Atos 14

Lëk yam (DIKNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Këcït këwäär cï rot looi tënë Paulo ku Barnaba Antiök acie yic bɛn ber aya tënë ke Ikonia. Paulo ku Barnaba aake cï la ɣön ye kɔc Itharel mat thïn, ku jiɛɛmkë arɛ̈k bï kɔc juëc Itharel ku kɔc cie kɔc Itharel wɛ̈t Jethu gam.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé, como de costume, foram à sinagoga judaica. Ali falaram de tal modo que veio a crer grande multidão de judeus e gentios.
2 Ku kɔc kɔ̈k Itharel cï kuec bïk wɛ̈t cïï gam, aacï kɔc Ikonia luɔ̈m thook bïk kenhïïm wɛ̈l Paulo ku Barnaba.
2 Mas os judeus que se tinham recusado a crer incitaram os gentios e irritaram-lhes os ânimos contra os irmãos.
3 Ku Paulo kek Barnaba aacï rëër Ikonia nïn juëc. Ku jiɛɛmkë apɛi rin Jethu ke cïï riɔ̈c, ku wɛ̈t yekë lueel ëbën ë yic, rin cï Jethu ke yiëk riɛl bïk käk jäŋ gɔ̈i aa looi.
3 Paulo e Barnabé passaram bastante tempo ali, falando corajosamente do Senhor, que confirmava a mensagem de sua graça realizando sinais e maravilhas pelas mãos deles.
4 Ku kɔc juëc tɔ̈ geeu aake cï keyiic tek, kɔc kɔ̈k aake wël kɔc Itharel piŋ ku gam kɔc kɔ̈k wɛ̈t atuuc Jethu.
4 O povo da cidade ficou dividido: alguns estavam a favor dos judeus, outros a favor dos apóstolos.
5 Nawën ke mɛt kɔc Itharel yic kek kɔcken dït ku kɔc Konya bïk agaac jɔɔk, ku wïckë bïk ke nɔ̈k.
5 Formou-se uma conspiração de gentios e judeus, juntamente com os seus líderes, para maltratá-los e apedrejá-los.
6 Nawën la kɔc piööc wɛ̈t cï mat yök cök, gokë riŋ tɛ̈ cɔl Likonia tɔ̈ gɛɛth Lithtra ku Derbe thïn.
6 Quando eles souberam disso, fugiram para as cidades licaônicas de Listra e Derbe, e seus arredores,
7 Ku piööckë Wɛ̈t Puɔth Yam Bäny Jethu ë gɛɛthkä yiic.
7 onde continuaram a pregar as boas novas.
8 Mony cï ruai, cie cath, yecök ɣöc piiny tɛ̈wäär dhiëëth ye ë tɔ̈ gen Lithtra.
8 Em Listra havia um homem paralítico dos pés, aleijado desde o nascimento, que vivia ali sentado e nunca tinha andado.
9 Ku ë ye wël Paulo piŋ. Go Paulo tïŋ ke cï gam ku pɛth bï kony. Go döt,
9 Ele ouvira Paulo falar. Quando Paulo olhou diretamente para ele e viu que o homem tinha fé para ser curado,
10 ku lueel, “Jɔt rot ba kɔ̈ɔ̈c!” Go rot wuɔ̈l nhial ku ciɛth.
10 disse em alta voz: "Levante-se! Fique de pé! " Com isso, o homem deu um salto e começou a andar.
11 Nawën tïŋ kɔc juëc kë cï Paulo looi, gokë jam apɛi thoŋden Likonia, “Aciëëk cït kɔc aacï bɛ̈n piny nhial tënë ɣo!”
11 Ao ver o que Paulo fizera, a multidão começou a gritar em língua licaônica: "Os deuses desceram até nós em forma humana! "
12 Ku ciɛ̈kkë Barnaba ke cɔl Deuth ku ciɛ̈kkë Paulo ke cɔl Ɣërmith rin ë yen raan ye wɛ̈lken lueel.
12 A Barnabé chamavam Zeus e a Paulo Hermes, porque era ele quem trazia a palavra.
13 Go raandït jɔŋ cɔl Deuth door, jɔŋ rëër yiɛ̈ŋde kal thok miöör la yiëth adir cï cuëëc yɔ̈ɔ̈k bɛ̈ɛ̈i. Ku wïc kek kɔcken juëc rɛ̈ɛ̈r ke ye bïk atuuc door ë ke.
13 O sacerdote de Zeus, cujo templo ficava diante da cidade, trouxe bois e coroas de flores à porta da cidade, porque ele e a multidão queriam oferecer-lhes sacrifícios.
14 Nawën piŋ Barnaba ku Paulo ke wïckë bïk looi, gokë aläthken rɛt yiic kekɔ̈th bïk nyuɔɔth lɔn cïï kek këcït kënë wïc, ku riŋkë ciɛl thän awën yic ku lueelkë,
14 Ouvindo isso, os apóstolos Barnabé e Paulo rasgaram as roupas e correram para o meio da multidão, gritando:
15 “Yeŋö looi wek kënë? Ɣok aa kɔc ë path cïmëndun. Ɣok aacï bɛ̈n buk Wɛ̈t Puɔth Yam Jethu bɛ̈n lueel, ku buk we nyaai käk yakë doorkä yiic rin cïn kek wɛ̈tden yic, ku bäk aa door Nhialic töŋ pïr, cï nhial ku piny ku wër kek käkkith tɔ̈ thïn ëbën cak.
