Apocalipse 11

Lëk yam (DIKNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Go ɣɛn gäm wai, wai ë duɛ̈r cïɛ̈t tim dhie ye käŋ them, ku lëk ɣa, “Lɔɔr them luaŋ Nhialic ku ariäk tɔ̈ thïn, ku kuen kɔc ë röök thïn tënë ɣa.
1 Foi-me dada uma vara semelhante a uma vara de agrimensor, e disseram-me: Levanta-te! Mede o templo de Deus e o altar com seus adoradores.
2 Ku duk kal yic tɔ̈ luak kɔ̈u them rin lɔŋ kënë acï gäm kɔc këc wɛ̈tdiɛ̈ gam. Ku keek aabï gɛndiɛ̈ kuany kɔ̈u ke rɛc käŋ pɛ̈i kathiärŋuan ku rou.
2 O átrio fora do templo, porém, deixa-o de lado e não o meças: foi dado aos gentios, que hão de calcar aos pés a Cidade Santa por quarenta e dois meses.
3 Ku ɣɛn abï kackiɛ̈ karou tuɔɔc bïk wɛ̈t ë yic la lueel. Aabä alɛ̈th col, alɛ̈th ë lɛɛŋ cieŋ, ku aabï wɛ̈tdiɛ̈ la lɛ̈k kɔc ë nïn tim ku buɔt karou ku thiärdätem yiic.”
3 Mas incumbirei às minhas duas testemunhas, vestidas de saco, de profetizarem por mil duzentos e sessenta dias.
4 Kɔckä karou wɛ̈t Nhialic nyuɔɔth, kek aa tiim karou ye miɛ̈thken looi ë miök, ku käk ye mɛ̈c adök karou took kenhïïm ë kɔ̈ɔ̈c Nhialic nhom bɛ̈ny pinynhom.
4 São eles as duas oliveiras e os dois candelabros que se mantêm diante do Senhor da terra.
5 Na le raan them ye bï kɔckä karou yiëk tɛ̈rem, ke mac abɔ̈ bei kethook ku nyuɔp kɔc ater ëbën. Këya raan wïc ye bï looi këya abï Nhialic nɔ̈k.
5 Se alguém lhes quiser causar dano, sairá fogo de suas bocas e devorará os inimigos. Com efeito, se alguém os quiser ferir, cumpre que assim seja morto.
6 Aacï Nhialic gäm riɛl bï kek deŋ pëën bï cïï tueny nïn bï kek wɛ̈tde nyuɔɔth. Aacï gäm riɛl aya bï kek pïu waar bïk aa riɛm, ku cɔlkë kuat kërac ëbën abɔ̈ pinynhom. Kënë alëukë bïk aa looi akölaköl tɛ̈cït tɛ̈ wïckë ye.
6 Esses homens têm o poder de fechar o céu para que não caia chuva durante os dias de sua profecia; têm poder sobre as águas, para transformá-las em sangue, e de ferir a terra, sempre que quiserem, com toda sorte de flagelos.
7 Nawën cï kɔckä karou wɛ̈t jal nyuɔɔth ëbën, ke län roor rac apɛi bɔ̈ bei tɛ̈thuth mec yic, aabï thɔ̈r ke ke ku aabï län ke nɔ̈k,
7 Mas, depois de terem terminado integralmente o seu testemunho, a Fera que sobe do abismo lhes fará guerra, os vencerá e os matará.
8 ku guäpken aabï cuat ë gëk yic gendït wäär cï kek bɛ̈ny ë kɔckä karou piäät thïn tim cï rïïu kɔ̈u. Gen kënë acïk gäm rin cït rin pan Thodom ku Ijip.
8 Seus cadáveres {jazerão} na rua da grande cidade que se chama espiritualmente Sodoma e Egito {onde o seu Senhor foi crucificado}.
9 Kuat dhiëth, wuɔ̈t ku thok pinynhom ëbën aabï guäpken aa tïŋ piiny ë gëk yic nïn kadiäk ku abak, ku acïn raan bï puɔ̈l bï ke thiɔ̈k.
