Atos 18

Lëk yam (DIKNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Wën cï Paulo jam amat yic, ke jiël Athen ku ler Korinth.
1 Depois disso, saindo de Atenas, Paulo dirigiu-se a Corinto.
2 Ku rɛ̈m thïn kek mony Itharel cɔl Akuila, dhiëth Pontuth, ke puɔc bɛ̈n Italia kek Prithkila tiɛŋde, rin cï Klaudiöth, Bɛ̈nyŋaknhom kɔc Itharel cuɔp wei Roma. Go Paulo la bï ke la neem.
2 Encontrou ali um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, e sua mulher Priscila. Eles pouco antes haviam chegado da Itália, por Cláudio ter decretado que todos os judeus saíssem de Roma. Paulo uniu-se a eles.
3 Ku rëër ku luui ke ke, wën cï yen ke yök ke ye cuëc alɛ̈th dhïl ye guɔ̈t piny cït duɛ̈l, ku ɣɔɔckë ke cïmën yen aya.
3 Como exercessem o mesmo ofício, morava e trabalhava com eles. {Eram fabricantes de tendas.}
4 Ku ë ye jam apɛi tɛ̈ ye kɔc Itharel mat thïn akööl cïï kɔc ye luui yiic, bï ke lɛ̈k yith, rin bï kɔc Itharel ku kɔc Gïrïk wɛ̈t Nhialic gam aya.
4 Todos os sábados ele falava na sinagoga e procurava convencer os judeus e os gregos.
5 Nawën la Thilath ku Timothï bɛ̈n Mathedonia, ke Paulo päl käkken ke ye looi ku yïk yenhom piööc wɛ̈t Jethu, ku tët kɔc Itharel lɔn Jethu yen aluaŋ bï Nhialic tuɔ̈ɔ̈c pinynhom.
5 Quando Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo dedicou-se inteiramente à pregação da palavra, dando aos judeus testemunho de que Jesus era o Messias.
6 Nawën ke jɔ̈nykë ku luelkë kärɛc riɛnke, go yecök teŋ ku lëk ke, “Na cäk määr bäk Nhialic kuc, ka wek aabï röt gɔ̈k ë röt! Acïn raan bäk gɔ̈k. Ëmën wek aba puɔ̈l ku la wɛ̈t Jethu piɔ̈ɔ̈c tënë kɔc cie kɔc Itharel.”
6 Mas como esses contradissessem e o injuriassem, ele, sacudindo as vestes, disse-lhes: O vosso sangue caia sobre a vossa cabeça! Tenho as mãos inocentes. Desde agora vou para o meio dos gentios.
7 Goke jal nyääŋ piny, ku ler pan raan cie raan Itharel Nhialic door cɔl Titiöth Juthtuth bï la rëër thïn. Ku pan Titiöth ë thiääk kek tɛ̈n amat kɔc Itharel.
7 Saindo dali, entrou em casa de um prosélito, chamado Tício Justo, cuja casa era contígua à sinagoga.
8 Raandït tɛ̈n amat cɔl Krïthputh ëcï wɛ̈t Nhialic gam, yeen ku kacke ëbën ku kɔc kɔ̈k Korinth aake cï wɛ̈t Jethu piŋ ku gamkë, ku muɔc Paulo kenhïïm.
8 Entretanto Crispo, o chefe da sinagoga, acreditou no Senhor com todos os da sua casa. Sabendo disso, muitos dos coríntios, ouvintes de Paulo, acreditaram e foram batizados.
9 Naɣɔn wɛ̈ɛ̈r tök, ke Paulo tïŋ këdäŋ këcït nyuɔ̈th, ku lëk Nhialic ye ëlä, “Duk riɔ̈c ë kɔckä, lɔɔr tueŋ yï jam tënë ke, ku duk dhɔ̈r kë loi yic,
9 Numa noite, o Senhor disse a Paulo em visão: Não temas! Fala e não te cales.
10 rin ɣɛn arɛ̈ɛ̈r kek yï. Acïn raan bï ye lëu bï yiëk tɛ̈tök, rin kɔc juëc rɛ̈ɛ̈r ë tɛ̈n aa kackiɛ̈.”
10 Porque eu estou contigo. Ninguém se aproximará de ti para te fazer mal, pois tenho um numeroso povo nesta cidade.
11 Go Paulo rëër geeu ruɔ̈ɔ̈n tök ku abak, ke piööc kɔc wɛ̈t bɔ̈ tënë Nhialic.
11 Paulo deteve-se ali um ano e seis meses, ensinando a eles a palavra de Deus.
12 Nawën cï Galio bɛ̈nyŋaknhom Roma, jal looi bï ya bɛ̈nydït pan Gïrïk, ke kɔc Itharel mat keyiic ku dɔmkë Paulo ku ɣɛ̈thkë luk yic tënë Galio.
12 Sendo Galião procônsul da Acaia, levantaram-se os judeus de comum acordo contra Paulo e levaram-no ao tribunal e disseram:
13 Ku luelkë tënë ye, “Mony kënë, awïc kɔc bïk Nhialic aa door dhöl cïï thääny kek lɔ̈ŋda.”
13 Este homem persuade os ouvintes a {adotar} um culto contrário à lei.
14 Tɛ̈wën wïc Paulo ye bï jam, ke luel Galio tënë kɔc Itharel ëlä, “Na ye awuɔ̈c yen cï looi, ŋuɔ̈t ɣɛn acä yïc päl piny ku piɛŋ wɛ̈tdun.
14 Paulo ia falar, mas Galião disse aos judeus: Se fosse, na realidade, uma injustiça ou verdadeiro crime, seria razoável que vos atendesse.
