Apocalipse 19

Lëk yam (DIKNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Tɛ̈wën cï atuny ril thök ë jam, ke ɣa piŋ kɔc röt nhial ke loi kiɛɛu apɛi ku luelkë,
1 E, depois destas coisas, ouvi no céu como que uma grande voz de uma grande multidão, que dizia: Aleluia! Salvação, e glória, e honra, e poder pertencem ao Senhor, nosso Deus,
2 Luɔ̈ŋde ee yic ku ala cök.
2 porque verdadeiros e justos são os seus juízos, pois julgou a grande prostituta, que havia corrompido a terra com a sua prostituição, e das mãos dela vingou o sangue dos seus servos.
3 Ku ben thän awën loi kiɛɛu yai cam,
3 E outra vez disseram: Aleluia! E a fumaça dela sobe para todo o sempre.
4 Ku tiɛ̈ŋ kɔcdït kathiärou ku ŋuan, ku lääi pïr kaŋuan ke gut kenhiɔl piny ë Nhialic nhom ku dorkë ke cï nyuc thɔ̈nyde nhom,
4 E os vinte e quatro anciãos e os quatro animais prostraram-se e adoraram a Deus, assentado no trono, dizendo: Amém! Aleluia!
5 Ku piɛŋ röl ke cöt thööc lɔ̈ɔ̈m ku lueel,
5 E saiu uma voz do trono, que dizia: Louvai o nosso Deus, vós, todos os seus servos, e vós que o temeis, tanto pequenos como grandes.
6 Ku piɛŋ kɔc juëc ke loi kiɛɛu nhial apɛi, ke loi arɔ̈ɔ̈l cït arɔ̈ɔ̈l ë pïu kat apɛi, ku cït mär deŋ ku luelkë,
6 E ouvi como que a voz de uma grande multidão, e como que a voz de muitas águas, e como que a voz de grandes trovões, que dizia: Aleluia! Pois já o Senhor, Deus Todo-Poderoso, reina.
7 Jɔlku puɔ̈th miɛt ku lecku Nhialic,
7 Regozijemo-nos, e alegremo-nos, e demos-lhe glória, porque vindas são as bodas do Cordeiro, e já a sua esposa se aprontou.
8 Acï Nhialic ruɔ̈k alɛ̈th path cïn gup acuɔl bï keek cieŋ.”
8 E foi-lhe dado que se vestisse de linho fino, puro e resplandecente; porque o linho fino são as justiças dos santos.
9 Go atuuc lɛ̈k ɣa, “Gät wëlkä, kɔc mit puɔ̈th aa kɔc cï cɔɔl ë yan thiëŋ Manh Amääl yic.” Ku mɛt thïn ëlä, “Wëlkä aa wël ë yith bɔ̈ tënë Nhialic.”
9 E disse-me: Escreve: Bem-aventurados aqueles que são chamados à ceia das bodas do Cordeiro. E disse-me: Estas são as verdadeiras palavras de Deus.
10 Guɔ ɣanhiaal guɔ̈t piny yenhom ba door. Go lɛ̈k ɣa, “Duk loi këya! Ee Nhialic yen aya luɔ̈ɔ̈i cïmën ye yïn ku miɛ̈thakun cï gam, kɔc cï yic cï Jethu nyuɔɔth, buɔɔth yic. Ee Nhialic ë rot yen aye door.” Rin yic cï Jethu nyuɔɔth yen ë kɔc cɔl agam wɛ̈t ë Nhialic.
10 E eu lancei-me a seus pés para o adorar, mas ele disse-me: Olha, não faças tal; sou teu conservo e de teus irmãos que têm o testemunho de Jesus; adora a Deus; porque o testemunho de Jesus é o espírito de profecia.
11 Ku tiɛ̈ŋ pan Nhialic ke ŋaany thok, go ya mathiäŋ ɣer yen tiɛ̈ŋ thïn kek raan cath ë ye. Ee yen raan ë Nhialic luɔ̈ɔ̈i ë puɔ̈n ɣer, kuat käk ye looi ëbën aaya yith, tɛ̈ looi yen luk tɛ̈dë ke ye tɔŋ, ka la cök ëbën.
11 E vi o céu aberto, e eis um cavalo branco. O que estava assentado sobre ele chama-se Fiel e Verdadeiro e julga e peleja com justiça.
