Atos 18

Lëk yam (DIKNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Wën cï Paulo jam amat yic, ke jiël Athen ku ler Korinth.
1 E depois disto partiu Paulo de Atenas, e chegou a Corinto.
2 Ku rɛ̈m thïn kek mony Itharel cɔl Akuila, dhiëth Pontuth, ke puɔc bɛ̈n Italia kek Prithkila tiɛŋde, rin cï Klaudiöth, Bɛ̈nyŋaknhom kɔc Itharel cuɔp wei Roma. Go Paulo la bï ke la neem.
2 E, achando um certo judeu por nome Áqüila, natural do Ponto, que havia pouco tinha vindo da Itália, e Priscila, sua mulher (pois Cláudio tinha mandado que todos os judeus saíssem de Roma), ajuntou-se com eles,
3 Ku rëër ku luui ke ke, wën cï yen ke yök ke ye cuëc alɛ̈th dhïl ye guɔ̈t piny cït duɛ̈l, ku ɣɔɔckë ke cïmën yen aya.
3 E, como era do mesmo ofício, ficou com eles, e trabalhava; pois tinham por ofício fazer tendas.
4 Ku ë ye jam apɛi tɛ̈ ye kɔc Itharel mat thïn akööl cïï kɔc ye luui yiic, bï ke lɛ̈k yith, rin bï kɔc Itharel ku kɔc Gïrïk wɛ̈t Nhialic gam aya.
4 E todos os sábados disputava na sinagoga, e convencia a judeus e gregos.
5 Nawën la Thilath ku Timothï bɛ̈n Mathedonia, ke Paulo päl käkken ke ye looi ku yïk yenhom piööc wɛ̈t Jethu, ku tët kɔc Itharel lɔn Jethu yen aluaŋ bï Nhialic tuɔ̈ɔ̈c pinynhom.
5 E, quando Silas e Timóteo desceram da Macedônia, foi Paulo impulsionado no espírito, testificando aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Nawën ke jɔ̈nykë ku luelkë kärɛc riɛnke, go yecök teŋ ku lëk ke, “Na cäk määr bäk Nhialic kuc, ka wek aabï röt gɔ̈k ë röt! Acïn raan bäk gɔ̈k. Ëmën wek aba puɔ̈l ku la wɛ̈t Jethu piɔ̈ɔ̈c tënë kɔc cie kɔc Itharel.”
6 Mas, resistindo e blasfemando eles, sacudiu as vestes, e disse-lhes: O vosso sangue seja sobre a vossa cabeça; eu estou limpo, e desde agora parto para os gentios.
7 Goke jal nyääŋ piny, ku ler pan raan cie raan Itharel Nhialic door cɔl Titiöth Juthtuth bï la rëër thïn. Ku pan Titiöth ë thiääk kek tɛ̈n amat kɔc Itharel.
7 E, saindo dali, entrou em casa de um homem chamado chamado Justo, que servia a Deus, e cuja casa estava junto da sinagoga.
8 Raandït tɛ̈n amat cɔl Krïthputh ëcï wɛ̈t Nhialic gam, yeen ku kacke ëbën ku kɔc kɔ̈k Korinth aake cï wɛ̈t Jethu piŋ ku gamkë, ku muɔc Paulo kenhïïm.
8 E Crispo, principal da sinagoga, creu no Senhor com toda a sua casa; e muitos dos coríntios, ouvindo-o, creram e foram batizados.
9 Naɣɔn wɛ̈ɛ̈r tök, ke Paulo tïŋ këdäŋ këcït nyuɔ̈th, ku lëk Nhialic ye ëlä, “Duk riɔ̈c ë kɔckä, lɔɔr tueŋ yï jam tënë ke, ku duk dhɔ̈r kë loi yic,
9 E disse o Senhor em visão a Paulo: Não temas, mas fala, e não te cales;
10 rin ɣɛn arɛ̈ɛ̈r kek yï. Acïn raan bï ye lëu bï yiëk tɛ̈tök, rin kɔc juëc rɛ̈ɛ̈r ë tɛ̈n aa kackiɛ̈.”
10 Porque eu sou contigo, e ninguém lançará mão de ti para te fazer mal, pois tenho muito povo nesta cidade.
11 Go Paulo rëër geeu ruɔ̈ɔ̈n tök ku abak, ke piööc kɔc wɛ̈t bɔ̈ tënë Nhialic.
11 E ficou ali um ano e seis meses, ensinando entre eles a palavra de Deus.
12 Nawën cï Galio bɛ̈nyŋaknhom Roma, jal looi bï ya bɛ̈nydït pan Gïrïk, ke kɔc Itharel mat keyiic ku dɔmkë Paulo ku ɣɛ̈thkë luk yic tënë Galio.
12 Mas, sendo Gálio procônsul da Acaia, levantaram-se os judeus concordemente contra Paulo, e o levaram ao tribunal,
13 Ku luelkë tënë ye, “Mony kënë, awïc kɔc bïk Nhialic aa door dhöl cïï thääny kek lɔ̈ŋda.”
13 Dizendo: Este persuade os homens a servir a Deus contra a lei.
14 Tɛ̈wën wïc Paulo ye bï jam, ke luel Galio tënë kɔc Itharel ëlä, “Na ye awuɔ̈c yen cï looi, ŋuɔ̈t ɣɛn acä yïc päl piny ku piɛŋ wɛ̈tdun.
