Hebreus 11
Lëk yam (DIKNT) vs ARA
1 Gam yen ë ɣo cɔl aŋic käk ŋɔ̈thku ke bï röt looi. Ku yeen ë ɣo cɔl aŋic käk cuk ye tïŋ.
1 Ora, a fé é a certeza de coisas que se esperam, a convicção de fatos que se não veem.
2 — ausente —
2 Pois, pela fé, os antigos obtiveram bom testemunho.
3 — ausente —
3 Pela fé, entendemos que foi o universo formado pela palavra de Deus, de maneira que o visível veio a existir das coisas que não aparecem.
4 Ku gam yen acï Abel Nhialic bɛ̈n juɛ̈r këpuɔth cï Nhialic bɛ̈n nhiaar apɛi, wär kë cï Kain mɛ̈nhë juaar tënë Nhialic. Ku gamde yen acï Nhialic puɔ̈u bɛ̈n miɛt tënë ye. Ku ŋic Nhialic lɔn ë yen raan la cök. Këya, kë cï Abel looi cï yen Nhialic gam apɛi aŋot yeku yök ɣopuɔ̈th ke path ëmën tɛ̈ tɛk ɣok ye, cɔk alɔn cï yen thou thɛɛr.
4 Pela fé, Abel ofereceu a Deus mais excelente sacrifício do que Caim; pelo qual obteve testemunho de ser justo, tendo a aprovação de Deus quanto às suas ofertas. Por meio dela, também mesmo depois de morto, ainda fala.
5 Ku raan dɛ̈t la gam ril cït Abel aya, ee ye Enok. Gamde yen acï Nhialic ye bɛ̈n jat nhial ke këc thou. Guäpde akëc bɛ̈n yök rin cï Nhialic ye nyaai. Aye athör thɛɛr wël Nhialic lueel lɔn Enok ë ye Nhialic cɔl amit puɔ̈u, wäär rëër yen pinynhom.
5 Pela fé, Enoque foi trasladado para não ver a morte; não foi achado, porque Deus o trasladara. Pois, antes da sua trasladação, obteve testemunho de haver agradado a Deus.
6 Acïn raan lëu ye bï Nhialic cɔl amit puɔ̈u tɛ̈ cïn yen gam. Rin raan bɛ̈n tënë Nhialic adhil gam lɔn Nhialic atɔ̈ thïn, ku ë kɔc ye thiëëc gäm kë wïckë.
6 De fato, sem fé é impossível agradar a Deus, porquanto é necessário que aquele que se aproxima de Deus creia que ele existe e que se torna galardoador dos que o buscam.
7 Ku gam yen acï Noa wɛ̈t Nhialic bɛ̈n piŋ, wäär lëk Nhialic ye ye lɔn bï aboordït bɛ̈n bï kɔc la gup adumuɔ̈ɔ̈m bɛ̈n tɛ̈m awuɔ̈c. Go Noa wɛ̈t Nhialic gam. Ku guɛŋ riäi ka aboor këc bɛ̈n bï yen kacke kony. Ku gamde akëc yen kärɛc ye kɔcken kɔ̈k ke looi bɛ̈n nhiaar. Ku Noa acï Nhialic bɛ̈n cɔl ala cök rin gamde.
7 Pela fé, Noé, divinamente instruído acerca de acontecimentos que ainda não se viam e sendo temente a Deus, aparelhou uma arca para a salvação de sua casa; pela qual condenou o mundo e se tornou herdeiro da justiça que vem da fé.
8 Ku ee gam aya yen acɔl Abaram agam kë cï Nhialic lɛ̈k ye. Ku ler pan cï Nhialic lɛ̈k ye cɔk alɔn awën kuc Abaram ë pan kënë. Pan kënë yen ëcï Nhialic lueel lɔn bï yen ye gäm miɛ̈thke aköldä.
8 Pela fé, Abraão, quando chamado, obedeceu, a fim de ir para um lugar que devia receber por herança; e partiu sem saber aonde ia.
