Atos 14

Lëk yam (DIKNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Këcït këwäär cï rot looi tënë Paulo ku Barnaba Antiök acie yic bɛn ber aya tënë ke Ikonia. Paulo ku Barnaba aake cï la ɣön ye kɔc Itharel mat thïn, ku jiɛɛmkë arɛ̈k bï kɔc juëc Itharel ku kɔc cie kɔc Itharel wɛ̈t Jethu gam.
1 E aconteceu que em Icônio entraram juntos na sinagoga dos judeus, e falaram de tal modo que creu uma grande multidão, não só de judeus mas de gregos.
2 Ku kɔc kɔ̈k Itharel cï kuec bïk wɛ̈t cïï gam, aacï kɔc Ikonia luɔ̈m thook bïk kenhïïm wɛ̈l Paulo ku Barnaba.
2 Mas os judeus incrédulos incitaram e irritaram, contra os irmãos, os ânimos dos gentios.
3 Ku Paulo kek Barnaba aacï rëër Ikonia nïn juëc. Ku jiɛɛmkë apɛi rin Jethu ke cïï riɔ̈c, ku wɛ̈t yekë lueel ëbën ë yic, rin cï Jethu ke yiëk riɛl bïk käk jäŋ gɔ̈i aa looi.
3 Detiveram-se, pois, muito tempo, falando ousadamente acerca do Senhor, o qual dava testemunho à palavra da sua graça, permitindo que por suas mãos se fizessem sinais e prodígios.
4 Ku kɔc juëc tɔ̈ geeu aake cï keyiic tek, kɔc kɔ̈k aake wël kɔc Itharel piŋ ku gam kɔc kɔ̈k wɛ̈t atuuc Jethu.
4 E dividiu-se a multidão da cidade; e uns eram pelos judeus, e outros pelos apóstolos.
5 Nawën ke mɛt kɔc Itharel yic kek kɔcken dït ku kɔc Konya bïk agaac jɔɔk, ku wïckë bïk ke nɔ̈k.
5 E havendo um motim, tanto dos judeus como dos gentios, com os seus principais, para os insultarem e apedrejarem,
6 Nawën la kɔc piööc wɛ̈t cï mat yök cök, gokë riŋ tɛ̈ cɔl Likonia tɔ̈ gɛɛth Lithtra ku Derbe thïn.
6 Sabendo-o eles, fugiram para Listra e Derbe, cidades de Licaônia, e para a província circunvizinha;
7 Ku piööckë Wɛ̈t Puɔth Yam Bäny Jethu ë gɛɛthkä yiic.
7 E ali pregavam o evangelho.
8 Mony cï ruai, cie cath, yecök ɣöc piiny tɛ̈wäär dhiëëth ye ë tɔ̈ gen Lithtra.
8 E estava assentado em Listra certo homem leso dos pés, coxo desde o ventre de sua mãe, o qual nunca tinha andado.
9 Ku ë ye wël Paulo piŋ. Go Paulo tïŋ ke cï gam ku pɛth bï kony. Go döt,
9 Este ouviu falar Paulo, que, fixando nele os olhos, e vendo que tinha fé para ser curado,
10 ku lueel, “Jɔt rot ba kɔ̈ɔ̈c!” Go rot wuɔ̈l nhial ku ciɛth.
10 Disse em voz alta: Levanta-te direito sobre teus pés. E ele saltou e andou.
11 Nawën tïŋ kɔc juëc kë cï Paulo looi, gokë jam apɛi thoŋden Likonia, “Aciëëk cït kɔc aacï bɛ̈n piny nhial tënë ɣo!”
11 E as multidões, vendo o que Paulo fizera, levantaram a sua voz, dizendo em língua licaônica: Fizeram-se os deuses semelhantes aos homens, e desceram até nós.
12 Ku ciɛ̈kkë Barnaba ke cɔl Deuth ku ciɛ̈kkë Paulo ke cɔl Ɣërmith rin ë yen raan ye wɛ̈lken lueel.
12 E chamavam Júpiter a Barnabé, e Mercúrio a Paulo; porque este era o que falava.
13 Go raandït jɔŋ cɔl Deuth door, jɔŋ rëër yiɛ̈ŋde kal thok miöör la yiëth adir cï cuëëc yɔ̈ɔ̈k bɛ̈ɛ̈i. Ku wïc kek kɔcken juëc rɛ̈ɛ̈r ke ye bïk atuuc door ë ke.
13 E o sacerdote de Júpiter, cujo templo estava em frente da cidade, trazendo para a entrada da porta touros e grinaldas, queria com a multidão sacrificar-lhes.
14 Nawën piŋ Barnaba ku Paulo ke wïckë bïk looi, gokë aläthken rɛt yiic kekɔ̈th bïk nyuɔɔth lɔn cïï kek këcït kënë wïc, ku riŋkë ciɛl thän awën yic ku lueelkë,
14 Ouvindo, porém, isto os apóstolos Barnabé e Paulo, rasgaram as suas vestes, e saltaram para o meio da multidão, clamando,
15 “Yeŋö looi wek kënë? Ɣok aa kɔc ë path cïmëndun. Ɣok aacï bɛ̈n buk Wɛ̈t Puɔth Yam Jethu bɛ̈n lueel, ku buk we nyaai käk yakë doorkä yiic rin cïn kek wɛ̈tden yic, ku bäk aa door Nhialic töŋ pïr, cï nhial ku piny ku wër kek käkkith tɔ̈ thïn ëbën cak.
