Lucas 13
Lëk yam (DIKNT) vs NVI
1 Nawën ke kɔc bɔ̈ tënë Jethu, ku lëkkë ye lɔn cï bänydït Pilato kɔc Galilia cɔl anäk, kɔc ke cï käk juërkë Nhialic la nɔ̈k luaŋ Nhialic Jeruthalem.
1 Naquela ocasião, alguns dos que estavam presentes contaram a Jesus que Pilatos misturara o sangue de alguns galileus com os sacrifícios deles.
2 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r. “Yakë tak lɔn kɔc Galilia cï nɔ̈k ëmën aa kärɛc apɛi wɛ̈r kek kɔc Galilia kɔ̈k looi?
2 Jesus respondeu: "Vocês pensam que esses galileus eram mais pecadores que todos os outros, por terem sofrido dessa maneira?
3 Acie yic! Ku cäk ŋic lɔn wek aabï thou aya cïmënden, tɛ̈ cïï wek kärɛc yakë looi päl, ku wɛ̈lkë wepuɔ̈th Nhialic?
3 Eu lhes digo que não! Mas se não se arrependerem, todos vocês também perecerão.
4 Ku na kɔc wäär kathiäär ku bɛ̈t wïk ɣön bäär apɛi kenhïïm Thiloam bïk thou ëbën, ye kek kɔc kärɛc looi Jeruthalem kepɛ̈c?
4 Ou vocês pensam que aqueles dezoito que morreram, quando caiu sobre eles a torre de Siloé, eram mais culpados do que todos os outros habitantes de Jerusalém?
5 Aacie ke! Ku alëk we, na cäk luɔi kärɛc päl, ke wek aabï thou ëbën cïmënden.”
5 Eu lhes digo que não! Mas se não se arrependerem, todos vocês também perecerão".
6 Go Jethu ke lɛ̈k kääŋ kënë, “Monytui ëcï tim luɔk com duɔmde. Nawën thööŋ tɛ̈ cï yen luɔk, ke bɔ̈ bï bɛ̈n bet. Go ciɛ̈n mïth yök yenhom.
6 Então contou esta parábola: "Um homem tinha uma figueira plantada em sua vinha. Foi procurar fruto nela, e não achou nenhum.
7 Go puɔ̈u riääk apɛi, ku lëk raan lui dom yic bï yɛp wei, ku lëk ye, ‘Aca tiit run kadiäk ku acïn manh töŋ ca yök yenhom. Yeŋö pɛ̈l ye bï dom rooc ë path ke cie luɔk?’
7 Por isso disse ao que cuidava da vinha: ‘Já faz três anos que venho procurar fruto nesta figueira e não acho. Corte-a! Por que deixá-la inutilizar a terra? ’
8 Go raan ë luɔi bɛ̈ɛ̈r, ‘Bɛ̈ny, päl ë ruɔ̈ɔ̈n töŋ kënë ë path, aba guiir ku tääu dhiääp yecök.
8 "Respondeu o homem: ‘Senhor, deixe-a por mais um ano, e eu cavarei ao redor dela e a adubarei.
9 Na lok ruɔ̈ɔ̈ntui ka path, ku na cïï lok, ka jɔl cɔl ayep.’ ”
9 Se der fruto no ano que vem, muito bem! Se não, corte-a’ ".
10 Tɛ̈wën aköl cïï kɔc ye luui ke Jethu piɔ̈ɔ̈c tɛ̈n amat kɔc Itharel,
10 Certo sábado Jesus estava ensinando numa das sinagogas,
11 ke tik ë tɔ̈ thïn ke la guɔ̈p jɔŋrac cï ye dhoŋ kɔ̈u, bï yekɔ̈u cïï ye jɔt ruɔ̈ɔ̈n thiäär ku bɛ̈t.
11 e ali estava uma mulher que tinha um espírito que a mantinha doente havia dezoito anos. Ela andava encurvada e de forma alguma podia endireitar-se.
12 Nawën tïŋ Jethu ke cɔɔl ku lëk ye, “Tik, yïn acï kony.”
12 Ao vê-la, Jesus chamou-a à frente e lhe disse: "Mulher, você está livre da sua doença".
13 Ku tɛ̈ɛ̈u yecin yekɔ̈u. Ku kaam thiin awën ke la kɔ̈u cök. Go Nhialic leec.
13 Então lhe impôs as mãos; e imediatamente ela se endireitou, e louvava a Deus.
14 Ku raandït tɛ̈n amat ëcï puɔ̈u dak apɛi rin cï Jethu ye kony aköl cïï kɔc ye luui. Ku lëk kɔc awën tɔ̈ thïn, “Ɣok aa la nïn kadätem ye kɔc luui. Ke raan alëu bï bɛ̈n akäl tök kam ë nïnkä yiic bï bɛ̈n kony, ku acie aköl cïï kɔc ye luui.”
