Atos 23
Lëk yam (DIKNT) vs NVT
1 Go Paulo kɔc amat döt ku lueel, “Kackiɛ̈, acïn käk tɔ̈ ɣapuɔ̈u, ba ke thiëëc rin piɛ̈rdiɛ̈, ɣa dɛɛi Nhialic agut cït akölë.”
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 Ee tɛ̈ɛ̈n, ke raandït käk Nhialic cɔl Ananiath yöök kɔc wën kääc tɛ̈thiɔ̈k kek Paulo bïk buɔ̈ɔ̈k thok.
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 Go Paulo lëk ye, “Nhialic abï dhiɛl buɔ̈ɔ̈k aya, yïn kë cie guɔ̈p ye yär! Yïn acï nyuc ba luk looi tënë ɣa cït tɛ̈ ye löŋ ye luɛɛl thïn, ku yïn aŋot yï cïï löŋ dhoŋ kɔ̈u rin cï yïn kɔc yɔ̈ɔ̈k bïk ɣa biäk!”
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 Go kɔc thiääk kek Paulo lëk ye, “Yïn alat raandït käk Nhialic!”
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 Go Paulo bɛ̈ɛ̈r, “Acä ŋic, kackiɛ̈ lɔn ye yen raandït käk Nhialic. Aye athör thɛɛr wël Nhialic lueel, ‘Yïn acï kërac dhil luɛɛl bɛ̈ny mac kacku guɔ̈p.’ ”
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 Nawën tïŋ Paulo, ke kɔc kɔ̈k aa kɔc akut Thaduthï ku kɔc kɔ̈k ke ye kɔc akut Parathï, ke jam apɛi röldït tënë kɔc luk, “Kackiɛ̈! Ɣɛn ë raan akut Parathï, kɔc ke dhiëth ɣa aake kɔc akut Parathï. Ɣɛn acï bɛ̈ɛ̈i luk yic rin ye ɣɛn ye ŋɔ̈ɔ̈th lɔn bï kɔc cï thou röt jɔt aköldä!”
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 Nyin yic tɛ̈wën lueel yen wɛ̈t kënë, ka agɔ̈th la nhial kam Parathï ku Thaduthï ku tekkë keyiic.
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 Rin aye Thaduthï lueel lɔn cïï kɔc röt bï jɔt thou yic, ku acïn atuuc nhial ayï atïïp kɔc cï thou. Ku Parathï aa käkkä gam ëbën kadiäk.
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 Ku juak jam rot apɛi kam Parathï ku Thaduthï. Go kɔc kɔ̈k piööc lööŋ, ke ye kɔc akut Parathï, röt jɔt ke cï puɔ̈th riääk apɛi ku luelkë, “Acïn kërɛɛc cï yök ke cï looi! Tɛ̈dë, ke atuny nhial, yen acï diɛ̈t jam tënë ye!”
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 Ku la agɔ̈th nhial apɛi, nawën ke bɛ̈ny apuruuk riɔ̈c ciɛ̈t ke bï Paulo cak nɔ̈k. Go apuruɔ̈ɔ̈kke tooc bïk Paulo la nyaai luk yic, ku ɣɛ̈thkë tɛ̈den ye kek rëër thïn.
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 Naɣɔn akɔ̈u ke Bɛ̈ny kääc Paulo lɔ̈ɔ̈m ku lueel, “Dɛɛt yïpuɔ̈u! Aca nyuɔɔth Jeruthalem, lɔn ë yïn raandiɛ̈, ku yïn adhil këcït ë kënë looi Roma aya.”
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 Naɣɔn nhiäk ke kɔc kɔ̈k Itharel mat kenhïïm, ku kuëëŋkë lɔn cïï kek kuat miëth bï kaŋ cam ku dëkkë tɛ̈ këc kek Paulo kaŋ nɔ̈k.
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 Kɔc ke mat kënë yic, aake thiärŋuan ku tɛ̈ kac.
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 Ku lek tënë kɔc käk Nhialic ku kɔcdït baai ku luelkë, “Ɣok aacï kuëëŋ apɛi ɣodhie buk cïï mïth, ɣet tɛ̈ bï ɣok Paulo kaŋ nɔ̈k.
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 Ku ëmën, week ku kɔc kɔ̈k akut, tuɔɔckë wɛ̈t tënë bɛ̈nydït apuruuk raan Roma bï Paulo bɛ̈ɛ̈i tënë we, ku luɛlkë lɔn wïc wek ye bäk kë cï looi bɛ̈n deet, ku ɣok aabï röt guiir buk nɔ̈k kë këc ɣëët wenhïïm.”
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 Ku wën nyankën ë Paulo ëcï wɛ̈t nɛ̈k nɛ̈r piŋ, go riŋ tɛ̈ rëër apuruuk thïn ku le wɛ̈t lɛ̈k Paulo.
