Atos 2
Lëk yam (DIKNT) vs ARC
1 Na la aköl Yan Ayum cïn yic luɔu bɛ̈n, ka atuuc Jethu kuut kenhïïm ɣɔ̈n tök.
1 Cumprindo-se o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar;
2 Kam wën ke pɛ̈k wei arɔ̈ɔ̈l dɛ̈t piŋkë nhial, ku yen arɔ̈ɔ̈l kënë ë cït arɔ̈ɔ̈l yomdït ril. Ku jɔl arɔ̈ɔ̈l ɣön awën rëër kek thïn thiɔ̈ɔ̈ŋ yic.
2 e, de repente, veio do céu um som, como de um vento veemente e impetuoso, e encheu toda a casa em que estavam assentados.
3 Ku tïŋkë lɔ̈k mac cït liep ke tek rot piny, ku raan tök kamken ë ye kë cït liem mac nyuc yenhom.
3 E foram vistas por eles línguas repartidas, como que de fogo, as quais pousaram sobre cada um deles.
4 Keek ëbën, aake cï Wëi Nhialic lööny kegup ku jiɛɛmkë thok kɔ̈k, rin cï Wëi Nhialic ke yiëk riɛl ku bïk jam thok kɔ̈k cie thuɔkken.
4 E todos foram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, conforme o Espírito Santo lhes concedia que falassem.
5 Kɔc juëc Itharel ke ciëŋ wuɔ̈t kɔ̈k yiic pinynhom, kɔc ke ye Nhialic door aake rɛ̈ɛ̈r Jeruthalem ë nïnkä.
5 E em Jerusalém estavam habitando judeus, varões religiosos, de todas as nações que estão debaixo do céu.
6 Wën cï kek arɔ̈ɔ̈l piŋ, go kɔc juëc röt kuɔ̈ɔ̈t. Kɔc ke cï röt kuɔ̈ɔ̈t aake cï gäi, kë ye atuuc Jethu jam thuɔkken.
6 E, correndo aquela voz, ajuntou-se uma multidão e estava confusa, porque cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 Wën cï kek gäi apɛidït gokë jam ke cï keröt jɔt apɛi, “Keek kɔc jam këlä aa kɔc Galilia!
7 E todos pasmavam e se maravilhavam, dizendo uns aos outros: Pois quê! Não são galileus todos esses homens que estão falando?
8 Ye këdë, bïk aa jam thuɔkkua?
8 Como pois os ouvimos, cada um, na nossa própria língua em que somos nascidos?
9 Ɣook ëbën ɣok aa kɔc wuɔ̈t kɔ̈k cïmën Parthia, Mede ku Elam, ku jɔl aa Methopotamia, Judia, ku Kapadokia, ku Pontuth ku Athia.
9 Partos e medos, elamitas e os que habitam na Mesopotâmia, e Judeia, e Capadócia, e Ponto, e Ásia,
10 Ku jɔl aa Prigia ku Pampilia. Ku jɔl a Ijip ku bɛ̈ɛ̈i kɔ̈k pan Libia thiääk kek Thirene. Ku kɔc kɔ̈k ɣoyiic aa kɔc wun cɔl Roma.
10 e Frígia, e Panfília, Egito e partes da Líbia, junto a Cirene, e forasteiros romanos (tanto judeus como prosélitos),
11 Kɔc kɔ̈k aa kuat Itharel. Ku kɔc cie kɔc Itharel cï yäthken waar bïk yanh Itharel gam. Ku kɔc kɔ̈k ɣoyiic aa kɔc pan Kret ku pan Arab. Ku ë yen ŋot ye ɣok ke piŋ ke jam thuɔkkua, ke luel kädït cï Nhialic looi.”
11 e cretenses, e árabes, todos os temos ouvido em nossas próprias línguas falar das grandezas de Deus.
