Atos 2
Lëk yam (DIKNT) vs NVI
1 Na la aköl Yan Ayum cïn yic luɔu bɛ̈n, ka atuuc Jethu kuut kenhïïm ɣɔ̈n tök.
1 Chegando o dia de Pentecoste, estavam todos reunidos num só lugar.
2 Kam wën ke pɛ̈k wei arɔ̈ɔ̈l dɛ̈t piŋkë nhial, ku yen arɔ̈ɔ̈l kënë ë cït arɔ̈ɔ̈l yomdït ril. Ku jɔl arɔ̈ɔ̈l ɣön awën rëër kek thïn thiɔ̈ɔ̈ŋ yic.
2 De repente veio do céu um som, como de um vento muito forte, e encheu toda a casa na qual estavam assentados.
3 Ku tïŋkë lɔ̈k mac cït liep ke tek rot piny, ku raan tök kamken ë ye kë cït liem mac nyuc yenhom.
3 E viram o que parecia línguas de fogo, que se separaram e pousaram sobre cada um deles.
4 Keek ëbën, aake cï Wëi Nhialic lööny kegup ku jiɛɛmkë thok kɔ̈k, rin cï Wëi Nhialic ke yiëk riɛl ku bïk jam thok kɔ̈k cie thuɔkken.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar noutras línguas, conforme o Espírito os capacitava.
5 Kɔc juëc Itharel ke ciëŋ wuɔ̈t kɔ̈k yiic pinynhom, kɔc ke ye Nhialic door aake rɛ̈ɛ̈r Jeruthalem ë nïnkä.
5 Havia em Jerusalém judeus, tementes a Deus, vindos de todas as nações do mundo.
6 Wën cï kek arɔ̈ɔ̈l piŋ, go kɔc juëc röt kuɔ̈ɔ̈t. Kɔc ke cï röt kuɔ̈ɔ̈t aake cï gäi, kë ye atuuc Jethu jam thuɔkken.
6 Ouvindo-se este som, ajuntou-se uma multidão que ficou perplexa, pois cada um os ouvia falar em sua própria língua.
7 Wën cï kek gäi apɛidït gokë jam ke cï keröt jɔt apɛi, “Keek kɔc jam këlä aa kɔc Galilia!
7 Atônitos e maravilhados, eles perguntavam: "Acaso não são galileus todos estes homens que estão falando?
8 Ye këdë, bïk aa jam thuɔkkua?
8 Então, como os ouvimos, cada um de nós, em nossa própria língua materna?
9 Ɣook ëbën ɣok aa kɔc wuɔ̈t kɔ̈k cïmën Parthia, Mede ku Elam, ku jɔl aa Methopotamia, Judia, ku Kapadokia, ku Pontuth ku Athia.
9 Partos, medos e elamitas; habitantes da Mesopotâmia, Judéia e Capadócia, Ponto e da província da Ásia,
10 Ku jɔl aa Prigia ku Pampilia. Ku jɔl a Ijip ku bɛ̈ɛ̈i kɔ̈k pan Libia thiääk kek Thirene. Ku kɔc kɔ̈k ɣoyiic aa kɔc wun cɔl Roma.
10 Frígia e Panfília, Egito e das partes da Líbia próximas a Cirene; visitantes vindos de Roma,
11 Kɔc kɔ̈k aa kuat Itharel. Ku kɔc cie kɔc Itharel cï yäthken waar bïk yanh Itharel gam. Ku kɔc kɔ̈k ɣoyiic aa kɔc pan Kret ku pan Arab. Ku ë yen ŋot ye ɣok ke piŋ ke jam thuɔkkua, ke luel kädït cï Nhialic looi.”
