Atos 16

Lëk yam (DIKNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Paulo acï cath bï la Derbe ku Lithtra tɛ̈ ciëŋ Krïthian cɔl Timothï thïn. Man Timothï ëcï gam aya, ku yeen ë ye nyan kuat Itharel, ku wun ë ye Gïrïk.
1 Chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Kɔc le ɣok gam tök ëbën Lithtra ku Ikonia, aake ye ŋiɛc jam rin Timothï.
2 dele davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Go Paulo Timothï cɔl aŋot rin wïc yen ye bïk cath. Ee looi këya rin aŋic kɔc Itharel ke ciëŋ Derbe ku Lithtra ëbën lɔn ye wun Timothï Gïrïk, kuat cie ŋoot.
3 Quis Paulo que ele fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que seu pai era grego.
4 Tɛ̈wën ye kek jäl gen ku lek gen, aake lööŋ cï atuuc Jethu ku kɔcdït tɔ̈ Jeruthalem guiir tɛ̈t kɔc cï gam, ku lëkkë ke bïk aa luui cït tɛ̈ wïc atuuc Jethu ku kɔcdït tɔ̈ Jeruthalem ye thïn.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos, para que as observassem, as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém.
5 Këya, kɔc akut kɔc cï gam aacï cök puɔ̈th bïk gamden cïï war, ku kɔc cï gam aacï röt aa juak akölaköl.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Paulo ku Thilath aacï Prigia ku Galatia bar yic, rin cï Wëi Nhialic ye nyuɔ̈th ke bïk Wɛ̈t Puɔth Yam cïï piööc ë bɛ̈ɛ̈i Athia kä yiic.
6 E, percorrendo a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na Ásia,
7 Tɛ̈wën cï kek aken Mithia dööt, ke wïckë bïk la pan cɔl Bithinia, ku keek aacï Wëi Nhialic nyuääth bïk cïï tëk thïn.
7 defrontando Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Gokë Mithia bar yic ku lek Troath.
8 E, tendo contornado Mísia, desceram a Trôade.
9 Ku ë wɛ̈ɛ̈r kënë Paulo acï këdäŋ tïŋ këcït raan Mathedonia ke kääc yenhom ku lɛ̈ŋ. “Bäär yïn Paulo Mathedonia ba ɣo bɛ̈n kony.”
9 À noite, sobreveio a Paulo uma visão na qual um varão macedônio estava em pé e lhe rogava, dizendo: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Wën cï Paulo nyuɔ̈th ë kënë, goku röt guiir buk la Mathedonia, rin acuk ŋic lɔn cï Nhialic ɣo cɔɔl buk Wɛ̈t Puɔth Yam la piɔ̈ɔ̈c tënë kɔc Mathedonia.
10 Assim que teve a visão, imediatamente, procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 Goku jäl Troath ë riäi ku gërku buk teem Thamodhraki, naɣɔn nhiäk dɛ̈ɛ̈t ɣo la Nipolith.
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, seguimos em direitura a Samotrácia, no dia seguinte, a Neápolis
12 Ku jiëlku Nipolith ku lok Pilipi gen tueŋ ye kaŋ thiɔɔk tɛ̈ le kɔc Mathedonia, ku yen ë ye gen rëër kɔc Roma thïn. Ku näkku nïn juëc geeu.
12 e dali, a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 Nawën aköl cïï kɔc Itharel ë luui ke ɣo jiël geeu, ku lok wäryɔu tɛ̈ yeku tak lɔn ye kɔc Itharel kenhïïm mat thïn bïk röök. Ku nyuucku piiny ku jiɛɛmku tënë diäär ke cï kenhïïm mat thïn aya.
13 No sábado, saímos da cidade para junto do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que para ali tinham concorrido.
14 Kam kɔc cï wɛ̈lkua piŋ ë kɔc ke tɔ̈ thïn yiic, ee tiŋ gen Thiatira cɔl Lidia, ku ë ye ɣɔɔc wei alɛ̈th mïthiɔ̈ɔ̈ŋ ril ɣɔ̈nyden yic apɛi. Lidia ë ye Nhialic door, ku ëcï Nhialic cök puɔ̈u bï wɛ̈t lueel Paulo piŋ.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Wën cï ye gäm lɔ̈kwëi kek kɔc ciëŋ baai kek ye, ke cɔl ɣo ku lëk ɣo, “Bäk, rɛ̈ɛ̈rkë paandiɛ̈, tɛ̈ cï wek ye gam lɔn cï ɣɛn gam ayic.” Ku lɛ̈ŋ ɣo buk la baai.
