Hebreus 11
Lëk yam (DIKNT) vs NTLH
1 Gam yen ë ɣo cɔl aŋic käk ŋɔ̈thku ke bï röt looi. Ku yeen ë ɣo cɔl aŋic käk cuk ye tïŋ.
1 A fé é a certeza de que vamos receber as coisas que esperamos e a prova de que existem coisas que não podemos ver.
2 — ausente —
2 Foi pela fé que as pessoas do passado conseguiram a aprovação de Deus.
3 — ausente —
3 É pela fé que entendemos que o Universo foi criado pela palavra de Deus e que aquilo que pode ser visto foi feito daquilo que não se vê.
4 Ku gam yen acï Abel Nhialic bɛ̈n juɛ̈r këpuɔth cï Nhialic bɛ̈n nhiaar apɛi, wär kë cï Kain mɛ̈nhë juaar tënë Nhialic. Ku gamde yen acï Nhialic puɔ̈u bɛ̈n miɛt tënë ye. Ku ŋic Nhialic lɔn ë yen raan la cök. Këya, kë cï Abel looi cï yen Nhialic gam apɛi aŋot yeku yök ɣopuɔ̈th ke path ëmën tɛ̈ tɛk ɣok ye, cɔk alɔn cï yen thou thɛɛr.
4 Foi pela fé que Abel ofereceu a Deus um sacrifício melhor do que o de Caim. Pela fé ele conseguiu a aprovação de Deus como homem correto, tendo o próprio Deus aprovado as suas ofertas. Por meio da sua fé, Abel, mesmo depois de morto, ainda fala.
5 Ku raan dɛ̈t la gam ril cït Abel aya, ee ye Enok. Gamde yen acï Nhialic ye bɛ̈n jat nhial ke këc thou. Guäpde akëc bɛ̈n yök rin cï Nhialic ye nyaai. Aye athör thɛɛr wël Nhialic lueel lɔn Enok ë ye Nhialic cɔl amit puɔ̈u, wäär rëër yen pinynhom.
5 Foi pela fé que Enoque escapou da morte. Ele foi levado para Deus, e ninguém o encontrou porque Deus mesmo o havia levado. As Escrituras Sagradas dizem que antes disso ele já havia agradado a Deus.
6 Acïn raan lëu ye bï Nhialic cɔl amit puɔ̈u tɛ̈ cïn yen gam. Rin raan bɛ̈n tënë Nhialic adhil gam lɔn Nhialic atɔ̈ thïn, ku ë kɔc ye thiëëc gäm kë wïckë.
6 Sem fé ninguém pode agradar a Deus, porque quem vai a ele precisa crer que ele existe e que recompensa os que procuram conhecê-lo melhor.
7 Ku gam yen acï Noa wɛ̈t Nhialic bɛ̈n piŋ, wäär lëk Nhialic ye ye lɔn bï aboordït bɛ̈n bï kɔc la gup adumuɔ̈ɔ̈m bɛ̈n tɛ̈m awuɔ̈c. Go Noa wɛ̈t Nhialic gam. Ku guɛŋ riäi ka aboor këc bɛ̈n bï yen kacke kony. Ku gamde akëc yen kärɛc ye kɔcken kɔ̈k ke looi bɛ̈n nhiaar. Ku Noa acï Nhialic bɛ̈n cɔl ala cök rin gamde.
7 Foi pela fé que Noé ouviu os avisos de Deus sobre as coisas que iam acontecer e que não podiam ser vistas. Noé obedeceu a Deus e construiu uma barca em que ele e a sua família foram salvos. Assim Noé condenou o mundo e recebeu de Deus a aprovação que vem por meio da fé.
8 Ku ee gam aya yen acɔl Abaram agam kë cï Nhialic lɛ̈k ye. Ku ler pan cï Nhialic lɛ̈k ye cɔk alɔn awën kuc Abaram ë pan kënë. Pan kënë yen ëcï Nhialic lueel lɔn bï yen ye gäm miɛ̈thke aköldä.
8 Foi pela fé que Abraão, ao ser chamado por Deus, obedeceu e saiu para uma terra que Deus lhe prometeu dar. Ele deixou o seu próprio país, sem saber para onde ia.