11 tanto judeus como convertidos ao judaísmo; cretenses e árabes. Nós os ouvimos declarar as maravilhas de Deus em nossa própria língua! "
12 Aake cï gäi, ku muumkë nhïïm kë bïk lueel, gokë röt aa thiëëc kamken, “Yeŋö ye nyuɔɔth yen kënë?”
12 Atônitos e perplexos, todos perguntavam uns aos outros: "Que significa isto? "
13 Go kɔc kɔ̈k atuuc Jethu bui, ku luelkë ëlä, “Kɔckä aacï wiɛɛt mɔ̈u!”
13 Alguns, todavia, zombavam deles e diziam: "Eles beberam vinho demais".
14 Tɛ̈në, ke Pïtɛr kam atuuc Jethu kathiäär ku tök jɔt rot, ku kɛ̈ɛ̈c ku jɔl jam ke cï yeröl jɔt tënë kɔc Itharel awën cï röt kuɔ̈ɔ̈t, “Wek wärkiɛ̈, wämäthkiɛ̈ Itharel, ku jɔl aa wek kɔc ciëŋ gen Jeruthalem, piɛŋkë wɛ̈tdiɛ̈ apath, ku ba we lɛ̈k kë cï rot looi.
14 Então Pedro levantou-se com os Onze e, em alta voz, dirigiu-se à multidão: "Homens da Judéia e todos os que vivem em Jerusalém, deixem-me explicar-lhes isto! Ouçam com atenção:
15 Kɔc yakë lueel ka cï muɔ̈l mɔ̈u, aa këc wiɛɛt, tɛ̈cït tɛ̈ ye wek ye tak thïn, akɔ̈l akëc tɔ̈ɔ̈ŋ, aŋot ye riɛl.
15 estes homens não estão bêbados, como vocês supõem. Ainda são nove horas da manhã!
16 Ku wɛ̈t cï Juel raan käk Nhialic tïŋ lueel wäär akïn,
16 Pelo contrário, isto é o que foi predito pelo profeta Joel:
17 ‘Acï Nhialic lueel, lɔn kë bï looi aköl le nïn thök akïn,
17 ‘Nos últimos dias, diz Deus, derramarei do meu Espírito sobre todos os povos. Os seus filhos e as suas filhas profetizarão, os jovens terão visões, os velhos terão sonhos.
18 Ee yeen, agut aluakkiɛ̈ röör ku diäär, nïnkui bï bɛ̈n.
18 Sobre os meus servos e as minhas servas derramarei do meu Espírito naqueles dias, e eles profetizarão.
19 Ɣɛn abï kädït jäŋ gɔ̈i looi nhial, ku käjuëc jäŋ gɔ̈i aaba looi pinynhom.
19 Mostrarei maravilhas em cima no céu e sinais em baixo, na terra, sangue, fogo e nuvens de fumaça.
20 Akɔ̈l abï nïïp nyin, ku pɛɛi abï thiɛth cïmën riɛm
20 O sol se tornará em trevas e a lua em sangue, antes que venha o grande e glorioso dia do Senhor.
21 Ku raan bï Nhialic rɔ̈ɔ̈k ku bï ye kony abï poth bï cïï la pan mac.’
21 E todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo! ’
22 “Piɛŋkë wëlkä, wek wämäthkiɛ̈n cɔl Itharel! Jethu raan pan Nadharet ë ye raan cï riɛl Bänyda nyuɔɔth ke cïn diu käkken dït jäŋ gɔ̈i cï Nhialic looi riɛnke. Ee kë ŋiɛckë kek we, rin aacï röt looi kamkun.
22 "Israelitas, ouçam estas palavras: Jesus de Nazaré foi aprovado por Deus diante de vocês por meio de milagres, maravilhas e sinais, que Deus fez entre vocês por intermédio dele, como vocês mesmos sabem.
23 Cït tɛ̈ cï Nhialic ye guiɛɛr thïn, Jethu ë bï thɔ̈n we, ku bäk nɔ̈k cïmën cï wek ye puɔ̈l ku bï kɔc rɛc la gup adumuɔ̈ɔ̈m nɔ̈k, ku piɛ̈ɛ̈tkë tim cï rïïu kɔ̈u.
23 Este homem lhes foi entregue por propósito determinado e pré-conhecimento de Deus; e vocês, com a ajuda de homens perversos, o mataram, pregando-o na cruz.
24 Ku yeen acï Nhialic cɔl aben pïr thou yic, wën cï yen Jethu nyaai riɛlde thou yic, rin ëcïï rot kɔŋ lëu yen lɔn bï Jethu teem thou yic.
24 Mas Deus o ressuscitou dos mortos, rompendo os laços da morte, porque era impossível que a morte o retivesse.
25 “Aŋicku lɔn ëcïï rot bï lëu rin ëcï Debit lueel ëlä,
25 A respeito dele, disse Davi: ‘Eu sempre via o Senhor diante de mim. Porque ele está à minha direita, não serei abalado.
