Atos 23

Lëk yam (DIKNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Go Paulo kɔc amat döt ku lueel, “Kackiɛ̈, acïn käk tɔ̈ ɣapuɔ̈u, ba ke thiëëc rin piɛ̈rdiɛ̈, ɣa dɛɛi Nhialic agut cït akölë.”
1 E, pondo Paulo os olhos no conselho, disse: Varões irmãos, até ao dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Ee tɛ̈ɛ̈n, ke raandït käk Nhialic cɔl Ananiath yöök kɔc wën kääc tɛ̈thiɔ̈k kek Paulo bïk buɔ̈ɔ̈k thok.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Go Paulo lëk ye, “Nhialic abï dhiɛl buɔ̈ɔ̈k aya, yïn kë cie guɔ̈p ye yär! Yïn acï nyuc ba luk looi tënë ɣa cït tɛ̈ ye löŋ ye luɛɛl thïn, ku yïn aŋot yï cïï löŋ dhoŋ kɔ̈u rin cï yïn kɔc yɔ̈ɔ̈k bïk ɣa biäk!”
3 Então, Paulo lhe disse: Deus te ferirá, parede branqueada! Tu estás aqui assentado para julgar-me conforme a lei e, contra a lei, me mandas ferir?
4 Go kɔc thiääk kek Paulo lëk ye, “Yïn alat raandït käk Nhialic!”
4 E os que ali estavam disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Go Paulo bɛ̈ɛ̈r, “Acä ŋic, kackiɛ̈ lɔn ye yen raandït käk Nhialic. Aye athör thɛɛr wël Nhialic lueel, ‘Yïn acï kërac dhil luɛɛl bɛ̈ny mac kacku guɔ̈p.’ ”
5 E Paulo disse: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Nawën tïŋ Paulo, ke kɔc kɔ̈k aa kɔc akut Thaduthï ku kɔc kɔ̈k ke ye kɔc akut Parathï, ke jam apɛi röldït tënë kɔc luk, “Kackiɛ̈! Ɣɛn ë raan akut Parathï, kɔc ke dhiëth ɣa aake kɔc akut Parathï. Ɣɛn acï bɛ̈ɛ̈i luk yic rin ye ɣɛn ye ŋɔ̈ɔ̈th lɔn bï kɔc cï thou röt jɔt aköldä!”
6 E Paulo, sabendo que uma parte era de saduceus, e outra, de fariseus, clamou no conselho: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseu! No tocante à esperança e ressurreição dos mortos sou julgado!
7 Nyin yic tɛ̈wën lueel yen wɛ̈t kënë, ka agɔ̈th la nhial kam Parathï ku Thaduthï ku tekkë keyiic.
7 E, havendo dito isto, houve dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Rin aye Thaduthï lueel lɔn cïï kɔc röt bï jɔt thou yic, ku acïn atuuc nhial ayï atïïp kɔc cï thou. Ku Parathï aa käkkä gam ëbën kadiäk.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Ku juak jam rot apɛi kam Parathï ku Thaduthï. Go kɔc kɔ̈k piööc lööŋ, ke ye kɔc akut Parathï, röt jɔt ke cï puɔ̈th riääk apɛi ku luelkë, “Acïn kërɛɛc cï yök ke cï looi! Tɛ̈dë, ke atuny nhial, yen acï diɛ̈t jam tënë ye!”
9 E originou-se um grande clamor; e, levantando-se os escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Nenhum mal achamos neste homem, e se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 Ku la agɔ̈th nhial apɛi, nawën ke bɛ̈ny apuruuk riɔ̈c ciɛ̈t ke bï Paulo cak nɔ̈k. Go apuruɔ̈ɔ̈kke tooc bïk Paulo la nyaai luk yic, ku ɣɛ̈thkë tɛ̈den ye kek rëër thïn.
10 E, havendo grande dissensão, o tribuno, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a soldadesca, para que o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 Naɣɔn akɔ̈u ke Bɛ̈ny kääc Paulo lɔ̈ɔ̈m ku lueel, “Dɛɛt yïpuɔ̈u! Aca nyuɔɔth Jeruthalem, lɔn ë yïn raandiɛ̈, ku yïn adhil këcït ë kënë looi Roma aya.”
11 E, na noite seguinte, apresentando-se-lhe o Senhor, disse: Paulo, tem ânimo! Porque, como de mim testificaste em Jerusalém, assim importa que testifiques também em Roma.
