Atos 2
Lëk yam (DIKNT) vs VC
1 Na la aköl Yan Ayum cïn yic luɔu bɛ̈n, ka atuuc Jethu kuut kenhïïm ɣɔ̈n tök.
1 Chegando o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar.
2 Kam wën ke pɛ̈k wei arɔ̈ɔ̈l dɛ̈t piŋkë nhial, ku yen arɔ̈ɔ̈l kënë ë cït arɔ̈ɔ̈l yomdït ril. Ku jɔl arɔ̈ɔ̈l ɣön awën rëër kek thïn thiɔ̈ɔ̈ŋ yic.
2 De repente, veio do céu um ruído, como se soprasse um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 Ku tïŋkë lɔ̈k mac cït liep ke tek rot piny, ku raan tök kamken ë ye kë cït liem mac nyuc yenhom.
3 Apareceu-lhes então uma espécie de línguas de fogo que se repartiram e pousaram sobre cada um deles.
4 Keek ëbën, aake cï Wëi Nhialic lööny kegup ku jiɛɛmkë thok kɔ̈k, rin cï Wëi Nhialic ke yiëk riɛl ku bïk jam thok kɔ̈k cie thuɔkken.
4 Ficaram todos cheios do Espírito Santo e começaram a falar em línguas, conforme o Espírito Santo lhes concedia que falassem.
5 Kɔc juëc Itharel ke ciëŋ wuɔ̈t kɔ̈k yiic pinynhom, kɔc ke ye Nhialic door aake rɛ̈ɛ̈r Jeruthalem ë nïnkä.
5 Achavam-se então em Jerusalém judeus piedosos de todas as nações que há debaixo do céu.
6 Wën cï kek arɔ̈ɔ̈l piŋ, go kɔc juëc röt kuɔ̈ɔ̈t. Kɔc ke cï röt kuɔ̈ɔ̈t aake cï gäi, kë ye atuuc Jethu jam thuɔkken.
6 Ouvindo aquele ruído, reuniu-se muita gente e maravilhava-se de que cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 Wën cï kek gäi apɛidït gokë jam ke cï keröt jɔt apɛi, “Keek kɔc jam këlä aa kɔc Galilia!
7 Profundamente impressionados, manifestavam a sua admiração: Não são, porventura, galileus todos estes que falam?
8 Ye këdë, bïk aa jam thuɔkkua?
8 Como então todos nós os ouvimos falar, cada um em nossa própria língua materna?
9 Ɣook ëbën ɣok aa kɔc wuɔ̈t kɔ̈k cïmën Parthia, Mede ku Elam, ku jɔl aa Methopotamia, Judia, ku Kapadokia, ku Pontuth ku Athia.
9 Partos, medos, elamitas; os que habitam a Macedônia, a Judéia, a Capadócia, o Ponto, a Ásia,
10 Ku jɔl aa Prigia ku Pampilia. Ku jɔl a Ijip ku bɛ̈ɛ̈i kɔ̈k pan Libia thiääk kek Thirene. Ku kɔc kɔ̈k ɣoyiic aa kɔc wun cɔl Roma.
10 a Frígia, a Panfília, o Egito e as províncias da Líbia próximas a Cirene; peregrinos romanos,
11 Kɔc kɔ̈k aa kuat Itharel. Ku kɔc cie kɔc Itharel cï yäthken waar bïk yanh Itharel gam. Ku kɔc kɔ̈k ɣoyiic aa kɔc pan Kret ku pan Arab. Ku ë yen ŋot ye ɣok ke piŋ ke jam thuɔkkua, ke luel kädït cï Nhialic looi.”
11 judeus ou prosélitos, cretenses e árabes; ouvimo-los publicar em nossas línguas as maravilhas de Deus!