14 Indignado porque Jesus havia curado no sábado, o dirigente da sinagoga disse ao povo: "Há seis dias em que se deve trabalhar. Venham para ser curados nesses dias, e não no sábado".
15 Go Bɛ̈ny bɛ̈ɛ̈r ke tɔɔn guɔ̈p, “Aa wek kɔc la gup ruëëny! Le raan tök ë kamkun cie ɣäkke ye lony aköl cïï kɔc ye luui bï ke la wiëc wal ku pïu?
15 O Senhor lhe respondeu: "Hipócritas! Cada um de vocês não desamarra no sábado o seu boi ou jumento do estábulo e o leva dali para dar-lhe água?
16 Ku tiŋ kënë, nyan many Abaram cï bɛ̈ny jak dhoŋ kɔ̈u, bï ya rëër ke duɔl ë runkä kathiäär ku bɛ̈t, cïï path bï kony aköl cïï kɔc ye luui bï la cök?”
16 Então, esta mulher, uma filha de Abraão a quem Satanás mantinha presa por dezoito longos anos, não deveria no dia de sábado ser libertada daquilo que a prendia? "
17 Tɛ̈wën lueel yen ye këlä, ke kɔc awën man ye yär gup, ku mit thän dïït awën tɔ̈ thïn puɔ̈th käk kɔc gɔ̈i cï Jethu looi.
17 Tendo dito isso, todos os seus oponentes ficaram envergonhados, mas o povo se alegrava com todas as maravilhas que ele estava fazendo.
18 Ku la Jethu tueŋ ke jam ku lueel, “Bääny Nhialic cït ŋö? Yeŋö ba thɔ̈ɔ̈ŋ ke ye?
18 Então Jesus perguntou: "Com que se parece o Reino de Deus? Com que o compararei?
19 Aba thɔ̈ŋ manh tim koor nyin cï raan com duɔmde. Go dït abï ya tim dïttet ye diɛt ɣɔ̈ɔ̈tken yïk kɛ̈rke kɔ̈th.”
19 É como um grão de mostarda que um homem semeou em sua horta. Ele cresceu e se tornou uma árvore, e as aves do céu se fizaram ninhos em seus ramos".
20 Ku ben lueel, “Yeŋö ba bɛn thɔ̈ŋ bääny Nhialic?
20 Mais uma vez ele perguntou: "A que compararei o Reino de Deus?
21 Acït lon cï tik puɔr ayumdït tet yic, na lä ke piäär ëbën.”
21 É como o fermento que uma mulher misturou com uma grande quantidade de farinha, e toda a massa ficou fermentada".
22 Ku bɛ̈r Jethu ke kuany gɛɛth ku bɛ̈ɛ̈i yiic ke la Jeruthalem.
22 Depois Jesus foi pelas cidades e povoados e ensinava, prosseguindo em direção a Jerusalém.
23 Go raan tök thiëëc, “Bɛ̈ny! Le kɔc lik bï poth bïk la pan Nhialic?”
23 Alguém lhe perguntou: "Senhor, serão poucos os salvos? " Ele lhes disse:
24 “Thamkë bäk bak dhël ye kɔc gum thïn yic, rin alɛ̈k we lɔn wïc kɔc juëc ye bïk la alɔŋthïn, ku acïk bï lëu.
24 "Esforcem-se para entrar pela porta estreita, porque eu lhes digo que muitos tentarão entrar e não conseguirão.
25 Tɛ̈ jɔt wun baai rot ku riit ɣöt thok, wek aabï kɔ̈ɔ̈c aɣeer ku jälkë ɣöt tɔɔŋ thok ku luɛlkë, ‘Bɛ̈ny, ŋany ɣöt thok tënë ɣo,’ ku abï bɛ̈ɛ̈r tënë we, ‘Akuɔ̈c tɛ̈ bïï wek thïn.’
25 Quando o dono da casa se levantar e fechar a porta, vocês ficarão do lado de fora, batendo e pedindo: ‘Senhor, abre-nos a porta’. "Ele, porém, responderá: ‘Não os conheço, nem sei de onde são vocês’.
