Atos 22

Lëk yam (DIKNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 “Kɔckiɛ̈n dït ku wek wämäthkiɛ̈ ku wek wärkua, piɛŋkë apath ɣɛn acïn kërɛɛc ca looi nɛ̈k ɣa.”
1 "Irmãos e pais, ouçam agora a minha defesa".
2 Nawën piŋkë ke jam thuɔŋden, gokë biɛt, abï piny la dïl ku jɔl Paulo la tueŋ ke jam,
2 Quando ouviram que lhes falava em aramaico, ficaram em absoluto silêncio. Então Paulo disse:
3 “Ɣɛn ë raan Itharel, dhiëth Tarthuth wun Cilicia, ku ɣɛn ɣa dït Jeruthalem tɛ̈n ku ë Gamaliel yen acä piɔ̈ɔ̈c. Ɣɛn acï piɔ̈ɔ̈c tɛ̈ bï ɣɛn lööŋ wärkuan dït thɛɛk thïn, cïmëndun wek kɔc tɔ̈ tɛ̈n akölë.
3 "Sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade. Fui instruído rigorosamente por Gamaliel na lei de nossos antepassados, sendo tão zeloso por Deus quanto qualquer de vocês hoje.
4 Ɣɛn acï kɔc ke buɔth dhël kën yic cɔl agum. Ɣɛn acï röör ku diäär cɔl amac.
4 Persegui os seguidores deste Caminho até a morte, prendendo tanto homens como mulheres e lançando-os na prisão,
5 Raandït käk Nhialic ku kɔc akut luk ëbën alëukë ku bïk lueel lɔn nadë ke yic yen kë ya lueel. Keek aacä yiëk athör ku ba ke la yiëk kɔckuan Itharel tɔ̈ Damathkuth. Ke ɣɛn acï kɔc cï gam bɛ̈n la dɔm ku rɛk kecin, ku kuɛ̈ɛ̈th ke ciëën Jeruthalem rin bï ke bɛ̈n tɛ̈m awuɔ̈c.”
5 como o podem testemunhar o sumo sacerdote e todo o Conselho, de quem cheguei a obter cartas para seus irmãos em Damasco e fui até lá, a fim de trazer essas pessoas a Jerusalém como prisioneiras, para serem punidas.
6 “Ɣɔn akɔ̈l ciɛl yic ke ɣa cath, ɣa cï thiɔ̈k kek Damathkuth, ke këcït mac la biliny nhial ku go ɣa guɔ gɔ̈ɔ̈l piny.
6 "Por volta do meio-dia, eu me aproximava de Damasco, quando de repente uma forte luz vinda do céu brilhou ao meu redor.
7 Ku wiɛ̈ɛ̈k piny ku piɛŋ röl raan ke jam ku lëk ɣa, ‘Thawul! Thawul! Ë rin ŋö cɔl yïn ɣa agum?’
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: ‘Saulo, Saulo! por que você está me perseguindo? ’
8 Guɔ thiëc, ‘Ye yïn ŋa Bɛ̈ny?’ Go lɛ̈k ɣa, ‘Ee ɣɛn Jethu raan Nadharet, ë rin ŋö cɔl yïn ɣa agum.’
8 Então perguntei: Quem és tu, Senhor? E ele respondeu: ‘Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue’.
9 Kɔc ke cath kek ɣa aake cï mac tïŋ, ku aa këc röl jam tënë ɣa piŋ.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Guɔ thiëc, ‘Yeŋö ba looi, Bɛ̈ny?’ Ku acï Bɛ̈ny bɛ̈n lɛ̈k ɣa, ‘Jɔt rot ku lɔɔr Damathkuth, ku yïn abï la lɛ̈k këriëëc ëbën yen cï Nhialic tak ku ba looi tënë ye.’
10 "Assim perguntei: Que devo fazer, Senhor? Disse o Senhor: ‘Levante-se, entre em Damasco, onde lhe será dito o que você deve fazer’.