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 Go Paulo raan tök kam bäny apuruuk cɔɔl ku lëk ye, “Ɣäth riënythii kënë tënë bɛ̈nydït apuruuk, ala wɛ̈t wïc bï lɛ̈k ye.”
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 Go bɛ̈ny apuruuk riënythii wën ɣäth tënë bɛ̈nydït apuruuk ku lueel, “Ɣɛn acï Paulo, raan mac, cɔɔl ku lëk ɣa ba riënythii kënë bɛ̈ɛ̈i tënë yï, rin ala wɛ̈t bï bɛ̈n lɛ̈k yï.”
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 Go bɛ̈nydït apuruuk dɔm cin ku ɣɛ̈th tɛ̈den röt ku thiëëc, “Yeŋö wïc ba lɛ̈k ɣa?”
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 Go lueel, “Acï kɔcdït Itharel mat yic bïk yï thiëëc bï Paulo ɣäth luk yic nhiäk, rin wïc kɔc luk ye bïk käk juëc cï Paulo looi la deet.
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 Ku duk wɛ̈tden piŋ, rin abï la raan thiärŋuan ku tɛ̈ kac bï ye thiɛ̈n bïk nɔ̈k. Aacï kuëëŋ bïk cïï mïth ku dëkkë ɣet tɛ̈ bï kek ye nɔ̈k. Ku ëmën aacï röt guiir bïk looi, ku aa tit wɛ̈tdu bïk piŋ.”
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 Go bɛ̈nydït apuruuk lɛ̈k ye, “Duk ben lɛ̈k raan dɛ̈t lɔn cï yïn ɣa lɛ̈k wɛ̈t kënë.” Ku cɔl riënythii ajiël.
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 Nawën ke bɛ̈nydït apuruuk cɔl bänyken apuruuk karou ku lueel, “Kuanykë apuruuk buɔt karou ku jɔl aa raan thiärdhorou cath mathiäŋ, ku raan buɔt karou ke muk tɔɔŋ bïk la Cetharia, ku rëërkë ke cï röt guiir bïk lööny dhöl ëmën akäu.
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 Ku wiɛ̈ckë mïthiɔ̈ɔ̈ŋ bï Paulo ke cath, ku ɣäthkë tënë bɛ̈nydït Pelik ke cïn kërɛɛc yök ye dhël yic.”
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 Ku jɔl bɛ̈nydït apuruuk athör gɔ̈t ëlä,
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 “Ɣɛn, Klaudiöth Lithiath ɣɛn agɛ̈t athör kënë tënë yï bɛ̈nydït Pelik path apɛi. Yïn aca muɔ̈th.
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Kɔc Itharel aake cï mony kënë dɔm ku duërkë nɔ̈k. Ku aca piŋ lɔn ye yen raan Roma, guɔ la kek apuruɔ̈ɔ̈kkiɛ̈ bïk la kony.
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 Ë wiëc ba awuɔ̈c ye kek ye gaany ŋic, guɔ ɣäth amat yic tënë ke.
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 Aca yök lɔn acïn awuɔ̈c cïï looi bï ɣok ye nɔ̈k, nadë ke macku. Ayekë gaany käk la thiääk kek lɔ̈ɔ̈ŋken.
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 Nawën la lɛ̈k ɣa lɔn cï kɔc kɔ̈k Itharel wɛ̈t mat yic bïk mony kënë nɔ̈k, guɔ tak ba tuɔɔc tënë yï. Ku lɛ̈k kɔc awën gɔɔny ye, week lak tënë Bɛ̈nydan dït bäk awuɔ̈c cï monyë looi la lueel yenhom.”
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 Go apuruuk këwën cï lëk ke looi. Ku nyɛɛikë Paulo ë wɛ̈ɛ̈r kën bïk ɣɛɛt Antipatrith.
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 Nawën bak piny, ka apuruuk ke cath kecök dhuk Jeruthalem, ku nyiëŋkë Paulo apuruuk cath mïthiɔ̈ɔ̈ŋ bïk la kek ye.
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 Ku ɣɛ̈thkë Cetharia, ku gɛmkë athöör tënë bɛ̈ny Pelik ku thönkë Paulo.
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 Nawën cï bɛ̈nydït Pelik athöör kueen, ke thiëc Paulo, “Ye raan wun nɛn?” Nawën yök lɔn ë yen raan wun Cilicia
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 ke lueel, “Ɣɛn abï wɛ̈tdu piŋ tɛ̈ le kɔc gɔɔny yï ɣëët.” Ku yöök apuruuk bïk Paulo la muk ku titkë pan wäär buth Antipäth Ɣërot.
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.