Lucas 13

Lëk yam (DIKNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nawën ke kɔc bɔ̈ tënë Jethu, ku lëkkë ye lɔn cï bänydït Pilato kɔc Galilia cɔl anäk, kɔc ke cï käk juërkë Nhialic la nɔ̈k luaŋ Nhialic Jeruthalem.
1 Neste mesmo tempo contavam alguns o que tinha acontecido a certos galileus, cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r. “Yakë tak lɔn kɔc Galilia cï nɔ̈k ëmën aa kärɛc apɛi wɛ̈r kek kɔc Galilia kɔ̈k looi?
2 Jesus toma a palavra e lhes pergunta: Pensais vós que estes galileus foram maiores pecadores do que todos os outros galileus, por terem sido tratados desse modo?
3 Acie yic! Ku cäk ŋic lɔn wek aabï thou aya cïmënden, tɛ̈ cïï wek kärɛc yakë looi päl, ku wɛ̈lkë wepuɔ̈th Nhialic?
3 Não, digo-vos. Mas se não vos arrependerdes, perecereis todos do mesmo modo.
4 Ku na kɔc wäär kathiäär ku bɛ̈t wïk ɣön bäär apɛi kenhïïm Thiloam bïk thou ëbën, ye kek kɔc kärɛc looi Jeruthalem kepɛ̈c?
4 Ou cuidais que aqueles dezoito homens, sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, foram mais culpados do que todos os demais habitantes de Jerusalém?
5 Aacie ke! Ku alëk we, na cäk luɔi kärɛc päl, ke wek aabï thou ëbën cïmënden.”
5 Não, digo-vos. Mas se não vos arrependerdes, perecereis todos do mesmo modo.
6 Go Jethu ke lɛ̈k kääŋ kënë, “Monytui ëcï tim luɔk com duɔmde. Nawën thööŋ tɛ̈ cï yen luɔk, ke bɔ̈ bï bɛ̈n bet. Go ciɛ̈n mïth yök yenhom.
6 Disse-lhes também esta comparação: Um homem havia plantado uma figueira na sua vinha, e, indo buscar fruto, não o achou.
7 Go puɔ̈u riääk apɛi, ku lëk raan lui dom yic bï yɛp wei, ku lëk ye, ‘Aca tiit run kadiäk ku acïn manh töŋ ca yök yenhom. Yeŋö pɛ̈l ye bï dom rooc ë path ke cie luɔk?’
7 Disse ao viticultor: - Eis que três anos há que venho procurando fruto nesta figueira e não o acho. Corta-a; para que ainda ocupa inutilmente o terreno?
8 Go raan ë luɔi bɛ̈ɛ̈r, ‘Bɛ̈ny, päl ë ruɔ̈ɔ̈n töŋ kënë ë path, aba guiir ku tääu dhiääp yecök.
8 Mas o viticultor respondeu: - Senhor, deixa-a ainda este ano; eu lhe cavarei em redor e lhe deitarei adubo.
9 Na lok ruɔ̈ɔ̈ntui ka path, ku na cïï lok, ka jɔl cɔl ayep.’ ”
9 Talvez depois disto dê frutos. Caso contrário, cortá-la-ás.
10 Tɛ̈wën aköl cïï kɔc ye luui ke Jethu piɔ̈ɔ̈c tɛ̈n amat kɔc Itharel,
10 Estava Jesus ensinando na sinagoga em um sábado.
11 ke tik ë tɔ̈ thïn ke la guɔ̈p jɔŋrac cï ye dhoŋ kɔ̈u, bï yekɔ̈u cïï ye jɔt ruɔ̈ɔ̈n thiäär ku bɛ̈t.
11 Havia ali uma mulher que, havia dezoito anos, era possessa de um espírito que a detinha doente: andava curvada e não podia absolutamente erguer-se.
