Apocalipse 19

Lëk yam (DIKNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Tɛ̈wën cï atuny ril thök ë jam, ke ɣa piŋ kɔc röt nhial ke loi kiɛɛu apɛi ku luelkë,
1 Depois destas coisas, ouvi no céu como que uma grande voz de uma imensa multidão, que dizia: Aleluia! A salvação e a glória e o poder pertencem ao nosso Deus;
2 Luɔ̈ŋde ee yic ku ala cök.
2 porque verdadeiros e justos são os seus juízos, pois julgou a grande prostituta, que havia corrompido a terra com a sua prostituição, e das mãos dela vingou o sangue dos seus servos.
3 Ku ben thän awën loi kiɛɛu yai cam,
3 E outra vez disseram: Aleluia. E a fumaça dela sobe pelos séculos dos séculos.
4 Ku tiɛ̈ŋ kɔcdït kathiärou ku ŋuan, ku lääi pïr kaŋuan ke gut kenhiɔl piny ë Nhialic nhom ku dorkë ke cï nyuc thɔ̈nyde nhom,
4 Então os vinte e quatro anciãos e os quatro seres viventes prostraram-se e adoraram a Deus que está assentado no trono, dizendo: Amém. Aleluia!
5 Ku piɛŋ röl ke cöt thööc lɔ̈ɔ̈m ku lueel,
5 E saiu do trono uma voz, dizendo: Louvai o nosso Deus, vós, todos os seus servos, e vós que o temeis, assim pequenos como grandes.
6 Ku piɛŋ kɔc juëc ke loi kiɛɛu nhial apɛi, ke loi arɔ̈ɔ̈l cït arɔ̈ɔ̈l ë pïu kat apɛi, ku cït mär deŋ ku luelkë,
6 Também ouvi uma voz como a de grande multidão, como a voz de muitas águas, e como a voz de fortes trovões, que dizia: Aleluia! porque já reina o Senhor nosso Deus, o Todo-Poderoso.
7 Jɔlku puɔ̈th miɛt ku lecku Nhialic,
7 Regozijemo-nos, e exultemos, e demos-lhe a glória; porque são chegadas as bodas do Cordeiro, e já a sua noiva se preparou,
8 Acï Nhialic ruɔ̈k alɛ̈th path cïn gup acuɔl bï keek cieŋ.”
8 e foi-lhe permitido vestir-se de linho fino, resplandecente e puro; pois o linho fino são as obras justas dos santos.
9 Go atuuc lɛ̈k ɣa, “Gät wëlkä, kɔc mit puɔ̈th aa kɔc cï cɔɔl ë yan thiëŋ Manh Amääl yic.” Ku mɛt thïn ëlä, “Wëlkä aa wël ë yith bɔ̈ tënë Nhialic.”
9 E disse-me: Escreve: Bem-aventurados aqueles que são chamados à ceia das bodas do Cordeiro. Disse-me ainda: Estas são as verdadeiras palavras de Deus.
10 Guɔ ɣanhiaal guɔ̈t piny yenhom ba door. Go lɛ̈k ɣa, “Duk loi këya! Ee Nhialic yen aya luɔ̈ɔ̈i cïmën ye yïn ku miɛ̈thakun cï gam, kɔc cï yic cï Jethu nyuɔɔth, buɔɔth yic. Ee Nhialic ë rot yen aye door.” Rin yic cï Jethu nyuɔɔth yen ë kɔc cɔl agam wɛ̈t ë Nhialic.
10 Então me lancei a seus pés para adorá-lo, mas ele me disse: Olha, não faças tal: sou conservo teu e de teus irmãos, que têm o testemunho de Jesus; adora a Deus; pois o testemunho de Jesus é o espírito da profecia.
11 Ku tiɛ̈ŋ pan Nhialic ke ŋaany thok, go ya mathiäŋ ɣer yen tiɛ̈ŋ thïn kek raan cath ë ye. Ee yen raan ë Nhialic luɔ̈ɔ̈i ë puɔ̈n ɣer, kuat käk ye looi ëbën aaya yith, tɛ̈ looi yen luk tɛ̈dë ke ye tɔŋ, ka la cök ëbën.
11 E vi o céu aberto, e eis um cavalo branco; e o que estava montado nele chama-se Fiel e Verdadeiro; e julga a peleja com justiça.
