Atos 14

Lëk yam (DIKNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Këcït këwäär cï rot looi tënë Paulo ku Barnaba Antiök acie yic bɛn ber aya tënë ke Ikonia. Paulo ku Barnaba aake cï la ɣön ye kɔc Itharel mat thïn, ku jiɛɛmkë arɛ̈k bï kɔc juëc Itharel ku kɔc cie kɔc Itharel wɛ̈t Jethu gam.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé também foram à sinagoga judaica e falaram de tal modo que muitos creram, tanto judeus como gentios.
2 Ku kɔc kɔ̈k Itharel cï kuec bïk wɛ̈t cïï gam, aacï kɔc Ikonia luɔ̈m thook bïk kenhïïm wɛ̈l Paulo ku Barnaba.
2 Alguns dos judeus que não creram, porém, incitaram os gentios e envenenaram a mente deles contra Paulo e Barnabé.
3 Ku Paulo kek Barnaba aacï rëër Ikonia nïn juëc. Ku jiɛɛmkë apɛi rin Jethu ke cïï riɔ̈c, ku wɛ̈t yekë lueel ëbën ë yic, rin cï Jethu ke yiëk riɛl bïk käk jäŋ gɔ̈i aa looi.
3 Ainda assim, os apóstolos passaram bastante tempo ali, falando corajosamente da graça do Senhor, que confirmava a mensagem deles concedendo-lhes poder para realizar sinais e maravilhas.
4 Ku kɔc juëc tɔ̈ geeu aake cï keyiic tek, kɔc kɔ̈k aake wël kɔc Itharel piŋ ku gam kɔc kɔ̈k wɛ̈t atuuc Jethu.
4 Com isso, o povo da cidade ficou dividido: alguns tomaram partido dos judeus, e outros, dos apóstolos.
5 Nawën ke mɛt kɔc Itharel yic kek kɔcken dït ku kɔc Konya bïk agaac jɔɔk, ku wïckë bïk ke nɔ̈k.
5 Então um grupo de gentios, judeus e seus líderes resolveu atacá-los e apedrejá-los.
6 Nawën la kɔc piööc wɛ̈t cï mat yök cök, gokë riŋ tɛ̈ cɔl Likonia tɔ̈ gɛɛth Lithtra ku Derbe thïn.
6 Quando os apóstolos souberam disso, fugiram para a região da Licaônia, para as cidades de Listra e Derbe e seus arredores.
7 Ku piööckë Wɛ̈t Puɔth Yam Bäny Jethu ë gɛɛthkä yiic.
7 E ali anunciaram as boas-novas.
8 Mony cï ruai, cie cath, yecök ɣöc piiny tɛ̈wäär dhiëëth ye ë tɔ̈ gen Lithtra.
8 Enquanto estavam em Listra, Paulo e Barnabé encontraram um homem com os pés aleijados. Sofria desse problema desde o nascimento e, portanto, nunca tinha andado. Estava sentado
9 Ku ë ye wël Paulo piŋ. Go Paulo tïŋ ke cï gam ku pɛth bï kony. Go döt,
9 e ouvia Paulo pregar. Paulo olhou diretamente para ele e, vendo que ele tinha fé para ser curado,
10 ku lueel, “Jɔt rot ba kɔ̈ɔ̈c!” Go rot wuɔ̈l nhial ku ciɛth.
10 disse em alta voz: “Levante-se!”. O homem se levantou de um salto e começou a andar.
11 Nawën tïŋ kɔc juëc kë cï Paulo looi, gokë jam apɛi thoŋden Likonia, “Aciëëk cït kɔc aacï bɛ̈n piny nhial tënë ɣo!”
11 A multidão, vendo o que Paulo havia feito, gritou no dialeto local: “Os deuses vieram até nós em forma de homens!”.
12 Ku ciɛ̈kkë Barnaba ke cɔl Deuth ku ciɛ̈kkë Paulo ke cɔl Ɣërmith rin ë yen raan ye wɛ̈lken lueel.
12 Concluíram que Barnabé era o deus grego Zeus, e Paulo, o deus Hermes, pois era ele quem proclamava a mensagem.
13 Go raandït jɔŋ cɔl Deuth door, jɔŋ rëër yiɛ̈ŋde kal thok miöör la yiëth adir cï cuëëc yɔ̈ɔ̈k bɛ̈ɛ̈i. Ku wïc kek kɔcken juëc rɛ̈ɛ̈r ke ye bïk atuuc door ë ke.
13 O sacerdote do templo de Zeus, que ficava na entrada da cidade, trouxe touros e coroas de flores até as portas da cidade, pois ele e a multidão queriam oferecer sacrifícios aos apóstolos.