26 Rin ee wɛ̈t kënë, ɣɛn amit puɔ̈u.
26 Por isso o meu coração está alegre e a minha língua exulta; o meu corpo também repousará em esperança,
27 rin Nhialic acïï guäpdiɛ̈ bï puɔ̈l bï rëër kam kɔc cï thou,
27 porque tu não me abandonarás no sepulcro, nem permitirás que o teu Santo sofra decomposição.
28 Yïn Nhialic, yïn acä nyuɔ̈th dhël pïïr akölriëëc ëbën,
28 Tu me fizeste conhecer os caminhos da vida e me encherás de alegria na tua presença’.
29 “Wämäthkiɛ̈, wek aaba dhiɛl lɛ̈k kë ŋiɛc rin wädan dït cï wëlkä lueel. Yen Debit acï thou ku thiäk, ku raŋde kïn aa dɛɛi ɣok, agut cï ya aköl.
29 "Irmãos, posso dizer-lhes com franqueza que o patriarca Davi morreu e foi sepultado, e o seu túmulo está entre nós até o dia de hoje.
30 Yen Bɛ̈nyŋaknhom wäär pïïr yen ë ye raan käŋ tïŋ, käk bï röt looi aköldä, ku lëk ke kɔc, ku ë ŋic kë cï Nhialic lueel ke bï luɔ̈i ye. Nhialic ëcï yepuɔ̈u tɔɔŋ lɔn nadë ke bï raan tök kuatde yic, looi keye bɛ̈ny cïmënde.
30 Mas ele era profeta e sabia que Deus lhe prometera sob juramento que colocaria um dos seus descendentes em seu trono.
31 Debit ëcï kë bï Nhialic looi tïŋ, go jäl jam lɔn bï Raan cï lɔc ku dɔc rot jɔt raŋ yic wën cï yen ye lueel ëlä, ‘Yen ë këc nyääŋ kam kɔc cï thou, guäpde ë këc dhiäth raŋ yic.’
31 Prevendo isso, falou da ressurreição do Cristo, que não foi abandonado no sepulcro e cujo corpo não sofreu decomposição.
32 “Nhialic ëcï Jethu jɔ̈t bei raŋ yic bï bɛn pïr, ku ɣɛn ku atuuc kɔ̈k Jethu acuk tïŋ yen yiny cï rot looi.
32 Deus ressuscitou este Jesus, e todos nós somos testemunhas desse fato.
33 Jethu acï jat nhial ku nyuuc köŋ cuëc Wun, ku ë yen acï ɣok tuɔ̈c Wëi Nhialic, cït tɛ̈wäär cï Nhialic ye luɛɛl thïn. Ku kë cäk tïŋ ku piɛŋkë ëmën ë ye kën cï Nhialic lueel ka bï tuɔ̈ɔ̈c yen acï lööny ɣogup.
33 Exaltado à direita de Deus, ele recebeu do Pai o Espírito Santo prometido e derramou o que vocês agora vêem e ouvem.
34 Acie Debit yen cï la nhial, ee cï lueel,
34 Pois Davi não subiu ao céu, mas ele mesmo declarou: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Senta-te à minha direita
35 agut aköl bï ɣɛn kɔc man yïïn cɔl aloi nhïïm, ku bïk yïcök.” ’
35 até que eu ponha os teus inimigos como estrado para os teus pés’.
36 “Wek kɔc pan Itharel ëbën, dhiɛlkë ŋic alanden lɔn nadë ke Jethu yen cäk piäät tim cï rïïu kɔ̈u, yen acï Nhialic looi bï ya yen Bɛ̈ny, ku ye Raan cï lɔc ku dɔc.”
36 "Portanto, que todo Israel fique certo disto: Este Jesus, a quem vocês crucificaram, Deus o fez Senhor e Cristo".
37 Wën cï kɔc cï röt kuɔ̈ɔ̈t wɛ̈t Pïtɛr piŋ, gokë ya tak yic ke diɛɛr kë bïk looi, ku thiëckë Pïtɛr ku atuuc kɔ̈k Jethu, “Buk ŋö looi wämäthakua?”
