Lucas 13
Lëk yam (DIKNT) vs BKJ
1 Nawën ke kɔc bɔ̈ tënë Jethu, ku lëkkë ye lɔn cï bänydït Pilato kɔc Galilia cɔl anäk, kɔc ke cï käk juërkë Nhialic la nɔ̈k luaŋ Nhialic Jeruthalem.
1 Naquele mesmo tempo estavam presentes alguns que lhe falavam dos galileus, cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r. “Yakë tak lɔn kɔc Galilia cï nɔ̈k ëmën aa kärɛc apɛi wɛ̈r kek kɔc Galilia kɔ̈k looi?
2 E, Jesus respondendo, disse-lhes: Pensais que esses galileus, porque padeceram tais coisas, eram mais pecadores que os demais galileus?
3 Acie yic! Ku cäk ŋic lɔn wek aabï thou aya cïmënden, tɛ̈ cïï wek kärɛc yakë looi päl, ku wɛ̈lkë wepuɔ̈th Nhialic?
3 Eu vos digo: Não; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
4 Ku na kɔc wäär kathiäär ku bɛ̈t wïk ɣön bäär apɛi kenhïïm Thiloam bïk thou ëbën, ye kek kɔc kärɛc looi Jeruthalem kepɛ̈c?
4 Ou aqueles dezoito sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, pensais que foram maiores pecadores do que todos os homens que habitavam em Jerusalém?
5 Aacie ke! Ku alëk we, na cäk luɔi kärɛc päl, ke wek aabï thou ëbën cïmënden.”
5 Eu vos digo: Não; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
6 Go Jethu ke lɛ̈k kääŋ kënë, “Monytui ëcï tim luɔk com duɔmde. Nawën thööŋ tɛ̈ cï yen luɔk, ke bɔ̈ bï bɛ̈n bet. Go ciɛ̈n mïth yök yenhom.
6 Ele também falava esta parábola: Certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha; ele foi buscar fruto nela, e não o achou.
7 Go puɔ̈u riääk apɛi, ku lëk raan lui dom yic bï yɛp wei, ku lëk ye, ‘Aca tiit run kadiäk ku acïn manh töŋ ca yök yenhom. Yeŋö pɛ̈l ye bï dom rooc ë path ke cie luɔk?’
7 Então, ele disse ao vinhateiro: Eis que há três anos eu venho buscar fruto nesta figueira e não o acho; corta-a. Por que ela ocupa inutilmente a terra?
8 Go raan ë luɔi bɛ̈ɛ̈r, ‘Bɛ̈ny, päl ë ruɔ̈ɔ̈n töŋ kënë ë path, aba guiir ku tääu dhiääp yecök.
8 E, respondendo ele, disse-lhe: Senhor, deixa-a também este ano, até que eu cave em seu redor e a esterque;
9 Na lok ruɔ̈ɔ̈ntui ka path, ku na cïï lok, ka jɔl cɔl ayep.’ ”
9 e, se der fruto, bem; se não, então depois tu a cortarás.
10 Tɛ̈wën aköl cïï kɔc ye luui ke Jethu piɔ̈ɔ̈c tɛ̈n amat kɔc Itharel,
10 E ele ensinava em uma das sinagogas no shabat.
11 ke tik ë tɔ̈ thïn ke la guɔ̈p jɔŋrac cï ye dhoŋ kɔ̈u, bï yekɔ̈u cïï ye jɔt ruɔ̈ɔ̈n thiäär ku bɛ̈t.
11 E eis que estava ali uma mulher que tinha um espírito de enfermidade fazia dezoito anos; e estava curvada, e não podia de modo algum endireitar-se.
12 Nawën tïŋ Jethu ke cɔɔl ku lëk ye, “Tik, yïn acï kony.”
12 E, vendo-a Jesus, chamou-a a si, e disse-lhe: Mulher, tu estás liberta da tua enfermidade.
13 Ku tɛ̈ɛ̈u yecin yekɔ̈u. Ku kaam thiin awën ke la kɔ̈u cök. Go Nhialic leec.
13 E ele impôs suas mãos sobre ela; e imediatamente ela se endireitou, e glorificava a Deus.
14 Ku raandït tɛ̈n amat ëcï puɔ̈u dak apɛi rin cï Jethu ye kony aköl cïï kɔc ye luui. Ku lëk kɔc awën tɔ̈ thïn, “Ɣok aa la nïn kadätem ye kɔc luui. Ke raan alëu bï bɛ̈n akäl tök kam ë nïnkä yiic bï bɛ̈n kony, ku acie aköl cïï kɔc ye luui.”