9 Muitos dentre os povos, tribos, línguas e nações virão para vê-los por três dias e meio, e não permitirão que sejam sepultados.
10 Kɔc pinynhom ëbën aabï puɔ̈th miɛt rin cï ë kɔckä karou thou. Aabï yai looi ku gɛ̈mkë röt käpath kamken, rin cï kɔckä karou kɔc pinynhom cɔl agum apɛi.
10 Os habitantes da terra alegrar-se-ão por causa deles, felicitar-se-ão mutuamente e mandarão presentes uns aos outros, porque esses dois profetas tinham sido seu tormento.
11 Tɛ̈wën cï nïn kadiäk ku abak thök, ke Wëi Nhialic la ë kɔc wën cï thou gup ku jɔtkë röt. Go kɔc ŋic ke cï ke tïŋ riɔ̈ɔ̈c apɛi dït.
11 Mas, depois de três dias e meio, um sopro de vida, vindo de Deus, os penetrou. Puseram-se de pé e grande terror caiu sobre aqueles que os viam.
12 Ku piŋ kɔckä karou röl ke cöt pan Nhialic, “Bäk tɛ̈n.” Gokë la nhial ke kɔc atɛrken daai, ke ke cath ë piööl yic.
12 Ouviram uma forte voz do céu que dizia: Subi aqui! Subiram então para o céu numa nuvem, enquanto os seus inimigos os olhavam.
13 Kaam wën cök ka ayiɛ̈ɛ̈kyiɛ̈ɛ̈k dït tet loi rot. Go tööŋ ë thiäär ë gɛu wïïk, ku thou raan tiim kadhorou. Ku jɔl kɔc cï pïr riɔ̈ɔ̈c ku leckë dït Nhialic tɔ̈ nhial.
13 Naquela mesma hora produziu-se grande terremoto, caiu uma décima parte da cidade e pereceram no terremoto sete mil pessoas. As demais, aterrorizadas, deram glória ao Deus do céu.
14 Kënë, yen ë thök kërɛɛc ye kek rou, kërɛɛc dɛ̈t ye kek diäk abɔ̈ ëmën!
14 Terminou assim a segunda desgraça. E eis que depressa sobrevém a terceira.
15 Go atuny ë dhorou kaŋde kooth yic, guɔ atuuc nhial piŋ röt ke jam röldït pan Nhialic ku luelkë,
15 O sétimo anjo tocou a trombeta. Ressoaram então no céu altas vozes que diziam: O império de nosso Senhor e de seu Cristo estabeleceu-se sobre o mundo, e ele reinará pelos séculos dos séculos.
16 Go kɔcdït kathiärou ku ŋuan cï nyuc ë thöny Nhialic lɔ̈ɔ̈m wïïk ke gut kenhiɔl piny, ku dorkë Nhialic,
16 Os vinte e quatro Anciãos, que se assentam nos seus tronos diante de Deus, prostraram-se de rosto em terra e adoraram a Deus,
17 ku luelkë,
17 dizendo: Graças te damos, Senhor, Deus Dominador, que és e que eras, porque assumiste a plenitude de teu poder real.
18 Ku kɔc kuc yïïn aake cï puɔ̈th riääk rin tɛ̈n riäŋ ë piändu
18 Irritaram-se os pagãos, mas eis que sobreveio a tua ira e o tempo de julgar os mortos, de dar a recompensa aos teus servos, aos profetas, aos santos, aos que temem o teu nome, pequenos e grandes, e de exterminar os que corromperam a terra.
19 Go luaŋ Nhialic nhial ŋaany thok, ku röŋdït löŋ ë dɔ̈ɔ̈r ë tɔ̈ alɔŋthïn. Go käk cït bir ë deŋ ku ayiɛ̈ɛ̈kyiɛ̈ɛ̈k, ku mär ë deŋ ku tuɛny ë gɛi, röt looi.
19 Abriu-se o templo de Deus no céu e apareceu, no seu templo, a arca do seu testamento. Houve relâmpagos, vozes, trovões, terremotos e forte saraiva.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.