37 Quando ouviram isso, os seus corações ficaram aflitos, e eles perguntaram a Pedro e aos outros apóstolos: "Irmãos, que faremos? "
38 Go Pïtɛr bɛ̈ɛ̈r, “Dhuɔ̈kkë wepuɔ̈th ciëën adumuɔ̈ɔ̈mkun yiic, ku calkë röt aa muɔc nhïïm bäk aa kɔc Jethu Krïtho, ku bï Nhialic adumuɔ̈ɔ̈mkun päl piny, ku wek aabï Nhialic muɔɔc wɛ̈ike, ku bï lööny wegup.
38 Pedro respondeu: "Arrependam-se, e cada um de vocês seja batizado em nome de Jesus Cristo, para perdão dos seus pecados, e receberão o dom do Espírito Santo.
39 Kënë yen cï Nhialic yepuɔ̈u tɔɔŋ, ka bï yiëk we ku miɛ̈thkun, ku kɔc bɛ̈ɛ̈i kɔ̈k mec, ku kɔc ëbën ye Bänyda Nhialic cɔɔl bïk aa kacke.”
39 Pois a promessa é para vocês, para os seus filhos e para todos os que estão longe, para todos quantos o Senhor, o nosso Deus chamar".
40 Pïtɛr acï kɔc lɛ̈k ku jiëëm kenhïïm ëlä, “Kuɔnykë röt ku bäk liu awuɔ̈c yic, awuɔ̈c yen bï tɛ̈m kɔc rɛc akölë!”
40 Com muitas outras palavras os advertia e insistia com eles: "Salvem-se desta geração corrompida! "
41 Kɔc juëc ë kɔc awën yiic aacï kë cï Pïtɛr lɛ̈k ke gam, ku cɔlkë röt amuɔc nhïïm, ku ë cït tɛ̈në raan tiim kadiäk kek aacï bɛ̈n muɔɔc nhïïm aköl kënë, ku mɛtkë akuɔ̈tden yic.
41 Os que aceitaram a mensagem foram batizados, e naquele dia houve um acréscimo de cerca de três mil pessoas.
42 Keek aacï rëër bï atuuc Jethu ke piɔ̈ɔ̈c, ku yekë atuuc Jethu kony käk yekë looi yiic ku mïthkë tɛ̈tök, ku yekë rɔ̈m ku röökkë tɛ̈tök.
42 Eles se dedicavam ao ensino dos apóstolos e à comunhão, ao partir do pão e às orações.
43 Käjuëc jäŋ gɔ̈i aacï Nhialic cɔl aa looi atuuc Jethu, ku yen acï kɔc juëc cɔl ariɔ̈c.
43 Todos estavam cheios de temor, e muitas maravilhas e sinais eram feitos pelos apóstolos.
44 Kɔc cï gam ëbën aacï rëër bïk ceŋ tɛ̈tök, ku yekë röt kony kedhie bïk käŋ aa wɛ̈ɛ̈r kamken.
44 Todos os que criam mantinham-se unidos e tinham tudo em comum.
45 Aacï käk tɔ̈ ke ke bɛ̈ɛ̈i yiic aa ɣaac wei, ku yekë wëëu tɛ̈k röt, ku raan tök ë ye yiëk wëëu bï käkken wïc lëu.
45 Vendendo suas propriedades e bens, distribuíam a cada um conforme a sua necessidade.
46 Kek kɔc cï wɛ̈t Jethu gam aake ye rɔ̈m akölaköl luëk Nhialic kɔc Itharel yic, ku yekë rɔ̈m bääiken yiic ku mïthkë ke cïï mïïth bɛ̈th ku rëërkë ke mit puɔ̈th,
46 Todos os dias, continuavam a reunir-se no pátio do templo. Partiam o pão em suas casas, e juntos participavam das refeições, com alegria e sinceridade de coração,
47 ku yekë Nhialic leec ku lec kɔc kɔ̈k ke aya. Ku ye Nhialic akuɔ̈tden juak yic akölaköl kɔc kek cï Nhialic cɔl aa poth kërac yic.
47 louvando a Deus e tendo a simpatia de todo o povo. E o Senhor lhes acrescentava todos os dias os que iam sendo salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.