12 Aake cï gäi, ku muumkë nhïïm kë bïk lueel, gokë röt aa thiëëc kamken, “Yeŋö ye nyuɔɔth yen kënë?”
12 E todos se maravilhavam e estavam suspensos, dizendo uns para os outros: Que quer isto dizer?
13 Go kɔc kɔ̈k atuuc Jethu bui, ku luelkë ëlä, “Kɔckä aacï wiɛɛt mɔ̈u!”
13 E outros, zombando, diziam: Estão cheios de mosto.
14 Tɛ̈në, ke Pïtɛr kam atuuc Jethu kathiäär ku tök jɔt rot, ku kɛ̈ɛ̈c ku jɔl jam ke cï yeröl jɔt tënë kɔc Itharel awën cï röt kuɔ̈ɔ̈t, “Wek wärkiɛ̈, wämäthkiɛ̈ Itharel, ku jɔl aa wek kɔc ciëŋ gen Jeruthalem, piɛŋkë wɛ̈tdiɛ̈ apath, ku ba we lɛ̈k kë cï rot looi.
14 Pedro, porém, pondo-se em pé com os onze, levantou a voz e disse-lhes: Varões judeus e todos os que habitais em Jerusalém, seja-vos isto notório, e escutai as minhas palavras.
15 Kɔc yakë lueel ka cï muɔ̈l mɔ̈u, aa këc wiɛɛt, tɛ̈cït tɛ̈ ye wek ye tak thïn, akɔ̈l akëc tɔ̈ɔ̈ŋ, aŋot ye riɛl.
15 Estes homens não estão embriagados, como vós pensais, sendo esta a terceira hora do dia.
16 Ku wɛ̈t cï Juel raan käk Nhialic tïŋ lueel wäär akïn,
16 Mas isto é o que foi dito pelo profeta Joel:
17 ‘Acï Nhialic lueel, lɔn kë bï looi aköl le nïn thök akïn,
17 E nos últimos dias acontecerá, diz Deus, que do meu Espírito derramarei sobre toda a carne; e os vossos filhos e as vossas filhas profetizarão, os vossos jovens terão visões, e os vossos velhos sonharão sonhos;
18 Ee yeen, agut aluakkiɛ̈ röör ku diäär, nïnkui bï bɛ̈n.
18 e também do meu Espírito derramarei sobre os meus servos e minhas servas, naqueles dias, e profetizarão;
19 Ɣɛn abï kädït jäŋ gɔ̈i looi nhial, ku käjuëc jäŋ gɔ̈i aaba looi pinynhom.
19 e farei aparecer prodígios em cima no céu e sinais em baixo na terra: sangue, fogo e vapor de fumaça.
20 Akɔ̈l abï nïïp nyin, ku pɛɛi abï thiɛth cïmën riɛm
20 O sol se converterá em trevas, e a lua, em sangue, antes de chegar o grande e glorioso Dia do Senhor;
21 Ku raan bï Nhialic rɔ̈ɔ̈k ku bï ye kony abï poth bï cïï la pan mac.’
21 e acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.
22 “Piɛŋkë wëlkä, wek wämäthkiɛ̈n cɔl Itharel! Jethu raan pan Nadharet ë ye raan cï riɛl Bänyda nyuɔɔth ke cïn diu käkken dït jäŋ gɔ̈i cï Nhialic looi riɛnke. Ee kë ŋiɛckë kek we, rin aacï röt looi kamkun.
22 Varões israelitas, escutai estas palavras: A Jesus Nazareno, varão aprovado por Deus entre vós com maravilhas, prodígios e sinais, que Deus por ele fez no meio de vós, como vós mesmos bem sabeis;
23 Cït tɛ̈ cï Nhialic ye guiɛɛr thïn, Jethu ë bï thɔ̈n we, ku bäk nɔ̈k cïmën cï wek ye puɔ̈l ku bï kɔc rɛc la gup adumuɔ̈ɔ̈m nɔ̈k, ku piɛ̈ɛ̈tkë tim cï rïïu kɔ̈u.
23 a este que vos foi entregue pelo determinado conselho e presciência de Deus, tomando-o vós, o crucificastes e matastes pelas mãos de injustos;
24 Ku yeen acï Nhialic cɔl aben pïr thou yic, wën cï yen Jethu nyaai riɛlde thou yic, rin ëcïï rot kɔŋ lëu yen lɔn bï Jethu teem thou yic.
24 ao qual Deus ressuscitou, soltas as ânsias da morte, pois não era possível que fosse retido por ela.
