Atos 12

Lëk yam (DIKNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ë runkä cɔk ëcï baai kööl agut Judia, go bɛ̈ny Judia cɔl Ɣërot Agrïpa kɔc abɛ̈k kɔc cï gam yiic cɔl abaŋ.
1 Por essa época o rei Herodes começou a perseguir algumas pessoas da igreja.
2 Yeen acï mɛ̈nh Joon cɔl Jemith cɔl atök yeth pal.
2 Ele mandou matar à espada Tiago, o irmão de João.
3 Na le tïŋ ke kɔc Itharel mit puɔ̈th kë cï looi, go Pïtɛr cɔl adɔm ku mac, (yen kënë ë loi rot ɣɔn ciɛm Yan Ayum cïn yic luɔu.)
3 Quando viu que isso agradou os judeus, mandou também prender Pedro. Isso aconteceu durante a Festa dos Pães sem Fermento .
4 Nawën cï Pïtɛr dɔm ku mac, ke thön akuut apuruuk kaŋuan bïk aa tiit. Ku akuɔ̈t tök ë la yic kɔc kaŋuan. Ee cï Ɣërot Agrïpa tak ku bï Pïtɛr ɣäth luk yic aköl Yan Ayum cïn yic luɔu cök ciëën.
4 Depois que prendeu Pedro, Herodes o colocou na cadeia e pôs quatro grupos de soldados, com quatro em cada grupo, para guardá-lo. É que Herodes queria apresentá-lo ao povo depois do dia da Páscoa .
5 Ku Pïtɛr acï jäl rëër mɛ̈c yic. Ku kɔc cï gam aake ye röök riɛnke apɛi tënë Nhialic.
5 E assim Pedro estava preso e era vigiado pelos guardas; mas a igreja continuava a orar com fervor por ele.
6 Wɛ̈ɛ̈r yen bï Ɣërot Agrïpa ye cɔl abïï luk yic rial, Pïtɛr ë nin kam apuruuk karou ke tit ye. Ee cï rek cïn arëk karou, ku ɣön mɛ̈c ë tit thok apuruuk kek ke lui akölë.
6 Na noite antes do dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro estava dormindo, preso com duas correntes, entre dois soldados; e havia guardas de vigia no portão da cadeia.
7 Tɛ̈wën nyin yic ka atuny Nhialic bɔ̈ ku kɛ̈ɛ̈c ɣöt thok ku mer ɣöt yic. Ku mɛŋ Pïtɛr kët ku puɔ̈ɔ̈c bï rot jɔt ku lëk ye, “Lɔc rot jɔt! Ku ban yïkɔ̈u!” Nyin yic, ke luɔ̈ŋ awën cï ye rek lööny wei yecin.
7 De repente, apareceu um anjo do Senhor, e uma luz brilhou dentro da cela. O anjo tocou no ombro de Pedro, acordou-o e disse: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Ku lueel atuny nhial, “Dut yïyic ku ruɔ̈k warku.” Go Pïtɛr yeyic duut ku ruk war, ku lëk atuny nhial ye, “Paat alanhdu yïkɔ̈u ku buɔth ɣa.”
8 — Aperte o cinto e amarre as sandálias! — disse o anjo. E Pedro fez o que o anjo mandou. — Ponha a
9 Go Pïtɛr jäl biaath cök aɣeer, Pïtɛr ë këc kën loi rot deet yic, lɔn nadë ke kë looi atuny nhial ë yic. Ëcï tak ciɛ̈t ye nyuɔ̈th.
9 Pedro saiu da cadeia e foi seguindo o anjo. Porém não sabia se, de fato, o anjo o estava libertando. Ele pensava que aquilo era uma visão.
10 Keek aacï jal tëëk akuɔ̈t tök lɔ̈ɔ̈m, akut apuruuk ke tït, ku benkë rëët akut dɛ̈t ye kek rou lɔ̈ɔ̈m ku jɔlkë ɣet kal thok, kal ye gur thok wëëth cï yethok wɛl geeu. Go kal yethok ŋaany ë rot ku lek aɣeer. Keek aacï jäl la ke cath dhël yic, nawën ka atuny nhial mär.
10 Eles passaram pelo primeiro e pelo segundo posto da guarda e chegaram ao portão de ferro que dava para a rua. O portão se abriu sozinho, e eles saíram. Andaram por uma rua, e, de repente, o anjo foi embora.
11 Ku jɔl Pïtɛr kë lui rot ye deet yic ku lueel, “Ëmën aca jal ŋic lɔn ye yen yic kënë awën ya tïŋ këcït nyuɔ̈th! Nhialic acä tuɔ̈c atuɔ̈nyde bä bɛ̈n kuɔ̈ny bei Ɣërot Agrïpa cin, ku jɔl aa käk ke ye kɔc Itharel tïŋ ke bïk luɔ̈i ɣa.”
11 Então Pedro compreendeu o que estava acontecendo e disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor mandou o seu anjo e me livrou do poder de Herodes e de tudo o que os judeus tinham a intenção de me fazer.
12 Nawën ŋic lɔn rëër yen tɛ̈rac, go la pan Maria man Joon Marko. Ku kɔc juëc aake cï kenhïïm kut thïn ë ke rɔ̈ɔ̈k.
12 Quando Pedro entendeu o que havia acontecido, foi para a casa de Maria, a mãe de João Marcos. Muitas pessoas estavam reunidas ali, orando.
