Atos 12
Lëk yam (DIKNT) vs ARIB
1 Ë runkä cɔk ëcï baai kööl agut Judia, go bɛ̈ny Judia cɔl Ɣërot Agrïpa kɔc abɛ̈k kɔc cï gam yiic cɔl abaŋ.
1 Por aquele mesmo tempo o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja, para os maltratar;
2 Yeen acï mɛ̈nh Joon cɔl Jemith cɔl atök yeth pal.
2 e matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Na le tïŋ ke kɔc Itharel mit puɔ̈th kë cï looi, go Pïtɛr cɔl adɔm ku mac, (yen kënë ë loi rot ɣɔn ciɛm Yan Ayum cïn yic luɔu.)
3 Vendo que isso agradava aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. {Eram então os dias dos pães ázimos.}
4 Nawën cï Pïtɛr dɔm ku mac, ke thön akuut apuruuk kaŋuan bïk aa tiit. Ku akuɔ̈t tök ë la yic kɔc kaŋuan. Ee cï Ɣërot Agrïpa tak ku bï Pïtɛr ɣäth luk yic aköl Yan Ayum cïn yic luɔu cök ciëën.
4 E, havendo-o prendido, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro grupos de quatro soldados cada um para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da páscoa.
5 Ku Pïtɛr acï jäl rëër mɛ̈c yic. Ku kɔc cï gam aake ye röök riɛnke apɛi tënë Nhialic.
5 Pedro, pois, estava guardado na prisão; mas a igreja orava com insistência a Deus por ele.
6 Wɛ̈ɛ̈r yen bï Ɣërot Agrïpa ye cɔl abïï luk yic rial, Pïtɛr ë nin kam apuruuk karou ke tit ye. Ee cï rek cïn arëk karou, ku ɣön mɛ̈c ë tit thok apuruuk kek ke lui akölë.
6 Ora quando Herodes estava para apresentá-lo, nessa mesma noite estava Pedro dormindo entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias e as sentinelas diante da porta guardavam a prisão.
7 Tɛ̈wën nyin yic ka atuny Nhialic bɔ̈ ku kɛ̈ɛ̈c ɣöt thok ku mer ɣöt yic. Ku mɛŋ Pïtɛr kët ku puɔ̈ɔ̈c bï rot jɔt ku lëk ye, “Lɔc rot jɔt! Ku ban yïkɔ̈u!” Nyin yic, ke luɔ̈ŋ awën cï ye rek lööny wei yecin.
7 E eis que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz resplandeceu na prisão; e ele, tocando no lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa. E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 Ku lueel atuny nhial, “Dut yïyic ku ruɔ̈k warku.” Go Pïtɛr yeyic duut ku ruk war, ku lëk atuny nhial ye, “Paat alanhdu yïkɔ̈u ku buɔth ɣa.”
8 Disse-lhe ainda o anjo: Cinge-te e calça as tuas sandálias. E ele o fez. Disse-lhe mais; Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Go Pïtɛr jäl biaath cök aɣeer, Pïtɛr ë këc kën loi rot deet yic, lɔn nadë ke kë looi atuny nhial ë yic. Ëcï tak ciɛ̈t ye nyuɔ̈th.
9 Pedro, saindo, o seguia, mesmo sem compreender que era real o que se fazia por intermédio de um anjo, julgando que era uma visão.
10 Keek aacï jal tëëk akuɔ̈t tök lɔ̈ɔ̈m, akut apuruuk ke tït, ku benkë rëët akut dɛ̈t ye kek rou lɔ̈ɔ̈m ku jɔlkë ɣet kal thok, kal ye gur thok wëëth cï yethok wɛl geeu. Go kal yethok ŋaany ë rot ku lek aɣeer. Keek aacï jäl la ke cath dhël yic, nawën ka atuny nhial mär.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram à porta de ferro, que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e tendo saído, passaram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 Ku jɔl Pïtɛr kë lui rot ye deet yic ku lueel, “Ëmën aca jal ŋic lɔn ye yen yic kënë awën ya tïŋ këcït nyuɔ̈th! Nhialic acä tuɔ̈c atuɔ̈nyde bä bɛ̈n kuɔ̈ny bei Ɣërot Agrïpa cin, ku jɔl aa käk ke ye kɔc Itharel tïŋ ke bïk luɔ̈i ɣa.”
11 Pedro então, tornando a si, disse: Agora sei verdadeiramente que o Senhor enviou o seu anjo, e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo dos judeus.
12 Nawën ŋic lɔn rëër yen tɛ̈rac, go la pan Maria man Joon Marko. Ku kɔc juëc aake cï kenhïïm kut thïn ë ke rɔ̈ɔ̈k.
12 Depois de assim refletir foi à casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitas pessoas estavam reunidas e oravam.