9 Ku gam yen acï Abaram bɛ̈n cieŋ ke ya alei pan wäär cï Nhialic thɔ̈n ye. Ku jɔl ŋɔ̈ɔ̈th lɔn bï Nhialic piny kënë gäm miɛ̈thke aköldä. Ku jɔl cieŋ duɛ̈l yiic. Ku lök Ithäk kek Jakop cieŋ thïn aya, kɔc wäär cï Nhialic thɔn lɔn bï yen piny kënë yiëk ke.
9 Pela fé ele morou como estrangeiro na terra que Deus lhe havia prometido. Viveu em barracas com Isaque e Jacó, que também receberam a mesma promessa de Deus.
10 Abaram acï rëër ë pan kënë ke tit gen cï Nhialic buth, yen cï Nhialic thɔ̈n ye cïï cït duɛ̈l.
10 Porque Abraão esperava a cidade que Deus planejou e construiu, a cidade que tem alicerces que não podem ser destruídos.
11 Ku ë gam cï Abaram Nhialic gam yen ë dhiëëth yen meth cɔk alɔn wäär cï yen dhiɔp apɛi. Ku tiɛŋde Thara ke cïï dhiëth. Acï ŋɔ̈ɔ̈th lɔn bï Nhialic athɔ̈nde tiɛɛŋ nhom.
11 Foi pela fé que Abraão se tornou pai, embora fosse velho demais e a própria Sara não pudesse ter filhos. Ele creu que Deus ia cumprir a sua promessa.
12 Na cɔk alɔn awën cï Abaram dhiɔp apɛi, bï raan ëbën ŋic lɔn cïï yen bï bɛn dhiëth, ke yeen acï bɛ̈n a wundït kɔc juëc apɛi cït liɛɛt, ku kuɛl nhial cie kueen.
12 Assim, de um só homem, que estava praticamente morto, nasceram tantos descendentes como as estrelas do céu, tão numerosos como os grãos de areia da praia do mar.
13 Kɔckä ëbën aacï gamden muk agut tɛ̈ thou kek. Keek aake këc käk cï Nhialic thɔ̈n ke yök. Ku aake yekë tïŋ tɛ̈mec, ku gamkë ke ke mit puɔ̈th. Ku ë yekë lɛ̈k kɔc lɔn aa rɛ̈ɛ̈r kecït jɔ̈ɔ̈l pinynhom ë tɛ̈n, ke bï bɛr tɛ̈ cï lɛ̈k ke.
13 Todos esses morreram cheios de fé. Não receberam as coisas que Deus tinha prometido, mas as viram de longe e ficaram contentes por causa delas. E declararam que eram estrangeiros e refugiados, de passagem por este mundo.
14 Alëuku buk ŋic ëmën lɔn kɔc jam këlä, aaye kë nyuɔɔth lɔn wïc kek pan bï ya panden.
14 E aqueles que dizem isso mostram bem claro que estão procurando uma pátria para si mesmos.
15 Na yekë tak lɔn ye pan cïk nyääŋ wei panden, ŋuɔ̈t aacï dhuk thïn.
15 Não ficaram pensando em voltar para a terra de onde tinham saído. Se quisessem, teriam a oportunidade de voltar.
16 Ku acïk wïc kepuɔ̈th apɛi bïk ɣet pan path, pan tɔ̈ nhial. Ku Nhialic acie guɔ̈p ye yär tɛ̈ cɔɔl ye, ke Nhialicden. Ku këya, acï gen path guiir tënë ke.
16 Mas, pelo contrário, estavam procurando uma pátria melhor, a pátria celestial. E Deus não se envergonha de ser chamado de o Deus deles, porque ele mesmo preparou uma cidade para eles.
17 — ausente —
17 Foi pela fé que Abraão, quando Deus o quis pôr à prova, ofereceu o seu filho Isaque em sacrifício . Deus tinha prometido muitos descendentes a Abraão, mas mesmo assim ele estava pronto para oferecer o seu único filho em sacrifício.
18 — ausente —
18 Deus lhe tinha dito: “Por meio de Isaque é que você terá descendentes.”
19 Acï Abaram tak lɔn bï Nhialic Ithäk jɔt aköldä. Ku këya, Abaram acï Ithäk yök ke cït raan cï Nhialic cɔl aben pïr.
19 Abraão reconhecia que Deus era capaz de ressuscitar Isaque, e, por assim dizer, Abraão tornou a receber da morte o seu filho Isaque.