26 Ku abäk lɛ̈k ye, ‘Ɣok aacï mïth ku dëkku kek yï, ku yïn acï piööc ë gɛɛthkua yiic!’
26 "Então vocês dirão: ‘Comemos e bebemos contigo, e ensinaste em nossas ruas’.
27 Ku abï dhuk nhom ku lueel, ‘Alɛ̈k we bäk piŋ, wek aacïï bɔ̈ ɣöt rin wek aacä ŋic. Jälkë, kɔc luui ë kärɛc!’
27 "Mas ele responderá: ‘Não os conheço, nem sei de onde são vocês. Afastem-se de mim, todos vocês, que praticam o mal! ’
28 Ku tɛ̈ cï yï cuɔp wei, ke yïn ariääk puɔ̈u ku dhiau aba yïthok a kac tɛ̈ tïŋ yïn Abaram, ku Ithäk ku Jakop ku kɔc käk Nhialic tïŋ, ke rɛ̈ɛ̈r bääny Nhialic yic pan Nhialic, ku gël yï wei thïn!
28 "Ali haverá choro e ranger de dentes, quando vocês virem Abraão, Isaque e Jacó e todos os profetas no Reino de Deus, mas vocês excluídos.
29 Ku kɔc aabï bɛ̈n pinynhom ëbën ku camkë yan bääny Nhialic.
29 Pessoas virão do oriente e do ocidente, do norte e do sul, e ocuparão os seus lugares à mesa no Reino de Deus.
30 Ku kɔc tɔ̈ ciëën ëmën aabï tɔ̈ tueŋ. Ku kɔc tɔ̈ tueŋ aabï dhuk ciëën.”
30 De fato, há últimos que serão primeiros, e primeiros que serão últimos".
31 Tɛ̈ɛ̈n, ke kɔc akut Parathï bɔ̈ tënë Jethu ku lëkkë ye, “Jäl ë tɛ̈n rin bɛ̈ny Antipäth Ɣërot awïc bï yï nɔ̈k.”
31 Naquela mesma hora alguns fariseus aproximaram-se de Jesus e lhe disseram: "Saia e vá embora daqui, pois Herodes quer matá-lo".
32 Go Jethu lueel, “Lak ku lɛ̈kkë raan la guɔ̈p awandït lɔn ɣɛn abï la tueŋ akölë ayï nhiäk ɣa cop jakrɛc wei kɔc gup, ku luɔi käk jäŋ gɔ̈i ye ɣɛn kɔc kony. Ku na ye nïn diäk ke ɣɛn abï luɔidiɛ̈ thöl pinynhom.
32 Ele respondeu: "Vão dizer àquela raposa: ‘Expulsarei demônios e curarei o povo hoje e amanhã, e no terceiro dia estarei pronto’.
33 Ku akölë ku nhiäk ku aköl dɛ̈ɛ̈të, ɣɛn ala tueŋ ɣa lui rin acïï path bï raan käk Nhialic tïŋ nɔ̈k tɛ̈dɛ̈t cie Jeruthalem.
33 Mas, preciso prosseguir hoje, amanhã e depois de amanhã, pois certamente nenhum profeta deve morrer fora de Jerusalém!
34 “Kɔc Jeruthalem! Kɔc Jeruthalem! Kɔc ë kɔc käk Nhialic tïŋ nɔ̈k, ku biɔ̈ɔ̈kkë kɔc cï tuɔ̈c we aleel. Ye arakdë cï ɣɛn ye wïc ba we kuɔ̈ɔ̈t yiic, ku kuɔny we cïmën adhie ye ajïth miɛ̈thke kuɔ̈m piny yewuɔ̈k, ku wek aacï kuec.
34 "Jerusalém, Jerusalém, você, que mata os profetas e apedrejas os que lhe são enviados! Quantas vezes eu quis reunir os seus filhos, como a galinha reúne os seus pintinhos debaixo das suas asas, mas vocês não quiseram!
35 Nhialic abï we nyäŋ pandun. Ku athɔ̈n we bäk ŋic, wek aacïï ɣa bï bɛn tïŋ ɣet aköl bï wek röt guiir, ku luɔrkë ɣa yai ke yakë lueel, ‘Lecku raan bɔ̈ rin Bänyda.’ ”
35 Eis que a casa de vocês ficará deserta. Eu lhes digo que vocês não me verão mais até que digam: ‘Bendito o que vem em nome do Senhor’".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.