12 Aake cï gäi, ku muumkë nhïïm kë bïk lueel, gokë röt aa thiëëc kamken, “Yeŋö ye nyuɔɔth yen kënë?”
12 Estavam, pois, todos atônitos e, sem saber o que pensar, perguntavam uns aos outros: Que significam estas coisas?
13 Go kɔc kɔ̈k atuuc Jethu bui, ku luelkë ëlä, “Kɔckä aacï wiɛɛt mɔ̈u!”
13 Outros, porém, escarnecendo, diziam: Estão todos embriagados de vinho doce.
14 Tɛ̈në, ke Pïtɛr kam atuuc Jethu kathiäär ku tök jɔt rot, ku kɛ̈ɛ̈c ku jɔl jam ke cï yeröl jɔt tënë kɔc Itharel awën cï röt kuɔ̈ɔ̈t, “Wek wärkiɛ̈, wämäthkiɛ̈ Itharel, ku jɔl aa wek kɔc ciëŋ gen Jeruthalem, piɛŋkë wɛ̈tdiɛ̈ apath, ku ba we lɛ̈k kë cï rot looi.
14 Pedro então, pondo-se de pé em companhia dos Onze, com voz forte lhes disse: Homens da Judéia e vós todos que habitais em Jerusalém: seja-vos isto conhecido e prestai atenção às minhas palavras.
15 Kɔc yakë lueel ka cï muɔ̈l mɔ̈u, aa këc wiɛɛt, tɛ̈cït tɛ̈ ye wek ye tak thïn, akɔ̈l akëc tɔ̈ɔ̈ŋ, aŋot ye riɛl.
15 Estes homens não estão embriagados, como vós pensais, visto não ser ainda a hora terceira do dia.
16 Ku wɛ̈t cï Juel raan käk Nhialic tïŋ lueel wäär akïn,
16 Mas cumpre-se o que foi dito pelo profeta Joel:
17 ‘Acï Nhialic lueel, lɔn kë bï looi aköl le nïn thök akïn,
17 Acontecerá nos últimos dias - é Deus quem fala -, que derramarei do meu Espírito sobre todo ser vivo: profetizarão os vossos filhos e as vossas filhas. Os vossos jovens terão visões, e os vossos anciãos sonharão.
18 Ee yeen, agut aluakkiɛ̈ röör ku diäär, nïnkui bï bɛ̈n.
18 Sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei naqueles dias do meu Espírito e profetizarão.
19 Ɣɛn abï kädït jäŋ gɔ̈i looi nhial, ku käjuëc jäŋ gɔ̈i aaba looi pinynhom.
19 Farei aparecer prodígios em cima, no céu, e milagres embaixo, na terra: sangue fogo e vapor de fumaça.
20 Akɔ̈l abï nïïp nyin, ku pɛɛi abï thiɛth cïmën riɛm
20 O sol se converterá em trevas e a lua em sangue, antes que venha o grande e glorioso dia do Senhor.
21 Ku raan bï Nhialic rɔ̈ɔ̈k ku bï ye kony abï poth bï cïï la pan mac.’
21 E então todo o que invocar o nome do Senhor será salvo {Jl 3,1-5}.
22 “Piɛŋkë wëlkä, wek wämäthkiɛ̈n cɔl Itharel! Jethu raan pan Nadharet ë ye raan cï riɛl Bänyda nyuɔɔth ke cïn diu käkken dït jäŋ gɔ̈i cï Nhialic looi riɛnke. Ee kë ŋiɛckë kek we, rin aacï röt looi kamkun.
22 Israelitas, ouvi estas palavras: Jesus de Nazaré, homem de quem Deus tem dado testemunho diante de vós com milagres, prodígios e sinais que Deus por ele realizou no meio de vós como vós mesmos o sabeis,
23 Cït tɛ̈ cï Nhialic ye guiɛɛr thïn, Jethu ë bï thɔ̈n we, ku bäk nɔ̈k cïmën cï wek ye puɔ̈l ku bï kɔc rɛc la gup adumuɔ̈ɔ̈m nɔ̈k, ku piɛ̈ɛ̈tkë tim cï rïïu kɔ̈u.
23 depois de ter sido entregue, segundo determinado desígnio e presciência de Deus, vós o matastes, crucificando-o por mãos de ímpios.
24 Ku yeen acï Nhialic cɔl aben pïr thou yic, wën cï yen Jethu nyaai riɛlde thou yic, rin ëcïï rot kɔŋ lëu yen lɔn bï Jethu teem thou yic.