20 Ku gam yen acï Ithäk Jakop ku Ethau thɔ̈n dɔ̈c Nhialic rin käk bïk yök aköldä.
20 Foi pela fé que Isaque prometeu bênçãos para o futuro a Jacó e a Esaú.
21 Ku gam yen acï Jakop wɛ̈ɛ̈t wënde Jothep bɛ̈n dɔɔc wäär cï yen thiɔ̈k ke thou. Ke kääc ke cï yenhom guɔ̈t waiden ë yen piny thany, ku röök Nhialic.
21 Foi pela fé que Jacó, pouco antes de morrer, abençoou os filhos de José. Ele se apoiou na sua bengala e adorou a Deus.
22 Ku gam yen acï Jothep ye ŋic wäär cï thuɔnde thiɔ̈k lɔn bï kɔc Itharel jäl pan Ijip. Ku lëk ke bïk yuɔmke cïï nyiëëŋ pan Ijip aköldä le kek jäl.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, falou da saída dos israelitas do Egito e deu ordens sobre o que deveria ser feito com o seu corpo.
23 Ku gam yen acï kɔc ke dhiëth Mothith ye bɛ̈n thiaan pɛ̈i kadiäk wäär cï ye dhiëëth. Ee cïk tïŋ ke ye manh path apɛi. Ku ke aake këc riɔ̈ɔ̈c wɛ̈t këc kek löŋ bɛ̈nyŋaknhom pan Ijip theek.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, quando ele nasceu, o esconderam durante três meses. Eles viram que o menino era bonito e não tiveram medo de desobedecer à ordem do rei.
24 Ku gam yen acï Mothith bɛ̈n kuec wäär cï yen dït bï cïï ye cɔɔl ke manh nyan bɛ̈nyŋaknhom.
24 Foi pela fé que Moisés, quando já era adulto, não quis ser chamado de filho da filha de Faraó.
25 Na cï wïc bï puɔ̈u ya miɛt, miɛt ë puɔ̈u cie ceŋ ë bɛ̈n luɔi kärɛc yiic, ŋuɔ̈t acï rëër pan bɛ̈nyŋaknhom. Ku acï bɛ̈n nhiaar bï rëër kek kacke bï gum ke ke.
25 Ele preferiu sofrer com o povo de Deus em vez de gozar, por pouco tempo, os prazeres do pecado.
26 Acï yök yepuɔ̈u lɔn bï yen käpath yök thïn tɛ̈ guum yen kuɔ̈c ciɛɛŋ rin ë kacke. Cïmën wäär cï Raan cï lɔc ku dɔc gum, tɛ̈n tɛ̈ bï yen käjuëc path yök pan Ijip. Rin ë ŋɔ̈th ariöp bï yök aköldä.
26 Ele achou que era muito melhor sofrer o desprezo por causa do Messias do que possuir todos os tesouros do Egito. É que ele tinha os olhos fixos na recompensa futura.
27 Ku gam yen acï yen bɛ̈n jäl pan Ijip ke cïï riɔ̈c riääk puɔ̈u bɛ̈nyŋaknhom. Ku le tueŋ ke gum ciɛ̈t cï Nhialic cie tïŋ, tïŋ.
27 Foi pela fé que Moisés saiu do Egito, sem ter medo da raiva do rei, e continuou firme, como se estivesse vendo o Deus invisível.
28 Ku gam yen acï Mothith wɛ̈t Nhialic bɛ̈n piŋ. Ku guiir tɛ̈ bï kɔc Itharel jiël thïn pan Ijip. Ku lëk ke bïk thök nɔ̈k. Ku rɔthkë ɣɔ̈ɔ̈tken thook riɛm, rin na la atuny Nhialic bï mïth röör ke kɔŋ dhiëëth bɛ̈n nɔ̈k, ke cïï mïth röör kai kɔc Itharel mɛt thïn.
28 Pela fé Moisés começou o costume de celebrar a Páscoa e mandou marcar com sangue as portas das casas dos israelitas para que o Anjo da Morte não matasse os filhos mais velhos deles.
29 Ku gam yen acï kɔc Itharel Wär Lual bɛ̈n teem ke ciɛ̈t cï döu. Nawën jɔl wïc kɔc Ijip bïk ke buɔɔth, ke wär ben thiäŋ ku moukë.
29 Foi pela fé que os israelitas atravessaram o mar Vermelho como se fosse terra seca. E, quando os egípcios tentaram atravessar, o mar os engoliu.