14 E o governante da sinagoga respondeu com indignação, porque Jesus havia curado no dia do shabat, e disse à multidão: Seis dias há em que o homem deve trabalhar; nestes, pois, vinde para serdes curados, e não no dia do shabat.
15 Go Bɛ̈ny bɛ̈ɛ̈r ke tɔɔn guɔ̈p, “Aa wek kɔc la gup ruëëny! Le raan tök ë kamkun cie ɣäkke ye lony aköl cïï kɔc ye luui bï ke la wiëc wal ku pïu?
15 O Senhor respondeu-lhe, e disse: Hipócritas! No shabat não solta da manjedoura cada um de vós o seu boi ou jumento, e não o leva para beber água?
16 Ku tiŋ kënë, nyan many Abaram cï bɛ̈ny jak dhoŋ kɔ̈u, bï ya rëër ke duɔl ë runkä kathiäär ku bɛ̈t, cïï path bï kony aköl cïï kɔc ye luui bï la cök?”
16 E não devia esta mulher, sendo filha de Abraão, a qual há dezoito anos Satanás havia prendido, ser solta desta prisão no dia do shabat?
17 Tɛ̈wën lueel yen ye këlä, ke kɔc awën man ye yär gup, ku mit thän dïït awën tɔ̈ thïn puɔ̈th käk kɔc gɔ̈i cï Jethu looi.
17 E, dizendo ele estas coisas, todos os seus adversários ficaram envergonhados, e todo o povo se alegrava por todas as coisas gloriosas que eram feitas por ele.
18 Ku la Jethu tueŋ ke jam ku lueel, “Bääny Nhialic cït ŋö? Yeŋö ba thɔ̈ɔ̈ŋ ke ye?
18 Então ele disse: A que é semelhante o reino de Deus, e a que eu devo comparar?
19 Aba thɔ̈ŋ manh tim koor nyin cï raan com duɔmde. Go dït abï ya tim dïttet ye diɛt ɣɔ̈ɔ̈tken yïk kɛ̈rke kɔ̈th.”
19 É semelhante a um grão de semente de mostarda que um homem, tomando-o, lançou na sua horta; e cresceu e fez-se grande árvore; e as aves do céu se aninharam em seus ramos.
20 Ku ben lueel, “Yeŋö ba bɛn thɔ̈ŋ bääny Nhialic?
20 E ele disse outra vez: A que eu compararei o reino de Deus?
21 Acït lon cï tik puɔr ayumdït tet yic, na lä ke piäär ëbën.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e escondeu em três medidas da refeição, até ficar tudo fermentado.
22 Ku bɛ̈r Jethu ke kuany gɛɛth ku bɛ̈ɛ̈i yiic ke la Jeruthalem.
22 E ele percorria as cidades e as aldeias, ensinando e viajando em direção a Jerusalém.
23 Go raan tök thiëëc, “Bɛ̈ny! Le kɔc lik bï poth bïk la pan Nhialic?”
23 Então, disse-lhe um: Senhor, são poucos os que são salvos? E ele lhe disse:
24 “Thamkë bäk bak dhël ye kɔc gum thïn yic, rin alɛ̈k we lɔn wïc kɔc juëc ye bïk la alɔŋthïn, ku acïk bï lëu.
24 Esforçai-vos para entrar pela porta estreita; porque eu vos digo que muitos procurarão entrar, e não serão capazes.
25 Tɛ̈ jɔt wun baai rot ku riit ɣöt thok, wek aabï kɔ̈ɔ̈c aɣeer ku jälkë ɣöt tɔɔŋ thok ku luɛlkë, ‘Bɛ̈ny, ŋany ɣöt thok tënë ɣo,’ ku abï bɛ̈ɛ̈r tënë we, ‘Akuɔ̈c tɛ̈ bïï wek thïn.’
