Atos 23
Lëk yam (DIKNT) vs NVI
1 Go Paulo kɔc amat döt ku lueel, “Kackiɛ̈, acïn käk tɔ̈ ɣapuɔ̈u, ba ke thiëëc rin piɛ̈rdiɛ̈, ɣa dɛɛi Nhialic agut cït akölë.”
1 Paulo, fixando os olhos no Sinédrio, disse: "Meus irmãos, tenho cumprido meu dever para com Deus com toda a boa consciência, até o dia de hoje".
2 Ee tɛ̈ɛ̈n, ke raandït käk Nhialic cɔl Ananiath yöök kɔc wën kääc tɛ̈thiɔ̈k kek Paulo bïk buɔ̈ɔ̈k thok.
2 Diante disso o sumo sacerdote Ananias deu ordens aos que estavam perto de Paulo para que lhe batessem na boca.
3 Go Paulo lëk ye, “Nhialic abï dhiɛl buɔ̈ɔ̈k aya, yïn kë cie guɔ̈p ye yär! Yïn acï nyuc ba luk looi tënë ɣa cït tɛ̈ ye löŋ ye luɛɛl thïn, ku yïn aŋot yï cïï löŋ dhoŋ kɔ̈u rin cï yïn kɔc yɔ̈ɔ̈k bïk ɣa biäk!”
3 Então Paulo lhe disse: "Deus te ferirá, parede branqueada! Estás aí sentado para me julgar conforme a lei, mas contra a lei me mandas ferir? "
4 Go kɔc thiääk kek Paulo lëk ye, “Yïn alat raandït käk Nhialic!”
4 Os que estavam perto de Paulo disseram: "Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus? "
5 Go Paulo bɛ̈ɛ̈r, “Acä ŋic, kackiɛ̈ lɔn ye yen raandït käk Nhialic. Aye athör thɛɛr wël Nhialic lueel, ‘Yïn acï kërac dhil luɛɛl bɛ̈ny mac kacku guɔ̈p.’ ”
5 Paulo respondeu: "Irmãos, eu não sabia que ele era o sumo sacerdote, pois está escrito: ‘Não fale mal de uma autoridade do seu povo’ ".
6 Nawën tïŋ Paulo, ke kɔc kɔ̈k aa kɔc akut Thaduthï ku kɔc kɔ̈k ke ye kɔc akut Parathï, ke jam apɛi röldït tënë kɔc luk, “Kackiɛ̈! Ɣɛn ë raan akut Parathï, kɔc ke dhiëth ɣa aake kɔc akut Parathï. Ɣɛn acï bɛ̈ɛ̈i luk yic rin ye ɣɛn ye ŋɔ̈ɔ̈th lɔn bï kɔc cï thou röt jɔt aköldä!”
6 Então Paulo, sabendo que alguns deles eram saduceus e os outros fariseus, bradou no Sinédrio: "Irmãos, sou fariseu, filho de fariseu. Estou sendo julgado por causa da minha esperança na ressurreição dos mortos! "
7 Nyin yic tɛ̈wën lueel yen wɛ̈t kënë, ka agɔ̈th la nhial kam Parathï ku Thaduthï ku tekkë keyiic.
7 Dizendo isso, surgiu uma violenta discussão entre os fariseus e os saduceus, e a assembléia ficou dividida.
8 Rin aye Thaduthï lueel lɔn cïï kɔc röt bï jɔt thou yic, ku acïn atuuc nhial ayï atïïp kɔc cï thou. Ku Parathï aa käkkä gam ëbën kadiäk.
8 ( Os saduceus dizem que não há ressurreição nem anjos nem espíritos, mas os fariseus admitem todas essas coisas. )
9 Ku juak jam rot apɛi kam Parathï ku Thaduthï. Go kɔc kɔ̈k piööc lööŋ, ke ye kɔc akut Parathï, röt jɔt ke cï puɔ̈th riääk apɛi ku luelkë, “Acïn kërɛɛc cï yök ke cï looi! Tɛ̈dë, ke atuny nhial, yen acï diɛ̈t jam tënë ye!”
9 Houve um grande alvoroço, e alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir intensamente, dizendo: "Não encontramos nada de errado neste homem. Quem sabe se algum espírito ou anjo falou com ele? "
10 Ku la agɔ̈th nhial apɛi, nawën ke bɛ̈ny apuruuk riɔ̈c ciɛ̈t ke bï Paulo cak nɔ̈k. Go apuruɔ̈ɔ̈kke tooc bïk Paulo la nyaai luk yic, ku ɣɛ̈thkë tɛ̈den ye kek rëër thïn.
10 A discussão tornou-se tão violenta que o comandante teve medo que Paulo fosse despedaçado por eles. Então ordenou que as tropas descessem e o retirassem à força do meio deles, levando-o para a fortaleza.
