Atos 16
Lëk yam (DIKNT) vs NVI
1 Paulo acï cath bï la Derbe ku Lithtra tɛ̈ ciëŋ Krïthian cɔl Timothï thïn. Man Timothï ëcï gam aya, ku yeen ë ye nyan kuat Itharel, ku wun ë ye Gïrïk.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra, onde vivia um discípulo chamado Timóteo. Sua mãe era uma judia convertida e seu pai era grego.
2 Kɔc le ɣok gam tök ëbën Lithtra ku Ikonia, aake ye ŋiɛc jam rin Timothï.
2 Os irmãos de Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 Go Paulo Timothï cɔl aŋot rin wïc yen ye bïk cath. Ee looi këya rin aŋic kɔc Itharel ke ciëŋ Derbe ku Lithtra ëbën lɔn ye wun Timothï Gïrïk, kuat cie ŋoot.
3 Paulo, querendo levá-lo na viagem, circuncidou-o por causa dos judeus que viviam naquela região, pois todos sabiam que seu pai era grego.
4 Tɛ̈wën ye kek jäl gen ku lek gen, aake lööŋ cï atuuc Jethu ku kɔcdït tɔ̈ Jeruthalem guiir tɛ̈t kɔc cï gam, ku lëkkë ke bïk aa luui cït tɛ̈ wïc atuuc Jethu ku kɔcdït tɔ̈ Jeruthalem ye thïn.
4 Nas cidades por onde passavam, transmitiam as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém, para que fossem obedecidas.
5 Këya, kɔc akut kɔc cï gam aacï cök puɔ̈th bïk gamden cïï war, ku kɔc cï gam aacï röt aa juak akölaköl.
5 Assim as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número cada dia.
6 Paulo ku Thilath aacï Prigia ku Galatia bar yic, rin cï Wëi Nhialic ye nyuɔ̈th ke bïk Wɛ̈t Puɔth Yam cïï piööc ë bɛ̈ɛ̈i Athia kä yiic.
6 Paulo e seus companheiros viajaram pela região da Frígia e da Galácia, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Tɛ̈wën cï kek aken Mithia dööt, ke wïckë bïk la pan cɔl Bithinia, ku keek aacï Wëi Nhialic nyuääth bïk cïï tëk thïn.
7 Quando chegaram à fronteira da Mísia, tentaram entrar na Bitínia, mas o Espírito de Jesus os impediu.
8 Gokë Mithia bar yic ku lek Troath.
8 Então, contornaram a Mísia e desceram a Trôade.
9 Ku ë wɛ̈ɛ̈r kënë Paulo acï këdäŋ tïŋ këcït raan Mathedonia ke kääc yenhom ku lɛ̈ŋ. “Bäär yïn Paulo Mathedonia ba ɣo bɛ̈n kony.”
9 Durante a noite Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe suplicava: "Passe à Macedônia e ajude-nos".
10 Wën cï Paulo nyuɔ̈th ë kënë, goku röt guiir buk la Mathedonia, rin acuk ŋic lɔn cï Nhialic ɣo cɔɔl buk Wɛ̈t Puɔth Yam la piɔ̈ɔ̈c tënë kɔc Mathedonia.
10 Depois que Paulo teve essa visão, preparamo-nos imediatamente para partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos tinha chamado para lhes pregar o evangelho.
11 Goku jäl Troath ë riäi ku gërku buk teem Thamodhraki, naɣɔn nhiäk dɛ̈ɛ̈t ɣo la Nipolith.
11 Partindo de Trôade, navegamos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis.
12 Ku jiëlku Nipolith ku lok Pilipi gen tueŋ ye kaŋ thiɔɔk tɛ̈ le kɔc Mathedonia, ku yen ë ye gen rëër kɔc Roma thïn. Ku näkku nïn juëc geeu.
12 Dali partimos para Filipos, na Macedônia, que é colônia romana e a principal cidade daquele distrito. Ali ficamos vários dias.
13 Nawën aköl cïï kɔc Itharel ë luui ke ɣo jiël geeu, ku lok wäryɔu tɛ̈ yeku tak lɔn ye kɔc Itharel kenhïïm mat thïn bïk röök. Ku nyuucku piiny ku jiɛɛmku tënë diäär ke cï kenhïïm mat thïn aya.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com as mulheres que se haviam reunido ali.
14 Kam kɔc cï wɛ̈lkua piŋ ë kɔc ke tɔ̈ thïn yiic, ee tiŋ gen Thiatira cɔl Lidia, ku ë ye ɣɔɔc wei alɛ̈th mïthiɔ̈ɔ̈ŋ ril ɣɔ̈nyden yic apɛi. Lidia ë ye Nhialic door, ku ëcï Nhialic cök puɔ̈u bï wɛ̈t lueel Paulo piŋ.
14 Uma das que ouviam era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, vendedora de tecido de púrpura, da cidade de Tiatira. O Senhor abriu seu coração para atender à mensagem de Paulo.