12 Yen adɛ̈p nyin cïmën mac, ku acieŋ ajɔ̈m juëc yenhom. Acï gät kɔ̈u rin, ku ë yen aŋic riɛnke ë rot.
12 Os seus olhos eram como chama de fogo; sobre a sua cabeça havia muitos diademas; e tinha um nome escrito, que ninguém sabia senão ele mesmo.
13 Ku acieŋ alanh bär yekɔ̈u cï kɔ̈u thiäŋ ë riɛm. Ku riɛnke aa, “Wɛ̈t ë Nhialic.”
13 Estava vestido de um manto salpicado de sangue; e o nome pelo qual se chama é o Verbo de Deus.
14 Abuɔɔth apuruuk Nhialic ke cieŋ alɛ̈th ɣer, ku aake cath mïthiɔ̈ɔ̈ŋ ɣer.
14 Seguiam-no os exércitos que estão no céu, em cavalos brancos, e vestidos de linho fino, branco e puro.
15 Ku pal moth ë bɛ̈n bei yethok bï yen kɔc ë pinynhom tök. Abï kɔc pinynhom mac ke cïn aŋuän, aabï nhiac yiic cïmën mɔ̈n nhiɛ̈c bei athuääi yic, bïk riäŋ puɔ̈u ë Nhialic yök kegup.
15 Da sua boca saía uma espada afiada, para ferir com ela as nações; ele as regerá com vara de ferro; e ele mesmo é o que pisa o lagar do vinho do furor da ira do Deus Todo-Poderoso.
16 Ku alanhde kɔ̈u ku yeɣäm, rin acï gɔ̈t thïn ëlä, “Bɛ̈nyŋaknhom ë Bänyŋaknhïïm, Bɛ̈nydït ë Bänydït ëbën.”
16 No manto, sobre a sua coxa tem escrito o nome: Rei dos reis e Senhor dos senhores.
17 Guɔ atuny nhial kääc akɔ̈l nyin tïŋ, ke cɔl diɛt pär aliir yic ëbën ku lueel röldït, “Bäk tɛ̈n, bäk bɛ̈n mïth miëthdït ë thëi cï Nhialic guiir!
17 E vi um anjo em pé no sol; e clamou com grande voz, dizendo a todas as aves que voavam pelo meio do céu: Vinde, ajuntai-vos para a grande ceia de Deus,
18 Bäk ŋuɛtkë gup bänyŋaknhïïm, kɔcdït apuruuk, kɔcdït ril, gup mïthiɔ̈ɔ̈ŋken ku kɔc cath ë ke, gup kɔc ëbën, kɔc aloony ku kɔc cie aloony, kɔcdït ku kɔc kor!”
18 para comerdes carnes de reis, carnes de comandantes, carnes de poderosos, carnes de cavalos e dos que neles montavam, sim, carnes de todos os homens, livres e escravos, pequenos e grandes.
19 Ku tiɛ̈ŋ lɛ̈i ku bänyŋaknhïïm ë pinynhom kek apuruɔ̈ɔ̈kken, ke kuut kenhïïm ëbën bïk la thɔ̈r kek raan cath mathiäŋ ku apuruɔ̈ɔ̈kke.
19 E vi a besta, e os reis da terra, e os seus exércitos reunidos para fazerem guerra àquele que estava montado no cavalo, e ao seu exército.
20 Go lɛ̈i dɔm, kek raan wɛ̈t lueth wëŋ yen kɔc nyïn lueel, raan käk kɔc gɔ̈i looi, bï kɔc la nhïïm kïn lɛ̈i kenhïïm tueŋ muɔ̈r rin käkken kä ku dorkë këden cï kiɛ̈ɛ̈t. Go keek ëbën karou piɛɛr manydït tuc apɛi bɛ̈n bei kuur yic ke pïr.
20 E a besta foi presa, e com ela o falso profeta que fizera diante dela os sinais com que enganou os que receberam o sinal da besta e os que adoraram a sua imagem. Estes dois foram lançados vivos no lago de fogo que arde com enxofre.
21 Ku näk apuruɔ̈ɔ̈kken ëbën ë pal bɛ̈n bei raan cath mathiäŋ thok. Ku guäpken aacï diɛt bɛ̈n ŋueet.
21 E os demais foram mortos pela espada que saía da boca daquele que estava montado no cavalo; e todas as aves se fartaram das carnes deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.