12 Naɣɔn nhiäk ke kɔc kɔ̈k Itharel mat kenhïïm, ku kuëëŋkë lɔn cïï kek kuat miëth bï kaŋ cam ku dëkkë tɛ̈ këc kek Paulo kaŋ nɔ̈k.
12 Quando já era dia, alguns dos judeus fizeram uma conspiração e juraram dizendo que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Kɔc ke mat kënë yic, aake thiärŋuan ku tɛ̈ kac.
13 E eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração.
14 Ku lek tënë kɔc käk Nhialic ku kɔcdït baai ku luelkë, “Ɣok aacï kuëëŋ apɛi ɣodhie buk cïï mïth, ɣet tɛ̈ bï ɣok Paulo kaŋ nɔ̈k.
14 Estes foram ter com os principais dos sacerdotes e anciãos e disseram: Conjuramo-nos, sob pena de maldição, a nada provarmos até que matemos a Paulo.
15 Ku ëmën, week ku kɔc kɔ̈k akut, tuɔɔckë wɛ̈t tënë bɛ̈nydït apuruuk raan Roma bï Paulo bɛ̈ɛ̈i tënë we, ku luɛlkë lɔn wïc wek ye bäk kë cï looi bɛ̈n deet, ku ɣok aabï röt guiir buk nɔ̈k kë këc ɣëët wenhïïm.”
15 Agora, pois, vós, com o conselho, rogai ao tribuno que vo-lo traga amanhã, como querendo saber mais alguma coisa de seus negócios, e, antes que chegue, estaremos prontos para o matar.
16 Ku wën nyankën ë Paulo ëcï wɛ̈t nɛ̈k nɛ̈r piŋ, go riŋ tɛ̈ rëër apuruuk thïn ku le wɛ̈t lɛ̈k Paulo.
16 E o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido acerca desta cilada, foi, e entrou na fortaleza, e o anunciou a Paulo.
17 Go Paulo raan tök kam bäny apuruuk cɔɔl ku lëk ye, “Ɣäth riënythii kënë tënë bɛ̈nydït apuruuk, ala wɛ̈t wïc bï lɛ̈k ye.”
17 E Paulo, chamando a si um dos centuriões, disse: Leva este jovem ao tribuno, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Go bɛ̈ny apuruuk riënythii wën ɣäth tënë bɛ̈nydït apuruuk ku lueel, “Ɣɛn acï Paulo, raan mac, cɔɔl ku lëk ɣa ba riënythii kënë bɛ̈ɛ̈i tënë yï, rin ala wɛ̈t bï bɛ̈n lɛ̈k yï.”
18 Tomando-o ele, pois, o levou ao tribuno e disse: O preso Paulo, chamando-me a si, me rogou que te trouxesse este jovem, que tem alguma coisa que dizer-te.
19 Go bɛ̈nydït apuruuk dɔm cin ku ɣɛ̈th tɛ̈den röt ku thiëëc, “Yeŋö wïc ba lɛ̈k ɣa?”
19 E o tribuno, tomando- o pela mão e pondo-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que tens que me contar?
20 Go lueel, “Acï kɔcdït Itharel mat yic bïk yï thiëëc bï Paulo ɣäth luk yic nhiäk, rin wïc kɔc luk ye bïk käk juëc cï Paulo looi la deet.
20 E disse ele: Os judeus se concertaram rogar-te que amanhã leves Paulo ao conselho como tendo de inquirir dele mais alguma coisa ao certo.
21 Ku duk wɛ̈tden piŋ, rin abï la raan thiärŋuan ku tɛ̈ kac bï ye thiɛ̈n bïk nɔ̈k. Aacï kuëëŋ bïk cïï mïth ku dëkkë ɣet tɛ̈ bï kek ye nɔ̈k. Ku ëmën aacï röt guiir bïk looi, ku aa tit wɛ̈tdu bïk piŋ.”
21 Mas tu não os creias, porque mais de quarenta homens dentre eles lhe andam armando ciladas, os quais se obrigaram, sob pena de maldição, a não comerem nem beberem até que o tenham morto; e já estão apercebidos, esperando de ti promessa.