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos rogou, dizendo: Se julgais que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa e aí ficai. E nos constrangeu a isso.
16 Naɣɔn akäl tök, tɛ̈wën le ɣok tɛ̈ ye kɔc la röök thïn, ke ɣo räm kek nyan alony la guɔ̈p jɔŋ ye cɔl alëk kɔc kë bï rot looi. Ku yeen ëcï wëëu juëc apɛi bɛ̈ɛ̈i tënë kɔcken cï ye loony.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, nos saiu ao encontro uma jovem possessa de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 Nawën ke buɔth Paulo ku ɣo ëbën ke loi duɔɔt, “Kɔckä aa lui rin Nhialic Madhɔl. Aa yïn lëk tɛ̈ bï Nhialic yï kuɔny thïn.”
17 Seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vos anunciam o caminho da salvação.
18 Ku looi këya nïn juëc, agut bï Paulo puɔ̈u riääk, ku wel yenhom ku lëk jɔŋ tɔ̈ nya guɔ̈p, “Rin Jethu Krïtho bäär bei ë nya guɔ̈p!” Ee kaam wën, ke jɔŋrac jiël yeguɔ̈p.
18 Isto se repetia por muitos dias. Então, Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, eu te mando: retira-te dela. E ele, na mesma hora, saiu.
19 Nawën le kɔc cï yeen loony tïŋ, ke nyan alony cïn wëëu ye bɛn bɛ̈ɛ̈i tënë ke, gokë Paulo dɔm ku Thilath ku thelkë ke luk yic.
19 Vendo os seus senhores que se lhes desfizera a esperança do lucro, agarrando em Paulo e Silas, os arrastaram para a praça, à presença das autoridades;
20 Ku ɣɛ̈thkë ke bäny nhïïm ku luelkë, “Röörkä aa kɔc Itharel, ku keek aa loi aliääp gɛnda.
20 e, levando-os aos pretores, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 Aa ɣook piɔ̈ɔ̈c buk käk liu ciɛɛŋda ku lɔ̈ɔ̈ŋkua yiic, aa looi. Ɣok aa kuat Roma. Këya, ɣok aacïï dhil luui käk yekë lɛ̈k ɣo buk ke looi.”
21 propagando costumes que não podemos receber, nem praticar, porque somos romanos.
22 Ku mɛt thän awën kääc luk kɔ̈u wɛ̈tden yic ku biɛ̈kkë ke, ku ret bäny alɛ̈th Paulo ku Thilath yiic kekɔ̈th, ku cɔlkë ke aa that.
22 Levantou-se a multidão, unida contra eles, e os pretores, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá-los com varas.
23 Wën cï apuruuk Paulo ku Thilath that ku biɛ̈kkë ke apɛi, ku riitkë ke ɣön mɛ̈c, ku yöök bɛ̈ny apuruuk ë tïït kɔc cï mac, bï ke der rin bï kek cïï kat.
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram no cárcere, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Nawën piŋ apuruuk ë wɛ̈t kënë, ke riitkë ɣön tɔ̈ ciëën ku rekkë kecök, ku mɛckë ke gurgurdït thiek kɔ̈u.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.
25 Nawën tɛ̈cït wɛ̈ɛ̈r ciɛl yic, ke Paulo ku Thilath aake rɔ̈ɔ̈k ku ketkë waak door kek Nhialic, ku kɔc kɔ̈k ke cï mac kek keek aake pïŋ.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 Kaam awën ke piny yiɛ̈ɛ̈k rot apɛi, ku yiɛ̈ɛ̈k tɛ̈wën cï ɣön mɛ̈c buth thïn aya. Nyin yic tɛ̈wën ke ɣööt ŋany kethook, ku däk luɔ̈ŋ werwer kecök.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; abriram-se todas as portas, e soltaram-se as cadeias de todos.