15 Ku ëmën nɛ̈k ater we ë path wɛ̈t rin ku wël ku lɔ̈ɔ̈ŋkun, wek aa dhil këdun lueel wepɛ̈c. Ɣɛn acie bɛ̈ny käk cït käkkä.”
15 Mas se são questões de doutrina, de nomes e da vossa lei, isso é lá convosco. Não quero ser juiz dessas coisas.
16 Ku cɔl ke aa nyɛɛi luk yic.
16 E mandou-o sair do tribunal.
17 Gokë Thotheneth, raandït tɛ̈n amat dɔm ku biɛ̈kkë luk yic. Ku kënë akëc Galio kuɛ̈ɛ̈c nhom.
17 Então todos pegaram em Sóstenes, chefe da sinagoga, e o espancaram diante do tribunal, sem que Galião fizesse caso algum disso.
18 Paulo ëcï nïn juëc nɔ̈k Korinth kek kɔc cï gam, nawën ë ke tɔ̈ɔ̈ŋ ke, ku ler riäi yic kek Prithkila ku Akuila, riän la Thiria. Ku wën këc kek guɔ la wïïr bïk ger, ee cï kuëëŋ Kankëria tënë Nhialic, ku cɔl rot amut nhom.
18 Paulo permaneceu ali {em Corinto} ainda algum tempo. Depois se despediu dos irmãos e navegou para a Síria e com ele Priscila e Áquila. Antes, porém, cortara o cabelo em Cêncris, porque terminara um voto.
19 Nawën ë ke ɣet Epethuth, tɛ̈ cï Paulo Prithkila ku Akuila bɛ̈n nyääŋ thïn. Ku ler tɛ̈n amat kɔc Itharel, ku jiɛɛm apɛi ke ke.
19 Chegaram a Éfeso, onde os deixou. Ele entrou na sinagoga e entretinha-se com os judeus.
20 Ku pëën kɔc amat bï lɔ̈k rɛ̈ɛ̈r kek ke, go cïï gam.
20 Pediram-lhe estes que ficasse com eles ali por mais tempo, mas ele não quis.
21 Ku lëk ke ëlä wën jiël yen, “Na ye yen kë wïc Nhialic, ke ɣɛn abï dhuk tënë we.” Ku ler riäi yic ku jiëlkë Epethuth.
21 Ao despedir-se, disse: Voltarei a vós, se Deus quiser. E partiu de Éfeso.
22 Wën le yen ɣëët Cetharia, ke la Jeruthalem ku muɔ̈th akut kɔc cï gam, ku jɔl la Antiök.
22 Viajou até Cesaréia, subiu {a Jerusalém} e saudou a comunidade e logo em seguida desceu a Antioquia.
23 Nawën cï nïn nɔ̈k Antiök ke jiël ku ler wuɔ̈t Galatia ku Prigia ku deet kɔc cï gam thïn ëbën puɔ̈th.
23 Aí se demorou apenas por algum tempo, partiu de novo e atravessou sucessivamente as regiões da Galácia e da Frígia, fortalecendo todos os discípulos.
24 Go raan Itharel cɔl Apolo, dhiëth Alekdhändria pan Ijip, bɛ̈n Epethuth. Yen ë ŋic wël thɛɛr cï gɔ̈t athör thɛɛr wël Nhialic yic, ku ë ŋic jam apɛi.
24 Entrementes, um judeu chamado Apolo, natural de Alexandria, homem eloqüente e muito versado nas Escrituras, chegou a Éfeso.
25 Ku ëcï piɔ̈ɔ̈c dhël Bɛ̈ny ku nhiɛɛr ke ku jiɛɛm ku piɔ̈ɔ̈c kɔc yith rin Jethu. Ku käkkä aake pëk thook miɔ̈c nhom wäär ye Joon looi.
25 Era instruído no caminho do Senhor, falava com fervor de espírito e ensinava com precisão a respeito de Jesus, embora conhecesse somente o batismo de João.
26 Ee ye këriëëc ëbën ŋiɛ̈c teet yiic apath tɛ̈n amat ke cïï riɔ̈c. Tɛ̈wën piŋ Prithkila ku Akuila wëlkä, gokë ɣäth panden ku tëtkë dhöl cï Nhialic nyooth tënë kɔc.
26 Começou, pois, a falar na sinagoga com desassombro. Como Priscila e Áquila o ouvissem, levaram-no consigo, e expuseram-lhe mais profundamente o caminho do Senhor.
27 Ku jɔl Apolo tak bï la pan Gïrïk, go kɔc cï gam Epethuth kony ku gɛ̈tkë athöör tënë kɔc cï gam tɔ̈ pan Gïrïk, ku lëkkë ke bïk ŋiɛc lor apath tɛ̈ ɣeet yen. Ku yeen acï bɛ̈n aa raan cï kɔc cï Nhialic kuɔny dhɛ̈ɛ̈ŋde bïk gam, bɛ̈n kony apɛi wën ɣeet yen.
27 Como ele quisesse ir à Acaia, os irmãos animaram-no e escreveram aos discípulos que o recebessem bem. A sua presença {em Corinto} foi, pela graça de Deus, de muito proveito para os que haviam crido,
28 Rin wëlken ril cï lueel aacï yen kɔc Itharel thöl nhïïm amat yic, ku nyuth ke yith wël thɛɛr Nhialic cï gɔ̈t yiic lɔn Jethu yen ë raan cï lɔc ku dɔc.
28 pois com grande veemência refutava publicamente os judeus, provando, pelas Escrituras, que Jesus era o Messias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.