Hebreus 11

Lëk yam (DIKNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Gam yen ë ɣo cɔl aŋic käk ŋɔ̈thku ke bï röt looi. Ku yeen ë ɣo cɔl aŋic käk cuk ye tïŋ.
1 A fé é o fundamento da esperança, é uma certeza a respeito do que não se vê.
2 — ausente —
2 Foi ela que fez a glória dos nossos, antepassados.
3 — ausente —
3 Pela fé reconhecemos que o mundo foi formado pela palavra de Deus e que as coisas visíveis se originaram do invisível.
4 Ku gam yen acï Abel Nhialic bɛ̈n juɛ̈r këpuɔth cï Nhialic bɛ̈n nhiaar apɛi, wär kë cï Kain mɛ̈nhë juaar tënë Nhialic. Ku gamde yen acï Nhialic puɔ̈u bɛ̈n miɛt tënë ye. Ku ŋic Nhialic lɔn ë yen raan la cök. Këya, kë cï Abel looi cï yen Nhialic gam apɛi aŋot yeku yök ɣopuɔ̈th ke path ëmën tɛ̈ tɛk ɣok ye, cɔk alɔn cï yen thou thɛɛr.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus um sacrifício bem superior ao de Caim, e mereceu ser chamado justo, porque Deus aceitou as suas ofertas. Graças a ela é que, apesar de sua morte, ele ainda fala.
5 Ku raan dɛ̈t la gam ril cït Abel aya, ee ye Enok. Gamde yen acï Nhialic ye bɛ̈n jat nhial ke këc thou. Guäpde akëc bɛ̈n yök rin cï Nhialic ye nyaai. Aye athör thɛɛr wël Nhialic lueel lɔn Enok ë ye Nhialic cɔl amit puɔ̈u, wäär rëër yen pinynhom.
5 Pela fé Henoc foi arrebatado, sem ter conhecido a morte: e não foi achado, porquanto Deus o arrebatou; mas a Escritura diz que, antes de ser arrebatado, ele tinha agradado a Deus {Gn 5,24}.
6 Acïn raan lëu ye bï Nhialic cɔl amit puɔ̈u tɛ̈ cïn yen gam. Rin raan bɛ̈n tënë Nhialic adhil gam lɔn Nhialic atɔ̈ thïn, ku ë kɔc ye thiëëc gäm kë wïckë.
6 Ora, sem fé é impossível agradar a Deus, pois para se achegar a ele é necessário que se creia primeiro que ele existe e que recompensa os que o procuram.
7 Ku gam yen acï Noa wɛ̈t Nhialic bɛ̈n piŋ, wäär lëk Nhialic ye ye lɔn bï aboordït bɛ̈n bï kɔc la gup adumuɔ̈ɔ̈m bɛ̈n tɛ̈m awuɔ̈c. Go Noa wɛ̈t Nhialic gam. Ku guɛŋ riäi ka aboor këc bɛ̈n bï yen kacke kony. Ku gamde akëc yen kärɛc ye kɔcken kɔ̈k ke looi bɛ̈n nhiaar. Ku Noa acï Nhialic bɛ̈n cɔl ala cök rin gamde.
7 Pela fé na palavra de Deus, Noé foi avisado a respeito de acontecimentos imprevisíveis; cheio de santo temor, construiu a arca para salvar a sua família. Pela fé ele condenou o mundo e se tornou o herdeiro da justificação mediante a fé.
8 Ku ee gam aya yen acɔl Abaram agam kë cï Nhialic lɛ̈k ye. Ku ler pan cï Nhialic lɛ̈k ye cɔk alɔn awën kuc Abaram ë pan kënë. Pan kënë yen ëcï Nhialic lueel lɔn bï yen ye gäm miɛ̈thke aköldä.
8 Foi pela fé que Abraão, obedecendo ao apelo divino, partiu para uma terra que devia receber em herança. E partiu não sabendo para onde ia.
9 Ku gam yen acï Abaram bɛ̈n cieŋ ke ya alei pan wäär cï Nhialic thɔ̈n ye. Ku jɔl ŋɔ̈ɔ̈th lɔn bï Nhialic piny kënë gäm miɛ̈thke aköldä. Ku jɔl cieŋ duɛ̈l yiic. Ku lök Ithäk kek Jakop cieŋ thïn aya, kɔc wäär cï Nhialic thɔn lɔn bï yen piny kënë yiëk ke.