12 Nawën tïŋ Jethu ke cɔɔl ku lëk ye, “Tik, yïn acï kony.”
12 Ao vê-la, Jesus a chamou e disse-lhe: Estás livre da tua doença.
13 Ku tɛ̈ɛ̈u yecin yekɔ̈u. Ku kaam thiin awën ke la kɔ̈u cök. Go Nhialic leec.
13 Impôs-lhe as mãos e no mesmo instante ela se endireitou, glorificando a Deus.
14 Ku raandït tɛ̈n amat ëcï puɔ̈u dak apɛi rin cï Jethu ye kony aköl cïï kɔc ye luui. Ku lëk kɔc awën tɔ̈ thïn, “Ɣok aa la nïn kadätem ye kɔc luui. Ke raan alëu bï bɛ̈n akäl tök kam ë nïnkä yiic bï bɛ̈n kony, ku acie aköl cïï kɔc ye luui.”
14 Mas o chefe da sinagoga, indignado de ver que Jesus curava no sábado, disse ao povo: São seis os dias em que se deve trabalhar; vinde, pois, nestes dias para vos curar, mas não em dia de sábado.
15 Go Bɛ̈ny bɛ̈ɛ̈r ke tɔɔn guɔ̈p, “Aa wek kɔc la gup ruëëny! Le raan tök ë kamkun cie ɣäkke ye lony aköl cïï kɔc ye luui bï ke la wiëc wal ku pïu?
15 Hipócritas!, disse-lhes o Senhor. Não desamarra cada um de vós no sábado o seu boi ou o seu jumento da manjedoura, para os levar a beber?
16 Ku tiŋ kënë, nyan many Abaram cï bɛ̈ny jak dhoŋ kɔ̈u, bï ya rëër ke duɔl ë runkä kathiäär ku bɛ̈t, cïï path bï kony aköl cïï kɔc ye luui bï la cök?”
16 Esta filha de Abraão, que Satanás paralisava há dezoito anos, não devia ser livre desta prisão, em dia de sábado?
17 Tɛ̈wën lueel yen ye këlä, ke kɔc awën man ye yär gup, ku mit thän dïït awën tɔ̈ thïn puɔ̈th käk kɔc gɔ̈i cï Jethu looi.
17 Ao proferir estas palavras, todos os seus adversários se encheram de confusão, ao passo que todo o povo, à vista de todos os milagres que ele realizava, se entusiasmava.
18 Ku la Jethu tueŋ ke jam ku lueel, “Bääny Nhialic cït ŋö? Yeŋö ba thɔ̈ɔ̈ŋ ke ye?
18 Jesus dizia ainda: A que é semelhante o Reino de Deus, e a que o compararei?
19 Aba thɔ̈ŋ manh tim koor nyin cï raan com duɔmde. Go dït abï ya tim dïttet ye diɛt ɣɔ̈ɔ̈tken yïk kɛ̈rke kɔ̈th.”
19 É semelhante ao grão de mostarda que um homem tomou e semeou na sua horta, e que cresceu até se fazer uma grande planta e as aves do céu vieram fazer ninhos nos seus ramos.
20 Ku ben lueel, “Yeŋö ba bɛn thɔ̈ŋ bääny Nhialic?
20 Disse ainda: A que direi que é semelhante o Reino de Deus?
21 Acït lon cï tik puɔr ayumdït tet yic, na lä ke piäär ëbën.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou em três medidas de farinha e toda a massa ficou levedada.
22 Ku bɛ̈r Jethu ke kuany gɛɛth ku bɛ̈ɛ̈i yiic ke la Jeruthalem.
22 Sempre em caminho para Jerusalém, Jesus ia atravessando cidades e aldeias e nelas ensinava.
23 Go raan tök thiëëc, “Bɛ̈ny! Le kɔc lik bï poth bïk la pan Nhialic?”
23 Alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os homens que se salvam? Ele respondeu:
24 “Thamkë bäk bak dhël ye kɔc gum thïn yic, rin alɛ̈k we lɔn wïc kɔc juëc ye bïk la alɔŋthïn, ku acïk bï lëu.
24 Procurai entrar pela porta estreita; porque, digo-vos, muitos procurarão entrar e não o conseguirão.
25 Tɛ̈ jɔt wun baai rot ku riit ɣöt thok, wek aabï kɔ̈ɔ̈c aɣeer ku jälkë ɣöt tɔɔŋ thok ku luɛlkë, ‘Bɛ̈ny, ŋany ɣöt thok tënë ɣo,’ ku abï bɛ̈ɛ̈r tënë we, ‘Akuɔ̈c tɛ̈ bïï wek thïn.’