25 “Aŋicku lɔn ëcïï rot bï lëu rin ëcï Debit lueel ëlä,
25 Porque dele disse Davi: Sempre via diante de mim o Senhor, porque está à minha direita, para que eu não seja comovido;
26 Rin ee wɛ̈t kënë, ɣɛn amit puɔ̈u.
26 por isso, se alegrou o meu coração, e a minha língua exultou; e ainda a minha carne há de repousar em esperança.
27 rin Nhialic acïï guäpdiɛ̈ bï puɔ̈l bï rëër kam kɔc cï thou,
27 Pois não deixarás a minha alma no Hades, nem permitirás que o teu Santo veja a corrupção.
28 Yïn Nhialic, yïn acä nyuɔ̈th dhël pïïr akölriëëc ëbën,
28 Fizeste-me conhecidos os caminhos da vida; com a tua face me encherás de júbilo.
29 “Wämäthkiɛ̈, wek aaba dhiɛl lɛ̈k kë ŋiɛc rin wädan dït cï wëlkä lueel. Yen Debit acï thou ku thiäk, ku raŋde kïn aa dɛɛi ɣok, agut cï ya aköl.
29 Varões irmãos, seja-me lícito dizer-vos livremente acerca do patriarca Davi que ele morreu e foi sepultado, e entre nós está até hoje a sua sepultura.
30 Yen Bɛ̈nyŋaknhom wäär pïïr yen ë ye raan käŋ tïŋ, käk bï röt looi aköldä, ku lëk ke kɔc, ku ë ŋic kë cï Nhialic lueel ke bï luɔ̈i ye. Nhialic ëcï yepuɔ̈u tɔɔŋ lɔn nadë ke bï raan tök kuatde yic, looi keye bɛ̈ny cïmënde.
30 Sendo, pois, ele profeta e sabendo que Deus lhe havia prometido com juramento que do fruto de seus lombos, segundo a carne, levantaria o Cristo, para o assentar sobre o seu trono,
31 Debit ëcï kë bï Nhialic looi tïŋ, go jäl jam lɔn bï Raan cï lɔc ku dɔc rot jɔt raŋ yic wën cï yen ye lueel ëlä, ‘Yen ë këc nyääŋ kam kɔc cï thou, guäpde ë këc dhiäth raŋ yic.’
31 nesta previsão, disse da ressurreição de Cristo, que a sua alma não foi deixada no Hades, nem a sua carne viu a corrupção.
32 “Nhialic ëcï Jethu jɔ̈t bei raŋ yic bï bɛn pïr, ku ɣɛn ku atuuc kɔ̈k Jethu acuk tïŋ yen yiny cï rot looi.
32 Deus ressuscitou a este Jesus, do que todos nós somos testemunhas.
33 Jethu acï jat nhial ku nyuuc köŋ cuëc Wun, ku ë yen acï ɣok tuɔ̈c Wëi Nhialic, cït tɛ̈wäär cï Nhialic ye luɛɛl thïn. Ku kë cäk tïŋ ku piɛŋkë ëmën ë ye kën cï Nhialic lueel ka bï tuɔ̈ɔ̈c yen acï lööny ɣogup.
33 De sorte que, exaltado pela destra de Deus e tendo recebido do Pai a promessa do Espírito Santo, derramou isto que vós agora vedes e ouvis.
34 Acie Debit yen cï la nhial, ee cï lueel,
34 Porque Davi não subiu aos céus, mas ele próprio diz: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
35 agut aköl bï ɣɛn kɔc man yïïn cɔl aloi nhïïm, ku bïk yïcök.” ’
35 até que ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
36 “Wek kɔc pan Itharel ëbën, dhiɛlkë ŋic alanden lɔn nadë ke Jethu yen cäk piäät tim cï rïïu kɔ̈u, yen acï Nhialic looi bï ya yen Bɛ̈ny, ku ye Raan cï lɔc ku dɔc.”
36 Saiba, pois, com certeza, toda a casa de Israel que a esse Jesus, a quem vós crucificastes, Deus o fez Senhor e Cristo.
37 Wën cï kɔc cï röt kuɔ̈ɔ̈t wɛ̈t Pïtɛr piŋ, gokë ya tak yic ke diɛɛr kë bïk looi, ku thiëckë Pïtɛr ku atuuc kɔ̈k Jethu, “Buk ŋö looi wämäthakua?”