11 Ɣɛn ɣa cï many cä bir nyin cɔɔr, go kɔc ke cath kek ɣɛn ɣa thel ku ɣɛ̈thkë ɣa Damathkuth.
11 Os que estavam comigo me levaram pela mão até Damasco, porque o resplendor da luz me deixara cego.
12 “Ku mony cɔl Ananiath ë tɔ̈ Damathkuth, ku ë ye raan Nhialic door ku ë thek löŋ kɔc Itharel, ku yeen ë thekkë apɛi.
12 "Um homem chamado Ananias, piedoso segundo a lei e muito respeitado por todos os judeus que ali viviam,
13 Yeen ëcï bɛ̈n tënë ɣa, ku kɛ̈ɛ̈c ɣalɔ̈ɔ̈m ku lueel, ‘Wämääth Paulo, ba pial ba bɛn daai!’ Nyin yic nyiɛndiɛ̈ acï rot bɛ̈n liep ku tiɛ̈ŋ piny.
13 veio ver-me e, pondo-se junto a mim, disse: ‘Irmão Saulo, recupere a visão’. Naquele mesmo instante pude vê-lo.
14 Ku lueel, ‘Nhialic ye wärkuan dït door acï lɔc ku ba kë wïc ba looi tënë ye ŋic, ku tïŋ Aluaŋdeen puɔth käkkä looi, ku piŋ rɔ̈lde ke jam.
14 "Então ele disse: ‘O Deus dos nossos antepassados o escolheu para conhecer a sua vontade, ver o Justo e ouvir as palavras de sua boca.
15 Ku yïn abï ya raan ŋic ë wɛ̈t kënë, ku ba raan ëbën lɛ̈k kë ca tïŋ ku käk ca piŋ.
15 Você será testemunha dele a todos os homens, daquilo que viu e ouviu.
16 Ku ëmën, yeŋö ŋuɔ̈t tit? Jɔt rot ku bï yï muɔɔc nhom, ku cɔl adumuɔ̈ɔ̈mku aa lɔɔk wei, ku ba Nhialic ya rɔ̈ɔ̈k.’
16 E agora, que está esperando? Levante-se, seja batizado e lave os seus pecados, invocando o nome dele’.
17 “Ku jal dhuk Jeruthalem, ku wën cï ɣɛn la ba la röök luaŋ Nhialic, ke ɣa tïŋ kecït nyuɔ̈th,
17 "Quando voltei a Jerusalém, estando eu a orar no templo, caí em êxtase e
18 ku tiɛ̈ŋ Jethu ke lëk ɣa, ‘Jäl ëmën Jeruthalem ku ban yïkɔ̈u, rin kɔc tɔ̈ tɛ̈n, aacï wɛ̈lkun ba ya lueel riɛnkiɛ̈ bï gam.’
18 vi o Senhor que me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém imediatamente, pois não aceitarão seu testemunho a meu respeito’.
19 Guɔ dhuk nhom, ‘Bɛ̈ny, aŋickë apath lɔn cï ɣɛn a la ɣɔ̈n amat Itharel yiic, ku dam kɔc cï gam ku cal ke aa that.
19 "Eu respondi: Senhor, estes homens sabem que eu ia de uma sinagoga a outra, a fim de prender e açoitar os que crêem em ti.
20 Ku ë ca gam wäär ku bï Ithipin nɔ̈k raan ye kɔc piɔ̈ɔ̈c wɛ̈tdu, ku ë ɣɛn ɣa cä alɛ̈th kɔc ke nɛ̈k ye lɔ̈k tiit.’
20 E quando foi derramado o sangue de tua testemunha Estêvão, eu estava lá, dando minha aprovação e cuidando das roupas dos que o matavam.
21 Go Jethu lɛ̈k ɣa, ‘Lɔɔr, rin yïn aba tuɔɔc tɛ̈mec tënë kɔc cie kɔc Itharel.’ ”
21 "Então o Senhor me disse: ‘Vá, eu o enviarei para longe, aos gentios’ ".