25 Quando o pai de família tiver entrado e fechado a porta, e vós, de fora, começardes a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos, ele responderá: Digo-vos que não sei de onde sois.
26 Ku abäk lɛ̈k ye, ‘Ɣok aacï mïth ku dëkku kek yï, ku yïn acï piööc ë gɛɛthkua yiic!’
26 Direis então: Comemos e bebemos contigo e tu ensinaste em nossas praças.
27 Ku abï dhuk nhom ku lueel, ‘Alɛ̈k we bäk piŋ, wek aacïï bɔ̈ ɣöt rin wek aacä ŋic. Jälkë, kɔc luui ë kärɛc!’
27 Ele, porém, vos dirá: Não sei de onde sois; apartai-vos de mim todos vós que sois malfeitores.
28 Ku tɛ̈ cï yï cuɔp wei, ke yïn ariääk puɔ̈u ku dhiau aba yïthok a kac tɛ̈ tïŋ yïn Abaram, ku Ithäk ku Jakop ku kɔc käk Nhialic tïŋ, ke rɛ̈ɛ̈r bääny Nhialic yic pan Nhialic, ku gël yï wei thïn!
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, Isaac, Jacó e todos os profetas no Reino de Deus, e vós serdes lançados para fora.
29 Ku kɔc aabï bɛ̈n pinynhom ëbën ku camkë yan bääny Nhialic.
29 Virão do oriente e do ocidente, do norte e do sul, e sentar-se-ão à mesa no Reino de Deus.
30 Ku kɔc tɔ̈ ciëën ëmën aabï tɔ̈ tueŋ. Ku kɔc tɔ̈ tueŋ aabï dhuk ciëën.”
30 Há últimos que serão os primeiros, e há primeiros que serão os últimos.
31 Tɛ̈ɛ̈n, ke kɔc akut Parathï bɔ̈ tënë Jethu ku lëkkë ye, “Jäl ë tɛ̈n rin bɛ̈ny Antipäth Ɣërot awïc bï yï nɔ̈k.”
31 No mesmo dia chegaram alguns dos fariseus, dizendo a Jesus: Sai e vai-te daqui, porque Herodes te quer matar.
32 Go Jethu lueel, “Lak ku lɛ̈kkë raan la guɔ̈p awandït lɔn ɣɛn abï la tueŋ akölë ayï nhiäk ɣa cop jakrɛc wei kɔc gup, ku luɔi käk jäŋ gɔ̈i ye ɣɛn kɔc kony. Ku na ye nïn diäk ke ɣɛn abï luɔidiɛ̈ thöl pinynhom.
32 Disse-lhes ele: Ide dizer a essa raposa: eis que expulso demônios e faço curas hoje e amanhã; e ao terceiro dia terminarei a minha vida.
33 Ku akölë ku nhiäk ku aköl dɛ̈ɛ̈të, ɣɛn ala tueŋ ɣa lui rin acïï path bï raan käk Nhialic tïŋ nɔ̈k tɛ̈dɛ̈t cie Jeruthalem.
33 É necessário, todavia, que eu caminhe hoje, amanhã e depois de amanhã, porque não é admissível que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 “Kɔc Jeruthalem! Kɔc Jeruthalem! Kɔc ë kɔc käk Nhialic tïŋ nɔ̈k, ku biɔ̈ɔ̈kkë kɔc cï tuɔ̈c we aleel. Ye arakdë cï ɣɛn ye wïc ba we kuɔ̈ɔ̈t yiic, ku kuɔny we cïmën adhie ye ajïth miɛ̈thke kuɔ̈m piny yewuɔ̈k, ku wek aacï kuec.
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os enviados de Deus, quantas vezes quis ajuntar os teus filhos, como a galinha abriga a sua ninhada debaixo das asas, mas não o quiseste!
35 Nhialic abï we nyäŋ pandun. Ku athɔ̈n we bäk ŋic, wek aacïï ɣa bï bɛn tïŋ ɣet aköl bï wek röt guiir, ku luɔrkë ɣa yai ke yakë lueel, ‘Lecku raan bɔ̈ rin Bänyda.’ ”
35 Eis que vos ficará deserta a vossa casa. Digo-vos, porém, que não me vereis até que venha o dia em que digais: Bendito o que vem em nome do Senhor!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.