14 E, querendo Paulo abrir a boca, disse Gálio aos judeus: Se houvesse, ó judeus, algum agravo ou crime enorme, com razão vos sofreria,
15 Ku ëmën nɛ̈k ater we ë path wɛ̈t rin ku wël ku lɔ̈ɔ̈ŋkun, wek aa dhil këdun lueel wepɛ̈c. Ɣɛn acie bɛ̈ny käk cït käkkä.”
15 Mas, se a questão é de palavras, e de nomes, e da lei que entre vós há, vede-o vós mesmos; porque eu não quero ser juiz dessas coisas.
16 Ku cɔl ke aa nyɛɛi luk yic.
16 E expulsou-os do tribunal.
17 Gokë Thotheneth, raandït tɛ̈n amat dɔm ku biɛ̈kkë luk yic. Ku kënë akëc Galio kuɛ̈ɛ̈c nhom.
17 Então todos os gregos agarraram Sóstenes, principal da sinagoga, e o feriram diante do tribunal; e a Gálio nada destas coisas o incomodava.
18 Paulo ëcï nïn juëc nɔ̈k Korinth kek kɔc cï gam, nawën ë ke tɔ̈ɔ̈ŋ ke, ku ler riäi yic kek Prithkila ku Akuila, riän la Thiria. Ku wën këc kek guɔ la wïïr bïk ger, ee cï kuëëŋ Kankëria tënë Nhialic, ku cɔl rot amut nhom.
18 E Paulo, ficando ainda ali muitos dias, despediu-se dos irmãos, e dali navegou para a Síria, e com ele Priscila e Áqüila, tendo rapado a cabeça em Cencréia, porque tinha voto.
19 Nawën ë ke ɣet Epethuth, tɛ̈ cï Paulo Prithkila ku Akuila bɛ̈n nyääŋ thïn. Ku ler tɛ̈n amat kɔc Itharel, ku jiɛɛm apɛi ke ke.
19 E chegou a Éfeso, e deixou-os ali; mas ele, entrando na sinagoga, disputava com os judeus.
20 Ku pëën kɔc amat bï lɔ̈k rɛ̈ɛ̈r kek ke, go cïï gam.
20 E, rogando-lhe eles que ficasse por mais algum tempo, não conveio nisso.
21 Ku lëk ke ëlä wën jiël yen, “Na ye yen kë wïc Nhialic, ke ɣɛn abï dhuk tënë we.” Ku ler riäi yic ku jiëlkë Epethuth.
21 Antes se despediu deles, dizendo: É-me de todo preciso celebrar a solenidade que vem em Jerusalém; mas querendo Deus, outra vez voltarei a vós. E partiu de Éfeso.
22 Wën le yen ɣëët Cetharia, ke la Jeruthalem ku muɔ̈th akut kɔc cï gam, ku jɔl la Antiök.
22 E, chegando a Cesaréia, subiu a Jerusalém e, saudando a igreja, desceu a Antioquia.
23 Nawën cï nïn nɔ̈k Antiök ke jiël ku ler wuɔ̈t Galatia ku Prigia ku deet kɔc cï gam thïn ëbën puɔ̈th.
23 E, estando ali algum tempo, partiu, passando sucessivamente pela província da Galácia e da Frígia, confirmando a todos os discípulos.
24 Go raan Itharel cɔl Apolo, dhiëth Alekdhändria pan Ijip, bɛ̈n Epethuth. Yen ë ŋic wël thɛɛr cï gɔ̈t athör thɛɛr wël Nhialic yic, ku ë ŋic jam apɛi.
24 E chegou a Éfeso um certo judeu chamado Apolo, natural de Alexandria, homem eloqüente e poderoso nas Escrituras.
25 Ku ëcï piɔ̈ɔ̈c dhël Bɛ̈ny ku nhiɛɛr ke ku jiɛɛm ku piɔ̈ɔ̈c kɔc yith rin Jethu. Ku käkkä aake pëk thook miɔ̈c nhom wäär ye Joon looi.
25 Este era instruído no caminho do Senhor e, fervoroso de espírito, falava e ensinava diligentemente as coisas do Senhor, conhecendo somente o batismo de João.
26 Ee ye këriëëc ëbën ŋiɛ̈c teet yiic apath tɛ̈n amat ke cïï riɔ̈c. Tɛ̈wën piŋ Prithkila ku Akuila wëlkä, gokë ɣäth panden ku tëtkë dhöl cï Nhialic nyooth tënë kɔc.
26 Ele começou a falar ousadamente na sinagoga; e, quando o ouviram Priscila e Aqüila, o levaram consigo e lhe declararam mais precisamente o caminho de Deus.
27 Ku jɔl Apolo tak bï la pan Gïrïk, go kɔc cï gam Epethuth kony ku gɛ̈tkë athöör tënë kɔc cï gam tɔ̈ pan Gïrïk, ku lëkkë ke bïk ŋiɛc lor apath tɛ̈ ɣeet yen. Ku yeen acï bɛ̈n aa raan cï kɔc cï Nhialic kuɔny dhɛ̈ɛ̈ŋde bïk gam, bɛ̈n kony apɛi wën ɣeet yen.
27 Querendo ele passar à Acaia, o animaram os irmãos, e escreveram aos discípulos que o recebessem; o qual, tendo chegado, aproveitou muito aos que pela graça criam.
28 Rin wëlken ril cï lueel aacï yen kɔc Itharel thöl nhïïm amat yic, ku nyuth ke yith wël thɛɛr Nhialic cï gɔ̈t yiic lɔn Jethu yen ë raan cï lɔc ku dɔc.
28 Porque com grande veemência, convencia publicamente os judeus, mostrando pelas Escrituras que Jesus era o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.