15 Wën cï ye gäm lɔ̈kwëi kek kɔc ciëŋ baai kek ye, ke cɔl ɣo ku lëk ɣo, “Bäk, rɛ̈ɛ̈rkë paandiɛ̈, tɛ̈ cï wek ye gam lɔn cï ɣɛn gam ayic.” Ku lɛ̈ŋ ɣo buk la baai.
15 Tendo sido batizada, bem como os de sua casa, ela nos convidou, dizendo: "Se os senhores me consideram uma crente no Senhor, venham ficar em minha casa". E nos convenceu.
16 Naɣɔn akäl tök, tɛ̈wën le ɣok tɛ̈ ye kɔc la röök thïn, ke ɣo räm kek nyan alony la guɔ̈p jɔŋ ye cɔl alëk kɔc kë bï rot looi. Ku yeen ëcï wëëu juëc apɛi bɛ̈ɛ̈i tënë kɔcken cï ye loony.
16 Certo dia, indo nós para o lugar de oração, encontramos uma escrava que tinha um espírito pelo qual predizia o futuro. Ela ganhava muito dinheiro para os seus senhores com adivinhações.
17 Nawën ke buɔth Paulo ku ɣo ëbën ke loi duɔɔt, “Kɔckä aa lui rin Nhialic Madhɔl. Aa yïn lëk tɛ̈ bï Nhialic yï kuɔny thïn.”
17 Essa moça seguia a Paulo e a nós, gritando: "Estes homens são servos do Deus Altíssimo e lhes anunciam o caminho da salvação".
18 Ku looi këya nïn juëc, agut bï Paulo puɔ̈u riääk, ku wel yenhom ku lëk jɔŋ tɔ̈ nya guɔ̈p, “Rin Jethu Krïtho bäär bei ë nya guɔ̈p!” Ee kaam wën, ke jɔŋrac jiël yeguɔ̈p.
18 Ela continuou fazendo isso por muitos dias. Finalmente, Paulo ficou indignado, voltou-se e disse ao espírito: "Em nome de Jesus Cristo eu lhe ordeno que saia dela! " No mesmo instante o espírito a deixou.
19 Nawën le kɔc cï yeen loony tïŋ, ke nyan alony cïn wëëu ye bɛn bɛ̈ɛ̈i tënë ke, gokë Paulo dɔm ku Thilath ku thelkë ke luk yic.
19 Percebendo que a sua esperança de lucro tinha se acabado, os donos da escrava agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça principal, diante das autoridades.
20 Ku ɣɛ̈thkë ke bäny nhïïm ku luelkë, “Röörkä aa kɔc Itharel, ku keek aa loi aliääp gɛnda.
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: "Estes homens são judeus e estão perturbando a nossa cidade,
21 Aa ɣook piɔ̈ɔ̈c buk käk liu ciɛɛŋda ku lɔ̈ɔ̈ŋkua yiic, aa looi. Ɣok aa kuat Roma. Këya, ɣok aacïï dhil luui käk yekë lɛ̈k ɣo buk ke looi.”
21 propagando costumes que a nós, romanos, não é permitido aceitar nem praticar".
22 Ku mɛt thän awën kääc luk kɔ̈u wɛ̈tden yic ku biɛ̈kkë ke, ku ret bäny alɛ̈th Paulo ku Thilath yiic kekɔ̈th, ku cɔlkë ke aa that.
22 A multidão ajuntou-se contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que se lhes tirassem as roupas e fossem açoitados.
23 Wën cï apuruuk Paulo ku Thilath that ku biɛ̈kkë ke apɛi, ku riitkë ke ɣön mɛ̈c, ku yöök bɛ̈ny apuruuk ë tïït kɔc cï mac, bï ke der rin bï kek cïï kat.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu instrução para vigiá-los com cuidado.
24 Nawën piŋ apuruuk ë wɛ̈t kënë, ke riitkë ɣön tɔ̈ ciëën ku rekkë kecök, ku mɛckë ke gurgurdït thiek kɔ̈u.
24 Tendo recebido tais ordens, ele os lançou no cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.
25 Nawën tɛ̈cït wɛ̈ɛ̈r ciɛl yic, ke Paulo ku Thilath aake rɔ̈ɔ̈k ku ketkë waak door kek Nhialic, ku kɔc kɔ̈k ke cï mac kek keek aake pïŋ.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus; os outros presos os ouviam.
26 Kaam awën ke piny yiɛ̈ɛ̈k rot apɛi, ku yiɛ̈ɛ̈k tɛ̈wën cï ɣön mɛ̈c buth thïn aya. Nyin yic tɛ̈wën ke ɣööt ŋany kethook, ku däk luɔ̈ŋ werwer kecök.
26 De repente, houve um terremoto tão violento que os alicerces da prisão foram abalados. Imediatamente todas as portas se abriram, e as correntes de todos se soltaram.