30 Ku gam yen acï kɔc Itharel päny gen Jeriko bɛ̈n gööt nïn kadhorou abï wïïk.
30 Foi pela fé que caíram as muralhas de Jericó, depois que os israelitas marcharam em volta delas durante sete dias.
31 Ku gam yen akëc adëjöŋ cɔl Raɣäp bɛ̈n nɔ̈k kek kɔc gen Jeriko wäär nɛ̈k ke, rin cï kek jai ë Nhialic. Rin yen Raɣäp nhom ë cä anëm kɔc Itharel lor ku nyuuc ke paande.
31 Foi pela fé que Raabe, a prostituta, não morreu com os que tinham desobedecido a Deus, pois ela havia recebido bem os espiões israelitas.
32 Kɔc kɔ̈k juëc aya aa la gam. Acä lëu ba we lëk käk cï kɔc kɔ̈k looi, cïmën yï Gidiön, Barak, Thamthon, Jeptha, Debit, Thamuel ku kɔc käk Nhialic tïŋ.
32 O que mais posso dizer? O tempo é pouco para falar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas .
33 Ku gam yen acï kɔc kɔ̈k bäny bɛ̈n cop. Ku yen ŋic kɔc kɔ̈k kɔc mac. Ku yök kɔc kɔ̈k kë cï Nhialic thɔ̈n kɔc. Ku ë yen acï kɔc kɔ̈k köör bɛ̈n der thook.
33 Pela fé eles lutaram contra nações inteiras e venceram. Fizeram o que era correto e receberam o que Deus lhes havia prometido. Fecharam a boca de leões,
34 Kɔc kɔ̈k kamken aacï mɛ̈c bɛ̈n nɔ̈k, ku rïïckë röt bei ë paal thook. Kɔc kɔ̈k ke niɔp aacï bɛ̈n riɛl apɛi tɔŋ yic. Ku copkë yɔ̈m apuruuk ë wuɔ̈t kɔ̈k.
34 apagaram incêndios terríveis e escaparam de serem mortos à espada. Eram fracos, mas se tornaram fortes. Foram poderosos na guerra e venceram exércitos estrangeiros.
35 Rin gam yen acï Nhialic röök diäär bɛ̈n gam, ku cɔl kɔcken cï thou aa ben pïr. Ku kɔc kɔ̈k aacï bɛ̈n aa gum ke cï kenhïïm waar, rin bï ke jɔt aköldä.
35 Pela fé mulheres receberam de volta os seus mortos, que ressuscitaram. Outros foram torturados até a morte; eles recusaram ser postos em liberdade a fim de ressuscitar para uma vida melhor.
36 Kɔc kɔ̈k aya aake ye läät ku that ke. Ku kɔc kɔ̈k aake ye rek ku mac ke.
36 Alguns foram insultados e surrados; e outros, acorrentados e jogados na cadeia.
37 Ku kɔc kɔ̈k aake ye biɔ̈ɔ̈k aleel. Ku kɔc kɔ̈k aake ye tɛm kɔ̈th ë rou. Ku kɔc kɔ̈k aake ye tɛm röt paal. Kɔc kɔ̈k acïn kë yekë cieŋ, aa kɔ̈t kek aake yekë kuɔ̈m kekɔ̈th. Kɔc kɔ̈k aake ŋɔ̈ŋ, ku aake ye baŋ ku kuc ke ciëëŋ.
37 Outros foram mortos a pedradas; outros, serrados pelo meio; e outros, mortos à espada. Andaram de um lado para outro vestidos de peles de ovelhas e de cabras; eram pobres, perseguidos e maltratados.
38 Kɔckä ëcïï path bïk cieŋ pinynhom. Aake ye piny kuany yic ë path roor liɛɛt. Ku ciëŋkë adhuum yiic, ku kuɔ̈r yiic ku gat yiic.
38 Andaram como refugiados pelos desertos e montes, vivendo em cavernas e em buracos na terra. O mundo não era digno deles!
39 Ee ŋic lɔn le kɔckä ëbën gam. Ku acïn raan tök kamken ca athöndït Nhialic bɛ̈n yök.
39 Porque creram, todas essas pessoas foram aprovadas por Deus, mas não receberam o que ele havia prometido.
40 Nhialic ëcï këpath guiir ke ŋic ɣo. Këya, bï ke nhïïm ku ɣo looi buk la cök ɣodhie.
40 Pois Deus tinha preparado um plano ainda melhor para nós, a fim de que, somente conosco, elas fossem aperfeiçoadas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.