Nhialic.”
8 E elogiou o senhor o administrador infiel porque se houvera atiladamente, porque os filhos do mundo são mais hábeis na sua própria geração do que os filhos da luz.
9 Go Jethu la tueŋ ku jiɛɛm, “Këya alɛ̈k we, luɔikë jiɛɛk pinynhom bï wek ke la mɛ̈th, rin na la jaakdun thök ke wek aabï lor pïr akölriëëc ëbën yic.
9 E eu vos recomendo: das riquezas de origem iníqua fazei amigos; para que, quando aquelas vos faltarem, esses amigos vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 Raan ŋic kälik muk apath ë käjuëc ŋiɛc muk aya, ku raan kuc kälik muk, acie käjuëc ë ŋiɛc muk.
10 Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.
11 Na yïn acie käk ciɛɛŋ pinynhom ë tɛ̈n ŋiɛc muk, ke yï bï deet puɔ̈u këdë bï yï gäm jiɛɛk tɔ̈ pan Nhialic?
11 Se, pois, não vos tornastes fiéis na aplicação das riquezas de origem injusta, quem vos confiará a verdadeira riqueza?
12 Na yïn acie ŋɔ̈ɔ̈th puɔ̈u lɔn bï yïn kën raandä ŋiɛc muk, ke yeŋa bï gäm kë cɔk a këdu?
12 Se não vos tornastes fiéis na aplicação do alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 “Acïn alony lëu ye bï luui tënë bäny karou, ka man raan tueŋ ku nhiɛɛr raan ye kɔc rou. Tɛ̈dë ka thek raan tueŋ ku dhɛ̈l raan dɛ̈t guɔ̈p. Acïï raan lëu bï Nhialic ku jiɛɛk nhiar kedhie.”
13 Ninguém pode servir a dois senhores; porque ou há de aborrecer-se de um e amar ao outro ou se devotará a um e desprezará ao outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Go kɔc akut Parathï, kɔc nhiar wëëu, käkkä piŋ ëbën ku dɔlkë Jethu guɔ̈p.
14 Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e o ridiculizavam.
15 Go Jethu lɛ̈k ke, “Wek aa röt nyuɔɔth kɔc nhïïm ciɛ̈t wek kɔc path ku Nhialic aŋic kë tɔ̈ wepuɔ̈th. Rin käk ye kɔc juëc yiëk kepuɔ̈th apɛi ciɛ̈t kek ril, aaye Nhialic tïŋ ke kor.
15 Mas Jesus lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração; pois aquilo que é elevado entre homens é abominação diante de Deus.
16 “Wäthɛɛr agut tɛ̈wäär tul Joon, kɔc aake ye löŋ Mothith ku wël cï kɔc käk Nhialic tïŋ gɔ̈t, theek. Ku ëmën, Wɛ̈t Puɔth Yam rin bääny Nhialic alëk kɔc, ku awïc kuat raan ëbën bï rot riɛɛny thïn.
16 A Lei e os Profetas vigoraram até João; desde esse tempo, vem sendo anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem se esforça por entrar nele.
17 Ee këya, apuɔl yic bï käk tɔ̈ nhial ku pinynhom riääk, tɛ̈n tɛ̈ bï wɛ̈t thiin koor tɔ̈ Löŋ yic cuat wei.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.
18 “Raan liɔ̈i tiɛŋde ku thiɛɛk tiŋ dɛ̈t, ka cä akɔr looi. Ku mony thiak tiŋ cï muɔnyde liɔ̈ɔ̈i, ka cï akɔr looi aya.”
18 Quem repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.
19 Go Jethu kääŋ bɛ̈n thɔ̈ɔ̈th ku lueel, “Raan tök ë tɔ̈ thïn ku ëcï jak apɛi, ku ë ceŋ alɛ̈th dhëŋ ku ë ye yai looi paande akölaköl.
19 Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que, todos os dias, se regalava esplendidamente.
20 Ku raan laaŋ cɔl Ladhäro la guɔ̈p tɛ̈töök juëc apɛi ë tɔ̈ thïn aya. Ku ë ye nyuc ɣön raan ajak thok,
20 Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de chagas, que jazia à porta daquele;
21 bï lim awuthueei ë lööny piny. Ku jɔ̈k aake ye bɛ̈n aya ku nyankë tɛ̈töök yiic.
21 e desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico; e até os cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 “Nawën ke laaŋ kënë thou, go atuuc Nhialic wɛ̈ike tääu Abaram yɔu nhial pan kɔc path cï thou. Nawën ke mony ajak lök thou aya ku thiäk,
22 Aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico e foi sepultado.
23 ku tɛ̈ɛ̈u wɛ̈ike pan mac, ku rem thïn apɛi. Nawën ŋɛ̈ɛ̈r yenyin nhial ke tïŋ Abaram tɛ̈mec, ku Ladhäro ke tɔ̈ yeyɔu.
23 No inferno, estando em tormentos, levantou os olhos e viu ao longe a Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Go dhiau ku lueel, ‘Wä Abaram liec ɣa, ku toc Ladhäro bï ciɛɛn tök luɔ̈t thok pïu yiic, ku gɔɔt ɣaliep bï liɛmdiɛ̈ liɛr, rin ɣɛn arem apɛi ë tɛ̈n!’
24 Então, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim! E manda a Lázaro que molhe em água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 “Go Abaram bɛ̈ɛ̈r, ‘Manhdiɛ̈, tak lɔn cï yïn käpath yök wäär pïïr yïn ku yök Ladhäro kärɛc. Ku yeen awac puɔ̈u ëmën ku yïn arem apɛi.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro igualmente, os males; agora, porém, aqui, ele está consolado; tu, em tormentos.
26 Ku dɛ̈t aya, tɛ̈thuth mec yic apɛi atɔ̈ kamkua bï ciɛ̈n raandan la lɔŋtui, ku cïn raandun bɔ̈ tënë ɣa ë tɛ̈n.’
26 E, além de tudo, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que querem passar daqui para vós outros não podem, nem os de lá passar para nós.
27 Go mony ajak wën lueel, ‘Wä Abaram yïn aläŋ ba Ladhäro tuɔɔc panda,
27 Então, replicou: Pai, eu te imploro que o mandes à minha casa paterna,
28 tënë mïth wä kadhiëc bï ke la wɛ̈ɛ̈t bïk cïï bɔ̈ ë tɛ̈n bï ke reem aya.’
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de não virem também para este lugar de tormento.
29 “Go Abaram lɛ̈k ye, ‘Mothith ku kɔc käk Nhialic tïŋ aa tɔ̈ thïn, cɔl ke aa piŋ wɛ̈lken.’
29 Respondeu Abraão: Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.
30 Go mony ajak bɛn lueel, ‘Kënë acïï ye lëu, Wä Abaram! Ku na jɔt raan rot kɔc cï thou yiic ku le tënë ke, ka päl kärɛc yekë ke looi.’
30 Mas ele insistiu: Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for ter com eles, arrepender-se-ão.
31 Go Abaram lueel, ‘Na cïk wël Mothith ku wël kɔc käk Nhialic tïŋ piŋ, ka cïï wɛ̈t raan cï thou ku ben pïr piŋ aya.’ ”
31 Abraão, porém, lhe respondeu: Se não ouvem a Moisés e aos Profetas, tampouco se deixarão persuadir, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.