11 Naɣɔn akɔ̈u ke Bɛ̈ny kääc Paulo lɔ̈ɔ̈m ku lueel, “Dɛɛt yïpuɔ̈u! Aca nyuɔɔth Jeruthalem, lɔn ë yïn raandiɛ̈, ku yïn adhil këcït ë kënë looi Roma aya.”
11 Na noite seguinte o Senhor, pondo-se ao lado dele, disse: "Coragem! Assim como você testemunhou a meu respeito em Jerusalém, deverá testemunhar também em Roma".
12 Naɣɔn nhiäk ke kɔc kɔ̈k Itharel mat kenhïïm, ku kuëëŋkë lɔn cïï kek kuat miëth bï kaŋ cam ku dëkkë tɛ̈ këc kek Paulo kaŋ nɔ̈k.
12 Na manhã seguinte os judeus tramaram uma conspiração e juraram solenemente que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem Paulo.
13 Kɔc ke mat kënë yic, aake thiärŋuan ku tɛ̈ kac.
13 Mais de quarenta homens estavam envolvidos nessa conspiração.
14 Ku lek tënë kɔc käk Nhialic ku kɔcdït baai ku luelkë, “Ɣok aacï kuëëŋ apɛi ɣodhie buk cïï mïth, ɣet tɛ̈ bï ɣok Paulo kaŋ nɔ̈k.
14 E, dirigindo-se aos chefes dos sacerdotes e aos líderes dos judeus, disseram: "Juramos solenemente, sob maldição, que não comeremos nada enquanto não matarmos Paulo.
15 Ku ëmën, week ku kɔc kɔ̈k akut, tuɔɔckë wɛ̈t tënë bɛ̈nydït apuruuk raan Roma bï Paulo bɛ̈ɛ̈i tënë we, ku luɛlkë lɔn wïc wek ye bäk kë cï looi bɛ̈n deet, ku ɣok aabï röt guiir buk nɔ̈k kë këc ɣëët wenhïïm.”
15 Agora, portanto, vocês e o Sinédrio peçam ao comandante que o faça comparecer diante de vocês com o pretexto de obter informações mais exatas sobre o seu caso. Estaremos prontos para matá-lo antes que ele chegue aqui".
16 Ku wën nyankën ë Paulo ëcï wɛ̈t nɛ̈k nɛ̈r piŋ, go riŋ tɛ̈ rëër apuruuk thïn ku le wɛ̈t lɛ̈k Paulo.
16 Entretanto, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, teve conhecimento dessa conspiração, foi à fortaleza e contou tudo a Paulo,
17 Go Paulo raan tök kam bäny apuruuk cɔɔl ku lëk ye, “Ɣäth riënythii kënë tënë bɛ̈nydït apuruuk, ala wɛ̈t wïc bï lɛ̈k ye.”
17 que, chamando um dos centuriões, disse: "Leve este rapaz ao comandante; ele tem algo para lhe dizer".
18 Go bɛ̈ny apuruuk riënythii wën ɣäth tënë bɛ̈nydït apuruuk ku lueel, “Ɣɛn acï Paulo, raan mac, cɔɔl ku lëk ɣa ba riënythii kënë bɛ̈ɛ̈i tënë yï, rin ala wɛ̈t bï bɛ̈n lɛ̈k yï.”
18 Assim ele o levou ao comandante. Então disse o centurião: "Paulo, o prisioneiro, chamou-me, pediu-me que te trouxesse este rapaz, pois ele tem algo para te falar".
19 Go bɛ̈nydït apuruuk dɔm cin ku ɣɛ̈th tɛ̈den röt ku thiëëc, “Yeŋö wïc ba lɛ̈k ɣa?”
19 O comandante tomou o rapaz pela mão, levou-o à parte e perguntou: "Que você tem para me dizer? "
20 Go lueel, “Acï kɔcdït Itharel mat yic bïk yï thiëëc bï Paulo ɣäth luk yic nhiäk, rin wïc kɔc luk ye bïk käk juëc cï Paulo looi la deet.
20 Ele respondeu: "Os judeus planejaram pedir-te que apresentes Paulo ao Sinédrio amanhã, sob pretexto de buscar informações mais exatas a respeito dele.
21 Ku duk wɛ̈tden piŋ, rin abï la raan thiärŋuan ku tɛ̈ kac bï ye thiɛ̈n bïk nɔ̈k. Aacï kuëëŋ bïk cïï mïth ku dëkkë ɣet tɛ̈ bï kek ye nɔ̈k. Ku ëmën aacï röt guiir bïk looi, ku aa tit wɛ̈tdu bïk piŋ.”
21 Não te deixes convencer, pois mais de quarenta deles estão preparando uma emboscada contra Paulo. Eles juraram solenemente não comer nem beber enquanto não o matarem. Estão preparados agora, esperando que prometas atender-lhes o pedido".