24 Mas Deus o ressuscitou, rompendo os grilhões da morte, porque não era possível que ela o retivesse em seu poder.
25 “Aŋicku lɔn ëcïï rot bï lëu rin ëcï Debit lueel ëlä,
25 Pois dele diz Davi: Eu via sempre o Senhor perto de mim, pois ele está à minha direita, para que eu não seja abalado.
26 Rin ee wɛ̈t kënë, ɣɛn amit puɔ̈u.
26 Alegrou-se por isso o meu coração e a minha língua exultou. Sim, também a minha carne repousará na esperança,
27 rin Nhialic acïï guäpdiɛ̈ bï puɔ̈l bï rëër kam kɔc cï thou,
27 pois não deixarás a minha alma na região dos mortos, nem permitirás que o teu santo conheça a corrupção.
28 Yïn Nhialic, yïn acä nyuɔ̈th dhël pïïr akölriëëc ëbën,
28 Fizeste-me conhecer os caminhos da vida, e me encherás de alegria com a visão de tua face {Sl 15,8-11}.
29 “Wämäthkiɛ̈, wek aaba dhiɛl lɛ̈k kë ŋiɛc rin wädan dït cï wëlkä lueel. Yen Debit acï thou ku thiäk, ku raŋde kïn aa dɛɛi ɣok, agut cï ya aköl.
29 Irmãos, seja permitido dizer-vos com franqueza: do patriarca Davi dizemos que morreu e foi sepultado, e o seu sepulcro está entre nós até o dia de hoje.
30 Yen Bɛ̈nyŋaknhom wäär pïïr yen ë ye raan käŋ tïŋ, käk bï röt looi aköldä, ku lëk ke kɔc, ku ë ŋic kë cï Nhialic lueel ke bï luɔ̈i ye. Nhialic ëcï yepuɔ̈u tɔɔŋ lɔn nadë ke bï raan tök kuatde yic, looi keye bɛ̈ny cïmënde.
30 Mas ele era profeta e sabia que Deus lhe havia jurado que um dos seus descendentes seria colocado no seu trono.
31 Debit ëcï kë bï Nhialic looi tïŋ, go jäl jam lɔn bï Raan cï lɔc ku dɔc rot jɔt raŋ yic wën cï yen ye lueel ëlä, ‘Yen ë këc nyääŋ kam kɔc cï thou, guäpde ë këc dhiäth raŋ yic.’
31 É, portanto, a ressurreição de Cristo que ele previu e anunciou por estas palavras: Ele não foi abandonado na região dos mortos, e sua carne não conheceu a corrupção.
32 “Nhialic ëcï Jethu jɔ̈t bei raŋ yic bï bɛn pïr, ku ɣɛn ku atuuc kɔ̈k Jethu acuk tïŋ yen yiny cï rot looi.
32 A este Jesus, Deus o ressuscitou: do que todos nós somos testemunhas.
33 Jethu acï jat nhial ku nyuuc köŋ cuëc Wun, ku ë yen acï ɣok tuɔ̈c Wëi Nhialic, cït tɛ̈wäär cï Nhialic ye luɛɛl thïn. Ku kë cäk tïŋ ku piɛŋkë ëmën ë ye kën cï Nhialic lueel ka bï tuɔ̈ɔ̈c yen acï lööny ɣogup.
33 Exaltado pela direita de Deus, havendo recebido do Pai o Espírito Santo prometido, derramou-o como vós vedes e ouvis.
34 Acie Debit yen cï la nhial, ee cï lueel,
34 Pois Davi pessoalmente não subiu ao céu, todavia diz: O Senhor disse a meu Senhor: Senta-te à minha direita
35 agut aköl bï ɣɛn kɔc man yïïn cɔl aloi nhïïm, ku bïk yïcök.” ’
35 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}.
36 “Wek kɔc pan Itharel ëbën, dhiɛlkë ŋic alanden lɔn nadë ke Jethu yen cäk piäät tim cï rïïu kɔ̈u, yen acï Nhialic looi bï ya yen Bɛ̈ny, ku ye Raan cï lɔc ku dɔc.”
36 Que toda a casa de Israel saiba, portanto, com a maior certeza de que este Jesus, que vós crucificastes, Deus o constituiu Senhor e Cristo.
37 Wën cï kɔc cï röt kuɔ̈ɔ̈t wɛ̈t Pïtɛr piŋ, gokë ya tak yic ke diɛɛr kë bïk looi, ku thiëckë Pïtɛr ku atuuc kɔ̈k Jethu, “Buk ŋö looi wämäthakua?”