22 Go bɛ̈nydït apuruuk lɛ̈k ye, “Duk ben lɛ̈k raan dɛ̈t lɔn cï yïn ɣa lɛ̈k wɛ̈t kënë.” Ku cɔl riënythii ajiël.
22 Então, o tribuno despediu o jovem, mandando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Nawën ke bɛ̈nydït apuruuk cɔl bänyken apuruuk karou ku lueel, “Kuanykë apuruuk buɔt karou ku jɔl aa raan thiärdhorou cath mathiäŋ, ku raan buɔt karou ke muk tɔɔŋ bïk la Cetharia, ku rëërkë ke cï röt guiir bïk lööny dhöl ëmën akäu.
23 E, chamando dois centuriões, lhes disse: Aprontai para as três horas da noite duzentos soldados, e setenta de cavalo, e duzentos lanceiros para irem até Cesareia;
24 Ku wiɛ̈ckë mïthiɔ̈ɔ̈ŋ bï Paulo ke cath, ku ɣäthkë tënë bɛ̈nydït Pelik ke cïn kërɛɛc yök ye dhël yic.”
24 e aparelhai cavalgaduras, para que, pondo nelas a Paulo, o levem salvo ao governador Félix.
25 Ku jɔl bɛ̈nydït apuruuk athör gɔ̈t ëlä,
25 E escreveu uma carta que continha isto:
26 “Ɣɛn, Klaudiöth Lithiath ɣɛn agɛ̈t athör kënë tënë yï bɛ̈nydït Pelik path apɛi. Yïn aca muɔ̈th.
26 Cláudio Lísias a Félix, potentíssimo governador, saúde.
27 Kɔc Itharel aake cï mony kënë dɔm ku duërkë nɔ̈k. Ku aca piŋ lɔn ye yen raan Roma, guɔ la kek apuruɔ̈ɔ̈kkiɛ̈ bïk la kony.
27 Este homem foi preso pelos judeus; e, estando já a ponto de ser morto por eles, sobrevim eu com a soldadesca e o livrei, informado de que era romano.
28 Ë wiëc ba awuɔ̈c ye kek ye gaany ŋic, guɔ ɣäth amat yic tënë ke.
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, o levei ao seu conselho.
29 Aca yök lɔn acïn awuɔ̈c cïï looi bï ɣok ye nɔ̈k, nadë ke macku. Ayekë gaany käk la thiääk kek lɔ̈ɔ̈ŋken.
29 E achei que o acusavam de algumas questões da sua lei, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou de prisão.
30 Nawën la lɛ̈k ɣa lɔn cï kɔc kɔ̈k Itharel wɛ̈t mat yic bïk mony kënë nɔ̈k, guɔ tak ba tuɔɔc tënë yï. Ku lɛ̈k kɔc awën gɔɔny ye, week lak tënë Bɛ̈nydan dït bäk awuɔ̈c cï monyë looi la lueel yenhom.”
30 E, sendo-me notificado que os judeus haviam de armar ciladas a esse homem, logo to enviei, mandando também aos acusadores que perante ti digam o que tiverem contra ele. Passa bem.
31 Go apuruuk këwën cï lëk ke looi. Ku nyɛɛikë Paulo ë wɛ̈ɛ̈r kën bïk ɣɛɛt Antipatrith.
31 Tomando, pois, os soldados a Paulo, como lhes fora mandado, o trouxeram de noite a Antipátride.
32 Nawën bak piny, ka apuruuk ke cath kecök dhuk Jeruthalem, ku nyiëŋkë Paulo apuruuk cath mïthiɔ̈ɔ̈ŋ bïk la kek ye.
32 No dia seguinte, deixando aos de cavalo irem com ele, tornaram à fortaleza;
33 Ku ɣɛ̈thkë Cetharia, ku gɛmkë athöör tënë bɛ̈ny Pelik ku thönkë Paulo.
33 os quais, logo que chegaram a Cesareia e entregaram a carta ao governador, lhe apresentaram Paulo.
34 Nawën cï bɛ̈nydït Pelik athöör kueen, ke thiëc Paulo, “Ye raan wun nɛn?” Nawën yök lɔn ë yen raan wun Cilicia
34 E o governador, lida a carta, perguntou de que província era; e, sabendo que era da Cilícia,
35 ke lueel, “Ɣɛn abï wɛ̈tdu piŋ tɛ̈ le kɔc gɔɔny yï ɣëët.” Ku yöök apuruuk bïk Paulo la muk ku titkë pan wäär buth Antipäth Ɣërot.
35 disse: Ouvir-te-ei quando também aqui vierem os teus acusadores. E mandou que o guardassem no pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.