27 Go bɛ̈ny apuruuk wën tit ɣöt thok rot puur ku tïŋ ɣööt ke ŋaany thook, ku tɛk lɔn cï kɔc cï mac röt kual, go palde miëët bei, ku wïc bï rot nɔ̈k.
27 O carcereiro acordou e, vendo abertas as portas da prisão, desembainhou sua espada para se matar, porque pensava que os presos tivessem fugido.
28 Go Paulo rɛ̈l apɛi, “Duk rot näk! Ɣok aatɔ̈ tɛ̈n ëbën!”
28 Mas Paulo gritou: "Não faça isso! Estamos todos aqui! "
29 Go bɛ̈ny apuruuk mac cɔɔl, ku riŋ ɣöt ku wïïk Paulo ku Thilath cök ke lɛth.
29 O carcereiro pediu luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Nawën ke wɛt nhïïm aɣeer ku thiëëc ke, “Wek bäny, yeŋö ba looi bï ɣa kony?”
30 Então levou-os para fora e perguntou: "Senhores, que devo fazer para ser salvo? "
31 Gokë lueel, “Gam wɛ̈t Bɛ̈ny Jethu, ke yïn akony wek kacku.”
31 Eles responderam: "Creia no Senhor Jesus, e serão salvos, você e os de sua casa".
32 Nawën ke jɔl wɛ̈t Bɛ̈ny Jethu piɔ̈ɔ̈c tënë ye ku tënë kɔc kɔ̈k tɔ̈ paande ëbën.
32 E pregaram a palavra de Deus, a ele e a todos os de sua casa.
33 Ku ë wɛ̈ɛ̈r kënë, ke Paulo ku Thilath nyɛɛi bɛ̈ny apuruuk wën ke bï tɛ̈tɔ̈ɔ̈kken la lɔɔk yiic ku dër keyiic, ku muɔc nhom nyin yic kek kacke ëbën.
33 Naquela mesma hora da noite o carcereiro lavou as feridas deles; em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Ku ɣɛ̈th Paulo ku Thilath paande ku gɛ̈m ke miëth. Ku jɔl puɔ̈u miɛt kek kacke rin cï yen wɛ̈t Nhialic jal gam.
34 Então os levou para a sua casa, serviu-lhes uma refeição e com todos os de sua casa alegrou-se muito por haver crido em Deus.
35 Naɣɔn nhiäk ke bäny geeu toc bäny apuruuk, “Lak, lëkkë bɛ̈ny apuruuk tït ɣön mɛ̈c bï Paulo ku Thilath lony.”
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os seus soldados ao carcereiro com esta ordem: "Solte estes homens".
36 Go bɛ̈ny apuruuk tït lëk Paulo, “Bäny aacï wɛ̈t tooc riɛnkun bï we lony. Këya, wek aacï puɔ̈l bäk jäl ke cïn awuɔ̈c yïk we.”
36 O carcereiro disse a Paulo: "Os magistrados deram ordens para que você e Silas sejam libertados. Agora podem sair. Vão em paz".
37 Go Paulo lueel tënë bɛ̈ny apuruuk, “Ɣok aa këc ɣäth luk yic, ku ɣok aacï bäny cɔl athat thɛ̈i nhom ku mac ɣo, ku ɣok aa kɔc Roma! Ku ëmën, awïckë buk jäl ɣo cïï ŋic? Acie tɛ̈de! Kek bäny nhïïm, aa dhil bɛ̈n tɛ̈n bïk ɣo bɛ̈n luɔ̈ny bei.”
37 Mas Paulo disse aos soldados: "Sendo nós cidadãos romanos, eles nos açoitaram publicamente sem processo formal e nos lançaram na prisão. E agora querem livrar-se de nós secretamente? Não! Venham eles mesmos e nos libertem".
38 Go bäny apuruuk wɛ̈t cï Paulo ku Thilath lɛ̈k ke la kuany yic tënë bäny geeu. Nawën piŋkë lɔn ye Paulo ku Thilath kɔc Roma, gokë riɔ̈ɔ̈c.
38 Os soldados relataram isso aos magistrados, os quais, ouvindo que Paulo e Silas eram romanos, ficaram atemorizados.
39 Ku lek bïk ke la lɔ̈ŋ, bïk wɛ̈t päl piny tënë ke, ku bïïkë ke bei ɣön mɛ̈c ku lëkkë ke bïk jäl geeu.
39 Vieram para se desculpar diante deles e, conduzindo-os para fora da prisão, pediram-lhes que saíssem da cidade.
40 Go Paulo ku Thilath jäl ku lek pan Lidia. Ku matkë kenhïïm thïn kek kɔc cï gam, ku jiɛɛmkë tënë ke wël deet kek kepuɔ̈th ku jiëlkë.
40 Depois de saírem da prisão, Paulo e Silas foram à casa de Lídia, onde se encontraram com os irmãos e os encorajaram. E então partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.