13 Ku jɔl Pïtɛr ɣöt tɔɔŋ thok aɣeer, go nyan aluaak lui baai cɔl Roda la bï raan ɣöt gut thok la tïŋ.
13 Ele bateu na porta da frente, e a empregada, que se chamava Rode, foi ver quem era.
14 Ku ëcï Pïtɛr ŋic röl, go puɔ̈u miɛt apɛi, ku go guɔ kat ke këc ɣöt liep thok, ku le lɛ̈k kɔc lɔn yen ke Pïtɛr yen akääc aɣeer.
14 Quando reconheceu a voz de Pedro, ficou tão contente, que, em vez de abrir a porta, voltou correndo para contar que Pedro estava lá fora.
15 Go kɔc awën rɛ̈ɛ̈r ɣöt lɛ̈k ye, “Yïn acï muɔ̈l!” Go lɛ̈k ke lɔn ë yic yen acï lɛ̈k ke. Gokë lueel, “Ka atiɛ̈mde yen acï bɛ̈n.”
15 Então eles disseram: — Você está maluca! Porém ela insistiu que era verdade. Aí eles disseram: — É o anjo dele!
16 Ku la Pïtɛr tueŋ ke tɔŋ ɣöt thok, gokë ɣöt ŋaany thok. Gokë tïŋ ku gɛ̈ikë.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Finalmente eles abriram a porta e, quando viram que era Pedro mesmo, ficaram muito assustados.
17 Go Pïtɛr lɛ̈k ke bïk biɛt, ku jɔl tɛ̈t yic ke yen tɛ̈ cï Nhialic ye bɛ̈ɛ̈i bei thïn ɣööt ë mɛ̈c yic ku lëk ke, “Lɛ̈kkë Jemith ku wämäthkuan kɔ̈k yen kë cï rot looi.” Ku jiël bï la tɛ̈dɛ̈t.
17 Ele fez um sinal com a mão para que ficassem quietos e contou como o Senhor o tinha tirado da prisão. — Contem isso a Tiago e aos outros irmãos! — disse ele. Em seguida saiu dali e foi para outro lugar.
18 Na la piny bak, go apuruuk ke tït nhïïm la cɔ̈t, ku yekë röt thiëëc kamken, “Yeŋö cï rot looi tënë Pïtɛr?”
18 Quando amanheceu, houve uma grande confusão entre os soldados, pois eles não sabiam o que tinha acontecido com Pedro.
19 Go Ɣërot Agrïpa apuruuk yɔ̈ɔ̈k bïk yɔ̈ɔ̈p. Ku akëc kë bɛ̈n yök. Go apuruuk cɔl adet thook, ku lëk kɔc kɔc nɔ̈k bï ke nɔ̈k. Tɛ̈wën cï ë kënë rot looi go Ɣërot Agrïpa jäl Judia, ku ben la ceŋ Cetharia.
19 Herodes mandou que o procurassem, mas não o acharam. Então, depois de fazer perguntas aos guardas, mandou matá-los. Depois disso, Herodes saiu da região da Judeia e ficou algum tempo na cidade de Cesareia.
20 Nawën cï Ɣërot Agrïpa puɔ̈u riääk tënë bäny Tire ku Thidon, gokë la ke ya akut bïk la tïŋ. Ku ë cïk kaŋ lëk Blatuth raan käk pan bɛ̈ny tiit bï wɛ̈tden gam. Ku jɔlkë la tënë Ɣërot Agrïpa ku thiëckë bï dɔ̈ɔ̈r ke ke, rin keek aake ye mïïth yök wun yen mɛc Ɣërot Agrïpa.
20 O rei Herodes estava com muita raiva dos moradores das cidades de Tiro e de Sidom. Então eles formaram um grupo e foram falar com Herodes. Primeiro conseguiram o apoio de Blasto, que era um alto funcionário do palácio. Aí pediram ao rei Herodes que fizesse as pazes com eles, pois os alimentos que a região deles recebia vinham do país do rei.
21 Naɣɔn aköl yen cï Ɣërot Agrïpa lueel bï yen mat ke ke, go ruk alɛ̈thken bääny ku nyuuc thɔ̈nyde nhom ku jiɛɛm ke kɔc.
21 Herodes marcou um dia com eles e nesse dia vestiu a sua roupa de rei, sentou-se no trono e começou a fazer um discurso.
22 Ku jɔl kɔc duɔɔt aa looi ëlä, “Acie raan yen jam, Aciëk.”
22 E o povo gritava: — É um deus e não um homem que está falando!
23 Ee tɛ̈ɛ̈n, Ɣërot Agrïpa acï atuny Nhialic bɛ̈n cɔl atuany, rin cï yen rot looi bï a yen ye door ku cie Nhialic yen ye door. Nawën ke cuet käm tɔ̈ yeyäc yic, ku thou.
23 No mesmo instante um anjo do Senhor feriu Herodes, pois ele aceitou a honra que só Deus merece. E ele morreu, comido por vermes.
24 Wɛ̈t Nhialic acï bɛ̈n la tueŋ ku kɔc juëc aacï bɛ̈n gam.
24 Porém a palavra de Deus era anunciada em toda parte e ia se espalhando.
25 Ku Barnaba kek Thawul aacï luɔiden bɛ̈n thöl, ku dhukkë Jeruthalem ke cath kek Joon Marko.
25 Barnabé e Saulo terminaram o seu trabalho e voltaram de Jerusalém, trazendo João Marcos consigo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.