37 Ouvindo eles isto, compungiram-se em seu coração e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: Que faremos, varões irmãos?
38 Go Pïtɛr bɛ̈ɛ̈r, “Dhuɔ̈kkë wepuɔ̈th ciëën adumuɔ̈ɔ̈mkun yiic, ku calkë röt aa muɔc nhïïm bäk aa kɔc Jethu Krïtho, ku bï Nhialic adumuɔ̈ɔ̈mkun päl piny, ku wek aabï Nhialic muɔɔc wɛ̈ike, ku bï lööny wegup.
38 E disse-lhes Pedro: Arrependei-vos, e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo para perdão dos pecados, e recebereis o dom do Espírito Santo.
39 Kënë yen cï Nhialic yepuɔ̈u tɔɔŋ, ka bï yiëk we ku miɛ̈thkun, ku kɔc bɛ̈ɛ̈i kɔ̈k mec, ku kɔc ëbën ye Bänyda Nhialic cɔɔl bïk aa kacke.”
39 Porque a promessa vos diz respeito a vós, a vossos filhos e a todos os que estão longe: a tantos quantos Deus, nosso Senhor, chamar.
40 Pïtɛr acï kɔc lɛ̈k ku jiëëm kenhïïm ëlä, “Kuɔnykë röt ku bäk liu awuɔ̈c yic, awuɔ̈c yen bï tɛ̈m kɔc rɛc akölë!”
40 E com muitas outras palavras isto testificava e os exortava, dizendo: Salvai-vos desta geração perversa.
41 Kɔc juëc ë kɔc awën yiic aacï kë cï Pïtɛr lɛ̈k ke gam, ku cɔlkë röt amuɔc nhïïm, ku ë cït tɛ̈në raan tiim kadiäk kek aacï bɛ̈n muɔɔc nhïïm aköl kënë, ku mɛtkë akuɔ̈tden yic.
41 De sorte que foram batizados os que de bom grado receberam a sua palavra; e, naquele dia, agregaram-se quase três mil almas.
42 Keek aacï rëër bï atuuc Jethu ke piɔ̈ɔ̈c, ku yekë atuuc Jethu kony käk yekë looi yiic ku mïthkë tɛ̈tök, ku yekë rɔ̈m ku röökkë tɛ̈tök.
42 E perseveravam na doutrina dos apóstolos, e na comunhão, e no partir do pão, e nas orações.
43 Käjuëc jäŋ gɔ̈i aacï Nhialic cɔl aa looi atuuc Jethu, ku yen acï kɔc juëc cɔl ariɔ̈c.
43 Em cada alma havia temor, e muitas maravilhas e sinais se faziam pelos apóstolos.
44 Kɔc cï gam ëbën aacï rëër bïk ceŋ tɛ̈tök, ku yekë röt kony kedhie bïk käŋ aa wɛ̈ɛ̈r kamken.
44 Todos os que criam estavam juntos e tinham tudo em comum.
45 Aacï käk tɔ̈ ke ke bɛ̈ɛ̈i yiic aa ɣaac wei, ku yekë wëëu tɛ̈k röt, ku raan tök ë ye yiëk wëëu bï käkken wïc lëu.
45 Vendiam suas propriedades e fazendas e repartiam com todos, segundo cada um tinha necessidade.
46 Kek kɔc cï wɛ̈t Jethu gam aake ye rɔ̈m akölaköl luëk Nhialic kɔc Itharel yic, ku yekë rɔ̈m bääiken yiic ku mïthkë ke cïï mïïth bɛ̈th ku rëërkë ke mit puɔ̈th,
46 E, perseverando unânimes todos os dias no templo e partindo o pão em casa, comiam juntos com alegria e singeleza de coração,
47 ku yekë Nhialic leec ku lec kɔc kɔ̈k ke aya. Ku ye Nhialic akuɔ̈tden juak yic akölaköl kɔc kek cï Nhialic cɔl aa poth kërac yic.
47 louvando a Deus e caindo na graça de todo o povo. E todos os dias acrescentava o Senhor à igreja aqueles que se haviam de salvar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.