9 Ku gam yen acï Abaram bɛ̈n cieŋ ke ya alei pan wäär cï Nhialic thɔ̈n ye. Ku jɔl ŋɔ̈ɔ̈th lɔn bï Nhialic piny kënë gäm miɛ̈thke aköldä. Ku jɔl cieŋ duɛ̈l yiic. Ku lök Ithäk kek Jakop cieŋ thïn aya, kɔc wäär cï Nhialic thɔn lɔn bï yen piny kënë yiëk ke.
9 Pela fé, peregrinou na terra da promessa como em terra alheia, habitando em tendas com Isaque e Jacó, herdeiros com ele da mesma promessa;
10 Abaram acï rëër ë pan kënë ke tit gen cï Nhialic buth, yen cï Nhialic thɔ̈n ye cïï cït duɛ̈l.
10 porque aguardava a cidade que tem fundamentos, da qual Deus é o arquiteto e edificador.
11 Ku ë gam cï Abaram Nhialic gam yen ë dhiëëth yen meth cɔk alɔn wäär cï yen dhiɔp apɛi. Ku tiɛŋde Thara ke cïï dhiëth. Acï ŋɔ̈ɔ̈th lɔn bï Nhialic athɔ̈nde tiɛɛŋ nhom.
11 Pela fé, também, a própria Sara recebeu poder para ser mãe, não obstante o avançado de sua idade, pois teve por fiel aquele que lhe havia feito a promessa.
12 Na cɔk alɔn awën cï Abaram dhiɔp apɛi, bï raan ëbën ŋic lɔn cïï yen bï bɛn dhiëth, ke yeen acï bɛ̈n a wundït kɔc juëc apɛi cït liɛɛt, ku kuɛl nhial cie kueen.
12 Por isso, também de um, aliás já amortecido, saiu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como a areia que está na praia do mar.
13 Kɔckä ëbën aacï gamden muk agut tɛ̈ thou kek. Keek aake këc käk cï Nhialic thɔ̈n ke yök. Ku aake yekë tïŋ tɛ̈mec, ku gamkë ke ke mit puɔ̈th. Ku ë yekë lɛ̈k kɔc lɔn aa rɛ̈ɛ̈r kecït jɔ̈ɔ̈l pinynhom ë tɛ̈n, ke bï bɛr tɛ̈ cï lɛ̈k ke.
13 Todos estes morreram na fé, sem ter obtido as promessas; vendo-as, porém, de longe, e saudando-as, e confessando que eram estrangeiros e peregrinos sobre a terra.
14 Alëuku buk ŋic ëmën lɔn kɔc jam këlä, aaye kë nyuɔɔth lɔn wïc kek pan bï ya panden.
14 Porque os que falam desse modo manifestam estar procurando uma pátria.
15 Na yekë tak lɔn ye pan cïk nyääŋ wei panden, ŋuɔ̈t aacï dhuk thïn.
15 E, se, na verdade, se lembrassem daquela de onde saíram, teriam oportunidade de voltar.
16 Ku acïk wïc kepuɔ̈th apɛi bïk ɣet pan path, pan tɔ̈ nhial. Ku Nhialic acie guɔ̈p ye yär tɛ̈ cɔɔl ye, ke Nhialicden. Ku këya, acï gen path guiir tënë ke.
16 Mas, agora, aspiram a uma pátria superior, isto é, celestial. Por isso, Deus não se envergonha deles, de ser chamado o seu Deus, porquanto lhes preparou uma cidade.
17 — ausente —
17 Pela fé, Abraão, quando posto à prova, ofereceu Isaque; estava mesmo para sacrificar o seu unigênito aquele que acolheu alegremente as promessas,
18 — ausente —
18 a quem se tinha dito: Em Isaque será chamada a tua descendência;
19 Acï Abaram tak lɔn bï Nhialic Ithäk jɔt aköldä. Ku këya, Abaram acï Ithäk yök ke cït raan cï Nhialic cɔl aben pïr.
19 porque considerou que Deus era poderoso até para ressuscitá-lo dentre os mortos, de onde também, figuradamente, o recobrou.