12 Yen adɛ̈p nyin cïmën mac, ku acieŋ ajɔ̈m juëc yenhom. Acï gät kɔ̈u rin, ku ë yen aŋic riɛnke ë rot.
12 E os seus olhos eram como chama de fogo; e sobre a sua cabeça havia muitos diademas; e tinha um nome escrito que ninguém sabia, senão ele mesmo.
13 Ku acieŋ alanh bär yekɔ̈u cï kɔ̈u thiäŋ ë riɛm. Ku riɛnke aa, “Wɛ̈t ë Nhialic.”
13 E estava vestido de uma veste salpicada de sangue, e o nome pelo qual se chama é a Palavra de Deus.
14 Abuɔɔth apuruuk Nhialic ke cieŋ alɛ̈th ɣer, ku aake cath mïthiɔ̈ɔ̈ŋ ɣer.
14 E seguiam-no os exércitos que há no céu em cavalos brancos e vestidos de linho fino, branco e puro.
15 Ku pal moth ë bɛ̈n bei yethok bï yen kɔc ë pinynhom tök. Abï kɔc pinynhom mac ke cïn aŋuän, aabï nhiac yiic cïmën mɔ̈n nhiɛ̈c bei athuääi yic, bïk riäŋ puɔ̈u ë Nhialic yök kegup.
15 E da sua boca saía uma aguda espada, para ferir com ela as nações; e ele as regerá com vara de ferro e ele mesmo é o que pisa o lagar do vinho do furor e da ira do Deus Todo-Poderoso.
16 Ku alanhde kɔ̈u ku yeɣäm, rin acï gɔ̈t thïn ëlä, “Bɛ̈nyŋaknhom ë Bänyŋaknhïïm, Bɛ̈nydït ë Bänydït ëbën.”
16 E na veste e na sua coxa tem escrito este nome: Rei dos Reis e Senhor dos Senhores .
17 Guɔ atuny nhial kääc akɔ̈l nyin tïŋ, ke cɔl diɛt pär aliir yic ëbën ku lueel röldït, “Bäk tɛ̈n, bäk bɛ̈n mïth miëthdït ë thëi cï Nhialic guiir!
17 E vi um anjo que estava no sol, e clamou com grande voz, dizendo a todas as aves que voavam pelo meio do céu: Vinde e ajuntai-vos à ceia do grande Deus,
18 Bäk ŋuɛtkë gup bänyŋaknhïïm, kɔcdït apuruuk, kɔcdït ril, gup mïthiɔ̈ɔ̈ŋken ku kɔc cath ë ke, gup kɔc ëbën, kɔc aloony ku kɔc cie aloony, kɔcdït ku kɔc kor!”
18 para que comais a carne dos reis, e a carne dos tribunos, e a carne dos fortes, e a carne dos cavalos e dos que sobre eles se assentam, e a carne de todos os homens, livres e servos, pequenos e grandes.
19 Ku tiɛ̈ŋ lɛ̈i ku bänyŋaknhïïm ë pinynhom kek apuruɔ̈ɔ̈kken, ke kuut kenhïïm ëbën bïk la thɔ̈r kek raan cath mathiäŋ ku apuruɔ̈ɔ̈kke.
19 E vi a besta, e os reis da terra, e os seus exércitos reunidos, para fazerem guerra àquele que estava assentado sobre o cavalo e ao seu exército.
20 Go lɛ̈i dɔm, kek raan wɛ̈t lueth wëŋ yen kɔc nyïn lueel, raan käk kɔc gɔ̈i looi, bï kɔc la nhïïm kïn lɛ̈i kenhïïm tueŋ muɔ̈r rin käkken kä ku dorkë këden cï kiɛ̈ɛ̈t. Go keek ëbën karou piɛɛr manydït tuc apɛi bɛ̈n bei kuur yic ke pïr.
20 E a besta foi presa e, com ela, o falso profeta, que, diante dela, fizera os sinais com que enganou os que receberam o sinal da besta e adoraram a sua imagem. Estes dois foram lançados vivos no ardente lago de fogo e de enxofre.
21 Ku näk apuruɔ̈ɔ̈kken ëbën ë pal bɛ̈n bei raan cath mathiäŋ thok. Ku guäpken aacï diɛt bɛ̈n ŋueet.
21 E os demais foram mortos com a espada que saía da boca do que estava assentado sobre o cavalo, e todas as aves se fartaram das suas carnes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.