14 Nawën piŋ Barnaba ku Paulo ke wïckë bïk looi, gokë aläthken rɛt yiic kekɔ̈th bïk nyuɔɔth lɔn cïï kek këcït kënë wïc, ku riŋkë ciɛl thän awën yic ku lueelkë,
14 Quando Barnabé e Paulo ouviram o que estava acontecendo, rasgaram as roupas e correram para o meio do povo, gritando:
15 “Yeŋö looi wek kënë? Ɣok aa kɔc ë path cïmëndun. Ɣok aacï bɛ̈n buk Wɛ̈t Puɔth Yam Jethu bɛ̈n lueel, ku buk we nyaai käk yakë doorkä yiic rin cïn kek wɛ̈tden yic, ku bäk aa door Nhialic töŋ pïr, cï nhial ku piny ku wër kek käkkith tɔ̈ thïn ëbën cak.
15 “Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Somos homens como vocês! Viemos lhes anunciar as boas-novas, para que abandonem estas coisas sem valor e se voltem para o Deus vivo, que fez os céus e a terra, o mar e tudo que neles há.
16 Wäthɛɛr Nhialic ëcï kɔc puɔ̈l bïk käkken cïk tak aa door.
16 No passado, ele permitiu que as nações seguissem seus próprios caminhos,
17 Ku Nhialic ë rot nyuɔɔth akölaköl käpuɔth ye looi yiic tënë kɔc. Ee deŋ cɔl atueny ku lok käŋ ëbën cït tɛ̈den ye kek luɔk, ku mitkë puɔ̈th.”
17 mas nunca as deixou sem evidências de sua existência e de sua bondade. Ele lhes concede chuvas e boas colheitas, e também alimento e um coração alegre”.
18 Cɔk awën këc kɔckä wɛ̈lken lac gam, ka cïk bɛ̈n lëu bïk kɔc dɔk bïk miöör cïï näk.
18 Apesar dessas palavras, Paulo e Barnabé tiveram dificuldade para impedir que o povo lhes oferecesse sacrifícios.
19 Nawën ke kɔc Itharel kɔ̈k bɔ̈ Antiök gen tɔ̈ Pithidia, ku bɔ̈ kɔc kɔ̈k Ikonia, ku rɛckë kɔc nhïïm ku biöökkë Paulo ku ɣöckë aɣeer geeu, ku takkë lɔn cï yen thou.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e Icônio e instigaram a multidão. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que ele estivesse morto.
20 Nawën la kɔc cï gam kenhïïm kut yelɔ̈ɔ̈m, ke jɔt rot ku dhuk geeu. Naɣɔn nhiäk ke la Derbe kek Barnaba.
20 No entanto, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou novamente na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Paulo ku Barnaba aacï Wɛ̈t Puɔth Yam lëk kɔc Derbe ku gam kɔc juëc wɛ̈t Jethu. Nawën ke dhuk Lithtra. Ku lek Ikonia ku jɔl a Antiök tɔ̈ Pithidia.
21 Depois de terem anunciado as boas-novas em Derbe e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram a Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia,
22 Ku lëkkë kɔc cï gam bïk gamden muk apath, ku lek tueŋ ke nhiar Jethu. Ku lɛ̈kkë ke piɔ̈ɔ̈cden yic ëlä, “Kɔc cï gam ëbën aa dhil gum ë pïr kënë yic rin bï kek mɛt bääny Nhialic yic aköldä.”
22 onde fortaleceram os discípulos. Eles os encorajaram a permanecer na fé, lembrando-os de que é necessário passar por muitos sofrimentos até entrar no reino de Deus.
23 Ku kuanykë kɔcdït akuut kɔc cï gam yiic ëbën, ke cï kaŋ röök tënë Nhialic. Ku thekkë miëth rin bï kek Nhialic kaŋ door. Ku jɔlkë ke than Bɛ̈ny Jethu cin, raan cï kek wɛ̈lke gam.
23 Paulo e Barnabé também escolheram presbíteros em cada igreja e, com orações e jejuns, os entregaram aos cuidados do Senhor, em quem haviam crido.
24 Tɛ̈wën kuɛny kek Pithidia yic, gokë bɛ̈n Pampilia.
24 Então viajaram de volta pela Pisídia até a Panfília.
25 Ku piööckë Wɛ̈t Puɔth Yam tënë kɔc gen Perga ku lek Atalia.
25 Pregaram a palavra em Perge e desceram para Atália.
26 Ku tɛ̈ɛ̈n ke gër, ku dhukkë Antiök, tɛ̈wäär cï kɔc cï gam ke thön Nhialic thïn rin luɔiden cïk thöl.
26 Por fim, voltaram de navio para Antioquia, onde sua viagem tinha começado e onde haviam sido entregues à graça de Deus para realizar o trabalho que agora completavam.
27 Wën cï kek ɣëët Antiök, ke kuut kɔc cï gam nhïïm ku lëkkë ke käjuëc cïk looi riɛl Nhialic, ku nyooth Nhialic lɔn alëu bï kɔc cie kɔc Itharel gam aya.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo que Deus tinha feito por meio deles e como tinha aberto a porta da fé também para os gentios.
28 Ku rëërkë Antiök pɛ̈i juëc kek kɔc cï gam.
28 E permaneceram ali com os discípulos por muito tempo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.