22 Go kɔc wën wël Paulo piŋ, agut lɔn lueel yen wɛ̈t bï ye tuɔɔc tënë kɔc cie kɔc Itharel. Gokë duɔɔt bɛn looi, “Nyaaikë raan cït kën ë pinynhom! Näkkë! Acie raan path bï pïr!”
22 A multidão ouvia Paulo até que ele disse isso. Então todos levantaram a voz e gritaram: "Tira esse homem da face da terra! Ele não merece viver! "
23 Ku jɔlkë aa kiu, ke ya alɛ̈thken piɛɛr nhial ku yekë liɛɛt wɛɛr nhial.
23 Estando eles gritando, tirando suas capas e lançando poeira para o ar,
24 Go bɛ̈ny apuruuk Roma apuruuk yɔ̈ɔ̈k bïk Paulo ɣäth ɣöt tɛ̈ ye apuruuk tïït thïn, ku lëkkë ke ku bïk that, rin bï Paulo wɛ̈t ye kɔc Itharel ye jääm guɔ̈p lek.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza e fosse açoitado e interrogado, para saber por que o povo gritava daquela forma contra ele.
25 Ku wën cï kek ye der ku bïk that, go Paulo lɛ̈k bɛ̈ny apuruuk wën kääc kelɔ̈m ëlä, “Ye löŋ lueel lɔn nadë ke raan Roma that ë path ke këc ɣäth luk yic, bï la awuɔ̈c yök yeguɔ̈p?”
25 Enquanto o amarravam a fim de açoitá-lo, Paulo disse ao centurião que ali estava: "Vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido condenado? "
26 Nawën piŋ bɛ̈ny apuruuk wɛ̈t cï Paulo lɛ̈k ye, go la tënë bɛ̈nydït apuruuk ku thiëëc, “Yeŋö loi? Yen monyë ë raan kɔc pan Roma.”
26 Ao ouvir isso, o centurião foi prevenir o comandante: "Que vais fazer? Este homem é cidadão romano".
27 Go bɛ̈nydït apuruuk la tënë Paulo ku thiëëc, “Lɛ̈k ɣa, ye raan Roma?” Go Paulo bɛ̈ɛ̈r, “Ee yic.”
27 O comandante dirigiu-se a Paulo e perguntou: "Diga-me, você é cidadão romano? " Ele respondeu: "Sim, sou".
28 Go bɛ̈nydït apuruuk lueel, “Ɣɛn ë raan kɔc pan Roma rin cï ɣɛn wëëu juëc tääu piny tënë kɔc mac baai.” Go Paulo bɛ̈ɛ̈r, “Ɣɛn ë raan pan Roma rin ye kɔc ke dhiëth ɣa kɔc pan Roma.”
28 Então o comandante disse: "Eu precisei pagar um elevado preço por minha cidadania". Respondeu Paulo: "Eu a tenho por direito de nascimento".
29 Go kɔc kɔ̈k ke bï Paulo bɛ̈n thiëëc, dhuk ciëën ku nyiëëŋkë thïn, ku bɛ̈nydït apuruuk ëcï riɔ̈ɔ̈c wën cï yen ye ŋic lɔn ye Paulo raan kɔc Roma, ku rin cï yen ye cɔl ader aya.
29 Os que iam interrogá-lo retiraram-se imediatamente. O próprio comandante ficou alarmado, ao saber que havia prendido um cidadão romano.
30 Na aköl dɛ̈ɛ̈t, wën wïc bɛ̈ny apuruuk Roma ye bï awuɔ̈c ye kɔc Itharel Paulo gaany ŋic, go Paulo cɔl adɛ̈k apuruuk cin, tɛ̈wën cï ye rek ku yöök kɔcdït käk Nhialic ku kɔc amat ëbën bïk rɔ̈m. Ku bïï Paulo kenhïïm.
30 No dia seguinte, visto que o comandante queria descobrir exatamente por que Paulo estava sendo acusado pelos judeus, libertou-o e ordenou que se reunissem os chefes dos sacerdotes e todo o Sinédrio. Então, trazendo Paulo, apresentou-o a eles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.