13 Ku jɔl Pïtɛr ɣöt tɔɔŋ thok aɣeer, go nyan aluaak lui baai cɔl Roda la bï raan ɣöt gut thok la tïŋ.
13 Quando ele bateu ao portão do pátio, uma criada chamada Rode saiu a escutar;
14 Ku ëcï Pïtɛr ŋic röl, go puɔ̈u miɛt apɛi, ku go guɔ kat ke këc ɣöt liep thok, ku le lɛ̈k kɔc lɔn yen ke Pïtɛr yen akääc aɣeer.
14 e, reconhecendo a voz de Pedro, de gozo não abriu o portão, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava lá fora.
15 Go kɔc awën rɛ̈ɛ̈r ɣöt lɛ̈k ye, “Yïn acï muɔ̈l!” Go lɛ̈k ke lɔn ë yic yen acï lɛ̈k ke. Gokë lueel, “Ka atiɛ̈mde yen acï bɛ̈n.”
15 Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, assegurava que assim era. Eles então diziam: É o seu anjo.
16 Ku la Pïtɛr tueŋ ke tɔŋ ɣöt thok, gokë ɣöt ŋaany thok. Gokë tïŋ ku gɛ̈ikë.
16 Mas Pedro continuava a bater, e, quando abriram, viram-no e pasmaram.
17 Go Pïtɛr lɛ̈k ke bïk biɛt, ku jɔl tɛ̈t yic ke yen tɛ̈ cï Nhialic ye bɛ̈ɛ̈i bei thïn ɣööt ë mɛ̈c yic ku lëk ke, “Lɛ̈kkë Jemith ku wämäthkuan kɔ̈k yen kë cï rot looi.” Ku jiël bï la tɛ̈dɛ̈t.
17 Mas ele, acenando-lhes com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão, e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 Na la piny bak, go apuruuk ke tït nhïïm la cɔ̈t, ku yekë röt thiëëc kamken, “Yeŋö cï rot looi tënë Pïtɛr?”
18 Logo que amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria sido feito de Pedro.
19 Go Ɣërot Agrïpa apuruuk yɔ̈ɔ̈k bïk yɔ̈ɔ̈p. Ku akëc kë bɛ̈n yök. Go apuruuk cɔl adet thook, ku lëk kɔc kɔc nɔ̈k bï ke nɔ̈k. Tɛ̈wën cï ë kënë rot looi go Ɣërot Agrïpa jäl Judia, ku ben la ceŋ Cetharia.
19 E Herodes, tendo-o procurado e não o achando, inquiriu as sentinelas e mandou que fossem justiçadas; e descendo da Judéia para Cesaréia, demorou-se ali.
20 Nawën cï Ɣërot Agrïpa puɔ̈u riääk tënë bäny Tire ku Thidon, gokë la ke ya akut bïk la tïŋ. Ku ë cïk kaŋ lëk Blatuth raan käk pan bɛ̈ny tiit bï wɛ̈tden gam. Ku jɔlkë la tënë Ɣërot Agrïpa ku thiëckë bï dɔ̈ɔ̈r ke ke, rin keek aake ye mïïth yök wun yen mɛc Ɣërot Agrïpa.
20 Ora, Herodes estava muito irritado contra os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele e obtendo a amizade de Blasto, camareiro do rei, pediam paz, porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 Naɣɔn aköl yen cï Ɣërot Agrïpa lueel bï yen mat ke ke, go ruk alɛ̈thken bääny ku nyuuc thɔ̈nyde nhom ku jiɛɛm ke kɔc.
21 Num dia designado, Herodes, vestido de trajes reais, sentou-se no trono e dirigia-lhes a palavra.
22 Ku jɔl kɔc duɔɔt aa looi ëlä, “Acie raan yen jam, Aciëk.”
22 E o povo exclamava: É a voz de um deus, e não de um homem.
23 Ee tɛ̈ɛ̈n, Ɣërot Agrïpa acï atuny Nhialic bɛ̈n cɔl atuany, rin cï yen rot looi bï a yen ye door ku cie Nhialic yen ye door. Nawën ke cuet käm tɔ̈ yeyäc yic, ku thou.
23 No mesmo instante o anjo do Senhor o feriu, porque não deu glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.
24 Wɛ̈t Nhialic acï bɛ̈n la tueŋ ku kɔc juëc aacï bɛ̈n gam.
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Ku Barnaba kek Thawul aacï luɔiden bɛ̈n thöl, ku dhukkë Jeruthalem ke cath kek Joon Marko.
25 Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando consigo a João, que tem por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.