20 Ku gam yen acï Ithäk Jakop ku Ethau thɔ̈n dɔ̈c Nhialic rin käk bïk yök aköldä.
20 Pela fé, igualmente Isaque abençoou a Jacó e a Esaú, acerca de coisas que ainda estavam para vir.
21 Ku gam yen acï Jakop wɛ̈ɛ̈t wënde Jothep bɛ̈n dɔɔc wäär cï yen thiɔ̈k ke thou. Ke kääc ke cï yenhom guɔ̈t waiden ë yen piny thany, ku röök Nhialic.
21 Pela fé, Jacó, quando estava para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e, apoiado sobre a extremidade do seu bordão, adorou.
22 Ku gam yen acï Jothep ye ŋic wäär cï thuɔnde thiɔ̈k lɔn bï kɔc Itharel jäl pan Ijip. Ku lëk ke bïk yuɔmke cïï nyiëëŋ pan Ijip aköldä le kek jäl.
22 Pela fé, José, próximo do seu fim, fez menção do êxodo dos filhos de Israel, bem como deu ordens quanto aos seus próprios ossos.
23 Ku gam yen acï kɔc ke dhiëth Mothith ye bɛ̈n thiaan pɛ̈i kadiäk wäär cï ye dhiëëth. Ee cïk tïŋ ke ye manh path apɛi. Ku ke aake këc riɔ̈ɔ̈c wɛ̈t këc kek löŋ bɛ̈nyŋaknhom pan Ijip theek.
23 Pela fé, Moisés, apenas nascido, foi ocultado por seus pais, durante três meses, porque viram que a criança era formosa; também não ficaram amedrontados pelo decreto do rei.
24 Ku gam yen acï Mothith bɛ̈n kuec wäär cï yen dït bï cïï ye cɔɔl ke manh nyan bɛ̈nyŋaknhom.
24 Pela fé, Moisés, quando já homem feito, recusou ser chamado filho da filha de Faraó,
25 Na cï wïc bï puɔ̈u ya miɛt, miɛt ë puɔ̈u cie ceŋ ë bɛ̈n luɔi kärɛc yiic, ŋuɔ̈t acï rëër pan bɛ̈nyŋaknhom. Ku acï bɛ̈n nhiaar bï rëër kek kacke bï gum ke ke.
25 preferindo ser maltratado junto com o povo de Deus a usufruir prazeres transitórios do pecado;
26 Acï yök yepuɔ̈u lɔn bï yen käpath yök thïn tɛ̈ guum yen kuɔ̈c ciɛɛŋ rin ë kacke. Cïmën wäär cï Raan cï lɔc ku dɔc gum, tɛ̈n tɛ̈ bï yen käjuëc path yök pan Ijip. Rin ë ŋɔ̈th ariöp bï yök aköldä.
26 porquanto considerou o opróbrio de Cristo por maiores riquezas do que os tesouros do Egito, porque contemplava o galardão.
27 Ku gam yen acï yen bɛ̈n jäl pan Ijip ke cïï riɔ̈c riääk puɔ̈u bɛ̈nyŋaknhom. Ku le tueŋ ke gum ciɛ̈t cï Nhialic cie tïŋ, tïŋ.
27 Pela fé, ele abandonou o Egito, não ficando amedrontado com a cólera do rei; antes, permaneceu firme como quem vê aquele que é invisível.
28 Ku gam yen acï Mothith wɛ̈t Nhialic bɛ̈n piŋ. Ku guiir tɛ̈ bï kɔc Itharel jiël thïn pan Ijip. Ku lëk ke bïk thök nɔ̈k. Ku rɔthkë ɣɔ̈ɔ̈tken thook riɛm, rin na la atuny Nhialic bï mïth röör ke kɔŋ dhiëëth bɛ̈n nɔ̈k, ke cïï mïth röör kai kɔc Itharel mɛt thïn.
28 Pela fé, celebrou a Páscoa e o derramamento do sangue, para que o exterminador não tocasse nos primogênitos dos israelitas.
29 Ku gam yen acï kɔc Itharel Wär Lual bɛ̈n teem ke ciɛ̈t cï döu. Nawën jɔl wïc kɔc Ijip bïk ke buɔɔth, ke wär ben thiäŋ ku moukë.