9 Foi pela fé que ele habitou na terra prometida, como em terra estrangeira, habitando aí em tendas com Isaac e Jacó, co-herdeiros da mesma promessa.
10 Abaram acï rëër ë pan kënë ke tit gen cï Nhialic buth, yen cï Nhialic thɔ̈n ye cïï cït duɛ̈l.
10 Porque tinha a esperança fixa na cidade assentada sobre os fundamentos {eternos}, cujo arquiteto e construtor é Deus.
11 Ku ë gam cï Abaram Nhialic gam yen ë dhiëëth yen meth cɔk alɔn wäär cï yen dhiɔp apɛi. Ku tiɛŋde Thara ke cïï dhiëth. Acï ŋɔ̈ɔ̈th lɔn bï Nhialic athɔ̈nde tiɛɛŋ nhom.
11 Foi pela fé que a própria Sara cobrou o vigor de conceber, apesar de sua idade avançada, porque acreditou na fidelidade daquele que lhe havia prometido.
12 Na cɔk alɔn awën cï Abaram dhiɔp apɛi, bï raan ëbën ŋic lɔn cïï yen bï bɛn dhiëth, ke yeen acï bɛ̈n a wundït kɔc juëc apɛi cït liɛɛt, ku kuɛl nhial cie kueen.
12 Assim, de um só homem quase morto nasceu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como os grãos de areia da praia do mar.
13 Kɔckä ëbën aacï gamden muk agut tɛ̈ thou kek. Keek aake këc käk cï Nhialic thɔ̈n ke yök. Ku aake yekë tïŋ tɛ̈mec, ku gamkë ke ke mit puɔ̈th. Ku ë yekë lɛ̈k kɔc lɔn aa rɛ̈ɛ̈r kecït jɔ̈ɔ̈l pinynhom ë tɛ̈n, ke bï bɛr tɛ̈ cï lɛ̈k ke.
13 Foi na fé que todos {nossos pais} morreram. Embora sem atingir o que lhes tinha sido prometido, viram-no e o saudaram de longe, confessando que eram só estrangeiros e peregrinos sobre a terra {Gn 23,4}.
14 Alëuku buk ŋic ëmën lɔn kɔc jam këlä, aaye kë nyuɔɔth lɔn wïc kek pan bï ya panden.
14 Dizendo isto, declaravam que buscavam uma pátria.
15 Na yekë tak lɔn ye pan cïk nyääŋ wei panden, ŋuɔ̈t aacï dhuk thïn.
15 E se se referissem àquela donde saíram, ocasião teriam de tornar a ela...
16 Ku acïk wïc kepuɔ̈th apɛi bïk ɣet pan path, pan tɔ̈ nhial. Ku Nhialic acie guɔ̈p ye yär tɛ̈ cɔɔl ye, ke Nhialicden. Ku këya, acï gen path guiir tënë ke.
16 Mas não. Eles aspiravam a uma pátria melhor, isto é, à celestial. Por isso, Deus não se dedigna de ser chamado o seu Deus; de fato, ele lhes preparou uma cidade.
17 — ausente —
17 Foi pela sua fé que Abraão, submetido à prova, ofereceu Isaac, seu único filho,
18 — ausente —
18 depois de ter recebido a promessa e ouvido as palavras: Uma posteridade com o teu nome te será dada em Isaac {Gn 21,12}.
19 Acï Abaram tak lɔn bï Nhialic Ithäk jɔt aköldä. Ku këya, Abaram acï Ithäk yök ke cït raan cï Nhialic cɔl aben pïr.
19 Estava ciente de que Deus é poderoso até para ressuscitar alguém dentre os mortos. Assim, ele conseguiu que seu filho lhe fosse devolvido. E isso é um ensinamento para nós!