25 E uma vez que o dono da casa tiver levantado e fechado a porta, e vós começardes, de fora, a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos; ele respondendo, vos dirá: Eu não sei de onde vós sois;
26 Ku abäk lɛ̈k ye, ‘Ɣok aacï mïth ku dëkku kek yï, ku yïn acï piööc ë gɛɛthkua yiic!’
26 então, começareis a dizer: Nós comemos e bebemos na tua presença, e tu ensinaste nas nossas ruas.
27 Ku abï dhuk nhom ku lueel, ‘Alɛ̈k we bäk piŋ, wek aacïï bɔ̈ ɣöt rin wek aacä ŋic. Jälkë, kɔc luui ë kärɛc!’
27 Mas ele vos responderá: Digo-vos que eu não sei de onde vós sois; apartai-vos de mim, todos vós trabalhadores da iniquidade.
28 Ku tɛ̈ cï yï cuɔp wei, ke yïn ariääk puɔ̈u ku dhiau aba yïthok a kac tɛ̈ tïŋ yïn Abaram, ku Ithäk ku Jakop ku kɔc käk Nhialic tïŋ, ke rɛ̈ɛ̈r bääny Nhialic yic pan Nhialic, ku gël yï wei thïn!
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, e Isaque, e Jacó, e todos os profetas no reino de Deus, e vós lançados fora.
29 Ku kɔc aabï bɛ̈n pinynhom ëbën ku camkë yan bääny Nhialic.
29 E eles virão do oriente, e do ocidente, e do norte, e do sul e assentar-se-ão no reino de Deus.
30 Ku kɔc tɔ̈ ciëën ëmën aabï tɔ̈ tueŋ. Ku kɔc tɔ̈ tueŋ aabï dhuk ciëën.”
30 E eis que, há últimos que serão primeiros; e primeiros que serão últimos.
31 Tɛ̈ɛ̈n, ke kɔc akut Parathï bɔ̈ tënë Jethu ku lëkkë ye, “Jäl ë tɛ̈n rin bɛ̈ny Antipäth Ɣërot awïc bï yï nɔ̈k.”
31 No mesmo dia vieram alguns fariseus e lhe disseram: Sai e retira-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Go Jethu lueel, “Lak ku lɛ̈kkë raan la guɔ̈p awandït lɔn ɣɛn abï la tueŋ akölë ayï nhiäk ɣa cop jakrɛc wei kɔc gup, ku luɔi käk jäŋ gɔ̈i ye ɣɛn kɔc kony. Ku na ye nïn diäk ke ɣɛn abï luɔidiɛ̈ thöl pinynhom.
32 E ele lhes disse: Ide e dizei àquela raposa: Eis que eu expulso demônios, e realizo curas, hoje e amanhã, e no terceiro dia serei aperfeiçoado.
33 Ku akölë ku nhiäk ku aköl dɛ̈ɛ̈të, ɣɛn ala tueŋ ɣa lui rin acïï path bï raan käk Nhialic tïŋ nɔ̈k tɛ̈dɛ̈t cie Jeruthalem.
33 Todavia, eu devo caminhar hoje, amanhã e no dia seguinte; porque não pode um profeta perecer fora de Jerusalém.
34 “Kɔc Jeruthalem! Kɔc Jeruthalem! Kɔc ë kɔc käk Nhialic tïŋ nɔ̈k, ku biɔ̈ɔ̈kkë kɔc cï tuɔ̈c we aleel. Ye arakdë cï ɣɛn ye wïc ba we kuɔ̈ɔ̈t yiic, ku kuɔny we cïmën adhie ye ajïth miɛ̈thke kuɔ̈m piny yewuɔ̈k, ku wek aacï kuec.
34 Ó Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os que a ti são enviados; quantas vezes eu quis ajuntar os teus filhos, como a galinha ajunta a sua ninhada debaixo das asas, e vós não quisestes!
35 Nhialic abï we nyäŋ pandun. Ku athɔ̈n we bäk ŋic, wek aacïï ɣa bï bɛn tïŋ ɣet aköl bï wek röt guiir, ku luɔrkë ɣa yai ke yakë lueel, ‘Lecku raan bɔ̈ rin Bänyda.’ ”
35 Eis que a vossa casa vos é deixada desolada; e em verdade eu vos digo: Não me vereis até que venha o tempo em que direis: Bendito é o que vem em nome do Senhor!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.