Atos 18

Lëk yam (DIKNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Wën cï Paulo jam amat yic, ke jiël Athen ku ler Korinth.
1 Depois disto, deixando Paulo Atenas, partiu para Corinto.
2 Ku rɛ̈m thïn kek mony Itharel cɔl Akuila, dhiëth Pontuth, ke puɔc bɛ̈n Italia kek Prithkila tiɛŋde, rin cï Klaudiöth, Bɛ̈nyŋaknhom kɔc Itharel cuɔp wei Roma. Go Paulo la bï ke la neem.
2 Lá, encontrou certo judeu chamado Áquila, natural do Ponto, recentemente chegado da Itália, com Priscila, sua mulher, em vista de ter Cláudio decretado que todos os judeus se retirassem de Roma. Paulo aproximou-se deles.
3 Ku rëër ku luui ke ke, wën cï yen ke yök ke ye cuëc alɛ̈th dhïl ye guɔ̈t piny cït duɛ̈l, ku ɣɔɔckë ke cïmën yen aya.
3 E, posto que eram do mesmo ofício, passou a morar com eles e ali trabalhava, pois a profissão deles era fazer tendas.
4 Ku ë ye jam apɛi tɛ̈ ye kɔc Itharel mat thïn akööl cïï kɔc ye luui yiic, bï ke lɛ̈k yith, rin bï kɔc Itharel ku kɔc Gïrïk wɛ̈t Nhialic gam aya.
4 E todos os sábados discorria na sinagoga, persuadindo tanto judeus como gregos.
5 Nawën la Thilath ku Timothï bɛ̈n Mathedonia, ke Paulo päl käkken ke ye looi ku yïk yenhom piööc wɛ̈t Jethu, ku tët kɔc Itharel lɔn Jethu yen aluaŋ bï Nhialic tuɔ̈ɔ̈c pinynhom.
5 Quando Silas e Timóteo desceram da Macedônia, Paulo se entregou totalmente à palavra, testemunhando aos judeus que o Cristo é Jesus.
6 Nawën ke jɔ̈nykë ku luelkë kärɛc riɛnke, go yecök teŋ ku lëk ke, “Na cäk määr bäk Nhialic kuc, ka wek aabï röt gɔ̈k ë röt! Acïn raan bäk gɔ̈k. Ëmën wek aba puɔ̈l ku la wɛ̈t Jethu piɔ̈ɔ̈c tënë kɔc cie kɔc Itharel.”
6 Opondo-se eles e blasfemando, sacudiu Paulo as vestes e disse-lhes: Sobre a vossa cabeça, o vosso sangue! Eu dele estou limpo e, desde agora, vou para os gentios.
7 Goke jal nyääŋ piny, ku ler pan raan cie raan Itharel Nhialic door cɔl Titiöth Juthtuth bï la rëër thïn. Ku pan Titiöth ë thiääk kek tɛ̈n amat kɔc Itharel.
7 Saindo dali, entrou na casa de um homem chamado Tício Justo, que era temente a Deus; a casa era contígua à sinagoga.
8 Raandït tɛ̈n amat cɔl Krïthputh ëcï wɛ̈t Nhialic gam, yeen ku kacke ëbën ku kɔc kɔ̈k Korinth aake cï wɛ̈t Jethu piŋ ku gamkë, ku muɔc Paulo kenhïïm.
8 Mas Crispo, o principal da sinagoga, creu no Senhor, com toda a sua casa; também muitos dos coríntios, ouvindo, criam e eram batizados.
9 Naɣɔn wɛ̈ɛ̈r tök, ke Paulo tïŋ këdäŋ këcït nyuɔ̈th, ku lëk Nhialic ye ëlä, “Duk riɔ̈c ë kɔckä, lɔɔr tueŋ yï jam tënë ke, ku duk dhɔ̈r kë loi yic,
9 Teve Paulo durante a noite uma visão em que o Senhor lhe disse: Não temas; pelo contrário, fala e não te cales;
10 rin ɣɛn arɛ̈ɛ̈r kek yï. Acïn raan bï ye lëu bï yiëk tɛ̈tök, rin kɔc juëc rɛ̈ɛ̈r ë tɛ̈n aa kackiɛ̈.”
10 porquanto eu estou contigo, e ninguém ousará fazer-te mal, pois tenho muito povo nesta cidade.
11 Go Paulo rëër geeu ruɔ̈ɔ̈n tök ku abak, ke piööc kɔc wɛ̈t bɔ̈ tënë Nhialic.
11 E ali permaneceu um ano e seis meses, ensinando entre eles a palavra de Deus.
12 Nawën cï Galio bɛ̈nyŋaknhom Roma, jal looi bï ya bɛ̈nydït pan Gïrïk, ke kɔc Itharel mat keyiic ku dɔmkë Paulo ku ɣɛ̈thkë luk yic tënë Galio.
12 Quando, porém, Gálio era procônsul da Acaia, levantaram-se os judeus, concordemente, contra Paulo e o levaram ao tribunal,
13 Ku luelkë tënë ye, “Mony kënë, awïc kɔc bïk Nhialic aa door dhöl cïï thääny kek lɔ̈ŋda.”
13 dizendo: Este persuade os homens a adorar a Deus por modo contrário à lei.
14 Tɛ̈wën wïc Paulo ye bï jam, ke luel Galio tënë kɔc Itharel ëlä, “Na ye awuɔ̈c yen cï looi, ŋuɔ̈t ɣɛn acä yïc päl piny ku piɛŋ wɛ̈tdun.