20 Ku gam yen acï Ithäk Jakop ku Ethau thɔ̈n dɔ̈c Nhialic rin käk bïk yök aköldä.
20 Foi inspirado pela fé que Isaac deu a Jacó e a Esaú uma bênção em vista de acontecimentos futuros.
21 Ku gam yen acï Jakop wɛ̈ɛ̈t wënde Jothep bɛ̈n dɔɔc wäär cï yen thiɔ̈k ke thou. Ke kääc ke cï yenhom guɔ̈t waiden ë yen piny thany, ku röök Nhialic.
21 Foi pela fé que Jacó, estando para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e venerou a extremidade do seu bastão.
22 Ku gam yen acï Jothep ye ŋic wäär cï thuɔnde thiɔ̈k lɔn bï kɔc Itharel jäl pan Ijip. Ku lëk ke bïk yuɔmke cïï nyiëëŋ pan Ijip aköldä le kek jäl.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, fez menção da partida dos filhos de Israel e dispôs a respeito dos seus despojos.
23 Ku gam yen acï kɔc ke dhiëth Mothith ye bɛ̈n thiaan pɛ̈i kadiäk wäär cï ye dhiëëth. Ee cïk tïŋ ke ye manh path apɛi. Ku ke aake këc riɔ̈ɔ̈c wɛ̈t këc kek löŋ bɛ̈nyŋaknhom pan Ijip theek.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, vendo nele uma criança encantadora, o esconderam durante três meses e não temeram o edito real.
24 Ku gam yen acï Mothith bɛ̈n kuec wäär cï yen dït bï cïï ye cɔɔl ke manh nyan bɛ̈nyŋaknhom.
24 Foi pela fé que Moisés, uma vez crescido, renunciou a ser tido como filho da filha do faraó,
25 Na cï wïc bï puɔ̈u ya miɛt, miɛt ë puɔ̈u cie ceŋ ë bɛ̈n luɔi kärɛc yiic, ŋuɔ̈t acï rëër pan bɛ̈nyŋaknhom. Ku acï bɛ̈n nhiaar bï rëër kek kacke bï gum ke ke.
25 preferindo participar da sorte infeliz do povo de Deus, a fruir dos prazeres culpáveis e passageiros.
26 Acï yök yepuɔ̈u lɔn bï yen käpath yök thïn tɛ̈ guum yen kuɔ̈c ciɛɛŋ rin ë kacke. Cïmën wäär cï Raan cï lɔc ku dɔc gum, tɛ̈n tɛ̈ bï yen käjuëc path yök pan Ijip. Rin ë ŋɔ̈th ariöp bï yök aköldä.
26 Com os olhos fixos na recompensa, considerava os ultrajes por amor de Cristo como um bem mais precioso que todos os tesouros dos egípcios.
27 Ku gam yen acï yen bɛ̈n jäl pan Ijip ke cïï riɔ̈c riääk puɔ̈u bɛ̈nyŋaknhom. Ku le tueŋ ke gum ciɛ̈t cï Nhialic cie tïŋ, tïŋ.
27 Foi pela fé que deixou o Egito, não temendo a cólera do rei, com tanta segurança como estivesse vendo o invisível.
28 Ku gam yen acï Mothith wɛ̈t Nhialic bɛ̈n piŋ. Ku guiir tɛ̈ bï kɔc Itharel jiël thïn pan Ijip. Ku lëk ke bïk thök nɔ̈k. Ku rɔthkë ɣɔ̈ɔ̈tken thook riɛm, rin na la atuny Nhialic bï mïth röör ke kɔŋ dhiëëth bɛ̈n nɔ̈k, ke cïï mïth röör kai kɔc Itharel mɛt thïn.
28 Foi pela fé que mandou celebrar a Páscoa e aspergir {os portais} com sangue, para que o anjo exterminador dos primogênitos poupasse os dos filhos de Israel.
29 Ku gam yen acï kɔc Itharel Wär Lual bɛ̈n teem ke ciɛ̈t cï döu. Nawën jɔl wïc kɔc Ijip bïk ke buɔɔth, ke wär ben thiäŋ ku moukë.
29 Foi pela fé que os fez atravessar o mar Vermelho, como por terreno seco, ao passo que os egípcios que se atreveram a persegui-los foram afogados.