15 "Homens, por que vocês estão fazendo isso? Nós também somos humanos como vocês. Estamos trazendo boas novas para vocês, dizendo-lhes que se afastem dessas coisas vãs e se voltem para o Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
16 Wäthɛɛr Nhialic ëcï kɔc puɔ̈l bïk käkken cïk tak aa door.
16 No passado ele permitiu que todas as nações seguissem os seus próprios caminhos.
17 Ku Nhialic ë rot nyuɔɔth akölaköl käpuɔth ye looi yiic tënë kɔc. Ee deŋ cɔl atueny ku lok käŋ ëbën cït tɛ̈den ye kek luɔk, ku mitkë puɔ̈th.”
17 Contudo, não ficou sem testemunho: mostrou sua bondade, dando-lhes chuva do céu e colheitas no tempo certo, concedendo-lhes sustento com fartura e enchendo de alegria os seus corações".
18 Cɔk awën këc kɔckä wɛ̈lken lac gam, ka cïk bɛ̈n lëu bïk kɔc dɔk bïk miöör cïï näk.
18 Apesar dessas palavras, eles tiveram dificuldade para impedir que a multidão lhes oferecesse sacrifícios.
19 Nawën ke kɔc Itharel kɔ̈k bɔ̈ Antiök gen tɔ̈ Pithidia, ku bɔ̈ kɔc kɔ̈k Ikonia, ku rɛckë kɔc nhïïm ku biöökkë Paulo ku ɣöckë aɣeer geeu, ku takkë lɔn cï yen thou.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e de Icônio e mudaram o ânimo das multidões. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que estivesse morto.
20 Nawën la kɔc cï gam kenhïïm kut yelɔ̈ɔ̈m, ke jɔt rot ku dhuk geeu. Naɣɔn nhiäk ke la Derbe kek Barnaba.
20 Mas quando os discípulos se ajuntaram em volta de Paulo, ele se levantou e voltou à cidade. No dia seguinte, ele e Barnabé partiram para Derbe.
21 Paulo ku Barnaba aacï Wɛ̈t Puɔth Yam lëk kɔc Derbe ku gam kɔc juëc wɛ̈t Jethu. Nawën ke dhuk Lithtra. Ku lek Ikonia ku jɔl a Antiök tɔ̈ Pithidia.
21 Eles pregaram as boas novas naquela cidade e fizeram muitos discípulos. Então voltaram para Listra, Icônio e Antioquia,
22 Ku lëkkë kɔc cï gam bïk gamden muk apath, ku lek tueŋ ke nhiar Jethu. Ku lɛ̈kkë ke piɔ̈ɔ̈cden yic ëlä, “Kɔc cï gam ëbën aa dhil gum ë pïr kënë yic rin bï kek mɛt bääny Nhialic yic aköldä.”
22 fortalecendo os discípulos e encorajando-os a permanecer na fé, dizendo: "É necessário que passemos por muitas tribulações para entrarmos no Reino de Deus".
23 Ku kuanykë kɔcdït akuut kɔc cï gam yiic ëbën, ke cï kaŋ röök tënë Nhialic. Ku thekkë miëth rin bï kek Nhialic kaŋ door. Ku jɔlkë ke than Bɛ̈ny Jethu cin, raan cï kek wɛ̈lke gam.
23 Paulo e Barnabé designaram-lhes presbíteros em cada igreja; tendo orado e jejuado, eles os encomendaram ao Senhor, em quem haviam confiado.
24 Tɛ̈wën kuɛny kek Pithidia yic, gokë bɛ̈n Pampilia.
24 Passando pela Pisídia, chegaram à Panfília
25 Ku piööckë Wɛ̈t Puɔth Yam tënë kɔc gen Perga ku lek Atalia.
25 e, tendo pregado a palavra em Perge, desceram para Atália.
26 Ku tɛ̈ɛ̈n ke gër, ku dhukkë Antiök, tɛ̈wäär cï kɔc cï gam ke thön Nhialic thïn rin luɔiden cïk thöl.
26 De Atália navegaram de volta a Antioquia, onde tinham sido recomendados à graça de Deus para a missão que agora haviam completado.
27 Wën cï kek ɣëët Antiök, ke kuut kɔc cï gam nhïïm ku lëkkë ke käjuëc cïk looi riɛl Nhialic, ku nyooth Nhialic lɔn alëu bï kɔc cie kɔc Itharel gam aya.
27 Chegando ali, reuniram a igreja e relataram tudo o que Deus tinha feito por meio deles e como abrira a porta da fé aos gentios.
28 Ku rëërkë Antiök pɛ̈i juëc kek kɔc cï gam.
28 E ficaram ali muito tempo com os discípulos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.