22 Go bɛ̈nydït apuruuk lɛ̈k ye, “Duk ben lɛ̈k raan dɛ̈t lɔn cï yïn ɣa lɛ̈k wɛ̈t kënë.” Ku cɔl riënythii ajiël.
22 O comandante despediu o rapaz e recomendou-lhe: "Não diga a ninguém que você me contou isso".
23 Nawën ke bɛ̈nydït apuruuk cɔl bänyken apuruuk karou ku lueel, “Kuanykë apuruuk buɔt karou ku jɔl aa raan thiärdhorou cath mathiäŋ, ku raan buɔt karou ke muk tɔɔŋ bïk la Cetharia, ku rëërkë ke cï röt guiir bïk lööny dhöl ëmën akäu.
23 Então ele chamou dois de seus centuriões e ordenou-lhes: "Preparem um destacamento de duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros a fim de irem para Cesaréia esta noite, às nove horas da noite.
24 Ku wiɛ̈ckë mïthiɔ̈ɔ̈ŋ bï Paulo ke cath, ku ɣäthkë tënë bɛ̈nydït Pelik ke cïn kërɛɛc yök ye dhël yic.”
24 Providenciem montarias para Paulo, e levem-no em segurança ao governador Félix".
25 Ku jɔl bɛ̈nydït apuruuk athör gɔ̈t ëlä,
25 O comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 “Ɣɛn, Klaudiöth Lithiath ɣɛn agɛ̈t athör kënë tënë yï bɛ̈nydït Pelik path apɛi. Yïn aca muɔ̈th.
26 Cláudio Lísias, ao Excelentíssimo Governador Félix, Saudações.
27 Kɔc Itharel aake cï mony kënë dɔm ku duërkë nɔ̈k. Ku aca piŋ lɔn ye yen raan Roma, guɔ la kek apuruɔ̈ɔ̈kkiɛ̈ bïk la kony.
27 Este homem foi preso pelos judeus, que estavam prestes a matá-lo quando eu, chegando com minhas tropas, o resgatei, pois soube que ele é cidadão romano.
28 Ë wiëc ba awuɔ̈c ye kek ye gaany ŋic, guɔ ɣäth amat yic tënë ke.
28 Querendo saber por que o estavam acusando, levei-o ao Sinédrio deles.
29 Aca yök lɔn acïn awuɔ̈c cïï looi bï ɣok ye nɔ̈k, nadë ke macku. Ayekë gaany käk la thiääk kek lɔ̈ɔ̈ŋken.
29 Descobri que ele estava sendo acusado em questões acerca da lei deles, mas não havia contra ele nenhuma acusação que merecesse morte ou prisão.
30 Nawën la lɛ̈k ɣa lɔn cï kɔc kɔ̈k Itharel wɛ̈t mat yic bïk mony kënë nɔ̈k, guɔ tak ba tuɔɔc tënë yï. Ku lɛ̈k kɔc awën gɔɔny ye, week lak tënë Bɛ̈nydan dït bäk awuɔ̈c cï monyë looi la lueel yenhom.”
30 Quando fui informado de que estava sendo preparada uma cilada contra ele, enviei-o imediatamente a Vossa Excelência. Também ordenei que os seus acusadores apresentassem a Vossa Excelência aquilo que têm contra ele.
31 Go apuruuk këwën cï lëk ke looi. Ku nyɛɛikë Paulo ë wɛ̈ɛ̈r kën bïk ɣɛɛt Antipatrith.
31 Os soldados, cumprindo o seu dever, levaram Paulo durante a noite, e chegaram a Antipátride.
32 Nawën bak piny, ka apuruuk ke cath kecök dhuk Jeruthalem, ku nyiëŋkë Paulo apuruuk cath mïthiɔ̈ɔ̈ŋ bïk la kek ye.
32 No dia seguinte deixaram a cavalaria prosseguir com ele, e voltaram para a fortaleza.
33 Ku ɣɛ̈thkë Cetharia, ku gɛmkë athöör tënë bɛ̈ny Pelik ku thönkë Paulo.
33 Quando a cavalaria chegou a Cesaréia, deu a carta ao governador e lhe entregou Paulo.
34 Nawën cï bɛ̈nydït Pelik athöör kueen, ke thiëc Paulo, “Ye raan wun nɛn?” Nawën yök lɔn ë yen raan wun Cilicia
34 O governador leu a carta e perguntou de que província era ele. Informado de que era da Cilícia,
35 ke lueel, “Ɣɛn abï wɛ̈tdu piŋ tɛ̈ le kɔc gɔɔny yï ɣëët.” Ku yöök apuruuk bïk Paulo la muk ku titkë pan wäär buth Antipäth Ɣërot.
35 disse: "Ouvirei seu caso quando os seus acusadores chegarem aqui". Então ordenou que Paulo fosse mantido sob custódia no palácio de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.