30 Ku gam yen acï kɔc Itharel päny gen Jeriko bɛ̈n gööt nïn kadhorou abï wïïk.
30 Foi pela fé que desabaram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Ku gam yen akëc adëjöŋ cɔl Raɣäp bɛ̈n nɔ̈k kek kɔc gen Jeriko wäär nɛ̈k ke, rin cï kek jai ë Nhialic. Rin yen Raɣäp nhom ë cä anëm kɔc Itharel lor ku nyuuc ke paande.
31 Foi pela fé que Raab, a meretriz, não pereceu com aqueles que resistiram, por ter dado asilo aos espias.
32 Kɔc kɔ̈k juëc aya aa la gam. Acä lëu ba we lëk käk cï kɔc kɔ̈k looi, cïmën yï Gidiön, Barak, Thamthon, Jeptha, Debit, Thamuel ku kɔc käk Nhialic tïŋ.
32 Que mais direi? Faltar-me-á o tempo, se falar de Gedeão, Barac, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e dos profetas.
33 Ku gam yen acï kɔc kɔ̈k bäny bɛ̈n cop. Ku yen ŋic kɔc kɔ̈k kɔc mac. Ku yök kɔc kɔ̈k kë cï Nhialic thɔ̈n kɔc. Ku ë yen acï kɔc kɔ̈k köör bɛ̈n der thook.
33 Graças à sua fé conquistaram reinos, praticaram a justiça, viram se realizar as promessas. Taparam bocas de leões,
34 Kɔc kɔ̈k kamken aacï mɛ̈c bɛ̈n nɔ̈k, ku rïïckë röt bei ë paal thook. Kɔc kɔ̈k ke niɔp aacï bɛ̈n riɛl apɛi tɔŋ yic. Ku copkë yɔ̈m apuruuk ë wuɔ̈t kɔ̈k.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam ao fio de espada, triunfaram de enfermidades, foram corajosos na guerra e puseram em debandada exércitos estrangeiros.
35 Rin gam yen acï Nhialic röök diäär bɛ̈n gam, ku cɔl kɔcken cï thou aa ben pïr. Ku kɔc kɔ̈k aacï bɛ̈n aa gum ke cï kenhïïm waar, rin bï ke jɔt aköldä.
35 Devolveram vivos às suas mães os filhos mortos. Alguns foram torturados, por recusarem ser libertados, movidos pela esperança de uma ressurreição mais gloriosa.
36 Kɔc kɔ̈k aya aake ye läät ku that ke. Ku kɔc kɔ̈k aake ye rek ku mac ke.
36 Outros sofreram escárnio e açoites, cadeias e prisões.
37 Ku kɔc kɔ̈k aake ye biɔ̈ɔ̈k aleel. Ku kɔc kɔ̈k aake ye tɛm kɔ̈th ë rou. Ku kɔc kɔ̈k aake ye tɛm röt paal. Kɔc kɔ̈k acïn kë yekë cieŋ, aa kɔ̈t kek aake yekë kuɔ̈m kekɔ̈th. Kɔc kɔ̈k aake ŋɔ̈ŋ, ku aake ye baŋ ku kuc ke ciëëŋ.
37 Foram apedrejados, massacrados, serrados ao meio, mortos a fio de espada. Andaram errantes, vestidos de pele de ovelha e de cabra, necessitados de tudo, perseguidos e maltratados,
38 Kɔckä ëcïï path bïk cieŋ pinynhom. Aake ye piny kuany yic ë path roor liɛɛt. Ku ciëŋkë adhuum yiic, ku kuɔ̈r yiic ku gat yiic.
38 homens de que o mundo não era digno! Refugiaram-se nas solidões das montanhas, nas cavernas e em antros subterrâneos.
39 Ee ŋic lɔn le kɔckä ëbën gam. Ku acïn raan tök kamken ca athöndït Nhialic bɛ̈n yök.
39 E, no entanto, todos estes mártires da fé não conheceram a realização das promessas!
40 Nhialic ëcï këpath guiir ke ŋic ɣo. Këya, bï ke nhïïm ku ɣo looi buk la cök ɣodhie.
40 Porque Deus, que tinha para nós uma sorte melhor, não quis que eles chegassem sem nós à perfeição {da felicidade}.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.