29 Pela fé, atravessaram o mar Vermelho como por terra seca; tentando-o os egípcios, foram tragados de todo.
30 Ku gam yen acï kɔc Itharel päny gen Jeriko bɛ̈n gööt nïn kadhorou abï wïïk.
30 Pela fé, ruíram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Ku gam yen akëc adëjöŋ cɔl Raɣäp bɛ̈n nɔ̈k kek kɔc gen Jeriko wäär nɛ̈k ke, rin cï kek jai ë Nhialic. Rin yen Raɣäp nhom ë cä anëm kɔc Itharel lor ku nyuuc ke paande.
31 Pela fé, Raabe, a meretriz, não foi destruída com os desobedientes, porque acolheu com paz aos espias.
32 Kɔc kɔ̈k juëc aya aa la gam. Acä lëu ba we lëk käk cï kɔc kɔ̈k looi, cïmën yï Gidiön, Barak, Thamthon, Jeptha, Debit, Thamuel ku kɔc käk Nhialic tïŋ.
32 E que mais direi? Certamente, me faltará o tempo necessário para referir o que há a respeito de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas,
33 Ku gam yen acï kɔc kɔ̈k bäny bɛ̈n cop. Ku yen ŋic kɔc kɔ̈k kɔc mac. Ku yök kɔc kɔ̈k kë cï Nhialic thɔ̈n kɔc. Ku ë yen acï kɔc kɔ̈k köör bɛ̈n der thook.
33 os quais, por meio da fé, subjugaram reinos, praticaram a justiça, obtiveram promessas, fecharam a boca de leões,
34 Kɔc kɔ̈k kamken aacï mɛ̈c bɛ̈n nɔ̈k, ku rïïckë röt bei ë paal thook. Kɔc kɔ̈k ke niɔp aacï bɛ̈n riɛl apɛi tɔŋ yic. Ku copkë yɔ̈m apuruuk ë wuɔ̈t kɔ̈k.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam ao fio da espada, da fraqueza tiraram força, fizeram-se poderosos em guerra, puseram em fuga exércitos de estrangeiros.
35 Rin gam yen acï Nhialic röök diäär bɛ̈n gam, ku cɔl kɔcken cï thou aa ben pïr. Ku kɔc kɔ̈k aacï bɛ̈n aa gum ke cï kenhïïm waar, rin bï ke jɔt aköldä.
35 Mulheres receberam, pela ressurreição, os seus mortos. Alguns foram torturados, não aceitando seu resgate, para obterem superior ressurreição;
36 Kɔc kɔ̈k aya aake ye läät ku that ke. Ku kɔc kɔ̈k aake ye rek ku mac ke.
36 outros, por sua vez, passaram pela prova de escárnios e açoites, sim, até de algemas e prisões.
37 Ku kɔc kɔ̈k aake ye biɔ̈ɔ̈k aleel. Ku kɔc kɔ̈k aake ye tɛm kɔ̈th ë rou. Ku kɔc kɔ̈k aake ye tɛm röt paal. Kɔc kɔ̈k acïn kë yekë cieŋ, aa kɔ̈t kek aake yekë kuɔ̈m kekɔ̈th. Kɔc kɔ̈k aake ŋɔ̈ŋ, ku aake ye baŋ ku kuc ke ciëëŋ.
37 Foram apedrejados, provados, serrados pelo meio, mortos a fio de espada; andaram peregrinos, vestidos de peles de ovelhas e de cabras, necessitados, afligidos, maltratados
38 Kɔckä ëcïï path bïk cieŋ pinynhom. Aake ye piny kuany yic ë path roor liɛɛt. Ku ciëŋkë adhuum yiic, ku kuɔ̈r yiic ku gat yiic.
38 (homens dos quais o mundo não era digno), errantes pelos desertos, pelos montes, pelas covas, pelos antros da terra.
39 Ee ŋic lɔn le kɔckä ëbën gam. Ku acïn raan tök kamken ca athöndït Nhialic bɛ̈n yök.
39 Ora, todos estes que obtiveram bom testemunho por sua fé não obtiveram, contudo, a concretização da promessa,
40 Nhialic ëcï këpath guiir ke ŋic ɣo. Këya, bï ke nhïïm ku ɣo looi buk la cök ɣodhie.
40 por haver Deus provido coisa superior a nosso respeito, para que eles, sem nós, não fossem aperfeiçoados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.