27 Go bɛ̈ny apuruuk wën tit ɣöt thok rot puur ku tïŋ ɣööt ke ŋaany thook, ku tɛk lɔn cï kɔc cï mac röt kual, go palde miëët bei, ku wïc bï rot nɔ̈k.
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas do cárcere, puxando da espada, ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Go Paulo rɛ̈l apɛi, “Duk rot näk! Ɣok aatɔ̈ tɛ̈n ëbën!”
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos!
29 Go bɛ̈ny apuruuk mac cɔɔl, ku riŋ ɣöt ku wïïk Paulo ku Thilath cök ke lɛth.
29 Então, o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou precipitadamente e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Nawën ke wɛt nhïïm aɣeer ku thiëëc ke, “Wek bäny, yeŋö ba looi bï ɣa kony?”
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 Gokë lueel, “Gam wɛ̈t Bɛ̈ny Jethu, ke yïn akony wek kacku.”
31 Responderam-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Nawën ke jɔl wɛ̈t Bɛ̈ny Jethu piɔ̈ɔ̈c tënë ye ku tënë kɔc kɔ̈k tɔ̈ paande ëbën.
32 E lhe pregaram a palavra de Deus e a todos os de sua casa.
33 Ku ë wɛ̈ɛ̈r kënë, ke Paulo ku Thilath nyɛɛi bɛ̈ny apuruuk wën ke bï tɛ̈tɔ̈ɔ̈kken la lɔɔk yiic ku dër keyiic, ku muɔc nhom nyin yic kek kacke ëbën.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes os vergões dos açoites. A seguir, foi ele batizado, e todos os seus.
34 Ku ɣɛ̈th Paulo ku Thilath paande ku gɛ̈m ke miëth. Ku jɔl puɔ̈u miɛt kek kacke rin cï yen wɛ̈t Nhialic jal gam.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, lhes pôs a mesa; e, com todos os seus, manifestava grande alegria, por terem crido em Deus.
35 Naɣɔn nhiäk ke bäny geeu toc bäny apuruuk, “Lak, lëkkë bɛ̈ny apuruuk tït ɣön mɛ̈c bï Paulo ku Thilath lony.”
35 Quando amanheceu, os pretores enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem: Põe aqueles homens em liberdade.
36 Go bɛ̈ny apuruuk tït lëk Paulo, “Bäny aacï wɛ̈t tooc riɛnkun bï we lony. Këya, wek aacï puɔ̈l bäk jäl ke cïn awuɔ̈c yïk we.”
36 Então, o carcereiro comunicou a Paulo estas palavras: Os pretores ordenaram que fôsseis postos em liberdade. Agora, pois, saí e ide em paz.
37 Go Paulo lueel tënë bɛ̈ny apuruuk, “Ɣok aa këc ɣäth luk yic, ku ɣok aacï bäny cɔl athat thɛ̈i nhom ku mac ɣo, ku ɣok aa kɔc Roma! Ku ëmën, awïckë buk jäl ɣo cïï ŋic? Acie tɛ̈de! Kek bäny nhïïm, aa dhil bɛ̈n tɛ̈n bïk ɣo bɛ̈n luɔ̈ny bei.”
37 Paulo, porém, lhes replicou: Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos recolheram ao cárcere, sendo nós cidadãos romanos; querem agora, às ocultas, lançar-nos fora? Não será assim; pelo contrário, venham eles e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 Go bäny apuruuk wɛ̈t cï Paulo ku Thilath lɛ̈k ke la kuany yic tënë bäny geeu. Nawën piŋkë lɔn ye Paulo ku Thilath kɔc Roma, gokë riɔ̈ɔ̈c.
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos pretores; e estes ficaram possuídos de temor, quando souberam que se tratava de cidadãos romanos.
39 Ku lek bïk ke la lɔ̈ŋ, bïk wɛ̈t päl piny tënë ke, ku bïïkë ke bei ɣön mɛ̈c ku lëkkë ke bïk jäl geeu.
39 Então, foram ter com eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, rogaram que se retirassem da cidade.
40 Go Paulo ku Thilath jäl ku lek pan Lidia. Ku matkë kenhïïm thïn kek kɔc cï gam, ku jiɛɛmkë tënë ke wël deet kek kepuɔ̈th ku jiëlkë.
40 Tendo-se retirado do cárcere, dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os confortaram. Então, partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.