37 Ao ouvirem essas coisas, ficaram compungidos no íntimo do coração e indagaram de Pedro e dos demais apóstolos: Que devemos fazer, irmãos?
38 Go Pïtɛr bɛ̈ɛ̈r, “Dhuɔ̈kkë wepuɔ̈th ciëën adumuɔ̈ɔ̈mkun yiic, ku calkë röt aa muɔc nhïïm bäk aa kɔc Jethu Krïtho, ku bï Nhialic adumuɔ̈ɔ̈mkun päl piny, ku wek aabï Nhialic muɔɔc wɛ̈ike, ku bï lööny wegup.
38 Pedro lhes respondeu: Arrependei-vos e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo para remissão dos vossos pecados, e recebereis o dom do Espírito Santo.
39 Kënë yen cï Nhialic yepuɔ̈u tɔɔŋ, ka bï yiëk we ku miɛ̈thkun, ku kɔc bɛ̈ɛ̈i kɔ̈k mec, ku kɔc ëbën ye Bänyda Nhialic cɔɔl bïk aa kacke.”
39 Pois a promessa é para vós, para vossos filhos e para todos os que ouvirem de longe o apelo do Senhor, nosso Deus.
40 Pïtɛr acï kɔc lɛ̈k ku jiëëm kenhïïm ëlä, “Kuɔnykë röt ku bäk liu awuɔ̈c yic, awuɔ̈c yen bï tɛ̈m kɔc rɛc akölë!”
40 Ainda com muitas outras palavras exortava-os, dizendo: Salvai-vos do meio dessa geração perversa!
41 Kɔc juëc ë kɔc awën yiic aacï kë cï Pïtɛr lɛ̈k ke gam, ku cɔlkë röt amuɔc nhïïm, ku ë cït tɛ̈në raan tiim kadiäk kek aacï bɛ̈n muɔɔc nhïïm aköl kënë, ku mɛtkë akuɔ̈tden yic.
41 que receberam a sua palavra foram batizados. E naquele dia elevou-se a mais ou menos três mil o número dos adeptos.
42 Keek aacï rëër bï atuuc Jethu ke piɔ̈ɔ̈c, ku yekë atuuc Jethu kony käk yekë looi yiic ku mïthkë tɛ̈tök, ku yekë rɔ̈m ku röökkë tɛ̈tök.
42 Perseveravam eles na doutrina dos apóstolos, na reunião em comum, na fração do pão e nas orações.
43 Käjuëc jäŋ gɔ̈i aacï Nhialic cɔl aa looi atuuc Jethu, ku yen acï kɔc juëc cɔl ariɔ̈c.
43 De todos eles se apoderou o temor, pois pelos apóstolos foram feitos também muitos prodígios e milagres em Jerusalém e o temor estava em todos os corações.
44 Kɔc cï gam ëbën aacï rëër bïk ceŋ tɛ̈tök, ku yekë röt kony kedhie bïk käŋ aa wɛ̈ɛ̈r kamken.
44 Todos os fiéis viviam unidos e tinham tudo em comum.
45 Aacï käk tɔ̈ ke ke bɛ̈ɛ̈i yiic aa ɣaac wei, ku yekë wëëu tɛ̈k röt, ku raan tök ë ye yiëk wëëu bï käkken wïc lëu.
45 Vendiam as suas propriedades e os seus bens, e dividiam-nos por todos, segundo a necessidade de cada um.
46 Kek kɔc cï wɛ̈t Jethu gam aake ye rɔ̈m akölaköl luëk Nhialic kɔc Itharel yic, ku yekë rɔ̈m bääiken yiic ku mïthkë ke cïï mïïth bɛ̈th ku rëërkë ke mit puɔ̈th,
46 Unidos de coração freqüentavam todos os dias o templo. Partiam o pão nas casas e tomavam a comida com alegria e singeleza de coração,
47 ku yekë Nhialic leec ku lec kɔc kɔ̈k ke aya. Ku ye Nhialic akuɔ̈tden juak yic akölaköl kɔc kek cï Nhialic cɔl aa poth kërac yic.
47 louvando a Deus e cativando a simpatia de todo o povo. E o Senhor cada dia lhes ajuntava outros que estavam a caminho da salvação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.