15 E dizendo: Senhores, por que fazeis essas coisas? Nós também somos homens como vós, sujeitos às mesmas paixões, e vos anunciamos que vos convertais dessas vaidades ao Deus vivo, que fez o céu, e a terra, o mar, e tudo quanto há neles;
16 Wäthɛɛr Nhialic ëcï kɔc puɔ̈l bïk käkken cïk tak aa door.
16 O qual nos tempos passados deixou andar todas as nações em seus próprios caminhos.
17 Ku Nhialic ë rot nyuɔɔth akölaköl käpuɔth ye looi yiic tënë kɔc. Ee deŋ cɔl atueny ku lok käŋ ëbën cït tɛ̈den ye kek luɔk, ku mitkë puɔ̈th.”
17 E contudo, não se deixou a si mesmo sem testemunho, beneficiando-vos lá do céu, dando-vos chuvas e tempos frutíferos, enchendo de mantimento e de alegria os vossos corações.
18 Cɔk awën këc kɔckä wɛ̈lken lac gam, ka cïk bɛ̈n lëu bïk kɔc dɔk bïk miöör cïï näk.
18 E, dizendo isto, com dificuldade impediram que as multidões lhes sacrificassem.
19 Nawën ke kɔc Itharel kɔ̈k bɔ̈ Antiök gen tɔ̈ Pithidia, ku bɔ̈ kɔc kɔ̈k Ikonia, ku rɛckë kɔc nhïïm ku biöökkë Paulo ku ɣöckë aɣeer geeu, ku takkë lɔn cï yen thou.
19 Sobrevieram, porém, uns judeus de Antioquia e de Icônio que, tendo convencido a multidão, apedrejaram a Paulo e o arrastaram para fora da cidade, cuidando que estava morto.
20 Nawën la kɔc cï gam kenhïïm kut yelɔ̈ɔ̈m, ke jɔt rot ku dhuk geeu. Naɣɔn nhiäk ke la Derbe kek Barnaba.
20 Mas, rodeando-o os discípulos, levantou-se, e entrou na cidade, e no dia seguinte saiu com Barnabé para Derbe.
21 Paulo ku Barnaba aacï Wɛ̈t Puɔth Yam lëk kɔc Derbe ku gam kɔc juëc wɛ̈t Jethu. Nawën ke dhuk Lithtra. Ku lek Ikonia ku jɔl a Antiök tɔ̈ Pithidia.
21 E, tendo anunciado o evangelho naquela cidade e feito muitos discípulos, voltaram para Listra, e Icônio e Antioquia,
22 Ku lëkkë kɔc cï gam bïk gamden muk apath, ku lek tueŋ ke nhiar Jethu. Ku lɛ̈kkë ke piɔ̈ɔ̈cden yic ëlä, “Kɔc cï gam ëbën aa dhil gum ë pïr kënë yic rin bï kek mɛt bääny Nhialic yic aköldä.”
22 Confirmando os ânimos dos discípulos, exortando-os a permanecer na fé, pois que por muitas tribulações nos importa entrar no reino de Deus.
23 Ku kuanykë kɔcdït akuut kɔc cï gam yiic ëbën, ke cï kaŋ röök tënë Nhialic. Ku thekkë miëth rin bï kek Nhialic kaŋ door. Ku jɔlkë ke than Bɛ̈ny Jethu cin, raan cï kek wɛ̈lke gam.
23 E, havendo-lhes, por comum consentimento, eleito anciãos em cada igreja, orando com jejuns, os encomendaram ao Senhor em quem haviam crido.
24 Tɛ̈wën kuɛny kek Pithidia yic, gokë bɛ̈n Pampilia.
24 Passando depois por Pisídia, dirigiram-se a Panfília.
25 Ku piööckë Wɛ̈t Puɔth Yam tënë kɔc gen Perga ku lek Atalia.
25 E, tendo anunciado a palavra em Perge, desceram a Atália.
26 Ku tɛ̈ɛ̈n ke gër, ku dhukkë Antiök, tɛ̈wäär cï kɔc cï gam ke thön Nhialic thïn rin luɔiden cïk thöl.
26 E dali navegaram para Antioquia, de onde tinham sido encomendados à graça de Deus para a obra que já haviam cumprido.
27 Wën cï kek ɣëët Antiök, ke kuut kɔc cï gam nhïïm ku lëkkë ke käjuëc cïk looi riɛl Nhialic, ku nyooth Nhialic lɔn alëu bï kɔc cie kɔc Itharel gam aya.
27 E, quando chegaram e reuniram a igreja, relataram quão grandes coisas Deus fizera por eles, e como abrira aos gentios a porta da fé.
28 Ku rëërkë Antiök pɛ̈i juëc kek kɔc cï gam.
28 E ficaram ali não pouco tempo com os discípulos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.