14 Ia Paulo falar, quando Gálio declarou aos judeus: Se fosse, com efeito, alguma injustiça ou crime da maior gravidade, ó judeus, de razão seria atender-vos;
15 Ku ëmën nɛ̈k ater we ë path wɛ̈t rin ku wël ku lɔ̈ɔ̈ŋkun, wek aa dhil këdun lueel wepɛ̈c. Ɣɛn acie bɛ̈ny käk cït käkkä.”
15 mas, se é questão de palavra, de nomes e da vossa lei, tratai disso vós mesmos; eu não quero ser juiz dessas coisas!
16 Ku cɔl ke aa nyɛɛi luk yic.
16 E os expulsou do tribunal.
17 Gokë Thotheneth, raandït tɛ̈n amat dɔm ku biɛ̈kkë luk yic. Ku kënë akëc Galio kuɛ̈ɛ̈c nhom.
17 Então, todos agarraram Sóstenes, o principal da sinagoga, e o espancavam diante do tribunal; Gálio, todavia, não se incomodava com estas coisas.
18 Paulo ëcï nïn juëc nɔ̈k Korinth kek kɔc cï gam, nawën ë ke tɔ̈ɔ̈ŋ ke, ku ler riäi yic kek Prithkila ku Akuila, riän la Thiria. Ku wën këc kek guɔ la wïïr bïk ger, ee cï kuëëŋ Kankëria tënë Nhialic, ku cɔl rot amut nhom.
18 Mas Paulo, havendo permanecido ali ainda muitos dias, por fim, despedindo-se dos irmãos, navegou para a Síria, levando em sua companhia Priscila e Áquila, depois de ter raspado a cabeça em Cencreia, porque tomara voto.
19 Nawën ë ke ɣet Epethuth, tɛ̈ cï Paulo Prithkila ku Akuila bɛ̈n nyääŋ thïn. Ku ler tɛ̈n amat kɔc Itharel, ku jiɛɛm apɛi ke ke.
19 Chegados a Éfeso, deixou-os ali; ele, porém, entrando na sinagoga, pregava aos judeus.
20 Ku pëën kɔc amat bï lɔ̈k rɛ̈ɛ̈r kek ke, go cïï gam.
20 Rogando-lhe eles que permanecesse ali mais algum tempo, não acedeu.
21 Ku lëk ke ëlä wën jiël yen, “Na ye yen kë wïc Nhialic, ke ɣɛn abï dhuk tënë we.” Ku ler riäi yic ku jiëlkë Epethuth.
21 Mas, despedindo-se, disse: Se Deus quiser, voltarei para vós outros. E, embarcando, partiu de Éfeso.
22 Wën le yen ɣëët Cetharia, ke la Jeruthalem ku muɔ̈th akut kɔc cï gam, ku jɔl la Antiök.
22 Chegando a Cesareia, desembarcou, subindo a Jerusalém; e, tendo saudado a igreja, desceu para Antioquia.
23 Nawën cï nïn nɔ̈k Antiök ke jiël ku ler wuɔ̈t Galatia ku Prigia ku deet kɔc cï gam thïn ëbën puɔ̈th.
23 Havendo passado ali algum tempo, saiu, atravessando sucessivamente a região da Galácia e Frígia, confirmando todos os discípulos.
24 Go raan Itharel cɔl Apolo, dhiëth Alekdhändria pan Ijip, bɛ̈n Epethuth. Yen ë ŋic wël thɛɛr cï gɔ̈t athör thɛɛr wël Nhialic yic, ku ë ŋic jam apɛi.
24 Nesse meio tempo, chegou a Éfeso um judeu, natural de Alexandria, chamado Apolo, homem eloquente e poderoso nas Escrituras.
25 Ku ëcï piɔ̈ɔ̈c dhël Bɛ̈ny ku nhiɛɛr ke ku jiɛɛm ku piɔ̈ɔ̈c kɔc yith rin Jethu. Ku käkkä aake pëk thook miɔ̈c nhom wäär ye Joon looi.
25 Era ele instruído no caminho do Senhor; e, sendo fervoroso de espírito, falava e ensinava com precisão a respeito de Jesus, conhecendo apenas o batismo de João.
26 Ee ye këriëëc ëbën ŋiɛ̈c teet yiic apath tɛ̈n amat ke cïï riɔ̈c. Tɛ̈wën piŋ Prithkila ku Akuila wëlkä, gokë ɣäth panden ku tëtkë dhöl cï Nhialic nyooth tënë kɔc.
26 Ele, pois, começou a falar ousadamente na sinagoga. Ouvindo-o, porém, Priscila e Áquila, tomaram-no consigo e, com mais exatidão, lhe expuseram o caminho de Deus.
27 Ku jɔl Apolo tak bï la pan Gïrïk, go kɔc cï gam Epethuth kony ku gɛ̈tkë athöör tënë kɔc cï gam tɔ̈ pan Gïrïk, ku lëkkë ke bïk ŋiɛc lor apath tɛ̈ ɣeet yen. Ku yeen acï bɛ̈n aa raan cï kɔc cï Nhialic kuɔny dhɛ̈ɛ̈ŋde bïk gam, bɛ̈n kony apɛi wën ɣeet yen.
27 Querendo ele percorrer a Acaia, animaram-no os irmãos e escreveram aos discípulos para o receberem. Tendo chegado, auxiliou muito aqueles que, mediante a graça, haviam crido;
28 Rin wëlken ril cï lueel aacï yen kɔc Itharel thöl nhïïm amat yic, ku nyuth ke yith wël thɛɛr Nhialic cï gɔ̈t yiic lɔn Jethu yen ë raan cï lɔc ku dɔc.
28 porque, com grande poder, convencia publicamente os judeus, provando, por meio das Escrituras, que o Cristo é Jesus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.